F-105F "Firebird 5", Son Tay Raid, 1/72 Trumpeter

[Albatros]

Bardzo dobrze to wygląda, na ile można ocenić... już od dawna obserwuję Twoje warsztaty, i żal bierze, że niestety bardzo słabe zdjęcia z przypadkowym balansem bieli i słabym światłem, niestety nie oddają Twoich znakomitych umiejętności modelarskich. Niemniej nawet przy tym mankamencie znakomita robota i z ciekawością oglądam. No i kolejna wielka zaleta Twoich warsztatów to głębokie studia historyczne i podbudowa merytoryczna. Paczam dajej

 

[jacmin]

No rzeczywiście, zdjęcia nie są moją mocną stroną. Problem polega na tym, że nie mam za dużo czasu i wszystko cykam "na gorąco" komórką, w oświetleniu jakie mam. 

[jacmin]

Wróćmy do weatheringu. Zabrałem się za spód maszyny. Zmieszałem Umbrę Naturalną z odrobiną białej i rozcieńczyłem White Spiritem do konsystencji filtra:

 

 

Nanoszenie zacząłem od zbiorników. Filtr nakładałem polami, od linii podziałowej, do linii podziałowej. Poniższe zdjęcia pokazują różnicę między miejscami z filtrem a nie ruszonymi

 

 

Wyglądało to nieźle, więc mogłem zabrać się za spód modelu. Filterek nanosiłem też polami, rozcierając najpierw bardzo cienką  warstwę na wybranym polu, a następnie punktowo wzmacniając dodatkowymi "pacnięciami" mokrego pędzelka. I tu ważna rzecz. Nie należy ulegać pokusie przygotowania sobie większej powierzchni z cienką błonką filtra, by później zrobić punktowe wzmocnienia. To trzeba robić "mokre na mokre", bo jak pierwsza warstwa podeschnie (a jest cieniutka i dzieje się to dość szybko) to późniejsze miejscowe  dodanie pigmentu powoduje jego niekontrolowane rozpłynięcie się w coś w rodzaju fraktala, na zasadzie wnikania kapilarnego. Efekt jest wtedy daleki od zamierzonego. Zacząłem od usterzenia poziomego: 

 

 

Następnie przerzuciłem się na kadłub:

 

 

Skończyłem na skrzydłach:

 

 

 

Jak to porządnie podeschnie, zabezpieczę lakierem i przejdę do kolejnych odcieni (szarości i siena). Potem oczywiście zacieki  i jakieś lokalne zabrudzenia. 

[barszczo]

Tutorial i robota pierwsza klasa .

[greatgonzo]

Masz jakieś zdjęcia powierzchni samolotu, na których wzorujesz się przy tym malowaniu?

[jacmin]

Nie mam tego za wiele, bo jak słusznie zauważył Paweł, zdjęć od spodu jak na lekarstwo:

 

[greatgonzo]

Mnie wcale nie zależało akurat na spodzie :).

 

Dzięki.

[jacmin]

Góry to jest cała masa. Bazuję głównie na tych kilku zdjęciach "Fat Fanny" + multum zdjęć różnych egzemplarzy w różnym stanie zużycia. Jak mam robić jakieś postarzanie to zawsze podsyłam zdjęcia Pułkownikowi Lowry, żeby ocenił, czy to pasuje do stanu Firebirda 5 czy nie. No mam ten luksus i często z niego korzystam. Po obejrzeniu  zdjęć płowienia stwierdził, że wygląda to dokładnie tak jak zapamiętał a mnie taka rekomendacja wystarcza :-).

[jacmin]

30 minut temu, greatgonzo napisał:

Mnie wcale nie zależało akurat na spodzie :).

 

Dzięki.

Jak potrzebujesz jakiś materiałów zdjęć itd to daj maila, podeślę. Dużo tego jest.

[greatgonzo]

1 godzinę temu, jacmin napisał:

wygląda to dokładnie tak jak zapamiętał

Mistrz!

 

[wuwumaster]

8 godzin temu, jacmin napisał:

 

 

 

To jest chyba rekordowy kopeć z działka EVER !!

