-
Liczba zawartości
3 936 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
11
Typ zawartości
Profile
Forum
Galeria
Pliki
Kalendarz
Blogi
Zawartość dodana przez pmroczko
-
Bardzo dziękuję za komentarze i za miłe słowa. Transporter Opancerzony Pływający Ale Słabo - to jest dobre!!! Im dłużej to oglądam, tym bardziej się zastanawiam co zrobić z gąsienicami - dać sobie luz i skończyć model "na szybko", czy rozwlec projekt w czasie i stoczyć nierówną walkę z nimi? A może macie pomysł,skąd wziąć ładną gąsienicę do PT-76 w skali 1:72? Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Witam! Chciałem zawiadomić, że przeszczep się przyjął Teraz wygląda to tak: Jak widać na przedniej płycie trochę się pobawiłem, teraz przód jest dość gładki i tak już planuję to zostawić, z wyjątkiem zawiasów falochronu. Na wielu zdjęciach widać że niektóre TOPASy nie miały na przedniej płycie zaczepów holowniczych. Zaczepy będą na bocznych ściankach kadłuba. Dokleiłem też odłamane przody błotników. Teraz biorę się za wyposażanie kadłuba i szpachlowanie z jednej, a z drugiej strony za podwozie - koła i gąsienice. Co do gąsienic cały czas mam wątpliwości... Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Cześć! Idzie dobrze. Widzę, że całą masa kolegów na liście uwielbia używać żyłki do okablowania - ja osobiście preferuję drut lutowniczy. Tak czy inaczej zwróć proszę uwagę, że w samochodzie żaden przewód nie może być na zbyt długim odcinku prowadzony "w powietrzu". Co góra centymetr-dwa (na modelu) każdy przewód musi być do czegoś "złapany". Poza tym wiązki przewodów projektuje się tak, że przewody idące podobną drogą są łapane do siebie, a poza tym dąży się do tego, żeby raczej prowadzić je w pionie, albo w poziomie, zwykle nie "na skos", i nie "szerokim łukiem" - oczywiście od tego trafiają się wyjątki. Akurat pracuję w firmie która robi głównie wiązki kablowe - stąd moje skrzywienie zawodowe . Zwróć proszę na to uwagę, a ja życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Tak - teraz mi się podoba o wiele bardziej - o wiele lepszy realizm. Pozdrawiam Paweł
-
rtoipmodest - ja miałem inny pomysł, chciałem je zrobić z cienkich drucików - ale to się jeszcze zobaczy. Mam w pracy nawet kolegę, który robi własne fototrawionki. Jeśli chodzi o M48A3, to jest skończony. Tyle, że kończyłem go w pośpiechu i nie mam porządnych zdjęć, żeby dać do galerii. Ale, skoro od czasu do czasu jesteś w Poznaniu (jak rozumiem), można go zobaczyć u Pana Rafała na Półwiejskiej (w bramie, po schodkach w dół - wicie, rozumicie ). Andrzej_LK - co z tego że trudno? Wystarczy chęć Ja to lubię mieć ładnie zrobiony spód modelu. Żeby na ten przykład w rozmowie móc powiedzieć - popatrz, w PT-76 i pokrewnych maszynach wloty wody do napędu są TU. Rozumiesz - mnie wolno podnieść mój model i pokazać go też od spodu. Czasem tak robię. Poza tym tak jak pisałem - plastikowe koła też są lepsze od żywicznych, a w ten sposób będą dobrze pasować. Bardzo dziękuję za komentarze, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Widzisz, jak ty wiesz Tak, te osłony świateł, to będzie jeszcze zabawa. Ale to potem. Na razie podwozie czeka. Dzięki za komentarz, pozdrawiam Paweł
-
Witam! Moja przygoda z tym pojazdem rozpoczęła się, kiedy kupiłem na przecenie 50% model TOPASa w sklai 1:72 firmy ARMO. Niestety model ten za długo leżał na półce, przeżył ze dwie przeprowadzki sklepu i wiele jego części było w kiepskim stanie. Najgorsze były gąsienice: O ile mam już doświadczenie z żywicznymi gąsienicami i nawet je dosyć lubię, to te były już tak "chrupkie", że postanowiłem poszukać jakiejś alternatywy. W trakcie moich poszukiwań natrafiłem na model BTRa-50 z firmy PST: W tym modelu co prawda gąsienice nie są zbyt ładne, ale są: I druga strona - ta gorsza: Dodatkowo pozytywnym zaskoczeniem był arkusz kalkomanii zawierający polskie oznaczenia, których w zestawie ARMO tradycyjnie brakowało: Koła drogowe też w zestawie PST też są trochę ładniejsze niż żywiczne: Kadłub żywiczny też ucierpiał na skutek przerzucanie zestawu z miejsca na miejsce w sklepie: Porównanie spodów kadłuba - żywicznego i plastikowego: Bardzo ładny plastikowy spód dał mi taki pomysł, żeby go "przeszczepić" do żywicznej góry - która ma całą masę szczegółów charakterystycznych dla tego czysto polskiego pojazdu. W związku z tym odciąłem dolną część kadłuba - była z tym cała masa roboty i trzeba to było zrobić na mokro, żeby nie uwalniał się rakotwórczy pył żywiczny. W końcu dół był odcięty - trzeba jeszcze było go jeszcze trochę poszlifować i poszpachlować. Do tego celu użyłem Poxipolu: To tyle na teraz. Ponieważ moją główną specjalnością są pojazdy amerykańskie, będę wdzięczny za każdą pomoc i konstruktywne uwagi. Zapraszam do komentowania, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Cześć! No z tymi pierścionkami to już wygląda lepiej - i dokumentację do kabli też masz bardzo dobrą, nic tylko odwzorować. Kable najlepiej zrobić z drutu lutowniczego, on się tak ładnie układa. Co do diód - nie trzeba się martwić. Ja już kilka razy piłowałem diody LED. Na końcu można je przepolerować i pociągnąć sidoluksem - to będą gładkie i przezroczyste. Ale kto wie, czy nie lepiej dla nich by jednak było, żeby były trochę matowe - przecież prawdziwe światła zawsze mają na obudowie żeberka, które rozpraszają światło i powodują, że świeci mniej więcej cała powierzchnia lampy - matowa powierzchnia diody dobrze to oddaje. To życzę jeszcze raz powodzenia i pozdrawiam Paweł
-
Ja też mam mieszane uczucia - z jednej strony cała masa włożonej pracy, z drugiej strony w pogoni za efektem traci się realizm... Moje konstruktywne uwagi są takie, że pomogło by Ci, gdybyś użył mniejszych rezystorów (są do dostania - przy mniejszym prądzie definitywnie dadzą radę), a poza tym diody led można też obrabiać (np. spiłować obudowy na płasko, albo spróbować wypiłować jakieś klosze). Mam nadzieję, że to pomoże - życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Cześć! International wygląda coraz lepiej! Tak, tak - technika odlewnicza idzie do przodu, ale co z tego skoro brak dziś modeli z interesującymi tematami? Trzeba walczyć! Życzę siły i wytrwałości, i pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Dzięki za komplementy! To zawsze trudne pytanie, tyle zależy od czynników zewnętrznych... Dlatego powiedziałbym że na wiosnę . Chociaż doświadczenie pokazuje, że w modelarstwie, jak określę termin, to dana rzecz wtedy jest gotowa o wiele później... Cierpliwości modelarze! Jeszcze raz dziękuję za komentaz i pozdrawiam Paweł
-
Ot żartowniś !!! Dzięki za komentarz, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Witam! Ja jeszcze w sprawie czerwonego paska - co prawda się nie znam, ale wnoszę, że w przypadku sprzętu transportowanego drogą lotniczą, to może być oznaczenie środka ciężkości - dla lotników to ważne. Pozdrawiam i życzę powodzenia w dalszych pracach Paweł
-
MartiniOCP, tomeka6 - bardzo dziękuję za miłe słowa, panowie! Teraz tylko muszę się trochę spiąć i zamontować ten silnik na ramie... Ale kiedy to się uda zrobić... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Ot i jeszcze raz ja - jeszcze jeden mały update. Pracowałem trochę nad osuszaczem powietrza - to taki element układu hamulcowego, który usuwając wilgoć z powietrza zwiększa żywotność i obsługowość całości (całość np. mniej koroduje i nie trzeba tyle wody ze zbiorników powietrza spuszczać). Używając części ze złomu (Znowu dzięki dla Jacka za wrak MANa TGA) wyrzeźbiłem coś takiego: Dodatkowo wziąłem się za długo odkładane filtry - pomalowałem filtr oleju, ten, co go wytoczyłem jakiś czas temu i zrobiłem z pręta polistyrenowego 4mm filtr paliwa. Na oba nakleiłem kalkomanie wzięte ze śmigłowca 1:72, żeby zasymulować napisy. Na czerwonym filtrze oleju napis jest żółty i słabo go widac na fotografii: Po zamontowaniu fitrów wygląda to tak: To tyle z mojej strony - robota coś strasznie powoli idzie. Miejmy nadzieję, że w przyszłym roku będzie lepiej - przydało by się już powoli to skończyć, prawda? Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Partyzancki sprzęt, kolego Kiemlicz! Ale racja jest - po co masz się w zimie mrozić w garażu Powodzenia w budowie Paweł
-
Cieszę się, że mogłem pomóc. Jak popatrzysz dobrze to z boku (chyba) będzie miejsce na PTO w postaci płyty ze śrubami na obwodzie. Życzę powodzenia i miłego dnia Paweł
-
