Skocz do zawartości

Staryfajter1954

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    2 412
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Zawartość dodana przez Staryfajter1954

  1. Silniki J-79 również produkowano na licencji w Japonii w zakładach Mitsubishi. Skojarzenia z ołówkiem automatycznym jak najbardziej prawidłowe :).
  2. Japoński 104 to Eiko czyli po japońsku Chwała.
  3. Można to podsumować tym, że stworzono z prostego myśliwca na dobre warunki atmosferyczne zaawansowaną platformę do przenoszenia uzbrojenia.
  4. A ja powiem tak, w Japonii Starfighter nazywany był Eiko czyli Chwała, w USA Zipper a więc zamek błyskawiczny w Kanadzie latający odkurzacz albo latający penis a we Włoszech żądło. Co ciekawe z tego co czytałem na kanadyjskich stronach poświęconych F-104 to żaden z pilotów nie nazywał go ani twórcą wdów ani śledziem do namiotu i są to określenia nadane przez prasę i pismaków. Stworzyli czarny PR maszynie o znakomitych osiągach i stworzonej wg dokładnych wymagań samych pilotów o czym pisali w anonimowych ankietach rozdawanych przez Kelly Johnsona w jednostkach bojowych. Starfighter wymagał odpowiedniego podejścia i dobrze obsługiwany zdawał egzamin o czym można przeczytać w notatce ze Skrzudlatej Polski z lat 90 mówiącej o 40 letniej służbie 104’we włoskich siłach powietrznych. Trzeba też wspomnieć, że Włosi modyfikowali swoje maszyny do standardów ASA i ASA-M min elementami awioniki z samolotów AMX. Co ciekawe Włosi mieli do wyboru zupełnie inne maszyny ale i tak wybrali samolot F-104, który w standardzie S (od Sparrow) pokonał takie maszyny jak Mirage III i F-4 Phantom II. Dla Włochów 104 był samolotem znanym, lubianym i tańszym w stosunku do konkurentów i tak posłużył do roku 2004. Tak długi okres służby świadczy, iż nie był to samolot nieudany a wręcz przeciwnie. Wielokrotnie piloci latający na tym typie brali udział w ćwiczeniach NATO i pokazywali, że ich żądła mają naprawdę duży potencjał. Poza tym we Włoszech 104 latały w ramach sieci szybkiego reagowania oraz w zespołach składających się z Tornada i dwóch 104, które okazywały się bardzo skutecznym narzędziem ochrony granic Włoch. Podsumowując samolot był awangardą lat 50, wyprzedził epokę ale był maszyną wymagająca i nie dla każdego ale ze względu na doskonale osiągi cieszył się uznaniem wśród pilotów mimo wszystkich krytycznych uwag ze strony nieprzychylnej prasy. Dla poparcia tego co piszę proponuję zapoznać się z tym co piszą na temat F-104 ludzie blisko związani z tym samolotem i wierzcie mi ale opinie na jego temat są pozytywne (podobne do tych, które mają polscy piloci o Migach-21)i mają się nijak do tego co wypisywała komunistyczna prasa.
  5. Miło mi, że podoba Ci się mój modelik, który kosztował mnie około 3 miesięcy pracy :). Zestaw Academy tkwi mentalnie w latach 60 i wymagał gruntownych przeróbek i uzupełnień. Jednym słowem poziom merytoryki odpowiadający temu co prezentuje Mig -15 z RUCHu/Mister Crafta. Trochę pracy i wyszło to co widoczne na zamieszczonych zdjęciach :). Natomiast dlaczego tak się rozkochałem w Starfoghterze? Może właśnie dlatego, że był najbardziej hejtowanym przez media komunistyczne a w rzeczywistości wcale tak źle nie było tym bardziej, że F-104 używany był przez 14 państw na całym świecie i te państwa nie miały tylu problemów z F-104 (np w Hiszpanii nie utracono ani jednego samolotu tego typu, w Japonii przykładowo utracono 34 maszyny a w Hiszpanii przez 7 lat ani jednego. Turcja też chwaliła sobie chwaliła 104 a Włosi używali ich do roku 2004. Fakt pozostaje faktem, że by; to samolot wymagał przygotowania pilota, świetnego wyszkolenia i roztropności. To z jednej strony a z drugiej faktycznie fotele Lockheed C-2 nie do końca były doskonałe i zastąpiono je fotelami MB GQ-7A. Dla podniesienia bezpieczeństwa lot ów Johanes Stinhoff nakazał szkolenie pilotów, większą dbałość obsługi naziemnej, Działania Steinhoffa przyniosły pozytywne skutki i ilość zdarzeń zmalała do akceptowalnego poziomu. Poza tym samoloty radzieckie też do rozbijały i dla porównania taki Mig-21 spadał z nieba co przyniosło mu przydomek latające kowadło albo żelazko i w Polsce na około 560 sztuk utracono 106 Fishbedów a w Indiach na 840 około 400 tylko tego nie nagłaśniano choć straty były i to nie małe jak widać. Natomiast czy F-104 był aż takim nielotem ? Odpowiedz brzmi nie, latał bardzo dobrze szczególnie w zakresie wysokich prędkości, jeśli się utrzymywało odpowiednie prędkości np przy ładowaniu samolot był sterowny i normalnie dawał się prowadzić. Z pewnością nie był to samolot dla każdego ale dobrze wyszkolony pilot dawał sobie z nim radę o czym świadczą chociażby malowania okolicznościowe wykonywane po wyłamaniu np 7500 godzin. Wbrew obiegowym opiniom samolot był lubiany i ceniony przez latających na nim pilotów.
