Jarekk

Zasobnik SATURN w swoim rozwiązaniu był bardzo ciekawy. Kilka czynników wpłynęło na to, że nie przyjęto go do uzbrojenia. Problemy ze spadochronem były tylko „gwoździem do trumny”. Nie sprawdziła się bardziej idea nieetatowych kluczy rozpoznawczych w pułkach myśliwskich. Loty na rozpoznanie wzrokowo-fotograficzne to zupełnie coś innego niż lot na przechwycenie (szczególnie przy wykorzystaniu Lazura). Aby sfotografować baterię „Lance” najpierw należało ją znaleźć! Który „rasowy myśliwiec” chciał przywozić „2” z ćwiczeń gdy nie znalazł jej? Aparaty robiły zdjęcia pionowe i ukośne. Trzeba było wykonać bardzo precyzyjny nalot aby zrobić dobre zdjęcia. Tego też trzeba było się nauczyć. Obsługa zasobnika to kolejna sprawa. Słyszałem, że zdarzały sie przypadki ( nie w 32plrt) odstrzeliwania kaset przy zamkniętej zasłonce! Prędkość i wysokość odpalenia kaset to kolejna sprawa. Za nisko – to spadochron nie otwierał się prawidłowo, za wysoko – to „szukaj wiatru w polu”. Kilku wyznaczonych żołnierzy do szukania kasety po lesie i … nie ma jej! Kto był więc zainteresowany użytkowaniem go? Piloci z plm –chyba nie. Argumenty na nie, takie jakie opisywał babcia 133, były powszechne właśnie od przyszłych użytkowników. W Sochaczewie kilka R-ów które były przystosowane do przenoszenia Saturna robiły furorę w czasie ćwiczeń (twarde lądowania oczywiście się zdarzały). Bardzo ważnym atutem zasobnika był fakt, że naświetlona błona fotograficzna nawijała się na rolkę razem z żelową taśmą która powodowała wywołanie filmu i następnie jego utrwalenie. Po otwarciu kasety film dostarczano bezpośrednio do sekcji rozpoznawczej gotowy do analizy. Nie było potrzebne żadne laboratorium foto.

Ja zrobiłbym z niej jednak jaszcz amunicyjny.

Koła napinające będą z BT-7. Należy w nich rozwiercić owalne otwory.

Wreszcie zakończyłem budowę wieży "Do kół napinających marsz!" Dopiero na zdjęciach widać drobne detale do poprawy.

Spawany kadłub nie zaskoczył mnie tak jak ten gięty przód. Ale w końcu to była żadna blacha pancerna.

Uważam, że Twoje krzyże są zdecydowanie za małe. Przeszukując zdjęcia Pz IV znalazłem zdjęcie z tyłu Twojego modelu na którym widać duży krzyż. Poniżej wstawiam zdjęcia najmniejszych krzyży jakie można spotkać na zdjęciach.

Pałąk przedniego siedzenia z lewej strony jakiś pogięty. Na starszym bracie PZInż 202 (C4P) też jest 7 załogi i wygląda, że jest im ciasno. Reszta mogła jeździć na pozostałych ciągnikach baterii, np. tych z jaszczami amunicyjnymi.

Nie chciałbym być źle zrozumiały. Wcale nie uważam się za takiego który "dokładność" stawia ponad wszystko. Tak jak napisałeś PASJA to numer jeden. Ta "precyzje" przychodzi z czasem i to raczej z nudów lub frustracji z powodu cen kolejnych Dragonów lub podobnych cenowo modeli. Ciężko znaleźć ciekawy model aby nie był niemiecki. Modele niszowe żywiczne są czasami poza zasięgiem cenowym, więc jedynym wyjściem aby mieć coś oryginalnego jest ZRÓB TO SAM. Irytują mnie jednak wypowiedzi początkujących modelarzy w stylu - "nie zwracaj uwagi na szczegóły, przecież to tylko model". Wykończenie modelu świadczy raczej o opanowaniu warsztatu, a szczegóły o włożonym w niego "sercu".

Pozwolę sobie mieć inne zdanie. Jest pewna cienka granica pomiędzy modelem (zmniejszonym oryginałem) a zabawką odtwarzającą oryginał. W pewnym momencie gdy szczegóły nie odgrywają roli jest to zabawka. Modelarstwo to jednak coś innego.