Cześć! Twój silnik wygląda dobrze! Znaleźć do niego dokumentację rzeczywiście może być ciężko. Za to skrzynia biegów to Fuller Roadranger, z tym nie powinno być tak źle. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Greenberg - Gratuluję wytrwałości - poniosłeś straty, ale cel osiągnięty, to się liczy. Na przyszłość polecam tzw. piłę-żyletkę - cienką blaszkę stalową z naciętymi ząbkami. Można nią rozciąć miejsca klejenia i nie tylko, a jest o wiele bezpieczniejsza. Do podważania warto zastosować mały śrubokręt precyzyjny, ale trzeba uważać, żeby nie wyszczerbić części. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Copycat - piękne te wysięgniki. Swoją drogą, jak się popatrzy na tego Holmesa, to jest to niezły prymityw, nie? Technologia lat trzydziestych, żadnej hydrauliki czy czegoś w tym rodzaju. Mark666 - dobre foty! W tamtych czasach trudno było by zastosować silnik elektryczny o odpowiedniej mocy. Dlatego do napędu większości urządzeń używało się tzw. PTO (ang. Power Take-Off) czyli wałka, który wychodził ze skrzyni biegów i przekazywał moc z silnika na jakieś zewnętrzne urządzenie - np. wyciągarkę, pompę hydrauliczną (to się nazywa "wet-kit", okazuje się), sprężarkę albo prądnicę. W wielu modelach na skrzyni biegów z boku jest odwzorowana płyta przykręcona śrubami - to jest właśnie zaślepka miejsca, gdzie może być zainstalowane PTO. A ja życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Jak ja nienawidzę szpachlówek które się kurczą tygodniami! Jakiś czas temu się wnerwiłem i teraz wszystko szpachluję rozpuszczoną w nitro odpadową ramką. Szpachlówka jest tania, nigdy nie odpryskuje, idealnie przylega do plastiku. Trochę długo schnie - naprawdę twarda jest dopiero tak po 24 godzinach, ale za to potem już się nie kurczy. Też jak zgęstnieje, dolewa się nitrosa i jest jak nowa. Ewentualnie można też do wypełniania dziur użyć mas dwuskładnikowych, np. Miliput. Też prawie nie ma skurczu. Dlatego już nie będę wydawał kasy na jednoskładnikowe G. A Ty czym szpachlowałeś te drzwi? Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Czasem bywa tak. Najlepiej jest (nie zawsze jest taka możliwość) brać maszynę która jeszcze przy nas chodziła i wycinać ją wraz z całą elektryką. Dobrym sposobem jest też pójść do serwisu lodówek i tam kupić agregat używany, ale sprawny (ja ostatnio dałem 50 zł) - pan z serwisu zademonstruje działanie urządzenia i pokaże co gdzie podłączyć, a także których rurek używać do doprowadzania i odbioru powietrza. Także uważam, że warto skorzystać z takiej opcji, jeśli jest ona do dyspozycji. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Cześć! No szykuje się następna ciekawa budowa. W sumie jest polski odpowiednik słowa wrecker - po naszemu się mówi "ciągnik ewakuacyjny". Co wy na to? W sumie jakoś nie pasuje mi ten International jako podwozie - ale oczywiście to Twój model i Twój wybór. Wcale nie jest łatwo znaleźć jakieś fajne amerykańskie podwozie. Pozostaje kwestia nośności, czy inaczej "ratingu" tego podwozia. Wielu producentów ciężarówek umożliwia dobór komponentów zawieszenia i od tego zależy nośność całości. W wypadku Macka (że odwołam się do czegoś co badałem) standardowy tył ma nośność 44 000 funtów (jeden funt to około 0,454kg, czyli około 20 ton). Przednia oś ma zwykle nośność w okolicach 10 000 funtów, czyli poniżej 5 ton. Z tego co widzę w tym Internationalu jest tylne zawieszenie typu Hendrickson - to mocny tył, na pewno lepiej się nadaje niż poduszki powietrzne standardowo spotykane w modelach Kenów i Pete'ów. To tyle mojego pisania, pozdrawiam i życzę powodzenia w dalszej budowie Paweł
-
Cześć! Lepiej późno niż wcale, muszę się przyjrzeć temu modelowi dokładniej. Jak na razie wygląda pięknie, życzę powodzenia w dalszej budowie i pozdrawiam Paweł
-
Jeżeli części które były ze sobą sklejane były wcześniej pomalowane, to krecik powinien dać radę (bo wtedy klej trzyma nie do plastiku, tylko do farby, która zejdzie). Słyszałem jednak, że krecik potrafi zmatowić części przezroczyste, także tutaj trzeba uważać. Greenberg - powodzenia z tym modelem, ostatnio odbudowy to moja specjalność, więc kibicuję. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
