Moses

Nope. Galeria.

Albo przewrotnie, jedna połowa żółta a druga czerwona

Tak jak pisałem na początku tego posta, określanie koloru z czarno-białego zdjęcia to wyższa ekwilibrystyką, nie mniej, dalej zwracam uwagę na zdjęciu F3K na mundur khaki Marinesa z obsługi. Jeśli płatowiec byłby żółty to płatowiec by szedł w tym kierunku a na równo oświetlonych miejscach, no na skrzydłach, jest dużo ciemniejszy.

Odważne. Oj widać że lubisz życie na krawędzi, i czuć adrenalinę pytanie zasadnicze, czy przed zrobieniem tego złożyłeś ofiary podłogowemu potworowi, gdyby coś odpadlo w późniejszych etapach?

Jak Grumman nie miał problemów z wsadzaniem tego siedziska, to j ja nie mam

Pozwolę wtrącić się do tej dyskusji Szukałem w złomie blaszki z pasami, znalazłem siedzisko do Corsaira od Yahu.

O ole ma japoncu wygląda to ok, tak malowanie Iła już wygląda słabo . Mi osobiście najbardziej rzucają się w oczy nie domalowania powierzchni, widać je w szczególności na zdjęciach spodu.

Hmm a jak na laserze zrobiłeś biały?

Kiszeniu pudełek w szafie mówię stanowcze nie!

Kalki drukowałes domyślam się bez białego podkładu? Ja do tego podszedłbym inaczej, i pewnie pomyślalbym o maskach na numer i napisy US Navy. Nie mniej fajny modelki, czekam na więcej PS, nie zapomnij też że Blue Angels to także Fat Albert, Skymaster czy Connie

Ruszam z kociakiem. Liczę na szybkie, bezproblemowe sklejanie, prosto z pudła. Jedynie co dodam, to fototrawione pasy od AML w miejsce kalkomanii. Pierwsze cięcia za mną, wykonałem kokpit pilota, ściany wnęki podwozie przedniego, oraz podstawę haka

No faktycznie! nie wiem jak to sie stało. Uaktualniłem post

Pewnie to samo zdjęcie jest w Monografiach lotniczych nr.1 Wiem że ocena koloru z czarno-białych zdjęć, jest wyższą ekwilibrystyką, ale żołnierz z obsługi ma mundur khaki, który jest wyraźnie jaśniejszy od maszyny. To na zdjęciu mamy ogon pomalowany na czerwono i żółto. Wyraźnie widać że żółty, jest bardzo jasny. Także osobiście, skłaniałbym się w stronę wersji Monografii Lotniczych

I jeszcze jedna kwestia o której zapomniałem napisać, mianowicie są rozbieżności co do malowania nr.3 maszyna ta miała byc testowania w MCAS Cherry Point, i np. Monografie Lotnicze mowi o tym ze zgodnie ze specyfikacją SR-2e, cały samolot był malowany na czerwono - ANA-509 Insygnia Red, a nie na żółto

Fantastyczne wykonanie. Brudzenie, mistrzostwo!

Modelarsko zapomniany Tigercat, doczekał się wreszcie solidnej miniatury w skali 1/72, dzięki czeskiej firmie Fly. Model wyczekiwany przeze mnie długo. W zapowiedziach sklepów pojawił się na początku roku, do sprzedaży trafił we wrześniu 2025. I od razu trafiły wszystkie główne wersję Tigercata. Łącznie 4 różne zestawy. Ja zdecydowałem się na dzienny Myśliwiec w wersji F-3. Model zapakowany jest w tekturowe pudełko, otwierane z boku. Na froncie mamy boxart przedstawiający Tigercata z nieznanej jednostki USMC. Na rewersie natomiast znajdziemy 3 wzory malowania jakie oferuje w tym zestawie producent a są to - F7F-3, nieznana jednostka USMC, NAS Livermore, CA, 1947 - F7F-3, VMP-354, MCAS Cherry Pointy. NC. 1949 - F7F-3K USNavy, 1946 Na boku pudełka znajdziemy listę potrzebnych farb, podaną wg Humbrola i AK Real Colors. W środku znajduje się klejony woreczek, w którym znajdują się - instrukcja montażu, jedna dla wszystkich wydanych zestawów - kalkomanie - cztery ramki z szarego plastiki, wraz z częściami do wszystkich wydanych wersji - jedną wspólną dla wszystkich wersji ramka z częściami przezroczystymi Instrukcja robi bardzo dobre wrażenie: elegancka, zszywana książeczka A5, druk na papierze kredowym. Znajdziemy w niej diagramy z montażem części, diagram z rozkładem części na ramkach, rozpiska kolorów, ale tylko nazwami, bez jakiejkolwiek numeracji farb, oraz miejsca nałożenia kalkomanii że stensilsami Kalkomanie dostajemy w dwoch arkusikach, jeden to elementy wspólne dla wszystkich zestawów, drugi natomiast to kompet oznaczeń dla danego zestawu. I kalkomanie dlanie wydają się najw iększą pięta Achillesa, tego zestawu. Najpierw technologia druku. Coś takiego to ja ostatnio widziałem jak zamówiłem customowe kalki 15 lat temu. I tak na przykład żółte onaczenia zbudowane są z dwóch kolorów, a raster jest nad wyraz widoczny. Dodatkowo amerykańskie insygnia, mają nieprawidłowy kształt (proporcje). Części przezroczyste zawierają dzielone osłony kokpitów. Nie mają tendencji do soczekowania, i bardzo nie zniekrztałcaja obrazu Centralnym punktem zestawu , są 4 ramki z szarego plastiku. producent idąc na uniwersalność zestawów, umieścił na nich wszystkie części umożliwiające wykonanie wszystkich wypuszczonych wersji F7F. Więc na ramkach znajdziemy dziób do wersji nocnej, oraz wyposażenie kokpitu operatora radaru, ale także kabinę operatora drona, oraz wcześniejszy statecznik pionowy. Sam dron, jest na osobnej ramce, która jest dodawana do odpowiedniego zestawu. Części sa odlane bardzo ładnie. Linie podziałowe są wykonane jako wgłebne, co nie powinno w obecnych czasach dziwić. Detal jest ostry i wyraźny. Nie zauważyłem nigdzie żadnych jamek skurczowych, ślady po wypychaczach nie powinny przeszkadzać w montażu. Nie ma przesunięć form, nie mniej przy mniejsYch, częściach wystepują delikatne nadlewki. Jedyne co budzi moje zastrzeżenia to jakość powierzchni na skrzydłach. Widać jakieś skazy, które wynikają albo z niedopolerowanej formy, albo powstały już po zapakowaniu modelu do pudełka, i powstały w wyniku rysowania się ramki o ramkę. Ogólnie model oceniam bardzo dobrze. Biorąc pod uwagę mnogość modyfikacji Tigercata, w szczególności tych polowych, dobrze że mamy do dyspozycji części od wszystkich wersji. Z drugiej strony, podejście producenta, aby stworzyć jak najbardziej uniwersalne elementy dla wielu zestawów, powoduje że należy uzbroić się w dokumentację fotograficzną egzemplarza który chcemy wykonać, gdyż instrukcja może nas wywieść w pole.

