Skocz do zawartości

Marcin Witkowski

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    877
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    31

Zawartość dodana przez Marcin Witkowski

  1. I ten biały, to był Twój błąd. Niepisana zasada jest taka, że jeśli budujesz kolor na czarnym, to wszystko co położysz na podkład, a przed kolorem bazowym, powinno się mieścić na skali utworzonej między czarnym, a właśnie bazą. Biały jest w tym momencie poza skalą. Stąd konieczność grubszej warstwy/większej liczby warstw, co niweczy wspomniane niepisane założenia tej metody.
  2. Fakt, że pewnie poświęciłeś na to sporo czasu, ale czarny podkład zawsze możesz na to położyć.
  3. Pre w przypadku F-14 na większości linii podziału paradoksalnie jest kompletnie przeciwskuteczny, bo na samolotach USN obserwuje się częściej rozjaśnienie okolic samych linii podziału przez podmalówki, które są stosowane regularnie jako zabezpieczenie antykorozyjne. Chyba, że traktować tę metodę jako sposób na dodanie powierzchni swojego rodzaju trójwymiarowości. W mojej opinii to jednak nie ta droga.
  4. Preshadeing, szczególnie tak chirurgicznie precyzyjny jaki zrobiłeś, słabo koresponduje z tym co powinno tu być efektem finalnym. Nie widzę patrząc na zdjęcia samolotu, by ten krok miał dać cokolwiek na drodze do odwzorowania malowania pierwowzoru. Swoją drogą, ta metoda jest zbyt schematyczna w sensie ogólnym. Kamuflaż, który odwzorowujesz ma bardziej miękki charakter zróżnicowań. Tak w sensie kolorystycznym jak i zabrudzeń. Lepsze będzie operowanie przebarwieniami i tonacją koloru bazowego na jakimś (wg mnie najlepiej czarnym) podkładzie i później pinwash w liniach podziału. Nie jestem specem od malowania modeli, doświadczenie mam małe. Więc tych rad nie musisz brać za pewnik. Poszukaj galerii z modelem F-14 Moralezza. Tam jest wczesny VF-41, ale zasadniczo kamuflaż jest ten sam. Dużo w tym wykonaniu jest realizmu.
  5. Ta metoda różnicowania paneli dla F-14 jak i innych samolotów pokładowych raczej słabo się sprawdza.
  6. Białym jedziesz
  7. Revell nie pomylił ECSów. Po prostu stary i mocno niedokładny model zapakowali z nowymi kalkami próbując załapać się na falę TOP GUN Maverick. Jeśli chodzi o mechanizację skrzydeł, to robiąc model na kołach, bez figurek załogi, koniecznie trzeba klapy opuścić, a usterzenie poziome wychylić tyłem w dół. Samolot bez ciśnienia w instalacji tak się zachowuje. Konfiguracja na gładko, a bez pilota, który symulowałby "włączony" samolot, będzie błędem. Aż bolą oczy od patrzenia jak paskudnie wygląda przejście między skrzydłem a napływem w modelu Revella.
  8. Taka uwaga generalna, nie tylko odnośnie Twojego modelu, ale wszystkich modeli F-14. Sugeruję zrezygnować z "zabawkowej" opcji zmiany kąta skrzydeł na rzecz porządnego uszczelnienia owiewki punktu obrotu, czy płaszcza nad skrzydłem. Te szczeliny, które w większości modeli Tomcata zostają, raczej nie przydają im urody Sprawnie Ci idzie!
  9. Całkiem ciekawie wyglądają te wnęki. I zapewne są na tyle dobre, że mimo popularności tematu w skali globalnej, żaden producent aftermarketów nie zdecydował się na zamienniki w tym temacie. Z drugiej strony do Hasegawy były od lat, i jakoś praktycznie nikt z nich do tej pory nie korzystał. No, prawie
  10. Ja bym do Twojej analizy wrzucił jednak jeden czynnik. Że biały, czy też jasny, na tak starej i nieostrej fotografii ma tendencję do "wyłażenia" poza swój właściwy obrys. To by oznaczało, że zarówno narożniki nie są bardziej zaokrąglone niż to co widać na modelu Mikołaja, ani też siłą rzeczy rozmiar liter nie będzie większy. Myślę, że to czynnik, który warto brać pod uwagę.
