Helmut

Ojoj. Mam na półce to samo w 1:48. Na pierwszy rzut oka nie wygląda jakoś szczególnie rozpaczliwie...

Pięknie Ci wyszedł! A jakich farb użyłeś?

No właśnie im dłużej się przyglądam efektom mojej twórczości, tym bardziej widzę, że jakkolwiek estetycznie się broni, to kompletnie nie pasuje do ogólnego wzorca paszcz w 112-tym. Za bardzo wymyślna. Już w zasadzie dojrzałem, żeby to zerwać i zrobić na nowo. Zastanawiałem się przez chwilę, czy nie wykorzystać innego gotowca, tym razem z Airfixowego Tomahawka AK457. Ale chyba ma za małe zęby. Chociaż z drugiej strony były i Kittyhawki z takimi szczenami. No nic, muszę się z tym przespać.

Jest OK. Co do zasady to optycznie biały zawsze bardziej wylezie na wierzch. Nieostrość jeszcze pewnie podbiła ten efekt. Tak, zgadza się Przejrzałem zdjęcia różnych paszczęk ze 112-go z tego okresu. Nie powiedziałbym, że są od Sasa do Lasa, ale z wyjątkiem dwóch (tu na środku montażu) zasadniczo maja powtarzalny wzorzec ogólny, w którym mieści się paszcza z AK772. A faktycznie moim wkładem autorskim jest kształt zębów. Muszę się z tym jeszcze przespać. A, teraz rozumiem. Dzięki! Na pewno będę starał się poprawić błędy zarówno dostrzeżone przeze mnie, jak i wskazane przez innych (co do tych ostatnich robię co mogę, żeby przyjmować je jako nothing personal). Tak, bo w tym przypadku chodzi mi nie o układ plam, ale sposób potraktowania rondla farbą. Opierałem się na tym: Dzięki. I cholera. Znowu szpachla. Niby co nie poleci? Oczywiście, że wyciągnę wnioski. Już wyciągam

Aktualny stan frontu robót: po wizycie u dentysty i kosmetyczki.

Zgadza się. WYGLĄDA. To jest kwestia ostrego skrótu perspektywicznego i szerokiego kąta obiektywu w aparacie. I nie zgadza się, bo to nie są kalki. To było malowane od maski. Nie zauważyłem, żeby tu gdzieś świeciły kalki, zwłaszcza, że to najlepiej widać już po położeniu matowego lakieru na wierzch. A gdzieś mi świecą? Chyba tak, ale poczekaj, jeszcze sprawdzę. ... Tak, zgadza się, dokładnie tak piszę. Wiesz, staram się być ostrożny w traktowaniu kolorówek jako źródeł do schematów malowania. A ze zdjęć z epoki wynika mi, że a) ogólny układ plam zachowałem, b) w szczegółach poszczególne maszyny różnią się między sobą, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę przyrost powierzchni MS kosztem DE. 1. Nie wiem, czy powiedziałbym "bardzo często", raczej bym uznał, że "tak się zdarzało". Bo na przykład na prawej burcie AK919 widać z kolei (albo raczej: "ja widzę" albo "wygląda na to, że") wokół rondla na kadłubie została cienka obwódka z DG, niestarannie obmalowana MS. 2. Nie ma, bo jeszcze nie skończyłem modelu... 3a. Nie użyłbym określenia "poprawię", bo poprawia się błędy, a o tych (i na razie wolę o nich nie myśleć) można mówić dopiero przy skończonym modelu, czy etapie prac. Na razie ani jedno, ani drugie nie ma miejsca 3b. Jeśli nie mam zdjęcia tego samolotu, to skąd mam mieć podkładkę? 3c. Wreszcie, odpowiadając na Twoje domyślne pytanie: tak, zasadniczo mam zamiar jakoś odzwierciedlić to wjeżdżanie MS na rondle, ale na razie nie wymyśliłem jeszcze jak to zrobić wiarygodnie i nienachalnie. 1. Co myślię o korzystaniu z kolorówek jako źródeł, napisałem wyżej. 2. Co do wielkości rondli B, to niestety udało mi się znaleźć tylko jedno zdjęcie Kittyhawka I z całym dobrze widocznym takim rondlem (AK571) i nie jest on tak duży, jak piszesz. Ale może za słabo szukałem? Problem niestety polega na tym, że praktycznie wszystkie zdjęcia (które znalazłem), na których widać górę płata, są robione od strony krawędzi spływu, więc siłą rzeczy krawędzi natarcia na nich nie widać. Może Ty masz takie fotki? Rondli jeszcze nie zabezpieczyłem sido, więc w razie czego można je zerwać i dać większe.

Tak, wiem... Ale po pierwsze (co jest akurat mniej ważne) doczytałem o tym, jak już miałem kupione kalki, a po drugie żadnej foty AK913, jak pisałem, nie ma, więc uznałem, że wyjdę od czegoś, co ma źródłową podkładkę i najwyżej trochę podretuszuję z pędzla tu i tam, żeby wyglądało inaczej. Rozważałem jeszcze malowanie od maski, ale nie potrafię jeszcze namalować białego tak, żeby nie było progu na krawędzi.

Na pewno; raczej płyn do zmiękczania

A niezależnie od dywagacji na temat koloru spodu robi się ciąg dalszy góry... Dla tej paszczy specjalnie zanabyłem kalki Tally Ho! - i jest to chyba ostatni raz, kiedy od nich coś kupuję. Rozpacz, kruszą się jak głupie. Wszystkie rondle ostatecznie dałem z Zestawu Rondli Wszelakich od Xtradecal. Nie dość, że się ładnie kładą, to jeszcze, w odróżnieniu od TH, mają prawidłowe kolory. Ciekawe tylko zjawisko: fin flash i rondel na kadłubie grzecznie zareagowały na zmiękczacz - fin flasha nawet nie za bardzo musiałem wciskać, nawet nity spod niego widać - a na skrzydłach ni cholery. Dałem im na razie spokój, jutro będę molestował dalej. Luksusu alternatywy nie miałem, jeśli chodzi o paszczę. Udało mi się ją utrzymać zasadniczo w jednym kawałku, tylko na przodzie się rozwaliła, ale to się akurat doretuszuję pędzelkiem.

Zajrzałem jeszcze raz. Faktycznie. Pamięć nie ta... ... jeśli chodzi o kolory na profilu. Ale jeśli zajrzysz do tekstu w prawym dolnym rogu strony, którą sam pokazujesz, to znajdziesz informację o zmianie koloru spodu, o której pisałem. Wiem na pewno, że do dwutygodniowego odpoczynku bodaj w drugiej połowie kwietnia 112 nie wykonywał żadnych lotów na bombardowanie; te zaczynają się dopiero później i wtedy mogło nastąpić przemalowanie spodów na AB. Ponadto stronę wcześniej są zdjęcia innych Kittyhawków właśnie z jasnym spodem i jednoznacznym opisem, że jest to Sky.

Trzy pierwsze części tej kolekcji prezentuję we wcześniejszych wątkach: Limpin' Lizzie, Princess Elizabeth i Sizzlin' Liz. Dla przypomnienia i/lub zachęty do odwiedzenia prezentuję zajawki: Koncepcja natomiast niniejszego modelu pojawiła się trochę przypadkiem. Kiedy moja Pani, pytana o pomysł na następny model, powiedziała "Czerwony kwadrat", w pierwszej chwili pomyślałem o czymś zupełnie innym. Zupełnie niezależnie przyszedł mi do głowy pomysł tak oczywisty, że aż się zdziwiłem, że przyszedł dopiero teraz: rejestracja cywilna! (od razu proszę Kolegów, mających pomysły na inne "Ele" o powstrzymanie się, bo moja Pani też tu zagląda, a nie chcę jej psuć niespodzianki). Zdjęcie maszyny SP-ELA znalazłem dość szybko, budowa była bezproblemowa (jak to u Edka). Z nowych technik (?) pobawiłem się z kolorami washa (AMMO PLW): na białe powierzchnie (Mr. Hobby H1) użyłem jasnoszarego, na czerwone (Mr. Hobby H3) - czerwonobrązowego, tylko tyle, żeby zaznaczyć linie i uplastycznić bryłę. Malowanie, na ile się zorientowałem, jest standardowym malowaniem tych Zlinów, lata tego trochę z różnymi rejestracjami, dzięki czemu wiedziałem, że na dolnych powierzchniach kolory są położone odwrotnie. Jedyny zgryz miałem z kolorem rejestracji na spodzie skrzydła: te samoloty mają i czarne, i białe. Nawet dzwoniłem w tej sprawie do aeroklubu, w którym ta maszyna przez jakiś czas latała, ale ponieważ to było już parę lat temu, nie potrafili mi pomóc. O kolorze białym zadecydowało znalezione w sieci zdjęcie egzemplarza bodaj ELC.. Ot, i tyle. Smacznego...

Napisałem przecież, Polish Fighter Colors (t. 2). Szczerze mówiąc, nie wiem na 100%, czy ten fragment napisał akurat Gretzyngier, ale podejrzewam go, bo kiedyś popełnił kilka artykułów o Polakach w 112 Sq. Azure Blue na spodzie nie jest błędem, tylko zależy od momentu, kiedy maszyna latała. Mój AK913, jeśli dobrze pamiętam był na stanie dywizjonu w lutym-marcu 1942 (jak chcesz, to jutro mogę podać dokładne daty lotów), a wówczas jeszcze nie wykonywano lotów na bombardowanie, co wg PFC2 spowodowało zmianę koloru spodu ze Sky na AB. Nawet zamieszczona tam sylwetka barwna AK772 (co oczywiście nie jest żadnym argumentem w merytorycznej dyskusji) ma spód Sky.

Zgadza się. Tylko że wtedy zewnętrzna krawędź wypadałaby bliżej malowanej powierzchni i przez to rozmycie granicy byłoby minimalne (tak przynajmniej rozumowałem), a tego właśnie chciałem uniknąć. Po drugie, jak pisałem, te wałki bardzo kiepsko się przyklejały i musiałem je wręcz wciskać, co oczywiście powodowało, że robiły się niższe, a jak niższe, to mniejsze rozmycie, i tak wkoło Macieju. Dlatego pytałem o to, czego używają w takich sytuacjach Koledzy. Ale może przekombinowałem.

Zasadniczo tak, ale tu przekonał mnie autor Polish Fighter Colors (w tym przypadku pewnie Gretzyngier), zwracając uwagę na jasny kolor spodów we wcześniejszych pustynnych P-40 i na to, że wyraźnie ciemniejszy, czyli AB, pojawił się kiedy Kittyhawki w 112 sq. stały się Kittybomberami, czyli jeśli dobrze pamiętam, od połowy kwietnia '42.

Zrobiłem akurat takie grube, bo chciałem uzyskać rozmycie krawędzi kolorów niewielkie, ale widoczne. Z prób wyszło mi, że taki efekt da mniej więcej odległość 2mm pomiędzy krawędzią maski a malowaną powierzchnią. Obawiałem się, że przy cieńszych wałkach efekt rozmycia nie będzie widoczny.

W miarę skorygowane plamy. Już nie miałem siły maskować tymi wałkami, trysnąłem z ręki. Jest minimalnie większe rozmycie granic, ale chyba mieści się w normie.

Ale ten odcień, czy Sky jako taki?

Ależ proszę Cię bardzą. Chociaż dużo to do oglądania tam nie ma... Aha, i przy okazji jeszcze góra z większą ilością Dark Earth. I jak tak sobie patrzę, to widzę, że muszę jeszcze dopracować tę technikę. Same przejścia kolorów, lekko rozmyte są już OK, ale widzę, że mam problem z kontrolą przebiegu granicy. Czy macie do polecenia jakieś te gumowe masy, które Wam się sprawdzają?

W tzw. Międzyczasie udało mi się skleić do kupy skrzydła z kadłubem i pokrewne pierdoły typu stateczniki. Na poszedł podkład, na podkład szpachlówka tam, gdzie potrzeba, i malowanie. Całość farbami Hataki, dół - za PFC2 - amerykańską wersją Sky, góra najpierw po całości Middle Stone i na to plamy z Dark Earth. Namordowałem się z tymi wałkami gumy (produkcji chyba Uhu, bo nie chciały się trzymać. Poza tym, ponieważ starałem się podpierać zdjęciami z epoki, musiałem uważać - bo wałek swoją grubość posiada - żeby pamiętać, z której strony granicy koloru go przykleić. Z tym też mi się trochę zeszło, a i tak widzę, że na prawym skrzydle jest za mało DE. Całe szczęście wystarczą domalówki, nie muszę zrywać całości. Poza tym jestem zasadniczo zadowolony, bo udało mi się na granicy kolorów uzyskać dokładnie takie rozmycie, jakie chciałem .

Poczekaj, jak będę robił Czaplę

Wiesz, jak to jest: najpierw myślisz: "wystarczą drobne korekty tu i tam". Jak już je zrobisz i przyjrzysz się planom i zdjęciom, to mówisz: "o, cholera, nie zauważyłem tego, tego i tego". Poprawiasz. Coś się omsknie. Poprawiasz. W czasie poprawiania omsknie się gdzie indziej. Poprawiasz. I po paru takich razach zdajesz sobie sprawę, że faktycznie lepiej było zrobić to od podstaw, ale już tyle czasu i energii w to zainwestowałeś i prawie skończyłeś...

Kontredansu ze skrzydłami ciąg dalszy. Środkowy keson byłza cienki, trzeba było pogrubasić. A potem też pogrubasić, ale cieniej. Na zdjęciach już podszlifowane i ze szpachlówką.

Ja bym raczej obstawiał jakieś fabryczne modyfikacje, bo za bardzo powtarzalne. Ale to w tym przypadku akurat nie ma znaczenia.

Nie mam też zdjęcia BEZ tej modyfikacji... Ale może i masz rację.

Że były już na modelu, to akurat żaden argument. Ale są na AK905: i AK940: Ale jak się teraz przyjrzałem, to na AK803 pojawiają się po czasie. Na zdjęciach z wojny ich nie ma, a na muzealnym są: Na AK571 i 933 nie ma, nie widzę ich na żadnym ET. Wygląda na to, że to jakaś późniejsza modyfikacja, retrofitted, jak to pięknie określają Anglosasi. Żeby było ciekawiej, to tej dodatkowej klapki, którą pokazałeś, nie widać np. na AK596: ale wydaje się, że jest na GA-V, przed którym pozuje Urbańczyk: Chyba w ramach rekompensaty za utracone dwie klapki, tę dodatkową zrobię otwartą.