Edytowane 10 Września przez wuwumaster

[jacmin]

No, ten pilot ewidentnie zgubił swój karnet na myjnię! A tak poważnie, to według słów Pułkownika Lowry, ich maszyny były myte kilka razy w roku, wg ustalonego harmonogramu. Okresowo były także malowane, rzadziej całkowicie czyszczone do podkładu i malowane od nowa. Bardzo zwracali uwagę na usuwanie jakichkolwiek śladów korozji, więc rdza na modelu tej maszyny byłaby grubym błędem. 

[jacmin]

Minął kolejny zapiątek a na modelu pojawiła się kolejna warstwa brudzingu. Oczywiście poprzedzona warstwą półmatowego lakieru, żeby przypadkiem nie zmyć tego, co zrobiłem poprzednio. Tym razem użyłem następujących farb: Rembrandt Olive Green do punktowej zmiany odcienia ciemnej zieleni, Van Gogh RAW Umber do piaskowego i Van Gogh Chromium Oxide Green do jaśniejszego zielonego. W niektórych miejscach użyłem też Rembrandt Oxide Black.

 

 

Farby oczywiście rozcieńczone do konsystencji takiego troszkę mocniejszego filterka i nanoszone punktowo.

Na poniższych zdjęciach widać miejsca i zakres tych zabiegów. To te matowe punkty na półmatowej powierzchni. W tej chwili się mocno odróżniają ale po wyschnięciu i pomalowaniu kolejną warstwą lakieru to wrażenie zniknie a podmalówki wtopią się w kolor.

 

Wszystko musi być bardzo subtelne, żeby nie biło po oczach. Przed zaciekami planuję jeszcze jedną warstwę ze sjeny palonej. Ale to już za tydzień

[jacmin]

Niestety, w ostatni zapiątek nie udało mi się wiele popracować przy modelu. Jedyne co zrobiłem to położenie lakieru, przecierka różnych śmietków, które przykleiły się podczas całego procesu i położenie kolejnej warstwy lakieru. Słowem  -  przygotowanie pod zacieki. Nic co warto by pokazywać. Natomiast winien jestem pewne sprostowanie dotyczące osłon przeciwodłamkowych. Otóż słupki wcale nie były rurami kwadratowymi jak sugeruje dokumentacja autorstwa hawajskiego IPMS. W rzeczywistości były to profile u-kształtne z przetłoczeniami na otwartych końcach litery u:

 

 

 

To odkrycie zmusiło mnie do drobnej korekty wyglądu mojej repliki. Usunąłem wszystkie "kwadraty" na górze moich słupków i zabrałem się za wykonanie prawidłowych końcówek u-kształtnych profili. Podobnie jak poprzednio wykonałem je z jubilerskiego drutu 0,3mm. Żeby uprościć sobie pracę, a jej wynik ustandaryzować, zbudowałem  prostą pomoc naukową. Do podstawki z kawałka płyty HPL przykleiłem 2 kształtowniki odpowiadające przekrojem słupkom w moich osłonach. Odstęp między nimi wynosi 2,5mm, czyli dokładnie tyle co bok słupka. Ponieważ użyłem drutu 0,3mm ( po zmierzeniu 0,27mm), "popychacz" musiał być chudszy o ok. 0,6mm.

 

 

Teraz wystarczyło w poprzek tego przyrządu położyć drut i wgnieść go popychaczem do środka.

 

 

Następnie wystające końcówki drutu lekko wygiąłem na zewnątrz, a po wyjęciu drutu ze środka urządzenia obciąłem.

 

 

W ten sposób otrzymałem kilkanaście elementów o identycznym kształcie, które nakleiłem na górę moich słupków:

 

 

Żeby już wszystko było kompletne, na krawędzi kształtowników na froncie osłony przykleiłem wzdłuż krawędzi drut imitujący przetłoczenie:

 

 

Nie lubię poprawek, ale trzeba było to zrobić. Pozostało jeszcze wykonanie imitacji nitów i będzie można malować.

[jacmin]

A jeśli o nitach mowa, to spójrzmy jak to powinno wyglądać:

 

 

Na załączonym zdjęciu widać, że powinienem wykonać po 4 nity z każdej strony "fali" blachy trapezowej.  Dodatkowo są one przesunięte względem siebie. Nawiercenie takiej ilości otworów w powtarzalnej konfiguracji w moim przypadku graniczy z cudem. Musiałem posłużyć się drobną pomocą naukową. Z 2 kawałków polistyrenu i fragmentu karty magnetycznej zbudowałem coś w rodzaju sanek zakładanych na grzbiet "fali". W wystającym fragmencie karty nawierciłem pionowo 4 otwory wiertłem 0,3mm. W ten sposób zgrywając krawędź karty z krawędzią kształtownika osłony przeciwodłamkowej uzyskiwałem jednakową odległość zespołu otworów od jej krawędzi. 

