-
Liczba zawartości
3 936 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
11
Typ zawartości
Profile
Forum
Galeria
Pliki
Kalendarz
Blogi
Zawartość dodana przez pmroczko
-
Cześć! Zobaczcie sobie to: https://en.wikipedia.org/wiki/English_wheel Tej maszyny się używa do małoseryjnej produkcji blach o trójwymiarowych kształtach. Używano jej też do produkcji blach do samochodów sportowych, np. AC Cobra. Pozdrawiam Paweł
-
M49C - Cysterna z Wietnamu - AFV Club + dodatki własne, 1:35
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → [M]Galerie
Dzień dobry! Bardzo Wam dziękuję za komentarze i za miłe słowa - cieszę się że moja praca Wam się podoba. Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł -
RWD-5bis (1:72, ZTS Plastyk, no bo niby co innego)
pmroczko odpowiedział Helmut → na temat → [L]Warsztat
I to będzie OK, można spróbować w narzędziowym kupić jakiś rozpuszczalnik który ma (główny składnik) octan butylu - główny składnik extra thin - a wyjdzie taniej -
RWD-5bis (1:72, ZTS Plastyk, no bo niby co innego)
pmroczko odpowiedział Helmut → na temat → [L]Warsztat
Cześć! Ja się nie zgodzę - uważam, że szpachlówka z rozpuszczonej ramki to dobry wybór, pod warunkiem, że ma się czas/cierpliwość. Trzeba też do jej sporządzenia użyć odpowiedniego rozpuszczalnika. Pod tym warunkiem można jej dobrze używać nawet do wypełniania głębokich ubytków. W ciągu 24-48 godzin następuje skurcz (48 h dla bardzo grubych warstw, powiedzmy 5 mm albo więcej), a potem jeszcze trzeba jej dać dzień czy dwa, żeby naprawdę stwardniała (nie powinno się dać zrobić śladu paznokciem), ale jak już stwardnieje to jest to taki sam plastik jak części dookoła - można szlifować, polerować, robić rowki, wiercić otwory itd. Nie występuje za to taki efekt jak przy niektórych szpachlówkach, że szlifujesz na gładko, potem malujesz i wtedy szpachlówka się kurczy i spod farby widać wgłębienie. Czasem jak się wpadnie w taki zaklęty krąg, to jedno użycie stopionej ramki wychodzi przy tym bardzo korzystnie czasowo. Pozdrawiam! Paweł -
Cześć! Dzięki za komentarz i za miłe słowa! Celowo użyłem Humbrola 11 żeby zaznaczyć to, że lakier którego wtedy używano (nitro + pył aluminiowy) był jednak trochę ziarnisty. Pozdrawiam! Paweł
-
Dzień dobry! Mam następny update. Kadłub prawie kompletnie wyposażony: Pracowałem też nad żywiczną częścią zamienną dla "skrzydła zdrady": Strzałka pokazuje miejsce, gdzie były pęcherze powietrza - wypiłowałem te miejsca i wkleiłem w to miejsce fragmenty ramki - po wypiłowaniu na gładko wszystko jest OK. Skrzydło pomalowałem od góry na srebrno (Humbrol 11) i naklełem pierwsze kalkomanie od KayFranza. Do tego dobierałemniebieski kolor na przód kadłuba. Niebieski to ciężki kolor do dobrania (dla mnie). W tym przypadku zaskakująco najlepszym doborem był kolor "Macragge Blue" z firmy Games Workshop. Wynik malowania na razie wygląda tak: Teraz biorę się za dokończenia kadłuba. Dziękuję za uwagę i pozdrawiam! Paweł
-
Cześć! Jakoś nie widzę ceny na tego Buffalo... I na T-55 też nie - czyżby gdzieś się schowały? Pozdrawiam Paweł
-
Dzień dobry! Lata lecą! Właśnie rozpoczynam warsztat mojego długo dojrzewającego F-111A: Zapraszam! Paweł
-
Dzień dobry! Od dłuższego czasu chciałem zbudować model samolotu F-111 taki jak te które brały udział w wojnie w Wietnamie. Zacząłem od tego, że kupiłem ze 20 lat temu na targach modelarskich na MTP w Poznaniu model FB-111A. Ponieważ nie jest to ta wersja o którą chodzi (długie skrzydła), wymieniłem go na ten model: Od tego czasu ukazał się (i już znowu zdążył zniknąć z rynku) "prawilny" F-111A, ale postanowiłem się trzymać pierwotnego planu przerobienia tego na F-111A. Większość potrzebnych części i tak jest w zestawie, brakuje właściwej dolnej części kadłuba. Za to dostałem od kolegów (bardzo Wam dziękuję!) 2 dolne części kadłuba od F-111E (z szerokimi wlotami powietrza). Spróbuję to jakoś poskładać do kupy, jak to się brzydko mówi, i mam nadzieję że kupa z tego nie wyjdzie... Zaczynam od najbardziej problematycznego miejsca, czyli od wspomnianej dolnej części kadłuba, a w tym celu muszę najpierw opanować wloty powietrza do silników i komorę podwozia głównego. Na razie wygląda to tak: Dorobiłem pojedyncze drobiazgi. Tylna ścianka będzie wyposażona częścią która stanowi element podwozia głównego i wkleja się ją już po sklejeniu kadłuba. Przednia ścianka według instrukcji ma zostać gładka, ale tu zamierzam już coś dorobić, żeby "coś" tam było, chociaż obawiam się że nie będzie tu dużo widać, bo większość zasłoni zapewne hamulec aerodynamiczny. Mam nadzieję, że niedługo następne update zamieszczę, na razie to tyle - dziękuję za uwagę i pozdrawiam Paweł
-
Dzień dobry! Jak to mówią, co się odwlecze, to nie uciecze... Przynajmniej czasem tak jest, np. w tym przypadku. Biorę się z powrotem za ten projekt i na razie skończyłem kabinę i zamknąłem kadłub. Na zdjęciu poniżej podłoga kabiny z drążkami sterowymi z drutu - ich zakończenia z wikolu - i pedałami steru z blaszek fototrawionych: A tu już po pomalowaniu i wklejeniu do kabiny: I z innego kierunku: Co mnie zaskoczyło, to to, że w wersji DWL w przedniej kabinie nie było ŻADNYCH przyrządów... Trochę tak jakby jechać na rowerze, prawda? Z zastrzałów wyciąłem "iksy" i będę je dorabiał z czegoś cieńszego. Zastrzały pasowane na sucho do "skrzydła zdrady", ale docelowo będzie zamontowany żywiczny płat - niestety nie ma na nim żadnych mocowań do zastrzałów, trzeba będzie coś zaczarować. Dziękuję za uwagę i pozdrawiam Paweł
-
Utwardzanie/oczyszczanie modeli 3D - "tłuste" elementy
pmroczko odpowiedział mysiek13 → na temat → Fototrawienie, lutowanie, druk 3d
Cześć! Jak kleiłem mój spychacz ( ) to powierzchnia części wyjętych z pudełka była "jakaś dziwna", tak jakby własnie lekko lepkie w dotyku były. Moja metodą na to było pomalowanie tych części czarnym lakierem w sprayu - akurat miałem czarny matowy firmy Wurth (0893 329 005) i od doskonale się sprawdził - nie dość, że części przestały się kleić, ale też od razu można je było lepiej przeszlifować i było widać czy "paski" po druku 3D już zeszły czy też jeszcze wymagają pracy. Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam i życzę powodzenia w Waszych projektach Paweł -
Cześć! Dla mnie oczywistością było malowanie amerykańskie, Ty poszedłeś pod prąd - i opłaciło się, wygląda bardzo dobrze. Nawet biały daszek wyszedł tak jak trzeba. Nadal czekamy na porządny zestaw "długiego" Hueya w 1:72... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Co mogli robić? Przetwarzali tworzywa sztuczne. Pewnie robili guziki. Może klamerki do prania? Mydelniczki? Jakieś proste rzeczy pewnie na początku. Tworzywa sztuczne są też ważne w elektrotechnice jako izolatory. -
Dzień dobry! Model skończony, zapraszam do galerii: Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Dzień dobry! Zapraszam do galerii modelu, który powstał na podstawie tego zdjęcia: Po bliższym przyjrzeniu się zwraca uwagę obecność zarówno napisu "łatwopalne" ("Flammable") jak i "woda pitna" ("Potable water"). Nie ma definitywnego wyjaśnienia dla takiego stanu rzeczy, ale są różne teorie. Niektórzy twierdzą, że zawartością jest woda ognista. Moja ulubiona teoria jest taka, że cysternę tę wyczyszczono i używano do przewożenia wody, ale napisów "Flammable" nie usunięto, żeby nie musieć ich potem z powrotem malować. Dość skomplikowana budowę tego modelu opisałem tutaj: Sami oceńcie, czy udało się odtworzyć pojazd ze zdjęcia: Pozostałe zdjęcia: Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
- 4 odpowiedzi
-
- 14
-
-
Sprawdziłem to - musiało by to wyglądać mniej więcej tak: Ponieważ efektywnie nie mam już dojścia do tej okolicy, wiec zostanie tak jak jest - więcej do zepsucia niż do dodania... Pozdrawiam Paweł
-
A już miałem kończyć ten model!!!
-
OK, to po długich bojach lusterka gotowe: Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł
-
Dziękuję bardzo za komentarz i za miłe słowa!
-
Problemy z lutowaniem - jak sobie poradzić
pmroczko odpowiedział Mariusz 72 → na temat → [M]Warsztat
Dzień dobry! Ten wątek mnie ostatnio dogonił, jak lutowałem to: Jak widać się męczyłem, częściowo dlatego, że moja lutownica, WEP 937D okazała się g*wniana... Może nie sama stacja, ale kolba WEP 907A na pewno. Grot był luźny na grzałce, co już jest złym znakiem, bo wtedy ciepło nie jest dobrze przekazywane, a jeszcze na czubku grota co chwile tworzyło się "łyse miejsce", do którego cyna nie chciała przylegać. Musiałem je co chwila czyścić włóknem szklanym i cynować przy użyciu kalafonii, a i tak miałem wrażenie, że lutownica nie grzeje właściwie, jakby miała za małą moc (pewnie dlatego, że ciepło nie było przekazywane z grzałki na grot). Zamówiłem już sobie inną lutownicę - też chińską "dziewięćsetkę", ale mocniejszą i pewnie będę próbował jeszcze ratować tę, żeby zobaczyć czy inna kolba i inny grot coś tu pomogą. Żeby nagrzać problematyczne połączenia ratowałem się transformatorówką ZDZ Łódź i kontrast w działaniu tych dwóch urządzeń był momentami szokujący. ZDZ po prostu GRZEJE i to jest mocne, niestety brakuje jej precyzji. Jedna ważna uwaga przy takich rzeźbach jak ta powyżej. Największym niebezpieczeństwem podczas takich prac oprócz zrobienia sobie krzywdy jest to, że grzejąc jedno połączenie stopimy i rozlutujemy inne. Można próbować temu zapobiegać na różne sposoby. Na przykład do dolnego lusterka zrobiłem sobie drweniany szablon, który trzyma wszystkie druty na raz, jednocześnie zapewniając dostęp do miejsc lutowania. Przy okazji pomaga to zachować geometrię całości. W ten sposób nawet jeśli inne połączenia się nagrzeją, to nie działają na nie siły, które by je rozerwały. Drugi sposób to chwycić konstrukcję podczas lutowania odpowiednio dobranymi cęgami albo pęsetą tak, żeby nagrzać tylko jedno połączenie i odprowadzić ciepło przez cęgi, tak, żeby nie dotarło ono do innych połączeń. Najlepiej się do tego nadają cęgi z gładkimi szczękami, tak żeby nie skaleczyć lutowanych przedmiotów a jednocześnie żeby powierzchnia styku była jak największa. Mam nadzieję, że moje pisanie się komuś przyda - życzę powodzenia w lutowaniu i pozdrawiam Paweł -
Dzień dobry! Dziękuję Wam za komentarze! Jest kilka wariantów tego trzymaka i być może było by prościej wydrukować go w jednym kawałku razem z narzędziami i paskami. Jak projektowałem te blachy wiele lat temu to jeszcze drukarki 3D nie były na tym poziomie. To może jeszcze jeden oldskulowy update - lusterka. Tak się składa, że kupiłem ten zestaw od modelarza, który akurat wział z tego zestawu tylko lusterka a resztę sprzedał mi w okazyjnej cenie. Trochę siłą rozpędu wziąłem na wzór lusterka z M54 i wykręciłem coś takiego: Potem spojrzałem na moja fotografię i cóż... "Mój" wóz miał inne lusterka! Zacząłem pytać co i jak i doszedłem do bardzo ciekawych informacji - otóż lusterka ze zdjęcia pochodzą z dzięsięciotonowego M123! Także trzeba było znowu popracować, i te drugie lusterka były już trudniejsze w lutowaniu... Jak widać męczyłem się z nimi, zwłaszcza, że miałem dosyć g*wnianą lutownicę... Ale po pomalowaniu chyba nie jest aż tak źle: Zobaczmy, jak dalej to będzie szło... Dziękuję za uwagę i pozdrawiam! Paweł
-
Dobrze to wygląda! Niby jeden kolor, a ile kolorów!
-
Po prostu zakurzony był i tyle, sensację robicie... To o skrzyni biegów do Fiata 126p, prawda? Jak - 7 - ten samolot mnie fascynował, jak go widziałem w moim pierwszym TBiU... No i jeszcze malowania z Normandie-Niemen...
-
Problemy z lutowaniem - jak sobie poradzić
pmroczko odpowiedział Mariusz 72 → na temat → [M]Warsztat
Wczoraj znów jedną rzecz lutowałem i powoli dojrzewam do tego, żeby wywalić moją tanią chińską stację lutowniczą. Umiejętności zdecydowanie są ważne, ale gówniany sprzęt potrafi z prostej pracy zrobić koszmar! Także uważajcie. Nie mówię, ze lutownica z biedronka musi być zła - ale szanse są duże. Sprawdziłem, że jedna z lutownic z Lidla (dawno temu) była zła Przy okazji polecam lutownice z firmy ZDZ Łódź https://www.tradelectra.pl/zdz-lodz-m-32.html Żadnej chińskiej ani marketowej podróbce nie dają szans, chociaż akurat do modeli się o tyle słabo nadają, że wytwarzają silne pole elektromagnetyczne i w związku z tym grot przyciąga wszystkie przewodzące przedmioty jak magnes. Czyli np. można nią zlutować reling, ale wszystkie elementy muszą być w jakiś sposób przymocowane, np. do deski, żeby nie przykleiły się do lutownicy podczas lutowania. Za to lutownice te są idealne do prac elektrotechnicznych w trudno dostępnych miejscach. Pozdrawiam Paweł -
Dziękuję za uwagę i dziękuję za pozdrowienia (Bartek mi przekazał wtedy). Sam jestem zaskoczony, ale tak, kilka blach mi się udało zaprojektować i zawsze znajdowałem kogoś kto by mi to wytrawił. To jest piękne w dzisiejszych czasach - jak masz komputer to praktycznie każdą część do modelu możesz sobie w ten czy inny sposób załatwić. Mały update - zacząłem lutować lusterka i się okazało, że ten konkretny egzemplarz ma inne. No i pytałem fachowców co to za wynalazki i się okazało, że ten konkretny egzemplarz miał lusterka wzięte z 10-tonowego ciągnika M123 - i właśnie teraz rzeźbię z cienkich drucików takie lusterka... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