Pierwszy poważny sprawdzian możliwości Photo Crusadera nastąpił w październiku 1962 roku, gdy eskadry VFP-62 oraz elementy VMCJ-2 znalazły się w samym centrum wydarzeń politycznych podczas kryzysu kubańskiego. W okresie od 15 października do 26 listopada piloci wykonywali niskopułapowe loty rozpoznawcze nad radzieckimi instalacjami rakietowymi na Kubie. Wylatali ponad sto godzin i wykonali ponad 160 000 zdjęć. Większość misji realizowano z NAS Key West — zaledwie 160 km na północny zachód od Hawany — wykonując nawet dwie misje dziennie. Dodatkowo oddelegowane pododdziały VFP-62 działały z pokładów czterech lotniskowców Szóstej Floty, wspierając morską blokadę wyspy. Uzyskany materiał rozpoznawczy dostarczył prezydentowi Johnowi F. Kennedy’emu niepodważalnych dowodów na rozlokowanie na Kubie radzieckich rakiet, co umożliwiło wymuszenie ich ostatecznego wycofania. Za udział w operacji obie eskadry rozpoznawcze zostały uhonorowane Prezydenckimi Odznaczeniami Jednostkowymi (Presidential Unit Citation). Ponadto sześciu pilotów US Navy oraz czterech USMC latających na Photo Crusaderach wyróżniono Krzyżami Lotniczymi za Wybitne Osiągnięcia. Model z zestawu firmy SWORD nie należy do prostych bezproblemowych modeli. Jako ze mamy do czynienia z modelem wykonanym w technologii Shortrun, nad modelem trzeba było trochę popracować, dopasowyjąc do siebie w zasadzie każdą cześć. Relacja z prace nad modelem można obejżec na naszym formum Model został wzbogacony o następujące dodatki + F-8 Crusader Wheels ( early ) assembled Cat4 R72003 + F-8 Crusader Vought Ejection seat (early) Cat4 R72001 + Master AM-72-049 Chance Vought F-8E, J Crusader - Pitot Tube Pomalowany został farbmi Mr, Hobby H oraz C, Model przestawia maszyne Bu.No 145646 CY-1, z dywizjonu USMC VMCJ-2 "Playboys". NS Guantanamo Bay (Gitmo) - Kuba 1962

Rysownik? Przecież tutaj został rysunek samoloty, wsadzony w pod filtrowane zdjęcie.

Na koniec model pokryłem od góry matem X-22 Tamiya, dół błyszczącym super glossem. Teraz złożyć pozostałe części do kupy i galeria.

Etam szkaradny, poporoztu oddaje Ducha lat 50tych.

Podłubalem ścianki przedziału silnikowego, za wzór posłużyły fototrawki od Arma Hobby. Jak dla mnie I wsadzony na sucho do kadłuba. Skleiłem także uzbrojenie wyrzutnie Mars i zasobniki z km Zeus

Jeszcze dziś spojrzę, ale Weathering skończony. Jak mówiłem, maszyna była w miarę czysta, więc nie wariowalem zbytnio.

Mam wrazenie ze nie istnieje inne malowane dla F-4B

Ej ja go juz chyba na forum widziałem

Wkleiłem na ultra Glue ożebrowanie na burtach kokpitu. Następnie zacząłem przygotowywać resztę elementów kokpitu, tablice przyrządów, podstawę orczyka, oraz żywiczny fotel. No i dorobiłem zaślepkę. Wyciąłem też luk do silnika. Teraz muszę rozrysować sobie jak ten tył z silnikiem zagospodarować