socjo1

Bardzo fajny i ciekawy temat. Z przyjemnością zernąłem. Widać że też podziałałeś coś z powierzchniami. Natomiast bardzo szkoda, że zamieściłeś tak mało zdjęć. Chciałoby się popatrzeć na nadbudówkę, na śruby i stery co najmniej... Czuję tu duży niedosyt. Bystra Żona ma swoje zalety, ale też i ma swoje wady Pozdrawiam, Michał

Szanowni! Życzenia chciałbym Wam złożyć i okrasić je stosownym wierszykiem oraz kartką świąteczną z kurczaczkami. Pewien grzeczny młodzieniec z Kłaja zapragnął wysiedzieć własne jaja. Rzekł: wiem, na początek mieć nie będę kurczątek, lecz mnie to tak pozytywnie nastraja! Korzystając z okazji dnia dzisiejszego, życzę nam wszystkim śmiałości wyznaczania celów, pozytywnego myślenia i determinacji naprzeciw wszystkim przeciwnościom, które co najmniej dorównywałyby przymiotom mieszkańców okolic Wieliczki, gdzie leży piękna wioska Kłaj. ------------ (wierszyk opracowany na podstawie limeryku autorstwa Macieja Słomczyńskiego vel Joe Alexa) Pozwolę sobie oznaczyć również @zegeye@Boch @Soris @donalyah00 @abtb @slamacek @Sampo których do życzeń dołączam szczególnie. Jak również oczywiście w ogóle wszystkich Kolegów, którzy w desperacji tu jeszcze zaglądają, a osobliwie ewentualnych Kłajan. Ukłony, Michał

Pomyślałem że może kogoś zainteresuje - ciekawy zapis seminarium (?) nt. Os opublikowało Muzeum Marynarki Wojennej. Pierwsza część to referat Oskara Myszora o historii Os - rozwój konstrukcji, zastosowanie bojowe na świecie, a druga jego część (minuty 29 - 53 nagrania) poświęcona została z kolei Osom pod biało-czerwoną banderą. Od 1:02:30 mamy około 20-minutowy, bardzo ciekawy film dokumentalny z 2006 r. - a więc roku, kiedy nastąpiło opuszczenie bandery na dwóch ostatnich okrętach tej klasy. Wg mnie to zdecydowanie najciekawszy fragment całego podcastu, z pieknymi ujeciami okrętów na wodzie, wywiadami itd. Ten fragment polecam każdemu! Ostatnia część to dyskusja z udziałem oficerów i marynarzy służących na Osach.

Bardzo ciekawa relacja. Zaglądam z zainteresowaniem!

I co dalej będzie? Ja trzy razy zerwałem kluzy kotwiczne i będę poprawiał pasy, bo częściowo je zatarłem. Ale żeby mówić, że coś umarło? Nawet jeśli tak, to Wielkanoc jest swietną okazją, żeby zmartwychwstało. To jak będzie, Szefie? Mam nadzieję, że każdy, kto skonczy model dostanie niespodziankę nawiazującą do naszego projektu. Jeszcze nie mogę tego zagwarantować, ale jest duża nadzieja, że tak się stanie. Więc warto się starać! W końcu się umawialiśmy, że jest tutaj dobry policjant i zły policjant. W następnym projekcie będzie trudniej, bo zamienimy się rolami. Ukkaråpete sövsjon krikkæla!

Dobra - umowa stoi. Dwie blaszane osłony do Boforsa mogą być?

Ale fajnie! Ogromnie się cieszę. WELCOME ABROAD! Opłaciło się spędzać te długie godziny, kopiąc w fotach i pisać posty "których i tak nikt nie przeczyta". Na privie omówimy kwestie "pakietu powitalnego" - dokumentacji i dodatków - blaszki jeszcze jedne dodatkowe mam. Absolutnie Marcinie moja uwaga o kawitacji nie tyczyła się Ciebie. Wszak jesteś w czołówce napieraczy. Traktujcie je jako hasło "ogólnomotywacyjne". No może, też jako mój wyraz fascynacji faktem, że przed startem projektu post gonił post, stron przybywało jak w archiwum kancelarii prawniczej, zaś po starcie projektu - straty marszowe mamy wielkie. Ale i tak wciąż wierzę, że wygram nieformalny zakład z Gałą, który twierdził, że model skończy wyłącznie on (w co nie watpię) oraz ja (co już takie pewne nie jest). Więc póki co wygląda na to, że wraz z Lipą (do dzisiejszego popołudnia) jesteście projektowym Andrzejem Gołotą. Czyli - "ostatnią nadzieją Białych". Dlatego tak staram się tu na Was chuchać i dmuchać, ręcznikiem wachlować, do narożnika hostessy z napojami dosyłać. Dlatego w nawiązaniu do tego co tu napisałem, żegnam Was staronordyckim przysłowiem Ukkaråpete sövsjon krikkæla!

Cieszy serce kErownika każdy postęp w Waszych stoczniach. Tyle jednak złomu przerzucił ostatnio i tekstów w robocie napisał, że zgrabiałe jego paluchy ledwo w klawisze trafiają, a rENce opuchnięte nie wie w co wsadzić. Ale coś piłuje, szlifuje i podkładuje w kątku. I w wątku, jak będzie miał coś do pokazania, to pokaże. NIE dla w wątku kawitacji* - TAK dla modeli realizacji! *Cytując mojego kolegę Pawła (znanego Zarukowi), po powrocie z zebranie kErowników naszego zakładu pracy oświadczył on: "Zebranie było długie, wiele słów padło, ale zero konkretów. Sama kawitacja". --------------------------------------- A tymczasem, tradycyjne - Ukkaråpete sövsjon krikkæla!

Gdzie ja podziałem takie żywiczne osłony?... Muszę ich w końcu poszukać na poważnie.

Ładniusi!

Ciekawa (ale pewnie dla niewielu, niestety) nowość od firmy Seed. Skala 1/700 (dla mnie - niestety). Brytyjski szybki stawiacz min klasy Abdiel z czasów II wojny światowej. 3 kominy, silne uzbrojenie i ciekawa, dynamiczna sylwetka to zalety wizualne. Historycznie to też ciekawe jednostki: głównie operowały na Morzu Śródziemnym. Dysponując dużą prędkością, pod osłoną nocy stawiały duże, ofensywne zapory minowe w niespodziewanych przez przeciwnika lokalizacjach. Stosowano je także jako szybkie transportowce choć by w czasie oblężenia Tobruku, czy blokady Malty. British Royal Navy WWII Fast Minelayer HMS Abdiel 1940 (3D-Printed Model Kit) model do sklejania Seed Hobby 710022 Ciekawa, bogato ilustrowana i ładnie wydana książka na ich temat: Arthur Nicolson, "Very Special Ships".

Ogólnie się podkładuje. I szlifuje. I dodaje jakieś drobne detale. A potem jeszcze raz to samo. Wytęż wzrok i znajdź 10 szczegółów... Na samej górze macie Arsenala, poniżej dwa Seedy. Arsenal jest jakiś 1 - 2 mm węższy i to rzuca się w oczy przy tak niedużej długości modelu - po prostu inne sa proporcje kadłuba. Poza tym - Arsenal miał "dziób w szpic", co szczególnie raziło. Dlatego zaokrągliłem go. Nie jest idealnie (trzeba byłoby dodawać materii - znacznie trudniejsza przeróbka), ale jest zauważalnie lepiej. No i liczcie się z tym ( o ile w ogóle jeszcze ktokolwiek ruszy naszym śladem), że trzeba Seeda co-nieco przeszlifować. Słoje po wydruku 3D są drobne, ale jednak widoczne.

A to plastik będzie, czy jakieś 3D? Mi się akurat te niszczyciele bardzo podobają, czuję się ciut wystawiony na pokusę

Argumentujesz skrajnościami od ściany do ściany. Wszystko jest kwestią wyczucia i jakiegoś rozsądnego kompromisu. Choć na żywo efekt może być nieco subtelniejszy i nie aż tak rzucający się w oczy. Poza uwagami MAV-a fajny model, rzadko pokazywany, dobrze, że zrobiłeś zblizenia które pozwalają zapoznać się z detalami zestawu. Trochę mi nie pasuje to jasne olinowanie.

