lesio-69

Coś się tam powoli robi. Na razie poskładany na sucho. Pokłady to na razie półprodukt. Jeszcze im trochę brakuje, do tego jak sobie założyłem, że będą wyglądać. Lufy artylerii też jeszcze pójdą do kąpieli w oksydzie.

Z jakiego źródła pochodzi ten rysunek?

A ja powiem tylko tyle, że w rzeczywistości wygląda dużo lepiej. ?

Ja mam taki zestaw . Szczególnie przydaje się pedał nożny.

Muszę przyznać, że robi wrażenie. Faktyczne ten pomarańczowy fajnie współgra ze srebrnym ?

Mi się podoba

Ile to się trzeba namaskować, żeby wykonać wymyślone malowanie. Teraz jeszcze pomalować tralki w relingach na kolor ciemnego drewna oraz zgasić w jakiś sposób te landrynkowe kolory i gdzieniegdzie retusz. Poszycie poniżej linii wodnej będzie albo szarożółte ( historycznie zabezpieczano poszycie poprzez impregnowanie dziegdziem z dodatkiem siarki) lub brudnobiałe ( siarka zastąpiona tlenkiem ołowiu)

Co to za tabele lub program?

Przeczytaj to o napisałem. Te 2 bary nie ma ni wspólnego z ciśnieniem w butli. To ciśnienie podawane na aerograf. Jak ustawiłeś 2 bary to jasne i logiczne, że nie spadnie poniżej, bo tak ma być. Ustaw inne wartości i też będzie tak samo. Nie spadnie. Ustaw 0,5 bara i zobaczysz, że kompresor będzie się rzadziej włączał. Ustawienie wartości ciśnienia na manometrze, nie oznacza, że ciśnienie w butli jest nabijane do takiej wartości.

Kompresory z butla zazwyczaj maja funkcję START-STOP. Kompresor pompuje powietrze do butli i w momencie kiedy sprężone w butli powietrze osiągnie określoną wartość ciśnienia kompresor się wyłączy. Kiedy ciśnienie powietrza w butli spadnie poniżej określonej wartości ( bo przecież malujemy, a wiec powietrza ubywa i spada jego ciśnienie) kompresor znowu się włączy aby nabić butlę. Zazwyczaj są to takie wartości : START - 3 bary, STOP - 4 bary. Tych wartości nie należny mylić z wartością ustawioną na manometrze. To jest wartość z jaką powietrze jest podawane do aerografu. Nie wiem jakie wartości ma TC 20T.

Ja bym jeszcze zrefował bezanżagiel

Oleje kładłeś na lakier czy bezpośrednio na akryle?

Ale jakie kolory? Jaki kolor bazowy i jakie olejne

Zgadzam się. Coś przy silnikach trzeba przybrudzić, aby koncepcja była ze wszech miar słuszna. A tak ogólnie to mi się podoba.

Jak malowałeś maszty ? A po za tym świetna robota

Solo, zastanowiłeś się co piszesz.? Czy myślisz, że świat się kręci tylko wokół jetów.? Otóż nie. Interesuję się szkutnictwem, ale dla mnie Informacja, że Wingnut Wings sie zamyka jest smutna. I myślę, że nie tylko dla mnie. Ich modele są świetne. !!!!1

Ja mam takie oświetlenie: 1. Velleman 2 2 lampki z Ikei W Vellemanie wymieniłem świetlówki na takie jak polecał Qz9 W bocznych lampkach takie żarówki Teraz seria zdjęć : 1. Velleman 2. lampki boczne 3.Velleman + 2 lampki boczne Wszystkie zdjęcia robione Sony Hx 300 na automacie. Iso 80, F 3.2

Jakiego se kolega avatarka strzelił !

Patrzcie tylko na fragmenty pomiędzy odbojnicami. W tej chwili wiele fragmentów wzoru wychodzi na odbojnice lub w miejsca gdzie będą wklejone ławy talrepowe i wygląda jakby wzór się łamał. Wszystkie odbojnice będą jeszcze malowane.

"Sierżanty" pomalowane. Na razie wygląda to cukierkowo, ale później dojdą jakieś washe i przestanie to tak bić po oczach. Na białych pasach będą zielone i niebieskie trójkąty. Aby wyróżnić furty działowe na "sierżantach" pomaluję zawiasy na czarno i w obrzeża zapuszczę czarną farbę.

Oczywiście, że tak. Jeszcze nie wiem jak. Czy najpierw jakiś filtr, potem wasch i jaki kolor ? Chciałbym też wykonać na tych kolorkach trochę "zadziorów", bo przecież drewno się nie obija. Liczę na Twoją pomoc w tej sprawie.

Gęściej się nie dało ?

Czas zabrać się za maskowanie "sierżantów" na burcie. Najpierw przymiarki i rozrysowywanie na papierze milimetrowym układu, a potem żmudne wyklejanie. Już jak się opanuje technikę wyklejania to idzie całkiem szybko.Jeszcze ze dwa wieczory i wykleję drugą burtę. Pomalowałem również pas pomiędzy linią wodą a wodnicą.

Wykonując modele żaglowców w końcu dochodzimy do olinowania. Jednym z aspektów olinowania jest wykonanie tzw. servingu, czyli owinięcia liny ciasną linką zwój przy zwoju poprzecznie do liny owijanej. Mamy z tym do czynienia w wielu miejscach. Najlepszym przykładem tego są pierwsze wanty (licząc od dziobu), które w ten sposób zabezpieczano przed przecieraniem od uderzeń żagli. Często też w ten sposób wykonywano stropy bloków. Można oczywiście wykonywać serving ręcznie, ale można też za pomocą odpowiedniego urządzenia tzw. owijarki do lin. (Zdjęcie Romana, myślę, że się nie obrazi, że je zamieszczam) Ja taka owijarkę zamówiłem u kolegi Romanova z naszego forum. Romanov wykonuje też bardzo dobre zaginarki stolikowe. Ale wracając do owijarki. Owijarka wykonana całkowicie ze stopów aluminium. Przełożenie na pasku zębatym oraz kołach zębatych powoduje że jest bardzo cicha w pracy i bardzo trwała. Osie są podparte na łożyskach kulkowych. Długość owijania 400 mm.Owijarka wykonana dla mnie jest modyfikacją owijarki, którą Roman wykonywał do tej pory. Modyfikacje opisze później. Pierwsze wrażenie jak zmontowałem owijarkę : CUDO. To nie jest plastik, z którego budowane są inne owijarki. Wszystko spasowane doskonale. Poszczególne elementy wykonane z ogromną dbałością o szczegóły. Modyfikacje jakie wykonał specjalnie dla mnie Roman to: 1. Możliwość zmniejszania rozstawu, tak aby można było wykonywać stropy bloków 2. dodatkowy osprzęt w postaci końcówek z krokodylkami i haczykami