Baas ArK

Ale... Nie planujesz chyba całej załogi?

Rezerwuję nr. kat. D05 - Aichi "Val"

Poproś o przeniesienie warsztatu tutaj: https://modelwork.pl/forum/161-sklejamy-modele-mistercrafta/ i do boju

Jeśli chcesz robić z 305 Sqn. to musisz znaleźć zdjęcia konkretnej maszyny, gdyż na części były malowane szachownice o odwrotnej kolejności pól. Również przejście kolorów góra/dół było różne na różnych egzemplarzach: linia prosta, linia o małej fali, linia o dużej fali. Pudełkowa maszyna "E" miała właśnie odwróconą szachownicę i prawdopodobnie podział kolorów linią o dużej fali. Należała do odmiany D. Nie wiadomo natomiast czy w ogonowej owiewce był wycięty otwór na lufę dodatkowego k.m.

Co prawda mamy już 2021 ale co by niepotrzebnie nie mnożyć bytów, napiszę że cena jest już znana: https://lukgraph.pl/pl/p/Przedsprzedaz-Preorder-RWD-14b-Czapla-132-/150

Przygarnę lub wymienię kalkomanie z wrześniowymi oznaczeniami do PZL P.7a. Chętnie do malowań nr.2 lub nr.4 z tego zestawu: klik Zaoferować mogę kalki z zestawu (nr. kat. 70006) za malowaniami przedwojennymi lub różne pozostałości z zestawów dodatkowych (np. Techmod: P-11c, P-23, Mustang, AML: Finnish Air Force) i pudełkowych.

Z humbrolami to różnie bywa. Jak są szczelnie zamknięte to te stare przechowują się dość dobrze. Mam sporo różnych jeszcze z początku lat 90-tych i w większości przypadków wystarczy dobrze rozmieszać. Chyba miałem tylko jeden przypadek, że farba rozłożyła się kompletnie (z pigment u zrobił się wręcz piasek). Problematyczna jest zwłaszcza srebrna nr. 11, która w dłuższym okresie czasu lubiała "gazować" i wypychać wieczko. Nie wiem jakie są teraz (już nie używam). No chyba, że na wierzchu zrobił się kożuch to już do wyrzucenia.

Może i się nie nawojowały, ale ten "serniczek" wygląda smakowicie.

Jaczesław w skastrowanej wersji "Junior" (obecnie "Model Kit") trafił do mnie dwa lata temu za sprawą przerośniętego krasnala ogrodowego w firmowym ubranku producenta odrdzewiaczy. I bynajmniej "kitem" nie jest. Składa się bardzo przyjemnie co pewnie może potwierdzić spora grupa mniej lub bardziej zaawansowanych monterów z tego forum. Ponieważ był to zestaw podstawowy, więc wybór malowań dość ograniczony i dodatków brak, na szczęście w instrukcji jest szablon do masek więc jest to pewne ułatwienie. Tak więc swojego jaczka uzupełniłem o kilka blaszek z zestawu Parta do ZTS-wskiego: żaluzje chłodnic, pasy pilota, pokrywy kółka ogonowego, klapy lądowania i mechanizmy nożycowe podwozia głównego (tu akurat jeden poszedł na ofiarę dla Podłogowego Potwora i musiałem go zastąpić tym od kółka ogonowego przez co jest trochę mniejszy). Klapy są odrobinę za krótkie, ale przymierzenie ich do obrysu w oryginalnym ZTS-ie również pokazuje pewne odchyły, więc powstaje pytanie co właściwie jest sPARTolone. Wnętrza kabiny nie ruszałem, bo przy zamkniętej osłonie to była by sztuka dla sztuki, a to co daje Arma wydaje się wystarczające. Przy okazji - legendarnej uchylnej niebieskiej butli również nie widać, nawet przed zamknięciem kokpitu. Do tego troszkę wkładu własnego i kalki częściowo podebrane od ZTS-a, bowiem wersja podstawowa nie zawiera malowania "czwórki" z 1PLM. Malowane głównie Hataką Orange zestaw HTK-CS20, jakieś drobnice Humbrolem (trzeba wykorzystać stare zapasy), trochę specyfików MiG-a. A teraz zapraszam do oglądnięcia kilku zdjęć: !!! OSTRZEŻENIE!!! Poniższy materiał może zawierać sceny uznane za drastyczne. Dozwolone tylko dla widzów pełnoletnich lub za zgodą rodziców lub opiekunów. Oglądasz na własną odpowiedzialność, autor nie odpowiada za ewentualne szkody na zdrowiu fizycznym i psychicznym oraz materialne wynikłe z oglądanie poniższego materiału. Powyższego zresztą też. Jak powstał niejako jubileuszowo, mija dość okrągła liczba lat (tak mniej /więcej) odkąd zacząłem bawić się (wtedy to była zabawa) w sklejanie modeli w pierwszej połowie lat 80-tych XX wieku. I to właśnie Jak ZTS Plastyk był tym, który został potraktowany bardziej poważnie jako pierwszy. I bardzo długo walczyłem sam ze sobą czy nie zrobić go w "historycznym" s-f zielono-brązowym kamuflażu i dlatego zależało mi na "czwórce". Czas więc zastąpić wysłużonego Jaka nowszym Jakiem.

Pozwolę sobie zacytować "tygryska" autorstwa W. Króla "Krakowskie skrzydła": "W ramach eksperymentu w czerwcu 1939 roku w skrzydłach mojej "dwójki" zamontowano dodatkowo dwa karabiny maszynowe. siła ognia co prawda znacznie się zwiększyła, ale płatowiec stał się cięższy i mniej zwrotny, wolniej też nabierał wysokości. Przyznam, że wolałem "dwójkę"z dwoma karabinami. Dlatego też w porozumieniu z Sędzielowskim poleciłem Ziętarze wymontować karabiny skrzydłowe i przechować je w magazynie broni. Do Aleksandrowic przyleciałem przed mobilizacją, karabiny pozostały w Krakowie." Czyli przed 1 września również. A raczej wątpliwe, żeby w późniejszym zamieszaniu zamontowano je ponownie.

Tylko, że trzonek pędzla niekoniecznie ma tą samą średnicę na całej długości.

I nie jedną wojnę w piaskownicy, razem z odpustowymi T-34 w najbardziej oczojech kolorach np. błękitna buda + bordowe podwozie. I w SH też bywały.

Taki domowo-"januszowy" sposób sobie wymyśliłem, na wzór walców do formowania blach w przemyśle. Podstawka umożliwiająca równoległe i stabilne ułożenie wałków podtrzymujących, w tym przypadku użyłem klocków lego dostępnych chyba w każdym domu. Na taką podstawę położyłem końcówki do proxxona jako wałki podtrzymujące i oprawki skalpela jako wałka dociskającego. Wałek dociskający to element formujący blaszkę. . 1,2 - wałki podpierające (końcówki proxxona) 3 - wałek dociskający (oprawka skalpela) Blaszkę położyłem na wałkach 1 i 2. Jest już wygięta ponieważ zdjęcia robiłem już po uformowaniu. Na blaszkę położyłem wałek dociskający i przytrzymałem krawędź blaszki na wałku palcem Przetoczyłem tak aby blaszka przeszła kilka razy przez obydwa wałki podtrzymujące, do przodu i do tyłu. Powtarzać do uzyskania potrzebnej krzywizny. Przetoczyłem dosłownie trzy -cztery razy Może komuś się przyda jako podstawa do własnych modyfikacji powyższego urządzenia.

Żeby nie "mnożyć bytów" podłączam się pod pierwszy temat z związany z zaginaniem blaszek. Ma ktoś jakiś sposób na kształtowanie blaszek na półokrągło domowymi sposobami? Walcowanie (w tym przypadku obsadką od czeskiej żyletki) na płaskiej powierzchni daje mi jak na razie dość mizerne efekty.

No proszę "Złoty, a skromny". Zdecydowanie jestem na tak.

Gdzieś to już tutaj było wrzucone, z okazji świąt czy nowego roku. O, proszzzz: https://modelwork.pl/topic/12599-zakupy-cz4/?do=findComment&comment=808501

Chyba nie do końca te maski siadły tak jak mówisz. Górne powierzchnie płatów jak dla mnie do poprawki wyraźnie widać niedomalowania (lub podcieknięcia, tak od 6:16). Przy okazji: możesz wrzucić jakieś zdjęcia żółtych końcówek usterzenia poziomego? Jakoś nigdy się z tym nie spotkałem.

I ja, gdzieś około 1990 r. "Mój" był po straży. Jedno okno na pace, składane stopnie na burtach i podstawy pod koguty. Tak więc będę zaglądał.

Szczerze powiedziawszy stawiał bym na koła. Wpadła mi w łapki kilka lat temu książka Janusza Piekałkiewicza "Ju 52/3m w II wojnie światowej". Kupadziesiąt zdjęć (w tym również z Demiańska), ale ani jednego na nartach.

Chodzi Ci o "ślepą krowę"? (ze strony: asisbiz.com) Przyjęte.

Nie od Mig-a, ale długo się Mig-ał od udziału w scence. Akurat wtedy były mało śnieżne zimy i dwa albo trzy lata polowałem na odpowiednie warunki .

Ponieważ w końcu zdecydowała się nas odwiedzić zima i zapowiadają nadejście "bestii ze wschodu" to daję małą, na poły żartobliwą galeryjkę. Historia leciwych wyprasek, jak mojego przy nich rękodzieła dawno zginęła już w mrokach minionego czasu, a i zdjęcia też już niepierwszej świeżości. Dlatego odwiedzający proszeni są o oglądanie "z przymrużeniem ucha" . Ju 52 doczekał się tyluż opinii pochlebnych od "Starej, dobrej ciotki Ju" i "Żelaznej Anny", co niepochlebnych do "karbowanej trumny", której silniki brzmiały "jakby tuzin motocykli zjeżdżał z góry na pierwszym biegu" włącznie. Co by nie mówić zapisała się na stałe w historii lotnictwa i do dzisiaj jest jeszcze kilka działających egzemplarzy. Po wojnie produkowana jeszcze we Francji jako AAC-1 Toucan i w mniejszej ilości w Hiszpanii. Takiegoż francuskiego Tukana można zobaczyć w fikcyjnym malowaniu LW w Krakowskim Muzeum Lotnictwa. Tak więc przed Państwem Ju 52/3m z 36 BBS przydzielony do KGzbV 9 w scence: Achtung Kameraden! Nasi koledzy w Demiańsku liczą na nas! (powyższa grafika z inernetu)

Dawaj!

Co jeden to lepszy. Z jednej strony szkoda, że ta "telenowela" niedługo się skończy, a z drugiej nie mogę się doczekać rodzinnej foty całej siódemki.

Arma Hobby pisze na swojej stronie, że pierwszą część w przypadku uszkodzenia przez klienta przesyłają gratis. I wiecie co? To działa. We wtorek zgłoszone, środę święto, dziś u mnie. Szacun.