Niech już będzie moja strata - może być trzysta.

Nie, klopsiki. Bardzo przepraszam - jak już Ci pisałem, skończyłem pisać teksty na wystawę, a w takim momencie jeszcze przez 6 godzin literki kapią z mózgu prosto na klawiaturę, bez udziału świadomości. Albo inaczej: w niedościgłej "Rybce zwanej Wandą" (John Cleese! Jamie Lee Curtis!!!) zwało się to: sutki przemęczenia.

Takoż i corocznych wystaw w Mumzeum Techniki we Warsiawie i klubu Pancelot (oczywiście nie sam, ale jednym z filarów).

Myślę, Padawanie, że w swym rozumowaniu błędu nie popełniasz. Przynajmniej, jeśli chodzi o te schuwki (ang. cockers) które jużem i ja przytwierdził i na diapozytywach zaprezentował. Albowiem te cockers (pol. schuwki), które bywają na pokładzie w innych miejscach, albo na dachu-chu nadbudówki mogą mieć odmiennie. Czyli że kolor powierzchni górnej schuwka tożsamym będzie z kolorem pokładu jednostki. Można tę prawdę zgłębić, studiując dokumentacji moc. (Ale ja, jak nie będę wiedział, to se trysne, jak mi podejdzie. Albo odwrotnie. Ale na pewno stanowcze chyba.) Zresztą miarą mędrca jest akceptacja granic swojej niewiedzy. Popatrz, co sam największy Guru-Dziur Mysich W Patrol Craftach raczył oznajmił w swym oświeceniu: A pilnie strzeż też swoich dwudziestu czy iluś pindolków przed Dywanowym Potworem. Niechaj aerograf cię prowadzi a Twój skalpel zawsze ostrym niczym dowcip pozostanie. Acha, za poradę pińcset się należy. HTH, Amen i bywaj w pokoju. Z pozdrowieniami dla @Rafly, niechaj jego modele zawsze dobrze się kleją. A tymczasem, tradycyjne norweskie- Ukkaråpete sövsjon krikkæla!

Marku, nie: TRZeba (błąd), tylko: CZeba. Taki duży chłop, a nie zna podstaw. Pamiętaj, że należy dbać o poprawne formy komunikacji - świadczy to również o Twoim szacunku do odbiorcy. Pozdrawiam w ukłonach.

Tak, m.in to te, które wskazałeś. PS. Ani ja. Na pocieszenie dodam, ze ich montaż okazał się łatwiejszy , niż mi się zdawało. Klej, który daje chwilę na manewr oraz przenoszenie elementu na rożek z plasteliny albo poślinioną wykałaczkę i hopla! PPS. Właśnie sobie uświadomiłem, że chyba nikt nie ma pełnej wiedzy nt. tej blaszki. To znaczy, że żeby ją w 100 procentach rozkminić, potrzebny jest Gała , Marek @donalyah00 i być może trochę ja. No po prostu prawdziwy Trust Mózgów... Ergo: Stworzyliśmy potwora, który zaczął żyć własnym życiem. Jest to w najwyższym stopniu fascynujące!

Hejka, myślę że Was zainteresuje wywiad z Krzyztofem Wagnerem, zrobiony przez chłopaków z InScale Podcast:

