Mikolaj75

Cześć, konsekwentne działania w strefie kabiny przeniosły się w stronę kanału stożka kryjącego antenę dalmierza Kwant. Na początek odnaleziony został mazak o właściwej średnicy, przycięty i wypolerowany wewnątrz: Następnie otrzymał stosowne wycięcia umożliwiające wpasowanie w już wykonane elementy: Kluczowym zagadnieniem dla dobrego wyglądu kanału jest pierwszy pierścień mający liczne otworki montażowe. W tym celu w płytce wytrasowałem koło a w nim po odpowiednim pozycjonowaniu wywierciłem otworki. Następnie wycięte zostało wewnętrzne koło: Po naklejeniu na kanał obróbka z zewnątrz: I można przystąpić do wyposażania wnętrza. Pozdrawiam - Mikołaj

Dzięki kolegom za opinie He, he, he – dowcip miesiąca. A sam swoich zmuszasz nawet do fototrawienia. Dopiero będzie jak się zbuntują. Chociaż pewnie dobrze płacisz temu Rzymianinowi z mieczem, to się boją… Leon – w zasadzie to tak – wypełnianie po kolei, chociaż niezupełnie. Teraz robię bowiem te „pomieszczenia”, które są obudowane kanałem, bo muszę je mieć w komplecie, żeby się za ten kanał zabrać. A nie jestem jeszcze pewien, czy robić go całościowo czy z zaślepkami. No i fotki jakieś – przedni przedział awioniki – już będzie fizycznie połączony z wanną kabiny. Na początek gustowny nos Pinokia: Potem ścianki, obróbka do kadłuba i wręgi: I przymiarka wszystkich – generalnie jestem zadowolony, szczelinki nie przekraczają poczynionych założeń: Teraz chyba już trzeba będzie jakoś wpasowywać rurę pod stożek. Sprawdzę, czy Modelsvit coś tu pomoże. Pozdrawiam - Mikołaj

Bardzo mi się podoba to połączenie oryginalnego pomysłu, dobrego wykonania, własnej inwencji i umiejętności (żywica, kalki itp.) No i mało kto - o ile w ogóle - będzie miał taki model jak Ty A co dopiero cała kolekcja takich nietypówek. Sam muszę nad czymś pomyśleć... Proszę częściej - nawet małe "newsy"

Cześć, dziękuję za dobre przyjęcie prac kabinowych Rozumiem, że pytasz o kolejny etap Su? Na razie za ciosem konsekwentnie w tym samym klimacie - przedział awioniki za kabiną, na razie tylko gołe ściany: I przymiarka do kadłuba - gra! Pozdrawiam - Mikołaj

Krateczka prezentuje się bardzo dobrze

Witam, dzięki za wpisy . Dalsze prace nad wanną – na początek z uformowanego na gorąco plastiku grzbiet burt wewnętrznych: Następnie boki i ich obróbka: Później wręgi wewnątrz kabiny: I na koniec przymiarka. Na razie wszystko się dobrze wpasowało i może stanowić bazę dla dalszych „pomieszczeń”. Pozdrawiam - Mikołaj

Cześć, zupełnie niepotrzebnie kierujesz wymianę poglądów w stronę jakichś trudności w oglądaniu. Wypowiadam się w warsztacie po to, by podsunąć rozwiązanie wypróbowane samemu. Np w zakresie klamr uważam, że ich samodzielne wykonywanie w skali 72 ma sens wtedy gdy się umie fototrawić. Jeśli nie to ich robienie w plastiku jest wysoce ryzykowne – w Jak-u np. są pasy foto (fototrawionek póki co nie umiem). W motolotni są foto, w Su też najprawdopodobniej będą foto. Z kolei namalowanie wg mnie mija się z celem. Robienie detali to niekiedy celowy wybór jakichś elementów fabrycznych. Nadto – skoro pytasz – uważam, że robienia detali warto się uczyć m.in. poprzez próby – jeśli nie jestem zadowolony, robię ponownie i dopiero element który przejdzie moją własną kontrolę jakości idzie do modelu. To czasem warto rozważyć, żeby nie popaść w popularne uzasadnienie „teraz ćwiczę i próbuję, w następnym modelu będzie inaczej”. Nie musisz się ze mną zgadzać, ale w kwestiach detali preferuję metodę ćwiczenia poza modelem „głównym”. Grzegorzu – wyłącznie do rozważenia, napisałem, bo uznałem, że przynajmniej ocenisz przydatność tej sugestii. A jak ostatecznie to wykonasz, to już Twoja decyzja. Pozdrawiam