  6. Moim zdaniem jest całkiem nieźle. Kolejny wiatraczek będzie lepszy. Po zastosowaniu aerografu powinno być jeszcze lepiej :). Czekam na kolejne Twoje wiatraczki :).
  7. Fajna kolekcja :). Mi się podoba :).
  8. Zedytowałem post. Mam nadzieję, że teraz zdjęcia są już widoczne.
  9. F-104N Statfighter zestaw Academy skala 1/72. Jeden z najgorszych zestawowi modelusamolotu F-104 na rynku. Model tkwiący korzeniami i mentalnie w latach 60 XX wieku - jest on kopią starego bardzo zestawu Hasegawa. W modelu tym wprowadziłem kilka uzupełnień i poprawek jak nowa trocinami samodzielnie osłona kabiny, od podstaw wykonany kokpit, luki podwozia, poprawione stożki wlotowe powietrza do silnika, uzupełniona dysza wylotowa silnika J-79. Model w malowaniu NASA.
  10. Fajna Cobruszka się robi :).
  11. Tygrysek nabiera kształtów .
  12. Zabezpiecz sobie taśmą maskującą linie podziału blach byś nie musiał ich potem odtwarzać. Natomiast odnośnie samych skrzydeł to miałem to samo i niestety Intech a teraz Miater Craft dają w tej kwestii ciała. Skrzydła o nierównej grubości dają w kość.
  13. No cóż to chyba jedyny sensownie pomalowany model Harriera z Aeropalsta. Firma Aeroplast zaczęła produkować swoje potworki jeszcze w latach 90 i... cieszę się, że zaprzestała swojej działalności bo to co oferowała jest zwyczajnie fatalne... Niestety Mister Craft przejął te dziadowskie formy do dziś tłucze tego potworka Harriera... Aeropast naprawdę nie mógł gorzej wybrać do skopiowania Harriera tylko musiał wybrać innego równie nieudanego stworka jakim jest zestaw Lindberg i jeszcze pozbawił go atrapy silnika Pegasus a dodanie skrzydeł od AV-8B chyba miało pozwolić na zbudowanie prototy pu YAV-8B ale lepszym jednak rozwiązaniem jest wzięcie kadłuba z NOVO i połączyć go z tymi skrzydłami i efekt powinien być zdecydowanie lepszy od tego co prezentuje zestaw Artoplasta/Mister Crafta. by
  14. No i Andrzeju prace nad tym wynalazkiem ukończyłeś. Fajnie, że się nie poddałeś i przynajmniej starałeś się wydobyć z tego potworka to co najlepsze bo inaczej jak potworkiem tego zestawu Aeroplasta a teraz Mister Crafta nazwać nie można. Ani to ładne ani to zdetalowane ani to nie wygląda jak jakaś jedna konkretna wersja Harriera . Jednak nie poddałeś się i na luzie w sumie go ukończyłeś i za to masz plusa. Wreszcie mogłem zobaczyć jak po sklejeniu wygląda ten dziwny Harrier (szukałem w sieci zdjęć ukończonego i nie znalazłem). Dzięki za fajną galerię ukończonego modelu.
  15. Masz sporo racji, modele Academy mają poprawniejszą osłonę kabiny i odpowiednie bardziej dysze oraz ruchome skrzydła z przestawialnymi pylonami ale pozostaje brzydka szpara za skrzydłami, z którą należy coś sensownego zrobić by nie była widoczna przy maksymalnym rozłożeniu skrzydeł. Masz też rację w kwestii łuku podwozia głównego, który jak na 48 wydaje się za płytki. Przydałoby się także porównanie nowszym zestawem Hobby Bossa.
  16. Ciekawe czy to jest samodzielny model Revella czy przepak np modelu Italeri ?
  17. Powiem jedno - jest duży... Gablota na model mile widziana. Nie mierzyłem go ale szacuję, że długość kadłuba to około 40 -45 cm ale mogę się mylić.
  18. Popieram i przychylam się do tej propozycji. Zgadzam się z argumentami Kolegi.
  19. Sam korzystam z takiej szpachlówki i jak to szpachlówki akrylowe nadaje się do wypełniania niewielkich szpar i rys i w miejscach oraz sytuacjach kiedy szlifowanie danego miejsca jest niemożliwe lub bardzo utrudnione. Aktualnie używam tej szpachlówki przy naprawie uszkodzonej osłony radaru w moim F-104N Starfighter z Academy w 72. Na małych powierzchniach sprawdza się moim zdaniem nieźle.
  20. Dziś tak chwalipoatowo. Dwa Aaedvarki z Academy w 48. Model w pudełku z Italeri jest w pudełku zastepczymi i wersji A a nie E ale ciekawostką jest to, że włoski producent pakuje wersję E ale to nadal te same wypraski Academy :). A jak Wy Koledzy oceniacie zestawy Aardv firmy Academy ?
  21. Masz sporo racji w tym co piszesz. Odnoszę wrażenie, że modelarze zatracają umiejętności posługiwania się takimi narzędziami jak rysiki traserskie czy papiery ścierne i niezwykle boją się szpachlowania jakby to szpachlowanie gryzło i wołało jeść. Jął czytam „ostrzeżenia”, że w modelu trzeba coś w jednym czy dwóch miejscach zaszpachlować to sam się zastanawiam czy mam się z tego śmiać czy płakać bo to świadczy zwyczajnie o nieudolności tych co to piszą. przykro mi bardzo ale super samosklejalne zestawy powodują zatracanie podstawowych umiejętności modelarskich jak posługiwanie się narzędziami i obróbka tworzywa w tym samodzielne odtwarzanie linii podziału blach w modelach lotniczych. Niestety ale to smutna bardzo prawda. Modelarstwo przestaje być budowaniem modeli. Stało się już sklejactwem i pokazem umiejętności (o ile ktoś je posiada) malarskich i efektów specjalnych jak ślady eksploatacji czy wpływ warunków atmosferycznych zamiast być jednym z etapów budowy modeli redukcyjnych. Dlatego cieszy mnie ten projekt grupowy, któremu kibicuję a nawet sam w nim biorę udział z modelem samolotu Dassault Mirage IIIE (chwilowa przerwa na rzecz ukończenia modelu F-104N Starfighter z Academy, który jest mniej więcej na takim samym niskim poziomie merytorycznym jak robiony przez Andrzeja model Harriera)mi w którym niedawno na gorąco prostowałem dziwienie skręcony kadłub oraz ćwiczę trasowanie linii podziału blach co wykorzystam potem w bardziej ambitnych projektach w skali 1/48.
  22. Z tym heblem to świetny pomysł! Szczególnie na połączeniu skrzydło-kadłub. Sam używałem w tym miejscu bardzo gruboziarnistych pilników, żeby wyrównać brzydkie uskoki. A potem czekało mnie wygładzanie i polerowanie...
  23. A w moim modelu spasowanie i naprawa umiejscowienia skrzydeł wyglądało tak jak na zdjęciach.
  24. Pamiętaj aby skrzydła i stateczniki poziome przykleić po cofnięciu ich o 4mm do tyłu. Tak pokazują plany w 72. Powstałą dziurę wypełnij masą dwuskładnikową Greenatuff albo Milliput i resztę możesz wypełnić klasyczną szpachlówką. Najgorsze będzie obronienie tej spoiny aby była równa i jej wygładzenie ale poradzisz sobie z.nią tylko będzie wymagało to od Ciebie trochę pracy.
  25. Rozumiem. Na szczęście jak pamietam model ten nie na za wiele linii podziałowych więc ich przeżycie nie zabiera tyle czasu co chociażby w budowanym przeze mnie Mirage IIIE. Muszę przyznać, że wybrałeś najsłabszy model z oferty Mister Crafta i dlatego mocno trzymam kciuki !
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.