 

 

Dalej to już bajka! Wystarczy przekładać szablon z fali na falę i wiercić:

 

 

Na koniec osłonę pomalowałem na srebrno i odstawiłem do wyschnięcia

 

[jacmin]

Wracając do modelu Firebird 5. Przyszedł czas na różne smugi i zacieki. Tradycyjnie wykonałem je przy pomocy artystycznych farb olejnych. Użyłem umbry palonej, ochry, sjeny palonej i ciepłej szarości.

 

 

 

Nanosiłem je w postaci  pionowych kresek (na kadłubie, a na skrzydłach zgodnie z kierunkiem opływu powietrza)

 

 

Następnie rozcierałem je pionowymi ruchami szerokim pędzelkiem symbolicznie zwilżonym White Spiritem aż do uzyskania właściwego efektu. Ponownie, chodzi o to, żeby to było subtelne a nie rzucające się w oczy:

 

 

Ostatnim etapem było dodanie smug na spodzie modelu oraz przy wszelkich wylotach:

 

 

Gdy to przez tydzień podeschnie, w przyszły zapiątek położę matowy lakier.

[jacmin]

Udało mi się jeszcze popracować nad osłonami wlotów powietrza F.O.D. covers mojej produkcji. Zgodnie z dokumentacją powinny wyglądać tak:

 

 

Na zdjęciach widać, że część położona bliżej kadłuba ma charakterystyczne, wypukłe przetłoczenia. Wykonałem je naklejając drut 0,2mm na moje żywice:

 

 

Edytowane 5 Października przez jacmin

[Moses]

21 godzin temu, jacmin napisał:

Ostatnim etapem było dodanie smug na spodzie modelu oraz przy wszelkich wylotach:

 

 

 

Gdy to przez tydzień podeschnie, w przyszły zapiątek położę matowy lakier.

 

Ale ten dół pieknie wygląda!

[jacmin]

Pomalowane F.O.D. covers wyszły mi następująco:

 

 

Rozpórki zamontuję po wklejeniu osłon w model. kolejnym elementem którym się zająłem w ten zapiątek były pokrywy podwozia głównego:

 

 

Ale to były drobiazgi. Znacznie więcej czasu zajęło mi malowanie podstawki. Przede wszystkich zagruntowałem całość czarnym gruntem Mr. Hobby.

 

 

Następnie zrobiłem coś w rodzaju marmurkowania białą farbą

 

 

Kolejny etap to malowanie dwoma odcieniami szarości Pactra A41 i A42.

 

 

Potem linia, studzienki odwodnieniowe pasa i przyciemnienia przy pomocy olejnej artystycznej Warm Grey

 

 

Jak to sobie schło, przerzuciłem się na osłonę przeciwodłamkową. Na koronie tej osłony musiałem wykonać imitację ziemi, która była tam wsypywana jako wypełnienie konstrukcji i materiał pochłaniający. Swego czasu, gdy zwiedzałem Wietnam, przywiozłem  stamtąd  trochę tej charakterystycznej czerwono-pomarańczowej glinki laterytowej. Swoją drogą celnik sprawdzający mój bagaż musiał obśmiać się jak fretka gdy to zobaczył. Do utarcia na drobno użyłem małego moździeża:

 

 

Do przyklejenia użyłem rozcieńczonego wikolu. Dodatkowo, żeby posklejać wzajemnie drobne ziarenka użyłem fixera do pigmentów

 

 

Niestety fixer nie spełnił swojego zadania i musiałem poprawić bardzo rzadkim wikolem

 

 

Ponieważ roztarta glinka miała bardzo drobne ziarno, to w połączeniu z rzadkim klejem, podczas schnięcia wystąpiło naturalne zjawisko skurczu (im drobniejszy materiał tym większy skurcz) i pojawiło się kilka pęknięć, które udało się bez problemu zasmarować

 

 

I jeszcze drobna przymiarka wszystkiego:

 

[jacmin]

Idąc za ciosem w ten zapiątek pociągnąłem dalej podstawkę. Przede wszystkim polakierowałem ją lakierem błyszczącym jako podkład pod oleje. Następnie potraktowałem washem z palonej umbry:

 

 

Kolejną rzeczą było wykonanie śladów eksploatacji na płycie postojowej czyli plam oleju i innych płynów ustrojowych.

