HKK

Plik kalibracyjny gotowy do wydruku jest na USB nazywa się R_E_R_F. Polega na tym, że ten sam model testowy naświetla się na jednym stoliku w 8 kopiach przy różnych czasach. Typowo zaczynając od 1.25s co 0.25s ale można to sprawdzić wczytując plik do slicera. Dodatkowo w nowej wersji slicera Anycubic Photon Workshop można sobie taki plik stworzyć używając dowolnego modelu. Po wydrukowaniu pliku mamy na stoliku 8 obiektów naświetlonych z czasami 1.25, 1.5, 1.75, 2.0, 2.25, 2.5, 2.75, 3.0 Oglądając te wydruki można stwierdzić który z czasów daje najlepszy kompromismiędzy wytrzymałością, szczegółowością i precyzją wydruku dla danej żywicy i twojego środowiska. Ja nie używam modelu kalibracyjnego od Anycubica, bo nie jest dobrze opisany i nie wiadomo na co zwracać uwagę. Robię sobie swój plik korzystając ze wspomnianego wyżej narzędzia w slicerze. Jako modelu używam Cubes Of Calibration, bo jest prosty, szybko się drukuje i pozwala na łatwą ocenę precyzji oraz wytrzymałości. Gotowy plik kalibracyjny w slicerze wygląda u mnie tak: Ponieważ ostatnio kalibrowałem przeźroczystą żywicę, ustawiłem czasy naświetlania od 3s (model nr 1) do 4.75s (model nr 8 ) Wyszło mi, że najlepszym czasem będzie 4.5s. Model nr 7 miał najlepsze pasowanie - pudełka wchodziły jedno w drugie bez luzu i bez oporu. Odporność na rozrywanie była też dobra - urwała się dopiero nitka o grubości 0.12 mm. Możesz też po prostu wrzucić jedną kopię modelu do slicera, ustawić "twój" czas 2s i zobaczyć co wyjdzie po wydruku. Czy masz pasowanie i która z nitek się pierwsza urwała. Wtedy się przekonasz czy zostać na tych 2s czy zrobić kalibrację żeby coś poprawić.

Gdyby instrukcja wystarczała, to nikt nie miałby problemów z drukiem w żywicy To jest dobre jako punkt wyjścia. Na dłuższą metę trudno uniknąć własnej kalibracji. To, że wydruk się oderwał od podpór wcale nie musi oznaczać, że podpór było za mało. Bo mogły być np. za słabe. Przy czasie naświetlania 2s raczej nie, ale to właśnie m.in. się sprawdza podczas kalibracji. Bo może okazać się, że czas naświetlania dla tej żywicy w tych warunkach musi być nieco większy (np. 2.5s) aby osiągnąć właściwą wytrzymałość. I wtedy wystarczy mniej podpór, co uprości przygotowanie i oszczędzi żywicę.

A wydruk kalibracyjny (RERF) zrobiłeś i czas ekspozycji jest dobrany optymalnie? Masz pewność, że stolik wypoziomowany? Figurki (szczególnie większe) nie będą dobrą metodą testów jeśli chcemy drukować elementy do modeli w tym pasujące do siebie części. Tutaj trochę co innego jest ważne i dobre ustawienia do druku figurek zwykle nie będa optymalne dla elementów do modeli redukcyjnych, oraz odwrotnie.

Tej nie "próbowałem". Dla mnie najgorzej śmierdziała Anycubic Water Washable+. ABS-Like V2 oraz Water Washable 2.0 (moja ulubiona póki co) już dużo mniej. Siraya Tech Craft Ultra Clear prawie wcale podobnie jak Ameralabs AMD-3. Ta ostatnia jest droga, ale bardzo precyzyjna.

Twojej uwagi nie traktuję jako krytykę ale zwykłą obserwację. Zwróć jednak uwagę na poniższe kwestie. Musiałem ten panel najpierw wyciąć z modelu - konkretnie z obu połówek kadłuba. W efekcie dopasowanie będzie zależało od tego jak kto sobie wytnie, więc dażenie do idealnego spasowania byłoby daremne. Poza tym na zdjęciu element drukowany jest jedynie położony "na sucho" a i mój montaż fabrycznego elementu z przodu (również z dwóch połówek) nie był zbyt precyzyjny. Tak czy inaczej, spasowanie nie jest gorsze niż w dobrych żywicznych zestawach waloryzacyjnych. Ci którzy sprzedają własne waloryzacje jak Eduard, Arma czy IBG to raczej nie. Inni - trudno mi stwierdzić, ale udostępnianie własnych projektów cyfrowych nawet we fragmentach jakoś mi nie pasuje do realiów biznesu.