Elegancko się prezentuje, choć spód leci w zbyt wyraźnym schemacie, jest nieco przerysowany. Podoba mi się ogólna staranność, wybór naszych barw i dbałość o detale w założonym zakresie. A czekam... wiesz na co...

Grzegorz - przepiękny ten Tomcat, z przyjemnością się ogląda. Rzeczywiście trochę szkoda, że nie było relacji przynajmniej z etapu malowania. W każdym razie mam motywację, żeby stawić się na którąś z imprez, gdzie będzie prezentowany. A i tak zawsze czasu brakuje, żeby wszystko obgadać

Grzegorz, zorientuj się czy nie ma gdzieś w handlu zestawów fototrawionych pasów, żeby jakoś z nich dobrać klamry i sprzączki. Masę wysiłku wkładasz w rozbudowę detali i nie ma tej kropki nad "i". Przy takim zaangażowaniu nie powinno się tego robić poprzez maźnięcie srebrnej kreski. Ja wiem, że zaraz dostaniesz sporo braw, ale niech to nie usypia dbałości o szczegół. Chodzi mi o to, że przy dużej liczbie detali wykonanych poprawnie, zaopatrzenie każdego w jeden czy dwa mniej starannie wykonanych szczegółow spowoduje, że to właśnie te mniej dokładne będą lepiej widoczne. Powodzenia

Eleganckie nosze, aż szkoda, że kocyk zakryje tę dobrą robotę

Dziękuję za tę wypowiedź Danio, jest bliska także i mojemu podejściu. Wyrzucenie żadnego zestawu nie wchodzi w grę. Też - mimo wszystko ciepło - wspominam czasy ich zdobywania, myślę, że ówczesna radocha nie do osiągnięcia dziś przez młodzież młodszą, która musi się zadowolić klikiem. Działaj dalej, kwestie manualne są do wytrenowania

Rozumiem, po prostu przyjęcie takiej a nie innej konwencji. Używamy tych pojęć trochę nierozłącznie, ale w takim znaczeniu zamiast "model" wolę mówić "zestaw" Marcin - tak daj tych kropelek parę jeszcze, tak chociaż seteczkę

Jaki postęp? To nawet kroplówka nie jest. Foch Grzegorz - a czemu kwalifikujesz projekt do vintage'u? Są inne przyczyny poza zestawem bazowym?

300% ? To i tak mało dałeś.. Właśnie dlatego robota Danio jest interesująca, chociaż widziałbym tu nieco więcej uwagi przy detalach i czystości obróbki, a nieco mniej brudzenia. Stąd też moje pytanie, ciekawi mnie czy kolega rozwija indywidualny nurt przywracania do życia starych zestawów czy jest to raczej przypadkowy dobór zestawu.

Cześć Danio, ciekawi mnie Twój warsztat. Powiedz proszę, czy wybór zestawu wyjściowego ma jakieś swoje "drugie dno" czy jest po prostu efektem przypadku?

