barszczo

Dwie Edwardowe nowości na czerwiec. Pierwsza to P-40E w edycji Profi Pack. Tak po prawdzie na pudełku powinno być P-40E/Kittyhawk Mk.Ia ze względu na planowane malowania: Druga "nowość" to powracający Mig-21PFM w edycji Weekend z nowymi malowaniami:

Nowość Edwarda na czerwiec, czyli limitowane Dual Combo Afrika. Można będzie zbudować wersję Bf109F-4, G-2 lub G-4:

Brawo ty, jest dobrze. I warsztat proszę założyć .

No to pakujemy się i lecimy:

Wstępny boxart na Bf109K od Kotarian:

Też zasiadam, mam ten model w skali 1:48 .

Brawo .

DKdecals nadciąga z kalkami na Fairey Battle. Jest i nasz:

Skąd ja to znam . Tak, ale powinien być niemalowany .

Standard .

Śladu nie ma, dobra robota .

No bardzo fajnie to wygląda .

Sea Hurricane nadlatuje:

Malowanki Borderowego Heinkla:

Bardzo ładnie .

Mnie też. Sam mam rozgrzebanego P-40 w 1:32, docelowo Kittyhawk GA-Y. I miało być łatwo, i przyjemnie...

Zagiąłeś mnie ta blachą. Też przegrzebałem fotki i w 112 Sq znalazłem ją jeszcze w GA-V, GA-X, GA-F, GA-N i nawet u Kangurów w CV-L i w wielu innych z niewidocznymi oznaczeniami. Za diabła nie wiem po co to było.

Wraca Wellington Mk.Ic od Special Hobby. Bedą dwa nasze malowania 304 i 305 Dywizjon, poniżej robocza wersja rzutów bocznych:

Też go popełniłem z AFV, a wcześniej z Monograma pakowanego przez Revella. Oba jednomiejscowe.

Na zdjęciu jest tuż po przemalowaniu, później po lotach i awarii wyglądał już tak: A w takim, wzorcowym stanie dotarł do Amerykanów:

Nie kłamią, tylko wprowadzają w błąd. Pokazałeś raptem cztery z których jeden, ten w rowie, jest wzorcowo okopcony, a dwa przemalowane. Jeden faktycznie czysty, prawdopodobnie był czas na zmycie sadzy. Przemalowany amerykaniec zaraz za rurami jest okopcony, dalej to świeża farba . Pełna zgoda . Jeśli już jednak robię okopcenia i inne ślady, to odtwarzam je wszystkie zgodnie z oryginałem. Albo dłubię świeżaka prosto z fabryki.

Ekstremalnym podejściem do tematu jest pokazanie Meśka czystego, bez przetarć na łopatach i bez kopcia. Tak wyglądał w fabryce przed próbą silnika lub po dostarczeniu do jednostki i wymyciu przed inspekcją, ewentualnie po remontach. Przy intensywnej eksploatacji na taka toaletę nie było czasu. Otarcia na wewnętrznej części łopat pokazywały się dość szybko, zwłaszcza w terenie o dużym zapyleniu jak Afryka, Sycylia, Włochy, Grecja, południe Rosji. Tam degradacja koloru postępowała ekspresowo. Zaczynała się na szczycie łopaty i postępowała stopniowo w dół. W ekstremalnych przypadkach cała łopata była od wewnątrz pozbawiona farby. W kwestii kopcia nie ma dyskusji. Silnik Daimler-Benz w każdej wersji generował duże ilości kopcia. Jednorazowe uruchomienie silnika pozostawiało widoczny, charakterystycznie ułożony ślad. Zwłaszcza pod koniec wojny, kiedy silniki zasilano paliwem syntetycznym wytwarzanym z węgla. Ciekawe efekty dawało uruchomienie takiego silnika na klasycznej benzynie 100 oktanowej. Opisali to fajnie piloci Dywizjonu 318 po zakupie Meśka za flaszkę od Amerykanów. Po odpaleniu Mesiek zaczął tak nieprawdopodobnie kopcić, że w pierwszej chwili podejrzewali pożar silnika. Cały przelot samolot znaczył za sobą tonami kopcia, a wielka plama sadzy pozostała po nim na lotnisku z którego wystartował. Tak samo okopcone były Messerschmitty 110, a także samoloty napędzane silnikami Junkers-Jumo: He111 czy Ju88.

Tigerek się podoba, jedna z moich ulubionych rur .

No nieźle, ale parę istotnych drobiazgów dodają w pudełku. Na ostatnim zdjęciu widok na zestawowe kalki:

Borderowa Łopata nadlatuje: