Mikolaj75

Choć permanentny styl jęcząco-męczeński może to grono bardzo przetrzebić. Jurku - więcej wiary w siebie i działania. Trening spowoduje wzrost umiejętności. Także w dziedzinie wyszukiwania źródeł.. Pozdrawiam i powodzenia

Dziękuję Panowie. Dysza regulowana - część 4. Tym razem doszedł pierścień siłowy, który wymagał uwagi o tyle, że nie styka się z dyszą. W tym celu w 6 punktach wkleiłem kołeczki dystansowe o długości ok 0,3-0,4 mm w miejscach, gdzie w przyszłości dojdą siłowniki. Dzięki temu kołeczki się ukryją, choć nawet teraz nie są jakoś specjalnie widoczne. Nadto dodałem druciki na końcach listew. W zasadzie kończę ten podzespół, dojdzie jeszcze kilka detali, ale to po montażu do głównej rury dopalacza. To co widać na zdjęciach liczy 225 elementów: Nadto korpus dostał już na stałe metalową osłonę i przy pomocy szpachli, CA i środków ścierno-polerujących został wyrównany do dalszego detalowania: Pozdrawiam - Mikołaj

Bartosz - nie idź tą drogą. Żadne zeszlifowanie nic nie da. Aż się zdziwiłem, że tak wymyśliłeś. Tym bardziej że te luki są łatwe do wykonania. Pozdrawiam

Dlatego też Irku mi czasem brakuje ujawnienia toku wymyślania, a myślę, że i wielu kolegom też. Efekty podziwiam, domyślam się co i jak, ale pisz i obrazkuj to więcej i częściej

Dzięki Panowie. Czy lepiej trawić czy odlewać czy manualnie - nie wiem. Wybrałem trzecią opcję jako najłatwiej mi dostępną. Dysza regulowana - część 3 Listwy zostały wklejone w pierścień (ten wąski) i ustabilizowane do wyschnięcia na prawidełkach: Następnie na stykach wkleiłem blaszki: Kolejny etap to jeszcze mniejsze poprzeczne blaszeczki na końcach oraz elementy w przedniej części dyszy określane na rysunkach technicznych mianem zasłonek. Powoli zaczyna być coś widać, ale jeszcze sporo do zrobienia: Pozdrawiam - Mikołaj

Jakiś czas temu gadaliśmy o tym w dziale 1:1. viewtopic.php?f=63&t=45202 Rzeczywiście wszystko wskazuje na garbatą jedynkę. Bardzo ciekawe zdjęcie.

Pewnie rzeczywiście w jakimś stopniu jest tak jak bazylms pisze, ale te podstawowe czynności są dostępne w zasadzie dla każdego, one dopiero w ciągu i większej ilości powodują, że jest trudniej. Do rzeczy: Dysza regulowana krok po kroku - część 2 Uprzedzam, że nie będzie fajerwerków, tylko nudno raczej... Listwy zostały unieruchomione, a z płytki 0,13 wyciąłem cieniutkie pręciki. Mają one dwie funkcje: a) wzmacniają listwę; b) tworzą "dystansownik" między przyszłymi wkładkami, następnie pręciki nakleiłem: Następnie przystąpiłem do produkcji wkładek. Płytka o szerokości odpowiadającej długości elementu i żyletka: Końcówka obrobiona i wypolerowana: Końcówka odcięta. Tu też nie ma większej filozofii: Trudniej jest, gdy trzeba ich zrobić 48: Tu dodatkowo zasłonki na przednią część listwy - jest ich 24, metoda wykonania jak wyżej: I wkładki naklejone na listwę. Wcześniejszy pręcik zapewnia równoległość i ten sam dystans na listwach: No i wszystkie listwy zaopatrzone: Wygląda to tak, że zrobienie jednego elementu nie jest problemem. Kilkadziesiąt to już nieco gorzej, ale się da Pozdrawiam - Mikołaj

