Moses

Zastanawiam się skąd nagle zainteresowanie tematem saperów wśród firm modelarskich, czyżby znowu przez sztukę? "KLIK"

Wygodne (podobno, ja tam wole myszkę i klawiaturę) i sprawdzone rzeczy łatwo robią karierę w wojsku.

Wrócony z festiwalu zasiadłem do prac, a o to wyniki. Przedział silnikowy malowany Vallejo Air 010 Interior Green. po 5tej warstwie pędzlem pokryło Silnik Continental O-470-II, korpus pomalowany na szaro (H128) Fotki Oryginału Tablica przyżądów, malowanie na czuja, niestety fotki oryginału z lat 60tych nie posiadam. Widzę że trzeba poprawić przełączniki na dole bo lekko nie wcelowałem Oczywiście nadzór nad pracami był

Widzę że kolega ma problemy ze zrozumieniem słowa pisanego. Nie można podać numerka farby gdyż mundury nie miały jednakowej barwy, każdy mundur różnił się barwą w zależności od fabryki, barwnika tkaniny, poziomu znoszenia, co zostało pokazane na fotce, gdzie jest 7dem różnych odcieni tego samego munduru.

Na facebooku Scale Aircraft Modelling zaprezentował dziś zapowiedź Caudron C.714C.1 firmy Azur w skali 1:32. Jak podaje ulotka zestawy będą dwa, jeden będzie przedstawiał maszynę z Gruppe de Chasse 1/145 (dywizjon Warszawski), drugi natomiast maszynę w barwach fińskich. Zestaw będzie wyposażony w części fototrawione, oraz żywiczne. Zestaw będzie umożliwiał wykonanie modelu z otwartym przedziałem silnikowym, przedziałami amunicyjnym. Ciekawa propozycja dla fanów poloników.

Stron w dziale jest 4ry, jest tu kilku rekonstruktorów 82DPD robiących też figurki, na 3ch stronach w ciągu 5 min znalazłem relacje gdzie jest odpowiedź. Pozwolę sobie zacytować. Dzięki Arku Hmm... Więc z tymi numerkami będzie ciężko, bo nie wierzę w "jedyne słuszne kolory" Kolory dobierałem na podstawie zdjęć, swojego oporządzenia i munduru oraz własnego wyczucia Ta fotka znaleziona w internecie pokazuje prawdę o "jedynych słusznych" barwach mundurów Młodzieży nauczcie się samodzielności, bo będziecie w życiu biedni.

Taka mała ciekawostka http://maps.google.pl/maps?f=q&source=s_q&hl=pl&geocode=&q=MCAS+New+River&sll=86.031103,-77.34375&sspn=0.00139,0.038581&ie=UTF8&hq=MCAS+New+River&hnear=&radius=15000&ll=34.713819,-77.442348&spn=0.007814,0.01929&t=h&z=16 Tak teraz wygląda MCAS New River. Co ciekawe po drugiej stronie zatoki Morgan znajduje się słynny Camp Lejuene, z którego podczas 2 wś wysyłano Marinesów na pacyfik, a teraz jest bazą 2 Dywizji USMC, słynnego 24 MEU, oraz nowo powstałego Dowództwa Sił Specjalnych USMC.

Wojna wietnamska kojarzy się wszystkim, z widokiem żołnierzy przewożonych na pole walki na Hueyach, jednakże w początkowym etapie wojny zadanie to spoczywało na śmigłowcu UH-34 Choctow (W Armii oraz lotnictwie)/Seahorse (marynarka oraz korpus piechoty morskiej). Na rynku obecnie można dostać dwa zestawy tej konstrukcji w skali 1:72. Producentami są włoska Italeri (W wersji "J", co ciekawe niektóre zestawy mają oznaczenie "D") oraz Chiński (prezentowana wersja "D", oraz "A" w zestawie 87215) Hobbyboss, zaprezentuje dziś ten drugi. Model otrzymujemy w pudelku ze średniej jakości rysunkiem przedstawiającym maszynę którą można wykonać, po bokach natomiast sylwetki każdego z dwóch malowań, oraz krótki opis maszyny po angielski i chińsku. Model możemy wykonać w dwóch schematach malowania - UH-34D USMC HMM-163 Evil Eyes - Phu Bai Wietnam 1965/66 - UH-34D Viet Nam Air Force 213th Helicopter Squadron, 51st Tactical Wing, 1st Air Division, Da Nang 1966 (tutaj nastąpiła pomyłka ze strony producenta przydzielającego maszynę do 41 Skrzydła Taktycznego) W środku znajdziemy instrukcję składającą się z jednej kartki papieru A3, złożonego do formaty A4, oraz oddzielnie schemat malowania obydwu maszyn na pojedynczej kartce A4 Kalkomanie otrzymujemy w oddzielnej torebeczce foliowej, zabezpieczonej dodatkowo przed uszkodzeniem kalką. Wydruk jest całkiem dobry, kolorystyka w miarę dobra, w niektórych miejscach delikatnie poszarpane krawędzie, ale zauważyć to można po dokładnym przyjrzeniu się arkusikowi. Główną częścią zestawu są 2 wypraski z jasnoszarego plastyku oraz jedna mała z przeźroczystego. Części z wklęsłymi liniami podziału blach, odlane są w miarę ładnie bez nadlewek, ale to jak się patrzy na części które będą widoczne. Odwracając ramkę na drugą stronę już tak ładnie nie jest ogromna ilość kanałów wtryskowych, porysowana powierzchnia, jamy skurczowe. Szkoda że producent nie pomyślał aby ograniczyć ilość kanałów w przedziale transportowym Ściany przedziału transportowego poza tym są płaskie, żadnych wręg instalacji , trzeba dorobić samemu. Tablica przyżądów, jest płaska, zero przyżądów, kalkomanii niczego, (chodź panel pomiędzy pilotami ma imitację przyżądów, przełączników itp). Dobra ale koniec tego narzekania. Do plusów zestawu można zaliczyć dwa zestawu uzbrojenia pokładowego (Browning 0.30 oraz M60), oraz wyprofilowany opad łopat śmigłowca. Trochę bolą toporne ławki w przedziale transportowym, ale niestety to już kwestia technologiczna. Ogólnie, za małe pieniądze (zapłaciłem 26zł, chodź widziałem że w innym sklepie w warszawie kosztuje 50zł ), oraz trochę wkładu własnego, można mieć fajny model zapomnianej maszyny, która miała spory udział w tworzeniu koncepcji wojsk aeromobilnych. Do zestawu można dokupić zestaw blaszek Eduarda dedykowanych do zestawu Italeri, który poprawia większość baboli, związanych z błedami producenta lub ograniczeniami technologicznymi (tablica przyżądów, ławki w przedziale transportowym).

Znalezione przypadkowo PC-6C N195X somewhere in Laos, taken by Lee Gossett Garrett-powered PC-6C N285L at Saigon on 7 Sept. 70 Astazou-powered PC-6A N285L at Udorn in the mid-sixties ICCS Air Services PC-6C N285L over South Vietnam in 1973

Przerwa wynikła z udziału w projekci maszyn zdobycznych, ale teraz wracam do tematu Bird Doga. Co do obić, z efektu jestem średnio zadowolony. Sposób jest ciekawy ale wymagający wprawy w posługiwaniu się folią. Poza tym nadaje się do dużych skal, w królewskiej 72 raczej się nie wykorzysta tego sposo

Dziś cały dzień malowanie. Kolorystyka może być ostro przekłamana. Zdjęcia robione z flaszem, po korekcji kolorów w fotoszopie, więc wyciągnięte wszystkie niedoskonałości (teraz widać co poprawiać)

Coraz więcej ciekawych rzeczy na forum się dzieję Będę przyglądał się uważnie

Tak jak rusków nie lubię, to ten Mi ma coś w sobie, a i model świetnie wykonany, gdyby tylko nie ten nieszczęsny numer.

A już się zastanawiałem czy temat nie umarł

Ale jak będzie stał na podstawce, już nie

Amerykański Jak praktycznie skończony. Dziś otrzymał podwozie. Na własnych kołach. Galerii nie będzie (chwilowo), ze względu na problemy z malowaniem Clacktora (pędzel i żółta farba bardzo się nie lubią). Po zakupie Aero złoże tą małą pierdółkę, postawie na podstawce i wtedy zakończę temat Na ile się dało, zresztą i tak to nie będzie widoczne Wydaje się Fakt mogłaby być cieńsza.

Shitoplast potraktuj jako wprawkę (szpachlowanie, trasowanie nowych linii, Italerkę zrób dobrze

Italerka w 72 jest bardzo ładnym zestawem. Prosta, i dokładna, idealna dla początkujących jak i bardziej doświadczonych modelarzy. Można z niej stworzyć bardzo ładny model. (Zrobiłem osobiście 2 szt, teraz planuję 3cią jako wprawkę do Sea Cobry w 48), natomiast co do klonów w stylu kitech, aeroplast itp, to z tego co widziałem na forach to jest masakra. Kupa szlifowania i tona szpachli.

Widzę że multichłam trafił też do modelarstwa Bardzo ładna, bardzo fajna 5+

No to jesteśmy przy końcówce, zostało bardzo mało do zrobienia Golenie podwozia głównego, z dodaną instalacją hydrauliczną, przed sido i washem oraz całość pokryta lakierem bezbarwnym półmatowym

Stroju a to ten sam model opisany jest w nowym numerze Super Modelu, bo widzę pewne różnice, ale autor się zgadza

http://allegro.pl/naklejki-japonia-pacyfik-1-48-unikat-i1238761823.html Kalki dla zdobytych japońskich maszyn z serii Dying Sun w 1:48. Może kogoś zainteresują. http://allegro.pl/naklejki-japonia-pacyfik-1-48-unikat-i1238761891.html A tu maszyny amerykańskie zdobyte przez Japończyków też 1:48

Fajny pokrak

Model bardzo fajny. Pozwolę sobie zwrócić uwagę na jedną rzecz, plecaki i worki transportowe, jak i pokrowce na śpiwory nigdy nie były produkowane w kamuflażu pustynnym, który ni w ząb nie przypomina żaden kamuflaż amerykański. Plecaki powinny być oliwkowe, a worki kompresyjne na śpiwory (z lewej strony na szczycie wieży) czarne, nie wspominając że to co jest pomiędzy plecakami a karimatami (które na mój gust powinny być w koszu) ni jak nie przypominają niczego co było używane przez amerykańskich wojaków. Kolejna sprawa kartony z napojami zabezpieczone są jakąś taśma, natomiast pakunki na szczycie wieży już nie.

No no no Piękna maszynka. Jeżeli chcesz to mogę poszukać jakiś starych numerów Lotnictwa, lub Skrzydlatej z artykułami dot. Skorpiona, podesłałbym Ci w formi elektronicznej.