 

 

Teraz przyszedł czas na weathering osłony przeciwodłamkowej.  Przede wszystkim wash z umbry palonej. Naniosłem go po całości a następnie wycierałem najpierw ręcznikiem papierowym a potem watą nawiniętą na patyczek we wszystkich wgłębieniach:

 

 

Ponieważ ziemia w osłony była miejscami wsypywana z pewnym naddatkiem, podczas pory deszczowej pył laterytowy był spłukiwany przez deszcz i spływał w dół po blasze. Ten efekt wykonałem bardzo rozcieńczoną artystyczną olejną sjeną paloną, delikatnie przecierając osłonę starym, płaskim i postrzępionym pędzlem:

 

 

Po dokładnym wyschnięciu zrobię jeszcze otarcia i obicia przy pomocy artystycznych kredek z miękkim grafitem. A tymczasem wykonałem jeszcze oznakowanie miejsca postojowego. Moim punktem odniesienia było następujące zdjęcie:

 

 

Od Pułkownika Lowry dowiedziałem się, że duży numer oznaczał nr. stanowiska, mały numer to nr z ogona maszyny zajmującej stanowisko, strzałka zaś wskazywała z której strony osłony znajduje się opisane miejsce. Tablica była powtórzona od wewnętrznej strony stanowiska ale z oczywistych powodów już bez strzałki. Zgodnie ze słowami Pułkownika stanowisko nosiło nr 44  co odzwierciedliłem w swojej miniaturze. Ta mała, czerwono-biała tabliczka pod czarną tablicą to instrukcja użycia gaśnicy (gaśnica też będzie, ale później).

 

[jacmin]

Jeśli chodzi o Firebirda, to dodałem ślady odprysków farby na krawędziach niektórych paneli. Wykonałem je artystyczną srebrną, metaliczną kredką z miękkim grafitem

 

 

Teraz mogłem pokryć go matowym lakierem. Zacząłem od Mr. Hobby clear UV cut matt, ale efekt mnie nie zachwycił. Był zdecydowanie za mało matowy. Dopiero Mig Lucky Varnish matt spełnił moje oczekiwania. Wreszcie model przestał się tak przeraźliwie błyszczeć.

 

 

Jak to sobie radośnie dosychało, zabrałem się za goleń podwozia przedniego. Trochę drażniły mnie zbyt grube siłowniki skrętu koła. Wyciąłem je i wykonałem wg zdjęć:

 

Moja przeróbka wygląda tak:

 

[barszczo]

Zdecydowanie lepiej .

[jacmin]

Tak przy okazji przeglądając zdjęcia odkryłem kolejny błąd zestawu Trumpetera. Chodzi o czujnik AoA czyli kąta natarcia skrzydła. To mała łopatka zachowująca się jak chorągiewka w opływającym ją powietrzu, która ustawia się zgodnie z jego kierunkiem dając systemom samolotu informację pod jakim kątem w stosunku do nacierającego powietrza znajduje się skrzydło samolotu. To podstawowy przyrząd zapobiegający przeciągnięciu maszyny. Gdy skrzydło znajduje się pod zbyt dużym kątem, strugi powietrza zaczynają się odrywać od jego górnej powierzchni, spada siła nośna i samolot wchodzi w przeciągnięcie. W F-105 znajduje się on na nosie, z prawej strony. Niestety Trumpeter umieścił go z lewej, gdzie nie powinien się znajdować, choćby ze względu na możliwość uszkodzenia podczas tankowania w locie z sondy giętkiej.  Na poniższych zdjęciach widać czysty lewy bok i czujnik AoA na prawym

 

 

A jak to widzi Trumpeter?

 

 

Trzeba to będzie zaślepić, zamalować i przenieść na drugą stronę, bardziej pod wiatrochron. Lepiej późno niż wcale.

[wuwumaster]

Z tym błędem Trumpetera byłbym ostrożny:

 

Pozdr ww 

[wuwumaster]

I lewa strona do kompletu:

 

Więc zostaje sprawdzić czy to kwestia konkretnego egzemplarza czy może 1os vs 2os.

 

Pozdr ww 

Edytowane 20 Października przez wuwumaster