Dzięki za odzew w sprawie kolorów. Zgadzam się z tezą Grzesia i piotrkura, na fotkach poszczególne pojazdy potrafią się mocno różnić odcieniami. Chodziło mi raczej o propozycje bazowe pozwalające na dokonanie własnego wyboru względnie mieszanek. Mikele - bez znaczenie, używam i olejnych i akryli. Zresztą do malowania to jeszcze ho, ho... W ogóle będzie powoli, bo na razie dysza się robi w samolocie

Malowanie będzie klasyczne - czyli to specyficzne khaki. Przy okazji proszę o Wasze ewentualne poglądy na temat doboru farby - jednym z typów, który już mi wskazano jest Humbrol 75. Wydaje mi się całkiem, całkiem, ale może jest jakaś alternatywa. W toku ostatniego mojego wpisu umknęło mi, a mogłoby się wydać niegrzeczne - Tomek Mroczkowski - dzięki za propozycję co do dokumentacji. Na pewno dam znać jeśli coś będzie potrzebne

Piotrze - nie mam pojęcia czy po lotniskach pomykają Stary z ZU, jednakowoż takiej odmiany nie przewiduję. Klasyczna skrzynia będzie, taka jak na zdjęciach co to je Grzes pokazał. Holowany obiekt nie jest jeszcze docelowo i precyzyjnie wybrany

Dzięki Panowie za przyjęcie i zainteresowanie. p11c - Grzes wstawił in-box czyli nie ma potrzeby powtarzania; Oczywiście zejście na ląd nie oznacza całkowitej zdrady lotnictwa - chcę przymierzyć się do klasycznego holownika. I myślę również, że aż tak bardzo "nie będzie się działo" - nie mam tu zamiaru niczego szczególnie otwierać. Natomiast nie odpuszczę mu żadnych zewnętrznych detali na tyle ile uda mi się ustalić. W razie czego interweniujcie. Dzięki - Mikołaj

Cześć, poniżej spróbuję przedstawić krok po kroku budowę kolejnego podzespołu. Mam nadzieję, że pozwoli to przekonać, iż poza kwestiami związanymi z cierpliwością, nie ma tu jakichś szczególnych zagadnień technicznych. Dysza regulowana - część I "Listwy" dyszy mają tę niemiłą przypadłość, że od wewnątrz widać, że stają się grubsze, od zewnątrz są płaskie - oczywiście na razie pomijam wszystkie detale, które na tych listwach są. Przyjdzie na nie czas. Na początek płytka 0,5 zaostrzona do grubości 0,25: Następnie obie płytki sklejone i obrobione: I pocięte na poszczególne listwy, które będą teraz poddane dalszemu detalowaniu: Pozdrawiam - Mikołaj

Elegancka robota, bardzo mi pasuje, bo mam się na czym wzorować

Dla przewietrzenia umysłu w toku zmagań z Su-20 postanowiłem zaszaleć i zejść na nieznany mi dotychczas modelarsko ląd Wybór padł na temat rzadko poruszany i do tego w mało popularnej tu u Was skali 72 - STAR 266 z Tololoko (Autolokomotiv). Jako debiutantowi model wydaje mi się dość trudny. Początkowy zamiar ograniczenia się do pudełka nie będzie mógł być zrealizowany, ale też nie będę szedł tak daleko jak z moimi samolotami. Zdaję sobie sprawę, że może być sporo różnic w podejściu do budowy, dlatego proszę o życzliwą pomoc i wskazówki. Na początek nieco wzbogacona rama: Nie podobał mi się też bęben wyciągarki, to sobie zrobiłem nowy: Pozdrawiam i liczę na miłe przyjęcie Mikołaj

Dzięki za wpisy. djack - ta metalowa rurka będzie elementem silnika, prawie w tym samym miejscu. Tam osłona dopalacza jest walcowata.

