-
Liczba zawartości
1 314 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
9
Typ zawartości
Profile
Forum
Galeria
Pliki
Kalendarz
Blogi
Zawartość dodana przez Artek82
-
Prześwietny Koniczek wyszedł
-
Kilka słów o samolocie PZL TS-8 Bies to polski samolot szkolno-treningowy z okresu powojennego. Maszyna została zbudowana w układzie dolnopłata, posiada konstrukcję metalową oraz podwozie trójpodporowe - chowane w locie. TS-8 Bies został opracowany przez inż. Tadeusza Sołtyka w Instytucie Lotnictwa, a produkcja była realizowana w zakładach PZL Mielec. Oblot prototypu miał miejsce w 1955 roku, a produkcja seryjna trwała w latach 1957-1960. W jej toku powstało ok. 240 egzemplarzy tego samolotu. Napęd zapewniał pojedynczy silnik gwiazdowy WN-3 o mocy maksymalnej 330 KM. Samolot w wersji TS-8 BI był uzbrojony w pojedynczy karabin maszynowy kal. 12,7 mm oraz dwa wyrzutniki bomb o masie do 50 kg każda.. Maszyna powstała na zamówienie polskiego lotnictwa wojskowego, które poszukiwało nowej maszyny do szkolenia przyszłych pilotów myśliwców odrzutowych oraz w celu zastąpienia samolotu Junak 3. Nowa maszyna okazała się udana i szybko została wdrożona do produkcji seryjnej. W jej toku powstały trzy główne wersje rozwojowe: TS-8 BI, TS-8 BII oraz TS-8 BIII (wersja z poprawioną awioniką). TS-8 Bies był pierwszym po wojnie polskim nowoczesnym samolotem metalowym z polskim silnikiem, który został wyprodukowany w dużej serii. Samoloty seryjne trafiały do oficerskich szkół lotniczych oraz do jednostek Wojsk Lotniczych, Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i lotnictwa Marynarki Wojennej. Od 1958 r. samoloty Bies wprowadzono również do OSL w Dęblinie. W latach 1964-1967 zastąpiły je odrzutowe samoloty PZL TS-11 Iskra, a samoloty Bies zaczęto wycofywać z lotnictwa wojskowego i przekazywać aeroklubom prowadzącym obozy LPW II stopnia. Łącznie wojsko przekazało 101 samolotów TS-8 Bies dla potrzeb lotnictwa cywilnego. W pojedynczych przypadkach wojsko użytkowało Biesy do końca lat 70-tych, a jedna z ostatnich maszyn TS-8 BIII, wykonywała loty służbowe jeszcze w 1978 r. Kilka słów o modelu Jakiś czas temu, kiedy Answerowy Bies dopiero się zapowiadał w formie pudełka, kupilimy z kolegą dwa modele Ardpolu. Kolega dłubie głównie szybowce Ardpolowe w 48, tak więc po prośbie przypadła mnie budowa jego Biesa. Model można by rzec fantastyczny i samoskładalny niczym klocki, ale…, no właśnie. Części odlane czysto z delikatnymi liniami, składalność też dobra, ale na elementach silnika i osłony widać jakieś zużycie i niedokładność formy, kabinka vacu dobrze że jest zapasowa bo ciężko ja dopasować do kadłuba i czasami może być różnie. Na pewno wymaga dużo szpachli aby uzupełnić szczeliny. Najsłabszy punkt zestawu to chyba podwozie i popychacze klap. Porównując z dostępnym już Answerem to Ardpol ma subtelniejszą powierzchnię ogólną jak i sterów, ale co do sklejalności jeszcze nic powiedzieć nie mogę bo Answer czeka w kolejce na mnie. Model wykonany w malowaniu drugiego prototypu, egzemplarza pokazowego Instytutu Lotnictwa o znakach SP-GLH. Kalkomanie wykonał Mr.Decal, które nie zawsze chciały się słuchać i dawały popalić w najmniej spodziewanym momencie. Widać pewne nieścisłości i niedociągnięcia gdyż musiałem wprowadzać pewne improwizacje. Brakuje dodatkowych osłon podwozia na koła które były w tym egzemplarzu, kabina vacu posiada jakiś fakapy w swojej strukturze czego nie dało się naprawić, czarne linie wkoło chodników na skrzydłach porwały się totalnie z kalkomanii i trza było malować, a że ręka i oko już po gwarancji to wyszło jak wyszło. Model celowo nie został dociążony (kolega zatknie go na stojak) przez co leci na zad, wiec proszę wybaczyć podporę ze zszywek. Myślę że jeśli zostałby nafaszerowany obciążeniem to podwozie klękłoby w sekundę. Najważniejsze że właściciel jest zadowolony, a ja wiem na co zwrócić uwagę i co poprawić jak będę dłubać swojego. Zapraszam do zdjęć Dziękuje za uwagę Wykorzystano materiały z: plastikowe.pl, mojehobby.pl, samolotypolskie.pl, airhistory.net
-
Bardzo dziękuje za wyczerpujące wyjaśnienie zasadności tego "taboretu"
-
Bardzo elegancki model Tu można prześledzić jego losy --> History PZL W-3 Sokół 310313 - Helicopter-DataBase Swoją drogą zawsze mnie intrygował ten "taboret" na "dachu" przy przejściu w belkę. To jest osłona jakaś czy wlot? W niektórych egzemplarzach jest to chyba bardziej dopracowane kształtem do ogólnej sylwetki śmigłowca
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
No baaa... Mam dwa arkusze lotnicze i do tego jakieś godła narodowe, herby miast i dekory Możliwe że tu kiedyś pokazywałem... -
Kilka słów o samolocie Jakowlew Jak-23 to lekki, odrzutowy samolot myśliwski skonstruowany w ZSRR w układzie średniopłata o konstrukcji całkowicie metalowej. Oblot prototypu miał miejsce w 1947 roku, a produkcja seryjna trwała w latach 1949-1950. Jednostkę napędową stanowił jeden silnik turboodrzutowy Klimow RD-500, będący wierną kopią brytyjskiego Rolls-Royce Derwent V. Chociaż zewnętrznie podobny do Jaka-15 i 17, Jak-23 był nową konstrukcją, z nowym silnikiem, skrzydłami i tylną częścią kadłuba. Samolot służył w lotnictwie ZSRR stosunkowo krótko, bazując w drugorzędnych jednostkach operacyjnych. Od 1951 r. był szybko zastępowany przez nowocześniejszego MiGa-15. Szybko trafił na eksport min. do Bułgarii, Rumunii, Węgier, Czechosłowacji, a przede wszystkim Polski. W 1950 r. podjęto w Polsce decyzję o uruchomieniu przez Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego produkcji seryjnej samolotu Jak-23. W 1951 r. rozpoczęto w WSK Mielec oraz w WSK Świdnik przygotowania do produkcji licencyjnej, a samolot miał otrzymać nazwę licencyjną "G-3". Ostatecznie w maju 1951 r. z jej uruchomienia zrezygnowano na korzyść nowocześniejszego samolotu MiG-15. Począwszy od 1951 r. samoloty Jak-23 wprowadzone zostały na wyposażenie polskiego lotnictwa wojskowego. W styczniu 1951 r. na warszawskie lotnisko Bemowo zaczęły przybywać pierwsze transporty z samolotami Jak-23. W lutym 1951 r. skierowano do radzieckiej jednostki na przeszkolenie grupę 12 pilotów z l PLM ”Warszawa”. Po przejściu kursu na samolocie szkolnym Jak-17W, w marcu rozpoczęto loty na Jak-23. Po dwóch miesiącach szkolenia piloci powrócili do jednostek macierzystych. Jako pierwszy nowe samoloty otrzymał 1 PLM ”Warszawa”, w kwietniu 1951 r. na stanie posiadał 30 samolotów odrzutowych Jak-23, oraz 3 sztuki Jak-17W. Następnie samoloty otrzymał 2 PLM z Krakowa. Łącznie zakupiono 100 egz. samolotów myśliwskich Jak-23, z czego 90 egz. w ZSRR w 1950 r. oraz 10 egz. w 1953 r. w ramach wymiany towarowej z ówczesnej Czechosłowacji, a wszystkie Jaki-23 używane były przez jedenaście pułków lotniczych. Według planów w Jaki-23 miała być wyposażona tylko jedna krakowska trzypułkowa 7. DLM. Jednak z powodu oczekiwania na kolejne dostawy nowszych MiGów-15, a także