barszczo

Podpisuję się obiema ręcami, Bułgar świetny . Resztę, już opisaną, poprawisz przy następnym modelu .

Świetny jest, rury w kamo wyglądają fantastycznie .

Akurat w tym przypadku błędu nie ma :

Oj podoba się, żółty pas i znaki dodają mu życia .

No to będzie .

I stało się. Kończymy książeczkę Na poligonie i na defiladzie. Została mi jeszcze Kolekcja samochodów tego wydawnictwa w podobnym formacie. Jak chcecie to też wrzucę. A tymczasem:

Rób. Z zewnątrz nie jest źle, na tamte lata to był naprawdę bardzo dobrze zdetalowany model mimo że wypukły. Na szczegółach typu wnętrze i podwozie możesz się wykazać .

Coś tam na szybko znalazłem: Tu masz jeszcze Martleta I. Co prawda silnik inny, ale instalacja wygląda podobnie: I na koniec twoja maszyna. Fajne ślady eksploatacji, ale pędzlem tego nie zrobisz...:

Piękne oba .

Bardzo ładnie .

Świetnie wyszedł, podoba się bardzo . To z dwumiejscowych jeszcze F-104B trza wydziergać.

Ale że za duże? Ale jakie piękne, taki Amiot 143 na przykład.

Plus za skalę i włożoną pracę . Jednak w tej podziałce błędy zaliczające się do podstawowych, są już niestety przytłaczające. A zwłaszcza w tym praktycznie samoskładalnym modelu. Na upartego do poprawienia .

Uwielbiam tego brzydala, wyszedł świetnie .

Całkiem fajny efekt uzyskany z bardzo prostego modelu. Załóż warsztat z kolejnej budowy .

Super wyszedł. Podoba się .

Para z Convairem fantastyczna .

Prawie wintydż bo początek lat dziewięćdziesiątych. Tylko i aż jedno zdjęcie bo robiony na zamówienie, a odbiorca już dyszał za plecami. Budowany z pudełka, bez poprawek, dodatków, cudowania, skleić i pomalować, nie brudzić, nie obijać, czyli tak jak kiedyś. No i tak jest zrobiony. Generalnie model koszmarek. Kształt kadłuba to słynny banan, wnętrza zero, komór podwozia nie ma, śmigła i oszklenie z czapy, spasowanie - brak. No i walka z pękającymi kalkami, nawet nie próbowałem wciskać w linie. Dorniera przypomina i tyle. I tak jest o niebo lepszy niż Ju-88A tegoż producenta. Wrzucam jako ciekawostkę:

Ostatni fragment przydługiego rozdziału Ruchliwość. Przed nami kolejny, już dziewiąty, pod tytułem Zwrotność.

No to grunt i malowanki .

Pięknie, maski to potęga. Sam kiedyś Tutkę 134 Plasticarta maskowałem pod lotowskie malowanie.

Już za chwileczkę, już za momencik... : W przedsprzedaży już jest, cena raczej spodziewana.

Japończyki nie moja bajka, ale robota świetna .

W kwestii malowania, Gustaw Bartelsa jest dość dobrze udokumentowany fotograficznie choć nieco wybiórczo. Wpisz po prostu w przeglądarkę hasło Heinrich Bartels i wyrzuci ci praktycznie wszystkie zdjęcia. Rozkład plam na skrzydłach i usterzeniu w instrukcji jest w miarę poprawny. Fali na krawędzi natarcia raczej nie było, była po prostu niestarannie malowana. Rozkład mottlingu trzeba robić według zdjęć, nie znam niestety widoku prawej strony samolotu, być może istnieje jakieś zdjęcie. Według rysunku który zamieściłeś, tzw. późny kokpit dotyczy maszyn z osłoną Erla Haube, czyli dla ciebie wczesny. Edkowy Gustaw ma dość dobrze oddaną bryłę, uwagi które zamieściłeś dotyczą raczej pierwszego wypustu Eduarda który rzeczywiście był skopany. Wrzuć relacje na forum, będzie można podpowiadać na bieżąco .

Bardzo ładnie .