Pan_Cerny

Podoba mi się. To chyba jeden z nielicznych dostępnych w necie modeli Panhardów firmy ICM, który ma wszystko pozamykane, dzięki czemu wygląda bardziej "bojowo". Robiłeś w swoim wnętrze?

No iii???

Tyle lat żyję i po raz pierwszy mi się przydarzyło abym pod wpływem czyjegoś warsztatu kupił sobie taki sam model. Wcześniej nawet nie wiedziałem, że istnieje taki pojazd a dziś muszę koniecznie sobie zrobić takiego samego. Strasznie słitaśny jest ten transporterek. Właśnie mi zajączek do paczkomatu podrzucił.

Świetnie wyszedł. A w środku jest tyle miejsca, że aż się prosi by tam jakąś trofiejną pralkę włożyć.

Pytanie do osób, które widziały na żywo nasze silniki. Czy pudełkowe malowanie jakie proponuje MiniArt w swoim zestawie 37025 jest dobre dla polskich silników? W jednym z albumów poświęconym LWP znalazłem takie zdjęcie: A na allegro zdjęcia wystawione na sprzedaż silnika: Na miniartowym boxarcie kolektory dolotowe nają błękitny odcień, na zdjęciu remontowanego czołgu sa chyba one pociągnięte srebrną farbą. A na zdjęciu egzemplarza na sprzedaż chyba są kolorze naturalnej stali. A jak filtr powietrza, zielony jak u miniarta, czy raczej czerwonobrązowy?

Jaki śliczny! Będzie z inskrypcją?

A ja czekam na kontynuację wątku o T-55.

"Prezentuj broń!" Magnuskiego. Jedna strona kolorowa z obrazkiem danej broni a na drugiej opis. Kiedyś marzenie, a teraz widzę że do 20 zł na allegro. I stamtąd jest obrazek.

To bardzo cenna informacja z tym plastikiem Italeri. Porozciągam sobie ich ramki. Bo plastutowy patyczek mizernie reagował na zmiękczanie extra thinem, bardziej się jemu poddawał mirage'owy plastik, więc to nie wygląda za fajnie. Doskonale pamiętam Twojego Luchsa z wątku Huberta. Naprawdę mało mu brakuje do końca. Pojazdy w WOT (Warszawski Ośrodek telewizyjny? ) nie są obładowane szpejem, więc ten Twój to chyba ju tylko malowania wzmaga. Ta wieża a la Puma to własna twórczość, czy pochodzi z Lynx'a albo innego modelu?

Widziałem ten zestaw, jest ok, ale pieruńsko drogi. I niestety dwuosobowy. A tak naprawdę to tam tylko ludek z psem jest godny uwagi, oficer jest bardzo przeciętny. Ale dzięki pomocy Janusza Bulik58 i Irka Imt jest duża szansa, że wejdę w posiadanie żandarma z Amussing Hobby. Co bardzo mnie cieszy.

Zapach tej srebrnej farby z tej metalowej tutki był nie do podrobienia. Zapach dzieciństwa

Tacy żołnierze kiedyś byli dostępni jako oddzielny zestaw lub w w komplecie z ciężarówką. W zestawie T-72 z Amusing Hobby jest żołnierz ze służb regulacji ruchu. Może go ktoś nie potrzebuje? pzdr Marek

Doskonale, czyli nic więcej nie trzeba dokupywać.

A to nie są te same co w modelu? To jest ten zestaw o którym piszesz. Ramka nazywa się Hf. A tu zdjęcie gotowego modeli polskiego T-55A I wg instrukcji te gąsienice są też na ramkach Hf.

Pojazdy współczesne to zupełnie nie moja bajka. I o ile w różnych drugowojennych od razu wyłapuję różne charakterystyczne detale dla serii produkcyjnych, przeróbek polowych itp, to przy współczesnych jestem całkiem ślepy. Patrzę, patrzę i nie widzę. A różnic pomiędzy odmianami T-54 i T-55 w ogóle nie znajduję. Wszystkie ode dla mnie są takie same. Kiedyś natrafiłem na zdjęcie naszego T-55 w rowie. Koncept wykonania tego wozu chodzi za mną już od lat. Kupiłem nawet w tym celu T-55 z tamiyi ale potem się dowiedziałem, że nasze wozy są jednak inne. Przed weekendem pojawiły się, po dłuższej nieobecności, w Mojehobby T-piędziesiątki z miniarta. Od razu kupiłem tę wersję: I po tym długim wstępie, przechodzę do pytania. Czy zestawowe gąsienice są takie jak na zdjęciu powyżej?

Czyli co, wychrzanić w cholerę te spawy z miliputa? Na dachu wieży, tam przy działku zrobiłem drobny spaw z cienkiego plastruta rozmiękczanego klejem tamiya extra thin. Sugerujecie żeby na bokach zrobić je z wałeczka 0,4 mm? Jest jakis lepszy patent na rozmiekczenie plastruta niz klej tamiyi?

Pewnie tak, ale dopiero się uczę robić je z miliputa i jeszcze nie potrafię robić ich drobniejszych. Traktuje ten model jako poligon doświadczalny.

Bardzo dziękuję za propozycję. Zacząłem już poprawiać swoją i chyba przy niej zostanę. Ale jeśli byś mógł znaleźć swoją żywiczną i wstawić jej zdjęcie w tym wątku to byłoby fajne. Zawsze to okazja do porównania. A skoro już jesteśmy przy wieży to może pokażę co zrobiłem przy swojej. Pierwotnie wyglądała ona tak: Szczęśliwie nie miałem takich niedolewek jakie widziałem w innych warsztatach tego modelu tu na forum. Jednak wieża wymaga precyzyjnego składania, podcinania, szlifowania, naciągania, bo inaczej może wyjść koślawo. Martwiła mnie tu mydlana klapka na górze wieży (służąca do komunikacji za pomocą chorągiewek) i brak albo zbyt przesadzone spawy. To jest zestawowy FlaK 38 L/65 A tu tylna klapa Nie jest zła, ale układ nitów i mocowanie rączki na górze jest wzięty z klapy modelu wczesnego, tej małej. Za mała (za niska) jest też osłona jarzma działka. Niestety nie zrobiłem zdjęcia przed poprawą. Ponieważ mój model Asuki zawiera części do wczesnego i późnego pojazdu, to mogłem sobie pozwolić na przeszczepienie kilku elementów do Mirage'a. Tylny właz i klapka sygnalizacyjna jest z Asuki. Podobnie jak wyrzutnie granatów dymnych i podstawa kompasu. Zawias klapki to żywiczna kopia z drugiego modelu. Boczna osłona wizjera pochodzi z dragonowego złomu. Główny właz też będzie wzięty z Asuki. A tu widać ile dodałem do pierwotnej wysokości osłony jarzma. Lufa z RB. W chwili obecnej, model złożony na ślinę i wcisk wygląda następująco. A z błotnikami tak: Aha, szukam takich ludków z miniarta. Miałem ich z parę razy ale zawsze się ich lekkomyślnie pozbywałem a teraz by mi się przydały. Występowały nie tylko jako osobny zestaw, ale były też dodatkiem do do BA-64, T-70, Pz.Kpfw.IV ... Jakby ktoś miał ich na zbyciu to chętnie odkupię.

A teraz tak szybko pokażę co z modelem się dzieje w danej chwili... Tak teraz, teraz. A więc, jako wychowanek Adama Słodowego - co to nie tylko misia Yogi z tektury zrobił - przy użyciu znalezionego kawałka deski, patyczka do badania gardła, czterech zapałek i dwóch gumek recepturek wytworzyłem kopytko do lutowania błotników w Luchs-ie. Zrobię te błotniki do końca, ale w Asuce zostawię plastikowe. Zestawowe są bardzo ładne a lutowanie blaszanych jest bardzo stresujące.