Szeroki dobór tematów. Fajnie, że pokazałeś Dewoitine'a, ten samolot od lat fascynuje mnie swą sylwetką, choć najlepiej prezentuje się z maszerującym kościotrupem. PS. Modelarze będący jednocześnie miłośnikami ładnych Pań, klikając fotki, docenią system prezentacji zaproponowany przez kolegę

Cześć. Aktualnie trwają prace nad kabiną, choć jeszcze nie ściśle w rozumieniu detalistycznym, ale w ramach przystosowania ścian do zestawowego kadłuba. Niektóre z elementów już teraz muszą być zrobione finalnie – m.in. szyny fotela. Należy zwrócić uwagę, że nie ma tu wyglądu symetrycznego, tj. lewa różni się od prawej. Szyny są oczywiście detalem drobnym, ale tu też sprawdziła się metoda budowy detali z dużych elementów. Na płytce nakleiłem plasterki okrągłe oraz listwy podłużne. Można stosować odpowiednio długie części, żeby wygodnie manewrować: Po odcięciu nadmiarów żyletką i obróbce, części stają się malutkie, choć wcale takich nie użyłem Poniżej podstawowe elementy kabiny I złożone. Teraz czas na dość trudną operację wykonania słabo rozwijalnych ścianek bocznych… Pozdrawiam - Mikołaj

Fiu, fiu, czwarte wesele... Co tak gonisz te panny?

Wykonanie tych kratek to albo dobrze dobrana fototrawionka albo wspomniane już przez kolegów pręciki palstikowe. Z tym, że aby dobrze to wyglądało wskazane jest wykonać to z pewnym naddatkiem i dopiero taki podzespół wspasować w powierzchnię modelu. Sposób ten stosowałem przy wykonywaniu otworków wentylacyjnych działek w Su-20, masz ochotę to rzuć okiem i zdecyduj czy warto u Ciebie.

Hmm... Znów mam uwagę krytyczną. Rzucając temat cienkiej płytki ujawnij do czego jest to potrzebne, to znacznie ułatwi udzielenie odpowiedzi. A tak wiara dedukuje, wymyśla. A może ktoś zrobił to co Ty chcesz zrobić, ma pomysł? Tylko nie wie, że może pomóc...

No, dzieje się i to całkiem ciekawie. Życzę spokoju i wytrwałości Interesująco wygląda ta wstawka dopasowująca szyby przednie, mam nadzieję, że ładnie się zgra. W ramach dyskusji nitowej - optuję za nitowadłem i to prowadzonym dość delikatnie - przyjrzyj się fotkom na pierwszej stronie, nity nie rzucają się w oczy. Pozdrawiam

Dzięki za wpisy i już staram się odpowiedzieć na pytanie kukiUN. Otóż wręgi robię na dwa sposoby w zależności od konstrukcji. a) wręgi „szerokie” takie jak np. ta z okrągłym otworem kanału dolotowego, wycinana jest z płytki. Wcześniej robię dokładne pomiary wewnętrznej strony kadłuba modelu w należnym miejscu: 1. od góry do dołu; 2. od linii symetrii do boku. Płytkę wycinam z lekkim nadmiarem i potem mozolnie obrabiam gdzie trzeba – trochę tak jak dentysta poleruje plombę i co chwila każe zagryzać, żeby ustalić miejsce do dalszego polerowania; Uwaga! – pomiary tego rodzaju robię już na modelu, a nie na planach, bo zawsze grubość plastiku zniweczy wynik; b) wręgi „wąskie” można wykonywać z paska polistyrenu o kwadratowym przekroju – problematyka ścisłego dopasowania jest tam wówczas w zasadzie wyeliminowana Żeby nie było bez obrazka. Start prac nad tylną ścianką kabiny, która też w pewnym zakresie jest wręgą: Widać np. uskok w miejscu, gdzie ścianka wychodzi z kadłuba w górę. Dopasowywanie odbyło się zgodnie z metodą „a”. Widać też już szkic dla szyn fotela i wzmocnień. Pozdrawiam - Mikołaj

Porada ma szansę być skuteczną, jeśli przy pomocy fotki pokażesz na czym polega problem.

Mitrandir, przepraszam bardzo, ale poziom przegadania i zmanierowania tego pre-warsztatu jest nieznośny. Nie przeszkadzałoby mi to, gdybym nie uważał, że stać Cię na fajną robotę. Jeśli wycięcie drzwi i wklejenie paska między szybą a kadłubem jest aż takim problemem, to po prostu szukaj innego zestawu. Pozdro