Król Haakon to jeden z oryginalniej wyglądających PeCetów. Między innymi za sprawą trójpalowego masztu (na który jeszcze przyjdzie czas) i charakterystycznej wypasionej osłony mostka. Ale, ale! Początkowo okręt dookoła mostka miał zwykły reling ze szmatkOM. Dopiro później na zdjęciach widnieje mostek z blaszanOM osłonOM. Przyjrzyjcie się uważnie. Czy jej wygląd z czymś Wam się kojarzy? Bo mi tak. Np. z takim mostkiem naszej Błyskawicy. Ale pomijajac półokrągły kształt - takie listwowanie, mające rozbijać i kierować bryzgi oraz wiatr ponad obsadę mostku, było bardzo charakterystyczne dla jednostek brytyjskich. Ale co ma jankeski PeCet, choćby i pod norweską banderą wspólnego z brytyjską stocznią? Ano ma (stanowcze chyba). Jak już kiedyś pisałem, zaraz po przystąpieniu USA do wojny, państwo to borykało się z potężnym niedoborem eskortowców. Dlatego nawet takie łupiny jak PeCety, chodziły z konwojami przez Atlantyk do Anglii. Długo to nie trwało, ponieważ płn. Atlantyk pokazał jasno, że nie jest to akwen dla takich - za przeproszeniem - łódek. Czytając opis służby Haakona natknąłem sie na informację, że był naprawiany w Wielkiej Bryt(f)anii po uszkodzeniach, jakie odniósł w sztormie. I być może własnie to jest wyjaśnienie całej sprawy. Za czym przemawiałyby właśnie te listwy-bryzgochrony. Co ciekawe, w dostępnym on-line albumie zdjęć Haakona, znajduje się fotografia przedstawiająca pogięte relingi, pewnie własnie po sztormie. Przechodząc do modelu. Już wczesniej pokazałem, jak sobie nabudowałem osłonę mostka. Do wykonania została listwa. Użyłem paska 0,6 mm z zestawu Eduarda z samymi właśnie takimi listwami o różnej szerokosci (szukajcie zestawu STRIPES 0,2-1mm, bardzo pomocny!). Wcześniej popodklejałem pionowe wsporniki odcinane z innej blaszki (teraz widzę, że odstępy między wspornikami sa za duże, ale jakoś z tym będę żył). Każdy z nich ma jakieś 0,8 mm długości... Dzięki nim, patrząc od góry między listwą, a osłoną mostka znajduje się szpara - jak w prawdziwym okręcie. Herb (za duży, ale lepszy taki, niż żadny...) jest z naszej PeCetowej blaszki. Przy okazji uwaga: przykleiłem też osłony lamp pozycyjnych. To te konstrukcje poniżej listwy. Mam wrażenie, że te, które są w blaszce od Seeda i które przekopiowalismy na naszą blaszkę są ze dwa razy za duże. Ja moje osłony poprzycinałem ostrożnie nożyczkami i wyglądają znacznie subtelniej. Jest to szybka modyfikacja i warta rozważenia. No i wreszcie schowki na kamizelki ratunkowe (life-jackets lockers). Tak to wygląda po wycięciu i montażu (patrz poniżej). Z lewej strony fotki widzicie zaś osłonę lampy pozycyjnej, o której pisałem powyżej. Nie ma osobno za to pokazanych prostokątnych pindolków do schowków.. Pindolki sa na blaszce zlokalizowane w okolicach relingów, po 4 i po 8 sztuk, są wyrysowane z zapasem. Montuje się je po 4 sztuki na każdym schowku, w podtrawionych prostokącikach. Ale jak ich nie zamontujecie, to własciwie prawie tego nie widać... A więc na blaszce mamy 6 schowków na kamizelki, bo tyle chyba maksymalnie zauważylismy na łódkach. Ich lokalizację i wygląd można bardzo łatwo znaleźć na pląszach "Plates" i na różnych fotografiach, więc nie będe się rozpisywał. Chyba że macie pytania. Jak macie jakieś szczegółowe pytania o detale blaszki "na już", to pytajcie, powoli bedziemy tłumaczyć co i jak. A tymczasem, tradycyjne - Ukkaråpete sövsjon krikkæla!

Piękna sprawa! Jaka będzie długość całego modelu?

Zwłaszcza tę o ptakach i przyrodzie!

Ten klocek zaś z kolcami to zasobnik na magazynki do Boforsa. Niestety, trzeba go trochę posmyrac papierkiem ... Jego lokalizacja jest wskazana chyba i na generalce i na pląszach "Plates". Będziemy próbowali pokazywać teraz w relacji co i jak z blaszkami i dodatkami. Myślę, że będzie to łarwiejsze do śledzenia niż wcześniej, bo od kiedy projekt przeszedł z fazy doktoryzacji do fazy realizacji, postów zaczęło przybywać jakby mniej i wolniej... A tymczasem Ukkarapete sovsjon krykkela, jak to mawiali Norwegowie!