  11. Tak się bałem o to, że płat z silnikami i pokrywami jak osobny podzespół będzie wrażliwy na jakieś potencjalne uszkodzenia, a tu widać, że zaraz bryła modelu będzie zespolona. Ten model będzie robił (już na tym etapie robi) kolosalne wrażenie. Nie mogę się doczekać kiedy zobaczę na żywo.
  12. Więcej w tym malowaniu jest jednak do F. Który w mojej opinii jest ładniejszy
  13. Już tam bez przesady Zadrapania to raczej na czołgach, czy drugowojennych intensywnie eksploatowanych samolotach. W tym przypadku ślady raczej minimalne ślady, choć coś się dzieje tam, gdzie obsługa zagląda regularnie. Na zdjęciu gdzie widać otwarte panele można dostrzec na osłonie dielektrycznej, na napływie wytarcie aż do podkładu.
  14. Teza postawiona przez Kzugaj'a wydaje się być prawidłowa, więc płatowiec ma kolor FS 36375. Nie wiem jak do tego koloru odnoszą się producenci, których wymieniłeś, ale ja mogę polecić MRP, bo nie dość, że w kolor trafia, to mega wydajna i przyjemna w użyciu farba.
  15. Model Revella datowany jest podobnie jak Hasegawa, ale model japoński kształt ma właściwie bez zarzutu. Ja bym na Twoim miejscu Revella odpuścił, bo z tego co po zdjęciach porównywałem, to dramatycznie zepsuta jest w tym modelu miejscami bryła Super Horneta. O detalach sam napisałeś. Meng to z grubsza kopia Hasegawy z udoskonaleniami w niektórych miejscach, z kolei w innych punktach, jak grubsze linie, czy siatki w poszyciu, jest nawet od Hasy słabszy. Dla innych w przyszłości przymierzających się do tematu, byłoby super gdybyś dał porównanie konkretnych elementów obydwu modeli. A co do Menga i Twojej nad nim pracy, to polecam skupić się na krawędziach wlotów, bo są proste i ścięte jak gdyby odwzorowywały makietę z desek, a nie samolot. Tam się przyda nieco pracy pilnikami i papierem ściernym. I to też jest element w którym stara Hasegawa wypada lepiej od Meng'a.
  16. Jak już Ci pisałem prv - podziwiam fest i mocno trzymam kciuki za operacje na tym płacie, bo moja ograniczona wyobraźnia podpowiada, że to będzie sztuka niełatwa. Niesamowicie to wygląda.
  17. Prześpię się z tym i przemyślę jeszcze. Tymczasem, skoro podstawka skończona, to wróciłem do samego modelu. Za podstawkę zabrałem się w połowie instalacji pokryw podwozia. Znacząco je odchudziłem, skorygowałem kształt, profil wewnętrzny, a do tego każda klapa dostała wieszaki zrobione od podstaw. Miałem problem z kalkami jakie się na nich znajdują, bo są to w rzeczywistości złocące plakietki, które różnie pod różnymi kątami wyglądają. Hasegawa w ogóle nie dała tych kalkomani, z kolei zapożyczone od Revella (dzięki Rutek) okazały się znacząco za duże. Wykonałem je więc z kawałków confetti, a na to poszły napisy wydrukowane przez Bogdana Żołnierowicza. Mało kto pewnie tam zajrzy, ale są. Zamontowałem właśnie popychacze pokryw. Zrobiłem je z drutu cynowego, co widać, bo są jeszcze niepomalowane. Na zdjęciu widać też, że pokrywom brakuje brudzenia. To samo można zauważyć na zawiasie klapy. Brakuje też zabrudzeń na krawędziach wnęk podwozia, czy też opony jeszcze jak "funkel nufka". Te rzeczy będę robił w ramach finałowych poprawek malarskich.