Niestety nie mogę potwierdzić większości informacji podanych przez babcia 131 Zasobniki w większości spełniały swoją rolę i to bardzo dobrze. W czasie ćwiczeń po wylądowaniu samolotu wyjmowano z zasobnika wywołane już zdjęcia i to było coś! Problem był z kasetami a właściwie ze spadochronami do nich. Kaseta po odstrzale wpadała w ruch obrotowy i często (nawet bardzo często) spadochron nie rozwijał się prawidłowo. Wówczas kaseta spadała grawitacyjnie Prędkość lotu przy odpalania kaset nie była wcale taka duża. Tak więc z kilku nowatorskich rozwiązań tylko lądowanie kasety na spadochronie nie sprawdziło się. Samolot wymagał istotnych z punktu widzenia zasobnika przeróbek. Należało ułożyć nową instalację do sterowania aparatami oraz zamontować mały pulpit sterowania na lewek burcie. Instalacja do odpalania UB nie nadawał się do tego. Myślę, że zainstalowanie pulpitu na burcie wymagało wizyty w LZR w Dęblinie. Raczej żadna istotna cześć zasobnika nie pochodziła z korpusu wyrzutni UB-16, poza węzłami do mocowania. Z tego co pamiętam to zasobnik testowane były tylko w Sochaczewie, trwało to kilka lat (3-4) czyli wcale nie tak krótko. W czasie testów i ćwiczeń poligonowych nic z nim nie miały wspólnego "GĄSIORY " z Modlina. Licząc na szybkie uporanie się z prawidłowym opadanie kaset rozpoczęto przymiarki do instalowania ich między innymi na wybranych Bisach w B.Dołach.

W "Karaluchy przeciw panzerom" na stornie 16 jest opis techniczny TK-3 wraz z rysunkiem wnętrza. Podpis pod tekstem jest taki, że strona jest z tej instrukcji. Na zdjęciach C2P ma też półokrągłą kierownicę. Nie jestem pewien ale chyba prototyp C2P ma okrągłą?

Jedyny dokument z wnętrzem TK-3 to broszura informacyjne PZInż. W niej jest narysowana krzywa kierownica. Może to jakaś warsztatowa przeróbka? Na Twoim zdjęciu dziwne jest jeszcze to kolanko na lewej burcie.

Young - chyba zaczynasz pisać alternatywną historię MiG-a-21 w Polsce! Nie można z każdego PFM-a zrobić wersji 94N, a na pewno nie z samolotu 7012! W Polsce było tylko 12 MiG-21 PFM (94N): 7809, 7810, 7811, 7812, 7813, 7814, 7815, 7901, 7902, 7903, 7904, 7905. 8 z nich, 7809, 7814, 7815, 7901, 7902, 7903, 7904, 7905, zakończyło żywot w Sochaczewie. Osobiście zdawałem je w maju 1991 w Mierzęcicach na złomowanie.

Po za fotkami czasami warto poszukać w książkach. Jako namiastkę tego co można znaleźć w "Kawaleria samodzielna w bitwie nad Bzurą 1939" masz poniżej kilka ilustracji "oficerskich":

Co do koloru otoków to zasugerowałem się odcieniem na zdjęciu figurki (wygląda ciemniej), w oryginale może jest jaśniejszy. Przy małej rozdzielczości zdjęcia zasugerowałem się, że na kołnierzu jest duża patka zamiast proporczyka Mundur garnizonowy (nie galowy!) 1.09 w pułku to jednak spora przesada. Jednostka od kilku dni znajdowała się w polu. Żaden oficer nie wyjechałby w pole z garnizonu w mundurze garnizonowym! (regulaminy wówczas były jednak przestrzegane). 21.09. w czasie odwrotu może porucznik z ładownicami byłby do strawienia ale 1.09 nie. A co z resztą oficerskiego ekwipunku?

Nawet w takich czasopismach jak NTW znajdują się błędy w podpisach. Jadnak malowanie jest bardzo ładne - "japońskie"

Z tym "oficerem" to chyba jakiś mały przekręt. Ma szelki i ładownice na naboje do Mausera jak szeregowcy i podoficerowie. Na głowie czapkę garnizonową z otokiem nie odpowiadającym barwie 18 puł (czapka jeśli ma być oficerska to ma ma również błędy) a mundur, ze względu na kształt patek na kołnierzu, wygląda na piechoty (na mundurach garnizonowych kawalerii były małe proporczyki a nie duże patki).

HIT Artykuł o R-35, oparty na raporcie z badań polskiego R-35 zdobytego we wrześniu 1939 przez Rosjan.

Głosuję za dwoma podtematami, W'39 (wszystkie strony) i WP 1918-39.

Czy przednie koła wymienisz na S-Modelowe? Twoje mają dużo felernych odłamań kantów.

Osobiście popieram stanowisko Gulus-a. Temat WP powinien być nawet "wstępnie dotowany". Moje modele pozostały w większości na warsztacie, nie potrafię jednak zmusić się do pracy na tempo. Sporo osób ma bardzo dużo materiałów i wiedzy w tym temacie a jednocześnie wielu początkujących szuka bezskutecznie podstawowych informacji. Czy temat będzie podzielony na 3,4,5 podtematów to sprawa względna. Zależy ile osób jest zainteresowanych daną dziedziną. Trudno obecnie zdecydować. Spróbować warto.

Projekt jest ogólnowojskowy. Dla przejrzystości może warto jednak założyć kolejną biblioteczkę "Wojna Polska 1939" w tym projekcie? CDN...

Myski79, łatwiej będzie uzupełniać biblioteczkę wstawiając pojedyncze publikacje. CDN ...

Widzę, że warsztat Ci służy. Porównując początki z TKS-D i obecnie to ........ Czekam na ciągnik.