barszczo

IBG bardzo fajnie pokazało ewolucję malowań w roku 1940 i różnice w kamuflażach między wytwórniami. Na końcu w tabelce specyfikacje maszyn których malowania zawarto w Black Box Edition:

Trochę zbliżeń na wypraski. Jak dla mnie, rewelacja:

Włoski kolor kokpitu czyli Verde Anticorrosione, jasno szaro-zielony, przypominający nieco brytyjski Sky. Do malowanek Italiańców gorąco polecam tą stronę, tam znajdziesz praktycznie wszystko: https://www.stormomagazine.com/RegiaAeronauticaColorsinWWII_3a.htm

Jak dla mnie, jedynym powtarzającym się symbolem na pustynnych Emilach był krzyżyk oznaczający apteczkę . Numery sekcji kadłuba? Bywały. Trójkąty paliwowe i olejowe? Bywały. Oznaczenie podpięcia zasilania i ładowania tlenu? Bywały. Itd. Itp. Bez zdjęć konkretnego egzemplarza ze wszystkich stron nie da rady. Osobiście dałbym podpięcia prądu i tlenu, krzyżyk apteczki, trójkąt paliwowy, bo prawdopodobnie na zdjęciu go widać i tyle.

No to żeśmy się dogadali .

Samolot z historią, super sprawa. Bardzo fajny modelik .

Świetny Kocurek, podoba się. Porządna robota .

Tutaj trochę lepsza kopia ze strony Aviateam. Zdecydowanie Balice, pod prawym skrzydłem przy krawędzi zdjęcia widać bloki w Aleksandrowicach, a bliżej nieistniejący już domek meteo. No i te wzgórza .

O, chętnie popatrzę. Fotka oryginału oczywiście z Balic .

Edward proponuje drukowany silnik do P-40N:

Ładnie i czysto zrobiona Foka, ale... Moja ukochana krateczka na skrzydłach i statecznikach. I skąd takie obicia na śmigle? Lakier nie obija, a wyciera się dokładnie tak samo jak w Bf109 i innych samolotach, to po prostu fizyka. Otarcia zaczynają się od góry po wewnętrznej stronie i postępują do nasady łopaty. Przejście między kolorem, a gołym metalem jest bardzo miękkie. Gdzieś jeszcze czytałem, że egzemplarz 431007 miał drewniane śmigło o szerokich łopatach, jak kilka innych maszyn z tej jednostki. Były nawet, bodajże na Britmodellerze, jakieś porównania zdjęć między czerwoną 13, a czerwoną 23 na której Bar też latał i ta teoria mocno się broni.

Prowokacja się udała...

To jest przenośnia i podpucha. Sygnalistów i tak będzie więcej niż pięciu, a model od dawna leży w szafie. Nie dajcie się zwieść .

Edward zachwala całe stado dodatków do nowego Bf109G-10:

Znaczek obłaził ze śmigła równo, jest jeszcze jeden u nasady łopaty i też obłazi: Zdjęcia z zasobów NAC.

Kokpit nabiera życia .

Brak słów po prostu... ekstra .

Pod owiewką za pilotem powinien być, o ile się nie mylę, kolor kamuflażu, a nie wnętrza. I tyle czepialstwa, fajny Tajfun .

Tygrysi .

Ładnie, ale chyba ciut gęściej z tymi plamami .

Świetna Szparka, podoba się. A ta pod ogonem niewidoczna .

Prawdziwy olbrzym, super robota .

To zupełnie co innego. Kutonase w przypadku Ju88, było fabrycznie montowane w krawędzi natarcia skrzydła jako wzmocnienie tej powierzchni, dodatkowo wyposażone od frontu w element tnący. Całość była schowana pod oprofilowaniem krawędzi natarcia i niewidoczna na zewnątrz. Tutaj zaadaptowano istniejące skrzydło do tego rozwiązania. W nowszych konstrukcjach, takich jak np. Do217, Kutonase było już przewidziane w fazie projektowania i konstrukcyjnie było integralną częścią skrzydła.

Fine Molds ustawia się w kolejce po kawalątek tortu. Powrót Messerków planowany na Marzec 2026:

Jest i szkieletor na żywo: