Mikolaj75

Panowie - geniusz tkwi w prostocie. GEM akurat często proponuje takie różne ciekawe metody, także korzystać i już. I nie narzekać "mogę, nie mogę", bo technicznie to nie są trudne rzeczy. Grzegorz - klapy byś chociaż wypuścił, co..?

Tak - Grzes - o ten właśnie chodzi http://www.sanko.wroclaw.pl/samoloty/zestaw1/sm-1.html PS. Jak tam moja nagroda w konkursie Iskrowym?

Witam, dzięki za opinie, koledze blacman za propozycję – mamy sprawy omówione na pw . W ramach odpoczynku od ramek coś co wygląda na skomplikowane, a jest relatywnie proste i buduje się w miarę szybko, czyli skorupa strefy silnika. Na początek rozrysowane: Następnie systematycznie wręgi i podłużnice z uwzględnieniem ich różnej grubości i szerokości. Na każdą burtę przypada po 51 elementów. Łącznie z wręgą mamy zatem 132 el. Na razie wygląda ubogo, bo nie ma jeszcze żadnych przewodów ani urządzeń: I przymiarka złożonego kadłuba: Pozdrawiam - Mikołaj

Mikele - bardzo dobry pomysł na wątek wymiany informacji . Odnośnie jednego z zagadnień poruszonych na początku - fotkę Jaka-9T w malowaniu dwubarwnym - czyli spód jasnoniebieski, góra zielona?oliwkowa z numerem burtowym 79 można znaleźć w Monografiach Lotniczych nr 47 strona 73. A moje pytanie - czy ktoś wie, czy - a jeśli tak to jaki i gdzie umieszczony - numer miał śmigłowiec SM-1 (Mi-1) występujący w malowaniu dwubarwnym z pasem ozdobnym znany z lądowania pilota Tatarewicza na dachu jednego z wieżowców w Warszawie?

Fantastyczny gadżet!!! Z zazdrości też sobie kilka zaplanuję

Dobra praktyka z tym zdjęciem pokazującym rzeczywistą wielkość. Pilot robi wrażenie. Reszta prac też w porządku, spasowanie ramek i szybek własnej roboty imponuje. Jakby Cię tu pogonić do częstszego zaglądania do warsztatu...

Pomysłowa rzecz ten papier. Podoba się, tylko dobrze zaplanuj wklejenie podłogi w kadłub, żeby boczki się wyrównały. A tempo prac to masz takie, że wreszcie u mnie nie jest najwolniej..

Dzięki Marcin. Rzeczywiście praca nad listwami jest dość mozolna, to nawet nie tyle jest nużące, co bolesne dla oczu. Po kilku lukach nabiera się wprawy i praca ma charakter bardziej seryjny. Wykonałem kolejne ramki przy wziernikach w strefie silnika, po nich chyba nastąpi przerwa i przeskok na inny odcinek robót. prawa strona: lewa: Tak, jak najbardziej, co najmniej w zakresie otwarcia wzierników wzdłuż slotów. Ciągle rozważam też kwestię zdjęcia blachy z jednego skrzydła oraz klap i lotek z drugiej strony. Stały dylemat pomiędzy ochotą detalowania a realizmem sytuacyjnym… Pozdrawiam - Mikołaj

Eee - manas - nie masz racji, wszak widzisz, że trwa to już dłużej niż 6 dni... PS. Unikajmy tak radykalnych porównań...

Obawy o działanie forum na szczęście minęły . Byłby problem - z walkarounda dużo korzystam przy modelu. Wręga 28 w zasadzie gotowa: I przede mną żmudna praca - "obramówki" luków i wzierników. Początkowy zamysł był taki, żeby na taśmie wykonać szablony konturowe i na ich podstawie wyciąć ramki w całości. Pomysł okazał się słaby, ramki nie były precyzyjne, ale dwie fotki dla porządku daję, same kontury przydadzą się do późniejszego maskowania: Powróciłem zatem do bardziej tradycyjnych metod – najpierw podziurkowana płytka, potem wzdłuż szlaku dziurek wycięte cieniutkie paseczki docinane na wymiar, wklejane w luk, obróbka, w kąty wklejone malutkie trójkąciki, znów obróbka i gotowe. Na zrobione dotychczas 10 luków mam łącznie 80 elementów – po 8 na 1 luk… Pozdrawiam - Mikołaj

No i fajnie, że jest reaktywacja. A o co chodzi z tym brakiem koncepcji na malowanie? Bo jeśli nadal 1 PLM to nie ma szczególnie wielkich rozterek

No nie ma co, limyzynka robi wrażenie. A powiedz, jak kleisz blaszkę do szybki, bo elegancko jest i czyściutko.