"A tu mam już gotowy model...." To robiło piorunujące wrażenie, nie dość że miał składniki na gotowy przedmiot to i miał na ten w trakcie budowy. Normalnie czarodziej!

Ja wiem o co chodziło w tym trenażerze ale zdecydowana większość projektów Słodowego wymagała elementów trudnych do zdobycia. Bardzo mi się podobał prezentowany przez niego Łunochód (chyba w teleranku) ktory miał koła-walce zrobione z puszeczek po błonach fotograficznych. Ale wymagała on chyba z sześciu takich pojemników. I mimo że mój ojciec parał się wtedy hobbistycznie fotografią to jednak nie miał aż tylu zbędnych opakowań. Słodowy miał fajne pomysły i pobudzały one wyobraźnie ale kryzysowych latach 80-tych można było sobie tylko na misia Yogi pozwolić

Niemożliwe! Tego Yogiego to ja będąc u babci na zesłaniu (w wieku podstawówkowym) zrobiłem bez problemu. Yogi właściwie był jedną z niewielu rzeczy z tej książki, która można było zrobić, bo inne wymagały posiadania niedostępnych elementów, np. hełm kosmonauty z dwóch misek (!), lampiony z kilkunastu (!) butelek po Ludwiku, unoszący się śmigłowiec na silnik elektryczny (!) z przeciwwagą z płaskiej baterii. Trenażer z kolarki?!?!?! Skąd tu kolarkę mieć? Ja miałem flaminga i po co miałbym robić z tego trenażer skoro można było jeździć po podwórku...

Ten model ma tyle błędów (nie Twoich, producenta), że właściwie nie wiem czy jest sens je poprawiać. Ale jeden swój mógłbyś. Ten dekiel nie może być ustawiony w dowolny sposób. Wewnątrz tego koła jest oś na której te koło obraca się na boki. Więc ta płaska linia na dekielku powinna być równoległa do wahacza na którym jest osadzone te koło. Jej nachylenie się delikatnie zmienia w zależności od obciążenia czołgu ale powinna być w miarę równoległa do podłoża. Zobacz na tym wozie.

A skąd takie purchle i zapadnięcia w przednich błotnikach? Na wcześniejszych zdjeciach ich nie było.

A dziś kilka słów o tylnej płycie. Tak wygląda oryginał. A tak wyglądają tylne płyty z Asuki i Mirage. W Asuce ładniejsze śruby, po bokach płyty są też podcięcia w okolicy tylnych haków, które są integralną częścią płyt bocznych. Tył Mirage'a ma od razu odlaną osłonę rury wydechowej. Na bank chciałem zmienić następujące elementy: Dodałem fakturę odlewu na osłonie rury wydechowej, dodałem tam też elegancie śruby. Te dwa wystające kołki służą do zaczepiania urządzenia do rozruchu w zimę. W modelu mają one za mały rozstaw i są prostopadłe do płyty a powinny być równoległe do ziemi. Ponadto klapka zasłaniająca otwór dostępowy do wału korbowego jest znacznie za mała. Przy okazji postanowiłem wymienić śruby napinaczy na mniej rachityczne. Zrobiłem prawidłowe "kołki", zgoliłem małą zaślepkę. Przy okazji musiałem się pozbyć tej dużej klapy inspekcyjnej, bo mi wchodziła w paradę. I coś mi się tu zaczęło nie zgadzać. Zainstalowałem na szybko wydech w Asuce i się okazało, że odlewana osłona rury wydechowej w Mirage jest usadowiona stanowczo za nisko. Wiertareczka w łapę i do roboty... Tłumik wydechu postanowiłem zrobić na wzór tego w Asuce. Osłona rury została podniesiona do góry a ślad po wklejeniu zamaskowałem częściowo tą wygiętą osłoną. Z niedolanych wahaczy zrobiłem sobie elementy napinaczy. Śruby napinaczy są z plastruta. Żeby nie zgubić w przyszłości tłumika (klejonego na CA), na wszelki wypadek przykręciłem go też na śrubę M1. To oczywiście jeszcze nie koniec prac nad tylną płytą.