Hubert Kendziorek

Dobry pomysł, muszę się jakoś powstrzymać, żeby go wcześniej nie skleić dla samej radości patrzenia na niego w całości Pozdrawiam Hubert

Dzięki, trzymanie kciuków podziałało. Zanim zabrałem się za naprawę, Arma Hobby przysłała nowe skrzydło Duży plus za sprawną obsługę reklamacji. Od razu z tej radości odciąłem od bloku wlewowego, ale szlifowanie zostawiam sobie na porę dzienną. Wkleiłem tablicę przyrządów. Teraz już pójdzie z górki. Pozdrawiam Hubert

Dość dziwną cechą modelu jest to, że rury wydechowe wykonano zaślepione. Trzeba było z tym coś zrobić, oczywiście - ścianki rur powinny być o wiele cieńsze, ale obawiam się, że próba pocienienia może skończyć się na ich pokruszeniu. Mam jednak nadzieję, że wygląda to lepiej, niż prosto z pudła. Jak widać, trwa jeszcze walka z dopasowaniem osłony kabiny. Pozdrawiam Hubert

Brawo, malowanie super. Jak chodzi o zróżnicowanie powierzchni, widać na zdjęciach dokładnie tyle, ile powinno być. Przyjemnie popatrzeć. Pozdrawiam Hubert

No tak, Eduard, ICM - jak i wiele innych firm - rzeczywiście jakościowo zrobiły ogromny postęp i oczywiście rośnie u mnie na stryszku zapas ich modeli, ale nawet Eduard dodaje do swoich modeli żywiczne detale, czasami wręcz modele na własnych prawach. Dla mnie najważniejsze jest jednak to, że obecność takich producentów jak Arma Hobby, Ardpol, Choroszy (choć to przeważnie nie moja skala, 1:72 jednak już za małe), czy też czeskich manufaktur, ogromnie zwiększa różnorodność i wybór, poza kolejną wersję Spitfire lub Bf-109. A tymczasem, mała Avia nabrała kształtów. Rasowa maszyna. Wnętrze kabiny bez historii... nie ma czego pokazywać. Włożyłem z zestawu tyle, ile się zmieściło - na użebrowanie burt miejsca już zabrakło, musiałby być węższy fotel, a nie nadawał się do przeróbki, podobnie jak ścianki kokpitu - już i tak bardzo cienkie. Ale kabinka i tak będzie zamknięta. Osłona kabiny przyklejona bezzapachowym CA. Będzie trzeba gdzieniegdzie podlać płynną szpachlą i przeszlifować, ale w sumie jestem zadowolony z jej dopasowania do kadłuba. Klapy będą musiały zostać w pozycji otwartej, nie da się ich inaczej wkleić, z uwagi na detale użebrowania - chyba żeby je usunąć, ale jak tu usuwać detale w modelu żywicznym, to byłoby trochę bez sensu. Pozdrawiam Hubert

Piękny. Też bym go srebrnym przetarł, górne części cylindrów. DAYTON, Ohio -- BMW 132E on display in the Research & Development Gallery at the National Museum of the United States Air Force. (U.S. Air Force photo) Pozdrawiam Hubert

Z bąbelkami masz rację, jedne znikają, wychodzą nowe. Daję im już spokój. Cała reszta problemów (powykrzywiane części, złe spasowanie) moim zdaniem nie ma związku wyłącznie z materiałem użytym do produkcji; żywica oczywiście może być krucha, zwłaszcza drobne elementy, ale za to można od niej oczekiwać lepszego poziomu detalu. Nie bez powodu wkładamy żywiczne kokpity, komory podwozia, silniki, etc., do plastikowych modeli. A więc coś za coś. Zresztą, plastik też potrafi się kruszyć. Na korzyść żywicy przemawia relatywnie i przeważnie mniejsze skomplikowanie budowy (mniej części) bez konieczności kompromisu, jak chodzi o detale. Na niekorzyść - przynajmniej jak dla mnie - komplikacje, jak chodzi o BHP. Podobnie, jak w modelach w technologii wtryskowej, są takie z ułomnościami i bez nich, gorsze jakościowo i zachwycające. To miałem na myśli porównując znane mi z autopsji produkty Planet Models do Arma Hobby czy Ardpolu, co nie znaczy zarazem, że będę tych pierwszych unikać. Wręcz przeciwnie Dzięki za oglądanie Pozdrawiam Hubert

Fakt, jest świetny. Mam jeszcze kilka innych produktów Vectora, wszystkie trzymają podobnie wysoki poziom. Silnik lekko zwaloryzowany. Więcej przewodów (były jeszcze między gniazdami zaworów i między cylindrami) chyba już nie będę doklejać, znikłyby pod osłoną - a chciałbym powoli kończyć składanie GeeBee i brać się za najlepszą część, czyli malowanie. A, oczywiście przede mną jeszcze kabinka. Pozdrawiam Hubert

Poprawione i wklejone usterzenie poziome. Poza tym wkleiłem płytkę z hipsu na tylną ścianę kabiny, przykryje nierówności i będzie oparciem dla tylnej części owiewki. Trochę jeszcze wygładziłem nierówności, jakie pozostały po kanałach wlewowych na górze kadłuba, a także pęcherzyki powietrza, które niestety występują w wielu miejscach. Po wklejeniu usterzenia poziomego, szpary między kadłubem, a usterzeniem, miały rozmiary dochodzące do prawie 2 mm... zalałem je płynną szpachlą Gunze. Na boczku składa się kokpit, ale to już w następnym odcinku. Generalnie model istotnie odbiega jakością odlewu i spasowania od większości polskich modeli w tej technologii i skali (Ardpol, Arma Hobby), nawet tych z porównywalnego okresu produkcji. Na korzyść tych polskich, rzecz jasna. Mam jeszcze jeden wypust Planet Models, Koolhoven FK.58, wygląda jakościowo podobnie. No tak, oczywiście oblatany 22 września 1938, pasowałby do P.7 i Avii; sam nie wiem... może jednak tryptyk? Pozdrawiam Hubert

Mam nadzieję Części w większości odcięte od bloków wlewowych i oczyszczone, jest trochę pęcherzyków powietrza w odlewach, które wymagają zalania CA i szlifu. Jak widać na fotografiach, okolice łączenia skrzydło - kadłub wymagały znacznych "usprawnień" - pomocne okazały się ostry nożyk, cążki i pilnik. Kabinkę udało się wyciąć za pierwszym podejściem. I tak to będzie wyglądać w całości: Dopasowanie skrzydeł i kadłuba jest lepsze po dociśnięciu. Z dopasowaniem kabinki będzie trochę zabawy, jest nieźle - ale może być lepiej. Usterzenie poziome wymagać będzie podcięcia - zły jest kąt jego zaklinowania w rzucie z góry, ale to bardzo łatwe do poprawienia. Pozdrawiam Hubert

Dzięki, to miało być drugie pytanie . Wydawało mi się tylko, że te naciągi były w naturalnym kolorze metalu, ale faktem jest, że jako punkt odniesienia przyjmuję egzemplarz z NASM, a niekoniecznie jest on zgodny z tym, jak te samoloty wyglądały - bagatela - 100 lat temu. Choć z drugiej strony, na niektórych fotografiach jakby faktycznie, kolor naciągów wpada w niebieski... Żyłka 0,08... zanotowane. Dzięki raz jeszcze. Pozdrowienia Hubert

Fajna robota. Zdecydowanie przypomina to samolot, tylko że taki dla odważnych Naciągi z czego zrobiłeś? Pozdrawiam Hubert

Na pewno spróbuję to naprawić, ale nie spodziewam się spektakularnie dobrego efektu - pewnie skończyłoby się jakąś szmatą przewieszoną przez skrzydło Tak więc przede wszystkim liczę na Arma Hobby, że doślą mi ten felerny płat. Poza tym jednym problemem, model jest po prostu wspaniały. Tymczasem skupię się zatem na innych detalach P.7 i pociągnę Avię. A co do modeli żywicznych w ogólności, to przekonuję się do nich coraz bardziej i na pewno będzie ich na moim warsztacie coraz więcej. Dzięki za oglądanie, z pozdrowieniami Hubert

Klasa 1 - Samoloty i śmigłowce Postanowiłem, że mój start w konkursie Jesień 2017 będzie poświęcony dwóm samolotom oblatanym na jesieni i modelom kupionym na jesieni. Nie inaczej jest w przypadku Avii. Data oblotu to 28 września 1938 roku. Kupiony dosłownie kilka dni temu, więc wszystko się zgadza. Obowiązkowy in-box: Ciekawie rozwiązany kadłub, od razu w całości. Podobnie, jak skrzydła: Mam nadzieję, że mój dyptyk uda się ukończyć w terminie. Trzymajcie kciuki Pozdrawiam Hubert

Zamknąłem kadlub i dokleiłem usterzenie pionowe oraz zastrzały. Szczeliny zalane CA i wyszlifowane, tylko przy nasadzie płatów i na spodzie kadłuba użyłem płynnej szpachli Gunze. Łączenie goleni podwozia z kadłubem postanowiłem wzmocnić drucikami mosiężnymi. Teraz tylko muszę zdecydować na podstawie zdjęć, jak mocowane były stalowe taśmy podwozia - tak jak sugeruje instrukcja, gdzie wchodzą w poszycie bliżej osi kadłuba, czy też na podstawie zdjęć i tego, jak to wyglądało w seryjnej P.7 - szerzej, tak że przecinały się wyraźnie poniżej kadłuba. Napotkałem też niemiłą niespodziankę, w postaci uszkodzenia prawego płata przy mocowaniu lotki, niestety już w pudle tak to wyglądało. Zareklamowałem część w Arma Hobby, spróbuję także naprawić uszkodzenie samodzielnie, choć nie wierzę zbyt mocno w powodzenie - odtworzenie żłobkowania będzie bardzo trudne. Na wypadek porażki trzeba będzie znaleźć plan awaryjny. Pozdrawiam Hubert