uruchomienia ich licencyjnej produkcji należało szkolić personel latający nowo formowanych pułków i dywizji. W tej sytuacji nie pozostawało nic innego jak rozdzielać Jaki-23 do nowo tworzonych jednostek lotniczych. Stąd samoloty te odegrały w tym okresie niezwykle ważną role, gdyż stanowiły dla większości pilotów pierwszy samolot odrzutowy na którym uczyli się latać. Samoloty Jak-23 były w okresie 1958-1964 często eksponowane na wystawach lotniczych w Warszawie, Wrocławiu, Łodzi i Krakowie. W 1958 r. jeden samolot Jak-23 został przekazany do zbiorów Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie. Samolot Jak-23 był pierwszym odrzutowym samolotem myśliwskim eksploatowanym w polskim lotnictwie w większej liczbie. Zastąpił w jednostkach ostatnie bojowe samoloty myśliwskie z napędem tłokowym Jak-9P. Na początku lat 1950-tych stał się symbolem nowoczesności, oraz był samolotem bardzo zwrotnym i łatwym w pilotażu, zyskując bardzo szybko przychylną opinię pilotów. Kilka słów o modelu Model w skali 1/72 wydany na początku lat 80-tych przez spółdzielnię Kovozavody Prostejov z ówczesnej Czechosłowacji o nr kat. 18. Zapakowany w mikro pudełko dopasowane do ramek z częściami i reszty zawartości (co mi się zawsze podobało) opatrzone pięknym artboxem J. Velca. Jak na lata kiedy został opracowany to wydaje się że nadal potrafi się obronić i przy niewielkim nakładzie prezentuje się jako fajna miniatura. W czasach średnio podstawówkowych pamiętam że bardzo mi się ten samolot podobał i gdy widywałem jego model na wystawie osiedlowego sklepiku wielobranżowego to postanowiłem że albo uzbieram na niego kieszonkowe, albo kogoś z domowników na niego naciągnę Z namiętnością oglądałem to mikro pudełeczko i jeszcze w bonusie były dwa polskie malowania to już był szał do potęgi. Uzbierałem wreszcie całe 28000zł czyli dzisiejsze 2,80 PLN i stałem się jego szczęśliwym posiadaczem. Ulepiłem go na srebrno w szachownice z żółtą 16 i oczywiście że nie przetrwał do dziś przepadłszy gdzieś w czasoprzestrzeni dorastania i przeprowadzek. W latach przełomu milenijnego pojawiły się Mastercrafty w kooperacji z KoPro i modele zaczęły wracać na sklepowe półki. Oczywiście uzupełniłem brakującego Jaczka, ale w zestawie były tylko czeskie kalkomanie zresztą wątpliwej jakości, więc jeszcze się wstrzymałem aż do ery Allezakupów kilka lat później. Mam ich obecnie kilka plus współczesny już Special Hobby bo planuję kilka malowań w tym SP-GLK, 10 Hermaszewskiego, Tulipana i pudełkową żółtą 16 starej edycji. Model wykonałem jako PZPR-owy czyli Prosto Z Pudła Robiony w barwach LWP lub jak kto woli WL PRL. Malowanie żółta 12 z zestawu KoPro plus kilka napisów z odzysku. Zapraszam do zdjęć Dziękuję za uwagę Wykorzystano materiały z: samolotypolskie.pl oraz Mojehobby.pl
- 8 odpowiedzi
-
- 13
-
-
Muzyczna zajawka i ciekawe co to będzie
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Nieskromnie pochwalę się autorstwem tej niecnej grafiki ...a i zdjęcie ze skrzydlatej @letalin dostał ode mnie, widać zresztą kawałek empikowej podłogi -
Tak żem czuł normalnie se że kiedyś sobie weźniesz i wrócisz Działaj i ulepiaj
-
Odnośnie tych dwóch fantazyjnych to: SP-AGS o nazwie własnej "Brzdąc" był z Aeroklubu Pomorskiego w Toruniu barwa biało-czerwona SP-AHZ z Aeroklubu Bydgoskiego po remoncie w barwie srebrno lub biało-czerwonej. Na zdjęciu z Piperem SP-AFU własnie w Bydgoszczy. W tle widać hangary przy obecnych WZL-2.