Powoli

Projekt skrzydła RWD-5bis wygląda w tej chwili tak: Dlaczego w kawałkach? 1. Przy mniejszych elementach maleje ryzyko późniejszych odkształceń po utwardzeniu. Chociaż ważniejszy jest dobór żywicy i odpowiednia orientacja oraz podparcie przy druku - co też jest ułatwione po podziale. 2. Dla usztywnienia i odciążenia zrobiłem kanały wzdłuż płata. Podział na połówki umożliwia odpływ z nich żywicy bez robienia dodatkowych otworów. Pierwszy prototyp wyszedł następująco: Być może faktura żeber i rozpórek na zewnętrznych częściach skrzydłą jest zbyt ostra. Z tym jeszcze poeksperymentuję. Jakość powierzchni nie jest optymalna, bo z różnych względów element był drukowany w pionie - krawędzią natarcia w kierunku stołu montażowego. Stąd ślady podpór na tej krawędzi. Każdy może sobie wypróbować inne orientacje. Ale gdybym ja budował model, to bym tak zostawił, bo ze względu na brak delikatnych detali na powierzchni, podkładowanie i szlifowanie nie powinny być problemem. Z modelowania osłon wlewów paliwa zrezygnowałem z powodu braku odpowiednich zdjęć i rysunków. Chyba, że ktoś takowe ma i może udostępnić. Ale dorobienie tych detali we własnym zakresie i wg własnego uznania nie powinno być wielkim wyzwaniem.

Po niezaplanowanej przerwie powoli wracam do drukowania. Na początek próbny wydruk osłon km Hawk-a H-75. Wyszło ok i daje się bez problemu dopasować do modelu Army. Pliki stl tutaj i tutaj. W następnej kolejności próby ze skrzydłem RWD-5bis. Ale jeszcze czekam na stację czyszczącą.

Jeżeli rzeczywicie zależy komuś na w miarę wiernym oddaniu koloru w druku, to praktyczna droga jest w zasadzie jedna. Należy znaleźć albo zrobić tabele barwne w CMY czyli coś w tym stylu: Najlepiej w krokach co najwyżej 10%. Następnie wydrukować je u docelowego dostawcy na docelowym medium (w tym przypadku na papierze do kalek). Przygotowanie do druku powinno pominąć wszystkie barwne profile i konwersje. W ten sposób możemy później dobrać kolor CMY w projekcie bazując na jego rzeczywistym wyglądzie w druku porównując z tabelami. Przy robieniu tabel można oczywiśćie uwzględnić czarny i mieć tabele CMYK, ale wtedy będzie tych tabel dużo więcej. Większość barw na których nam zależy będzie mogła być oddana w CMY, bez czarnego. A te mocno ciemne, wymagające dodatku K zwykle nie będą wymagac jakiejś dużej dokładności odwzorowania. Pozostają szarości, ale te jaśniejsze też lepiej robić w CMY niż w CMYK lub samym K. Dobieranie barw w RGB na ekranie i ich późniejsza przypadkowa konwersja do CMYK jest drogą donikąd. Prawidłowe podejście wymaga sporej wiedzy teoretycznej i praktycznej oraz odpowiednich narzędzi, w tym właściwej kalibracji porządnego monitora. Kiedyś to robiłem, ale w warunkach domowych to najczęściej bezcelowe.

Radość z dostępnych vacu może być przedwczesna. Np. tłoczone osłony Falcona dedykowane do Spitfire V Airfixa a także te "uniwersalne" do Mk IX nie pasują do Mk IX Eduarda. Są za szerokie. A w przypadku vacu nawet ułamek milimetra może sprawić, ze kabinka będzie nie do wykorzystania.

Wiem o tym, dlatego napisałem "może" Jeśli już, to będę próbował skalować w górę do 1:48 z jakimiś poprawkami. Ale nie obiecuję.

Niestety, stało się to co się stało i pozostanę przez najbliższe miesiące w Pl bez dostępu do drukarki. Przyjadą natomiast do mnie już wydrukowane części i jeśli ich wystarczy pokażę budowę niemalowanego egzemplarza demonstracyjnego od początku.

A może i 48

Z darmowej wersji Plasticity nie można również zapisać w formacie STEP. Że po plasterkowaniu modelu na jakichś warstwach wykryto fragmenty które nie są połączone z poprzednią warstwą. Czyli tworzą wyspy wiszące w powietrzu. Przy druku takie fragmenty znikną bo nie odkleją się od folii zamiast przyczepić się do wydruku. Może to spowodować ubytki albo w ogóle nieudany wydruk i kawałki plywajace w zbiorniku. Trzeba w brakujących miejscach dodać podpory albo w ogóle zmienić orientację modelu. Tym niebieskim suwakiem można sobie podglądnąć warstwy i zobaczyć w których miejscach jest problem. To znaczy gdzie na warstwie pojawia się wyspa "z nikąd". Jeśli wyspy są bardzo małe, to można kazać slicerowi je usunąć z warstw zamiast dodawać podpory. Ubytki będą niewidoczne.

Nie wiem jakie wsparcie masz na myśli. W razie pytań raczej nie pogadasz sobie z jakimś helpline. Masz tutoriale, masz dokumentację i to tyle. Owszem, dostaniesz nową wersję jeśli się ukaże. Ale Plasticity jest na tyle dojrzałym programem, że nie będziesz miał problemów z denerwującymi błędami czy niedoróbkami. Zwykle nowa wersja zawiera jakieś udogodnienia, usprawnienia czy upiększania a nie nowe, rewolucyjne ficzersy jak XNurbs. Takie niestety trafiają do wersji Studio. Ale bez nich da się zrobić to samo, tylko nieco trudniej. P.S. Darmowa wersja ma pewne ograniczenie. Przy eksporcie do STL gęstość siatki jest domyslna i nie można jej zwiększyć. W efekcie, na większych, obłych powierzchniach mogą być widoczne wielokąty. Po zarejestrowaniu płatnej licencji ograniczenie znika.

Ale poczekaj, czy oryginalnej, polskiej ścieżki dźwiękowej nie mogłeś dodawac i wcześniej? Filmik miałby angielskiego narratora, a do wyboru też oryginał w polskim. Btw. sztuczni narratorzy są dla mnie niestrawni w odbiorze i taki filmik od razu wyłączam. Ale ja nie jestem tu reprezentatywny.

Czegoś nie rozumiem. Przecież nagrywasz po polsku, a tłumaczenie na angielski to automat YT/Google. Więc dlaczego ukłon, musiałeś włożyć jakiś dodatkowy wysiłek żeby było po polsku? P.S. Już widzę. W poprzednich filmach nie dawałeś oryginału polskiego a tylko automatyczne tłumaczenie. Trochę mnie to dziwi.

I skrobać to co wystaje na dolnej powierzchni? Słabe. Mam nadzieję, że nie.

Chyba nie było jeszcze w tym temacie. Ukazało się właśnie wznowienie cennej pozycji. W środku autorskie rekonstrukcje czterech kultowych maszyn - RWD-5, RWD-6, RWD-9 i PZL-26. Plany w skali 1:48, szczegóły budowy i konstrukcji. Perełka - mało znane zdjęcia silnika GR-760 i szczegółowy rysunek odtworzony ze zdjęć przez Autora. Dla polskiego modelarza książka wydaje się pozycją obowiązkową.

Eee tam. Cała masa książek specjalistycznych nie jest wznawiana mimo braku pirackich kopii w sieci. Tak było nawet przed erą internetu. A bywa też odwrotnie. Ciężko byłoby udowodnić jakiś związek. Swoją drogą, dla mnie ta książka była must have, ale za 60£ bym jednak nie kupił.

W newsletterze było P-36C. Sprawdziłem. Ale to dobra wiadomość. Chyba, że nie dali nowego płata i trzeba sobie rzeźbić. Wtedy to średnia wiadomość.

Nie mylisz się. Żeby mieć pewność czy Prusa Slicer ma profile do innych drukarek niż własna zainstalowałem sobie. Mogę wybrać profil dla Anycubica, ale tylko te modele: Można również stworzyć własny profil, ale to wymaga wpisania rożnych jeszcze innych parametrów jak rodzaj firmware itd.

Że screenu to nie wynika. Tu widzę tylko połączenie do drukarki żeby wysłać plik. Ale w slicerze trzeba podać szereg parametrów dla druku. Rozmiar stolika oczywiście, ale też prędkości i odległości podrywu i powrotu, czas wygaszania itp. One będą różne dla różnych żywic ale i drukarek. Najlepiej jak Slicer ma już jakieś gotowe wstępne ustawienia dla nich. Wtedy można od tego zacząć. Inaczej musisz wszystkie wpisać ręcznie. Np. znajdując odpowiednie na stronie Anycubica dla wybranej żywicy i drukarki.

Chitubox to jednak gunwo jest i tyle. Można zaryzykować stwierdzenie, że dotyczy to też innych alkoholi A propos, niektórzy płuczą w spirytusie - tym skażonym. Podobno też dobrze działa a mniej im śmierdzi.