Bardzo fajny, wcale nie widać po nim tych wszystkich przejść, a skoro Ukochana użyczyła (?) cieni do powiek i wyraża w ten sposób zrozumienie, a nawet może akceptację dla hobbystycznego zacięcia - no to powiem tak, że masz w domu prawdziwy skarb. Pozdrawiam Hubert

Zobacz tu, może coś pomoże. Moim zdaniem, jeżeli wnętrze malowane Mitsubishi cockpit color, to tablica też. Pozdrawiam Hubert

Bardzo fajny, choć samolot mi się nie podoba (chyba jedyny produkt japońskiego przemysłu lotniczego z tego okresu, który nie przekonuje mnie estetycznie), model wyszedł super - do tego masz swój styl, rozpoznawalny w kolejnych modelach. No i gratulacje z okazji pierwszej galerii konkursowej! Pozdrawiam Hubert

Chyba, że dany zbiornik jest z drewna lub bambusa. A tu na Hayate. Można by jeszcze podyskutować o kolorze zbiorników, raczej jednak nie był to żaden kolor metaliczny. Obstawiałbym osobiście Ki midori iro, taki jasny zielonkawo - żółty. http://www.aviationofjapan.com/2009/02/ki-43-iii-ko-colours-part-3.html Model bardzo przyzwoicie pomalowany i sfotografowany (z wyjątkiem tła), ogólne wrażenie jest dobre, mimo że w detalach widać pośpiech. Myślę, że następne będą jeszcze lepsze. Pozdrawiam Hubert

Tak sobie pomyślałem, że skoro zrobiłeś śmigło z drewna, to także wnętrze kadłuba można by spróbować ;). Żart, oczywiście - aczkolwiek myślę, że w większej skali niektóre okleiny drewnopodobne albo drewniane dostępne w marketach budowlanych mogłyby się nadać. Super robota, oglądam. Pozdrawiam Hubert

Wnętrze pomalowane, najpierw podkład czarnym Surfacerem 1500 od Gunze, potem Vallejo Metal Color Duraluminium. Tak przy okazji, widać jak metalik wyciąga wszelkie nierówności powierzchni, tylna część wnętrza kadłuba nie była potraktowana podkładem, różnica jest wyraźna. Potraktuję to delikatnym washem, dokleję pasy do fotela i będzie można zamykać. Ponieważ zegary są w opcji blaszka + film z tarczami przyrządów, jako trzy oddzielne elementy, które łatwo można wkleić po złożeniu połówek kadłuba, myślę że jestem blisko zamykania bryły samolotu. Przy okazji, pytanie do znawców tematu - czy podobnie jak w P.6, tablica przyrządów powinna być także w kolorze duraluminium, czy pomalowana jakimś jasnym kolorem? Odcień wydaje się być inny, bardziej matowy - ale jednak metaliczny. Z pozdrowieniami Hubert

Piękne. Po prostu, piękne.

Mam! Jednak pomalowałbym ten klosz na kolor kamuflażu. Przemawia za tym opisany przez greatgonza proces zamalowywania tego klosza (potwierdza to także fakt, że na wcześniej wykonanej fotografii BM144 ma klosz nie zamalowany), a także kolorowa fotografia, na której odcień jest co najmniej bardzo zbliżony. Czarno-białe fotografie nie byłyby dla mnie w tej sytuacji decydującym oparciem - jaki byłby sens użycia innego koloru, maskowania okolic klosza, skoro pod ręką mieli OG i można było tym prysnąć przy okazji, nie marnując cennego na wojnie czasu. Logika podobna do malowania w jednostkach kamuflażu na pojazdach, zwłaszcza czołgach - często nie zdejmowano do tego wyposażenia z pancerza, tylko malowano jak leci, po linach, siekierach, bo tak łatwiej i szybciej. Co do wlotu, widać go na obu kolorowych zdjęciach, także na tym prezentującym maszynę w locie - a skoro nie ma między samolotami na tych ujęciach widocznych różnic detali (oznakowanie, lusterko), obstawiam że to ta sama maszyna. Ja bym ten wlot dorobił. Pozdrawiam Hubert

Niewielki postęp w składaniu wnętrza, dokleiłem też blaszki wzierników i pokryw w kadłubie. Pozdrawiam Hubert