HKK

Dłużej zastanawiałem się nad podziałem technologicznym podwozia. Ma być w miarę proste w montażu, ale nie nadmiernie uproszczone w detalach. I oczywiście sensownie wytrzymałe przy cienkim profilu zastrzałów bez używania specjalnej żywicy. Zaplanowałem coś takiego (brakuje jeszcze drugiego zastrzału) Zastrzały zintegrowane z połówką owiwewki, bo klejenie tego drobiazgu to byłby koszmar. Ale wobec tego, dzielona owiewka i osobne koło. A skoro osobne, to niech będzie z osią do łatwiejszego montażu. Koło trzeba niestety wkleić przed zamknięciem połówek, co utrudni malowanie. Można by oczywiście zrobić atrapę kółka, np. wklejaną połówkę, ale jakoś mnie to razi. Goleń z otworem na drut 0.6 mm. Wypozycjonowanie i wypoziomowanie tego do kadłuba może być problemem. Może ktoś ma lepszy pomysł?

Stan na dziś. Jak widać, do zrobienia zostały: mechanizacja skrzydła (klapy, lotki) drzwi, okna, wnętrze kabiny drugi zastrzał podwozia, płoza ogonowa parę detali przedziału silnika i śmigło faktura powierzchni (ugięcia, wzierniki, wloty itp.) Będzie z 20-30 h pracy. Myślę, że jak dobrze pójdzie, to w jakieś 3-4 tygodnie powinienem się uwinąć. Potem jednak będe musiał zrobić wydruki, próbne montaże i poprawki. Następny miesiąc jak nic. Realistycznie, to może być gotowy na początek grudnia.

Ze zdjęciem oryginału tudzież z kontynuowaniem relacji nieco się ociągałem, z powodu małego nieszczęścia. Do przyklejenia stateczników użyłem w ramach eksperymentu elastycznego, czarnego kleju CA firmy KM Model. Z jakiegoś powodu, klej za słabo złapał więc elementy oderwałem. Przy ponownym przyklejaniu, pozostałości kleju utrudniały montaż, więc użyłęm siły... Niewielkiej, ale wystarczyło, żeby cienka ścianka kadłuba pękła w tym miejscu jak skorupka jajka. W "normalnym" plastikowym zestawie nic by się nie stało, a tutaj - klops. Niby tylko model testowy, ale na jakiś czas mnie to zniechęciło. Wygląda nieciekawie i zastanawiałem się czy kontynuować relację z budowy prototypu. Ale idę dalej, gwoli uczciwości wobec siebe i widowni. A zebrane doświadczenie bezcenne. Model pryśnięty surfacerem, ze śladami szlifowania itd. W ramach prób i testowania technik. P.S. Zdjęcia są jakie są. Nie mam tu mojego aparatu i obiektywu makro, używam smartfonu. A on "wie" lepiej jak ustawić ostrość i ekspozycję. W efekcie wszystko jest sztucznie wyciągnięte i przeostrzone. Nie chce mi się z tym walczyć grzebiąc w ustawieniach aplikacji. Nawet nie wiem czy można to sensownie pozmieniać.

Ok. Z opóźnienia wytłumaczę się później. Na razie aktualny stan prototypu w postaci wirtualnej. Zdjęcie realu wkrótce.

Zastrzał z jego owiewkami okazał się najtrudniejszym elementem jaki do tej pory modelowałem w Plasticity. Głównie z powodu mojej nieznajomości niektórych narzędzi.

Wycięte byle jak i złożone na sucho. Pasuje.

Zeszło trochę czaasu na usterzenie i owiewkę statecznika

AH pokazała instrukcję do P-36A. Niestety, na ramkach raczej nie ma zmian. Elementy uzbrojenia których nie posiada P-36A trzeba sobie zeszlifować i zaszpachlować. Takie sobie rozwiązanie.

Na razie Skoda. Ten z Walterem miał zdaje się wg Schiera nieco inne wymiary.

Mam wrażenie, że @Mareczeknie pyta czym można rozcieńczać, ale jaki rozcieńczalnik zapobiega zasychaniu farby AK 3 Gen na igle i przytykaniu aero. Bo to rozumiem przez termin "zatykanie dyszy". Otóż żaden rozcieńczalnik nie jest tu idealnym rozwiązniem. Farby "winylowo podobne" po prostu tak mają i trzeba co jakiś czas oczyścić/przetrzć końcówkę igły. Przy farbach akrylowych rozpuszczalnikowych i na dodatek mocno rozcieńczonych, problem nie występuje lub w niewielkim stopniu, gdyż świeża farba z dużą ilością agresywnego rozcieńczalnika rozpuszcza i spłukuje zasychający na igle osad. Ale żywica winylowa po zaschnięciu jest już słabo rozpuszczalna i ma tendencję do zarastania na igle.