Cześć, "wykarbowałem" przednią rurę. Nie była to kwestia zwykłego wklejenia półwałków, bo należało je skorelować z tylną częścią. Przesunięcia o 0,2 czy 0,3 mm spowodować by mogły efekt domina i nie dało by się tego zgrać z tylną częścią. W metalowej osłonie unieruchomiłem oba fragmenty i rozpocząłem sukcesywne wklejanie poszczególnych segmentów. Poniżej etapy: Pozdrawiam - Mikołaj

Dzięki za wpisy. Teraz w takim razie trochę większe rzeczy. Zaczynam dopalacz i dyszę, żeby móc w końcu przejść do malowania: Na początek przypomnienie geometrii i uzyskany fragment stożka: Wstępna przymiarka. Pasuje: I mozolna karbowanka: Pozdrawiam - Mikołaj

Czyli wiadomo, czemu tak cicho było. Grzegorz - piękny model, podziwiam staranność i tempo prac. Do tego nietypowy temat, Triplane się bardziej z Sopwithem kojarzy, a tu taka egzotyka. Jestem też pewien, że niektóre rozwiązania dobrze by było pokazać w warsztacie. Pozdrawiam - Mikołaj

Cześć po Świętach. Nawstawiali na tę Lulę gadżetów, których nazwy i przeznaczenie mogą znać tylko Mikele i bezpośredni technicy i trzeba to robić.. Kilka dodatkowych części z plastiku: Naklejone na bazowe płytki: I trochę metalurgii: A to i tak trzeba będzie jeszcze na silniku obudować i połączyć... Pozdrawiam - Mikołaj

Na razie plan jest taki, aby wykonać dalmierz w kanale stożka. Ta antena (sama w sobie atrakcyjna) będzie dość skutecznie zasłaniać wnętrze. Ale gdyby był materiał na tę skrzynkę, to czemu nie...

Nieee... A co..? Pewnie nie pytasz bez powodu..? ;-)

Hej Atlis. Zapewniam, że jak przyjdzie Ci zamiar zbudowania modelu w zakresie standardowym dla Irka, to złapiesz o co chodzi z dostępnością dokumentacji.

Cześć, dziękuję za wpisy. Ponieważ niektóre z wypowiedzi wskazują na ocenę, że „musi być trudno”, poniżej chciałbym pokazać wykonanie przykładowego elementu. Właśnie rozpocząłem prace nad skomplikowanym urządzeniem w górnej przedniej lewej strefie silnika. Składa się z płytek, dźwigienek, śrubek itp. Bazą są płytki o dość wymyślnych kształtach, na których mocowane są pozostałe urządzenia. Na początek mała przednia płytka umownie nazwijmy trójkątna ze wzmocnieniami i wypustami na śruby. 1. Na relatywnie dużą płytkę przyklejam długie odcinki pręcików plastikowych. Zapewniam, że nie jest to trudne: 2. żyletką ucinam brzegi: 3. „dzióbek” doklejam ponownie do dość dużej płytki, a z uciętych na plasterki kółeczek robię podstawy pod śruby: 4. ponownie obcinam żyletką nadmiary, obrabiam, poleruję i mamy gotowe: 5. tak maleństwo wygląda na korpusie silnika. Z tyłu widać dorobione po bokach „trzymanka” do wózka silnikowego, a u góry gniazdo przeznaczone na dźwig: 6. podobnie idzie z kolejnymi fragmentami urządzenia, na początek zwykła płytka i trójkąciki, nic nie wymaga kosmicznych technologii; 7. sklejone w rodzaj „ryby piły”: 8. z długich pręcików doklejone wzmocnienia: 9. ucięte żyletką, obrobione i można robić dalsze fragmenty: Jedyną niedogodnością jest konieczność zachowania cierpliwości, ale zapewniam, że wcale nie zajęło to bardzo wiele czasu. Pozdrawiam i spokojnych Świąt – Mikołaj (nie święty )

Wyjaśniłeś dobrze i klarownie. Bardzo logiczny i w istocie prosty proces budowy. Właśnie to jest potrzebne w warsztatach. Pokazać nie tylko efekt, ale i drogę. Fajnie, że tak budujesz

Dzięki Jureczek za ocenę i życzenia Ogólnie trwa produkcja agregatów i urządzonek do silnika: I zbliżenia na niektóre: Pozdrawiam - Mikołaj