Z przyjemnością oglądam. Dobra, czysta robota. I pytanie o źródła - z czego korzystasz? Wprawdzie zagadnienie odległe, ale P.8 w 72 swego czasu chodził mi po głowie i tak do końca nie wyszedł...

No, Bartosz, elegancko ten silnik się prezentuje. Mam dwa pytania: 1. czy dobrze widzę, że masz integralną wytłoczkę wiatrochronu obejmującą nie tylko szkło, ale i fragment poszycia kadłuba? Jeśli tak, to całkiem fajny pomysł; 2. czy szpikulec z przodu pod kołpak nie jest trochę za długi? Robota fajna, choć niezmiennie widziałbym jeszcze pole do takiego ostatecznego szlifu detali. No i - choć akurat sam nie jestem zbyt dobrym przykładem, pewnie trochę tracimy na odbiorze poprzez jakość fotek. Pozdrawiam

Cześć djack - stan jest taki: powierzchnie zewnętrzne są obrobione i są już wykonane główne linie. Z nitami poczekam, bo jeszcze sporo prac będzie związanych z polerowaniem i mogą się zatrzeć. W ogóle z nitami trzeba będzie to dobrze przemyśleć, bo te "zasadnicze" linie są prawie niewidoczne nawet jak się stoi przy oryginale, a co dopiero w 72. Choć pewnie i tak zrobię... Ryzyka odkształceń nie ma, bo ścianki modelu pozostaną relatywnie grube. Przy wziernikach efekt "cienkości" będzie osiągnięty poprzez wykonanie blaszek służących do przykręcania pokryw, natomiast z tyłu kadłuba z pomocą przychodzi producent, który dając relatywnie szeroką wręgę (nr 34), pozwoli na małe oszustwo grubościowe wewnątrz: Fotka otrzymana od kolegi Andrzeja - jeszcze raz dzięki A żeby nie było w ogóle bez obrazka - początki prac nad wręgą 28: Pozdrawiam - Mikołaj

Cześć, kadłuba trochę zostanie, choć właśnie doszło do istotnego etapu: ucięty został ogon: Wgląd do środka pokazuje, że pracy obróbkowej będzie sporo: No i kadłub rozdzielony. W środku ciężkie prace szlifierskie. Przy samym cięciu zastosowałem fajny patent podpatrzony u Irka-M1 - luki na spodzie zostały pozostawione w całości, a cięcie poszło bokiem. Załatwi to masę zagadnień w zakresie czystości, symetrii itp. Pozdrawiam - Mikołaj

Witam. W sumie - young - to racja, rzeczywiście niesamowicie ciekawa i motywująca wizyta w bazie, hangar techniczny to raj dla modelarzy. Sporo rzeczy mi pan technik wyjaśnił. Natomiast byłbym lekko ostrożny w próbie klasyfikacji modelarzy z punktu widzenia "obserwacji oryginałów". Ostatecznie wielu samolotów nie damy rady obejrzeć osobiście (najbliższy przykład: mój Jak). A ja mam tam kiedyś apetyt na Łosia i będzie to bariera nie do przeskoczenia. Czy mam z tego powodu odstąpić? A gdzie tam.. Musiałem troche odpocząć od centropłata. Tam zostają jeszcze grzebienie i działka, ale chwila wytchnienia była niezbędna. Do tego trochę pozazdrościłem Irkowi, bo on w swoim MiG-u to otwiera i otwiera, a u mnie w kadłubie taka jakaś bieda była. No to otwieramy: Góra lewa: Góra prawa: Spód: A tu zbliżenie celem pokazania metody. Niektóre z wzierników są bardzo małe, co uniemożliwia precyzyjne i czyste wycinanie. W tej sytuacji wycinam przestrzeń większą, którą później wypełniam uzyskując precyzyjne i równiutkie brzegi: Teraz poodtwarzam linie, pozostałe wzierniki, pewnie trochę nitów i będzie można rozdzielać kadłub. Pozdrawiam - Mikołaj

Eee, no fajnie wygląda. Ale pytanie takie - czy kadłub na sucho złożony czy sklejony? Bo w Antkowych kadłubach to dopiero bogactwo doznań i dodatków

No i co, pewnie zanim nastąpi kolejna aktualizacja, zdążymy się ze dwa razy spotkać na festiwalach..? Dawaj, dawaj, Antek to cudowny temat na własną inwencję, a dokumentacja w każdym niemal aeroklubie póki co jest. Pozdrówka

O tak, tak, taką robotę bardzo lubię i podziwiam. Tylko tak trochę częściej coś daj

Witam, niewielki postęp: Teraz jeszcze trochę prac kolorystcznych i w końcu trzeba będzie wrócić do detali.. Pozdrawiam - Mikołaj

Witam – po dłuższej przerwie wznawiam prace nad Su. Wbrew pozorom nie był to okres bezczynności, trafiło do mnie trochę nowego materiału dokumentacyjnego, nadto niejako z pierwszej ręki udało mi się wyjaśnić kilka kwestii dotyczących samolotu. W tym miejscu dziękuję tym, którzy się swą wiedzą podzielili. Osobne podziękowania dla smialusa – on wie za co ;-) Chociaż ciągnie już mnie do kadłuba, jeszcze trochę uwagi trzeba poświęcić centropłatowi. Ostatnio pracowałem nad wzmocnieniami usztywniającymi tę część, do której chowa się skrzydło ruchome. Propozycja zestawowa było mało satysfakcjonująca. Pobrałem zatem płytki, które każda osobno została dokładnie dopasowana do przebiegu profilu w miejscu położenia. Aby się potem nie pomylić wszystko zostało ponumerowane: Następnie każde wzmocnienie wyciąłem przy użyciu żyletki – zapobiega to wygięciu się w łuk – z pewnym nadmiarem i po kolei zgodnie z numeracją wkleiłem na skrzydło, po czym dokładnie obrobiłem. Wyszło tak: Ogląd oryginału wskazuje jednak, że nawet z daleka widać blaszkę która nituje wzmocnienie do poszycia. Do tego użyłem cieniutkiej samoprzylepnej folii aluminiowej. Poniżej sposób wklejania: A tu już po przepolerowaniu i gotowe – rzut oka z daleka: I zbliżenie: Generalnie owa folia jest zadowalającym środkiem modelarskim. Do nabycia w Castoramie, producent ekkom, do 120 st.C, jakieś 15 zł. Pozdrawiam - Mikołaj

Witam, dzięki za opinie i uwagi - malowanie płata nie jest skończone, prezentuję poszczególne etapy, na pewno będę jeszcze pracował nad spodem. Przemek - efekt jest dwutorowy - skrzydło ma rzeczywiste ugięcia oraz jest wycieniowane - można to zobaczyć we wcześniejszych postach. A z napisem na krawędzi chodzi o osiągnięcie takiego oto rezultatu (rzut oka na oryginał): A tak wyszło na modelu: I dla porządku spód zaopatrzony w pomarańczkę: Pozdrawiam - Mikołaj

Cześć, kilka dalszych kroków: -maskowanie spodu skrzydla: - góra pomalowana białym z kropelką szarego: - nieco atrakcyjniejszy spód z pięknym fiolecikiem: - krawędź natarcia ma żarówiasty pomarańczowy kolorek, nadto nosi blade slabo widoczne napisy AEROS STRANGER. Przygotowałem testową kartę telefoniczną, gdzie na tło pomarańczowe i białe nakleiłem kalki czarne i szare: Do modelu wybrałem wariant szarych kalek na białe tło, następnie dojdą dwie-trzy warstwy pomarańczki. Efekty niebawem... Pozdrawiam - Mikołaj

Witaj Grzegorz, w zasadzie wszystko zostało szczegółowo omówione we Wrocławiu. Ale pokrótce: świetny pomysł, wspaniałe wykonanie, sporo detali, dużo ciekawych pomysłów do wykorzystania, trafny dobór kolorów, efektowna konfiguracja podwieszeń, legalne szachownice i wiele innych zalet tego modelu. I co tu dużo mówić - motywacja do pracy nad moim... Serdecznie pozdrawiam - Mikołaj