Wg ostatniego Schiera - Najsłynniejsze Polskie Sportowe Samoloty Wyczynowe. WKiŁ 2008, 2025

No niestety, coś za coś. Bardziej pionowe ustawienie daje również mniejsze przekroje i mniejsze siły odrywania. Tym samym można dać mniej podpór

Żywica Anycubic ABS ma tendencję do fałdowania na cienkich elementach. Czasem się to nieco prostuje przy utwardzaniu, ale nie zawsze. Water-Wash 2.0 jest pod tym względem lepsza. Chyba masz na myśli grubość warstwy - 0.02mm Wydruk od strony płyty montażowej zawsze będzie gorszej jakości. Ale twoje ślady od podpór wydają się jednak trochę za bardzo. Podejrzewam, że nieco prześwietlasz. Poza tym, czy figurka nie jest za bardzo obrócona? Tzn. czy leży zbytnio na plecach przy wydruku? Im płaszczyzna bardziej równoległa do płyty, tym bardziej nierówna. Od strony płyty znaczy się. No i do druku figurek są lepsze żywice niż ABS. P.S. Głębokość na którą wchodzą podpory można sobie regulować. Wtedy otworki po oderwaniu powinny być płytsze, ale kosztem osłabienia podpór. Szczerze powiedziawszy, nie bawiłem się tym. Zwykle staram się odcinać podpory zamiast odrywać. Lepiej mi szlifować w razie czego niż szpachlować.

Elementy które muszą idealnie do siebie pasować, oraz te o większych rozmiarach drukuję Ameralabs AMD-3 bo praktycznie nie daje skurczu ani deformacji. Resztę Anycubic Water-Wash 2.0 bo jest tak samo szczegółowa ale bardziej elastyczna. Drobne części nie są wtedy tak łamliwe. Przeźroczysta to Anycubic High Clear.

Nauczony doświadczeniem z Caudrona próbuję zrobić coś łatwiej składalnego. Nad rozwiązaniem oszklenia kabiny jeszcze myślę. Ale na początek będzie to wydruk z przeźroczystej żywicy. Jej przeszlifowanie i polakieroanie powinno dać zadowalającą przejrzystość na tak małym modelu. Podział technologiczny osłonyraczej na dwie części, ze względu na niebezpieczeństwo uszkodzenia przy szlifowaniu. Oczywiście w przypadku vacu musiałoby być zupełnie inaczej.

Km-y. Lufy wklejane osobno ze względu na mocowania z przodu. Dolna połówka skrzydła wydrukowana z błędem (brak podpory w okolicach wnęki podwozia). Ale szkoda było wyrzucić. Przydała się więc do budowy prototypu. Na modelu lewa komora uzbrojenie będzie zamknięta. Pokrywa mimo że drukowana w innym czasie i z innej żywicy niż skrzydło, ku mojemu zaskoczeniu pasuje niemal idealnie bez podpiłowywania. Tutaj jest tylko wciśnięta i trzyma się całkiem mocno.

Prawda. przy dłuższych sesjach malowania trzeba robić przerwy. Dwutłokowy powinien teoretycznie pompować szybciej, krócej pracować i tym sammym grzać się mniej. Ale o ile mniej - nie wiem, nie używałem. Za to na pewno będzie bardziej hałasować.

Oj tak. U mnie dostała się między wyświetlacz i soczewkę. Skończyło się na wymianie obydwu. Na szczęście w Mono 4 Ultra dostęp jest relatywnie łatwy. Ale Saturn 4 trzeba niemal kompletnie rozebrać z tego co widziałem na ich filmie. Głównie z tego względu skreśliłem Saturna gdy rozważałem zakup większej drukarki.

...

Podstawka montażowa. Firewall itd. Budowa jest, co tu dużo ukrywać, trudna. Niektóre części są zbyt delikatne a w wielu miejscach brak odpowiednich elementów ustalających. Wszystko wymaga bardzo precyzyjnych przymiarek przy których łatwo o zgubienie lub uszkodzenie drobiazgów. Nie jest to problemem, gdy ma się pod dostatkiem zapasowych części lub gdy można takowe w każdej chwili wydrukować. Ale zdecydowanie nie jest to zestaw typu "wydrukuj i sklej". Teraz zapewne wiele elementów zaprojektowałbym inaczej, bardziej pod kątem składalności niż iluzorycznej "zgodności z oryginałem". Ale z drugiej strony to miał być mój projekt modelarski, coś w rodzaju nowoczesnego scratch buildu. Absolutnie nie przeznaczony do komercjalizacji. Tym bardziej, że ja sam, znając konstrukcję modelu od podszewki musiałem się go nauczyć sklejać i nadal się uczę. Pewne moduły budowałem już kilkukrotnie zanim poznałem wszystkie pułapki i odkryłem właściwą kolejność. Nie wspominając o tym ile elementów musiałem przeprojektowywać i poprawiać żeby w ogóle dało się to sensownie złożyć przy pomocy dwóch rąk.