  18. Dobra, przejdźmy na... sroki! Bo wiesz jak bywa, że wszystkich za ogon nie utrzymasz
  19. Kurdencja, a ja miałem nadzieję, że wszystko co wychodzi za zwykłe OOB to raczej bywa mobilizująco-inspirujące Nie ma lekko, nie poddawaj się. Jedno tylko trzeba brać na klatę jeśli chce się czegoś więcej. Czas! Ja ze swoim modelem niby jestem blisko końca, ale jeśli pojedziesz trybem "prosto z pudła" z tymi cuda-wiankami dodatkami, to pewnie skończysz przede mną. I teraz od Ciebie zależy czy jesteś sprinterem, czy długodystansowcem. Sprint pozwoli Ci się zregenerować i zaraz startować w kolejnych "wyścigach". Z kolei dłuższa przeprawa, to fajne zwiedzanie przyjemnych krain Taka sportowo turystyczna przenośnia. Ja w każdym razie zawsze wolałem gonić królika, niż go złapać. Niezależnie którą ścieżką pójdziesz, to fajnie będzie patrzeć na kolejnego Super Horneta PS A co do drabinki, to Meng nie daje blaszki? Czy to w HB ją widziałem?
  20. Gonzo, znając Twój fach oraz wyczucie stylu i kompozycji dopytam jednak, czy cokolwiek więcej nie będzie "przedobrzeniem" Barszczo, dzięki!
  21. Bardzo przekonujące malowanie. Szacun! Zwraca uwagę kalka na ogonie, która nie "uznaje" linii podziału (szczególnie, że to ster kierunku) pod sobą
  22. To się raczej nie zadzieje. Dodam przy okazji, że rozważałem by na ściankach bocznych dodać malunki związane z tematem modelu. Ale zostawię to na czysto, bo choć odwzorowałem fragment konkretnego lotniskowca USS Dwighd D. Eisenhover, to wykorzystam ją może w przyszłości pod inne modele. O ile te powstaną, co u mnie takie oczywiste nie jest, hahaha.
  23. Spoko, deskę wrzucę pod spód, hahaha Dzięki! Wiesz ile ja kombinowałem i czego szukałem by to zrobić "z automatu"... Oprócz sitka kuchennego brałem pod uwagę też taśmę/wstążkę jakich używają floryści - tyle że nie znalazłem odpowiedniej. Ale genialny pomysł, który przyszedł za późno, podsunął mi przyjaciel Marek. Czyli siatkę do okien przeciw owadom. Sprawdź, bo to może być to. Tyle, że każda gotowa siatka jest do bólu regularna i prosta. A to pewnie nie występuje w naturze lotniskowca. Po tych "pajęczynach" marynarze łażą choćby podczas konserwacji. Węzły takiej siatki są skręcane, podobnie jak te łączące liny na placach zabaw. Z tego co widziałem, to są dość mocno poprzesuwane, co starałem się jakoś tam odwzorować. Wielkie dzięki! Prawdziwi modelarze to ci, co kończą modele. A mi to póki co się od ćwierćwiecza nie udało. Możliwe, że czeka mnie więc awans A co do samej podstawki, to rację miał bardzo mi bliski ziomek, który powiedział, że po skończonym modelu nie będzie mi się chciało jej zrobić. Dobrze więc, że już jest i spokojnie mogę dociągnąć do końca samego samolota.
  24. Kilka dni zeszło, bo nie od razu doszedłem do w miarę optymalnego rozwiązania. Wyplotłem panel z drutu, miałem komplet gotowych z wyciętej siatki z durszlaka... Samo wyplecenie tych finałowych siatek zajęło zaledwie dwa dość intensywne dni. A właściwie noce, bo ja w trybie batmana robię
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.