-
No nareszcie jest nasz rodzynek, tylko ciekawe czy oryginał jeszcze jest w Rzeszowie A jeszcze taki szybowczyk się szykuje
-
IBG - zapowiedzi i nowości lotnicze
Artek82 odpowiedział Kolekcjoner WP → na temat → [L]Nowości i In-Boxy
To całkowicie nowe opracowanie z 2015 roku jakoś, ale stare Kovozavody z 1972 też jest niczego sobie -
Zainteresowany zakupem
-
Douglas C-47A (Ludowego) Wojska Polskiego 1945 - Italeri 1/72
Artek82 odpowiedział Kolekcjoner WP → na temat → [L]Warsztat
Wygląda bardzo ładnie, ale malowanie spodu nie do końca sie zgadza chyba -
Zajrzyj w naszą korespondencję z 2022 jest tam trochę zdjęć. Na zdjęciach tam dojrzysz położenie na górze i dole. Krój ten sam co na kadłubie, ale rozmiar trochę wiekszy. Napisałem tam gdzie zniknął. Zajrzyj jeszcze na stronę muzeum w Biedrusku bo tam mają jego wrak w częściach. Może coś wypatrzysz Jeszcze tu cosik... https://m.fotosik.pl/u/wojtek--koprucki/album/414455
-
Zadajemy pytania... Dostajemy odpowiedzi i pomoc...
Artek82 odpowiedział krzychu-onisk → na temat → [L]Warsztat
W tej opcji wyposażenia były tylko dwa sanitarne Antki o regach SP-UXD i SP-UXG które pozyskano z wojska. Poniżej zdjęcie jednego z nich autorstwa pana Wacława Hołysia. Pozostałe Antki sanitarne malowane typowo po cywilnemu były wygłuszone tapicerką w środku i wyglądały jak typowe wersje P lub TP z dodaną opcją wersji S. Obecnie w Polsce pozostał jedyny ex sanitarny Antek w Kielcach o znakach SP-AOW który wewnątrz raczej nie zmienił się za bardzo. Tutaj inny ex sanitarny z oryginalnym wnętrzem, który obecnie lata w Portugalii https://www.plane4you.eu/pl/oferty/an-2tp-sp-rwe,382 -
-
Nie szkodzi, ale za cenę gluta Broplanu wolałbym jednak opracowanie 3D Polish Wings. Więc Zuchy, Żaki, Junaki i inne Szpaki mile widziane
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
No ja też, ale puste miejsce zapełniły ww. naklejki. -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Tak, tak to wiem, ale tego nigdy nie spotkałem w naszym opakowaniu tak samo jak Alpha Jet. W srodku zawsze była ulotka konkursowa ze spisem modeli, adresem i nagrodami i zawsze 3 naklejki z samolotami lub okrętami. -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
A to dla mnie ciekawostka bo nawet nie wiedziałem że ten "rusek" też był pakowany przez ZTS więcej zdjęć tu: https://www.ebay.com/itm/166738682186 -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
Artek82 odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Zgadza się i też to pamiętam bo zbierałem. Modele były oznakowane taką naklejką wtedy, a były to lata 1998-2001 jakoś. Naklejki mam gdzieś w klaserze u rodziców i jak znajdę to pokażę -
Podprogowo da się to zobaczyć Bardzo fajny ptaszek i mimo że już z czasów współczesnych to w malowaniu jakoś nadal widać ten ruski mróz.
