zaruk

Cześć. Niestety, takie rzeczy najlepiej wyłapywać na etapie klejenia bo potem wyjdą na gotowym modelu. Nie licz, że znikną pod farbą. Wskazana jest zatem staranność i cierpliwość, po złożeniu modelu kładziesz podkład i patrzysz, jakie niedociągnięcia są do eliminacji. Na tym etapie, nie później.

Dobra, ale zacznij robić rano, żebym miał szansę się trochę przespać.

Dzięki piękne. 3/10 mam, przeczytam. Resztę skombinuję. Zdrowia.

Fajnie wygląda, ale przed galerią proponuję popracować nad zdjęciami. Może wypróbuj inne kolory tła, bo biały bardzo kontrastuje z modelem i mimo oświetlenia pozostaje on dość ciemny.

Fajnie dzięki. Szukając jakichś informacji natknąłem się na wypowiedź Davida Aikena, nieżyjącego już guru japońskiego lotnictwa. Pisze on: "It would have been dumb, as some suggest, for the Japanese to use only lap belts...on the Zero....they HAD to use a shoulder belt. I don't have the width measurement yet it had many grommets for the belt buckle. The shoulder belt came across the left shoulder as seen in the attached blue print and illustration. The connections to hard points within the cockpit is poorly defined. Japanese sensei H. Sugiyama added more about the seat and the Type 97 Zabuton/parachute seat pack with the attached published illustration." (tutaj adres: https://www.tapatalk.com/groups/hyperscale/viewtopic.php?p=2490229#p2490229) Jednak wypowiedź ta dotyczy myśliwca, gdzie zabezpieczenie pilota w czasie silnych przeciążeń było szczególnie ważne. Nie wiadomo, jak wyglądała sytuacja w samolotach obserwacyjnych. Zastanawia mnie też, jak zapinano te pasy z tak wysokiego przyczepu. Chyba nie w poprzek klatki piersiowej? EDIT. Tutaj zdjęcie fotela z A6M5: Również dość wysokie mocowanie pasów tłumaczone tym, że pilot siedział na spadochronie.

Dzięki za odzew. Baas ArK - pasy czteropunktowe Yahu 7215 to najpewniej układ stosowany w późnym okresie wojny. Ja robię model wcześniejszy, ze stycznia 1943. Co więcej - mam pasy Eduarda, pokrywające się zawartością z obydwoma propozycjami Yahu. Mniejsza z tym, że pasy Yahu są do 1/72. Kapsel - też tak sądzę zastanawiam się jednak, które przyklejać. Do mnie najbardziej przemawiają 6 i 7.

Przybyły pasy bezpieczeństwa. I tu enigmat ciemny jak grób... Jak je mocować i w jakiej ilości. Mój Piotruś stacjonował w swojej jednostce na początku 1943 roku. Ilustracje z dobrze poinformowanego magazynu japońskiego pokazują takie mocowanie: fotel pilota fotel strzelca Natomiast nasz znajomy - Edzio - ma takie pomysły: Jeśli nawet przyjąć, że styczeń 1943 roku to jeszcze nie nie koniec wojny, to czy przyczepiać dwa (szerokie) pasy czy inną konstelację budować? Jeśli chodzi o miejsce mocowania to wierzyłbym Maru Mechanic.

Fajnie popracowałeś, jutro sam oceń czy jeszcze to wygasić, czy zostawić.

Niespecjalnie równo te maski leżą, co widać bardzo dobrze na zdjęciu od góry - porównaj strony lewą i prawą. Efekt może okazać się nieciekawy.

Jeśli to Ty malowałeś (a nie ofiarodawca), to widzę zdecydowany postęp w porównaniu z poprzednimi pracami. Swoją drogą dwa pióropusze na hełmie raczej nie ułatwiały walki, choć na pewno dawały +10 do ówczesnego lansu.

A ja lubię patrzeć, jak malujesz twarze i trochę brak mi tutaj bliższych planów. Choć z drugiej strony rozumiem, że nie jest to popiersie tylko dynamiczna scenka. Jak zawsze praca na wysokim poziomie, trafia w moje upodobania.

Powinny sporo uroku dodać.

Gonzo, jeżeli to dla Ciebie trud lub czasochłonny proces, to poproszę tylko o numery z malowaniem. Nie wykluczone jednak, że w trakcie czytania wyjdą nowe zagadnienia do wyjaśnienia lub zaistnieje konieczność cofnięcia się do opisów budowy. Gdyby to zatem nie było zbyt obciążające, to byłbym wdzięczny za namiary na wszystko. Przy okazji - przeglądam Twoje stare wątki na PWM i, niestety, część zdjęć uleciała w niebyt. Czy pełne relacje z tych budów są już nie do odzyskania?

Ja przepraszam za ten wyskok walentynkowy, ale po pewnej ilości wina zaśmiewałem się z tekstu o złomach, no i stało się. Na przyszłość będę bardziej wstrzemięźliwy w wyrażaniu emocji.

Dzięki Gonzo, wydaje mi się, że tym razem więcej zrozumiałem. Możesz jeszcze podpowiedzieć, w których numerach AeroPlanu można szukać artykułów, o których wspomniałeś? I przepraszam autora wątku za dygresje.

Bardzo ładne wnętrze.

Bardzo ładne ślady zużycia. Uwielbiam takie złomy. Czeka Cię świetlana przyszłość w pancerce. EDIT. Wypowiedź może nieco nasycona emocjami, a sami rozumiecie - Walentynki...

Medycyna poszła mocno do przodu, wydłużając średnią długość życia. Ale pisząc poważnie, to - poza Twoim zdecydowanym dystansem do preshadingu i tego dystansu uzasadnieniem - z powyższego postu nadal nie mogę wyłowić sposobu, w jaki ja, modelarz robiący swój pierwszy blaszany samolot, miałby go pomalować aby uzyskać efekt imitujący choćby nieco jego rzeczywisty wygląd. Moses pisał o transparentnych kolorach oraz o odcieniach koloru bazowego ale dla mnie to są tylko hasła, bo brakuje mi jakiegokolwiek doświadczenia. Oglądam więc filmiki podpatrując różne techniki i ten nieszczęsny preshading wciąż się tam przewija. Siłą rzeczy więc już sobie wyobraziłem, jak go mogę położyć i trochę mnie to uspokoiło. I ten Wildcat tak ładnie wygląda... Ale teraz znów mam gonitwę myśli, bo moje plany zburzyło Twoje stanowcze veto. Może wskaż chociaż miejsce, gdzie mógłbym zobaczyć jak się ten postshading robi - byłoby trochę łatwiej.

W pierwszej chwili myślałem, że to kokpit, a nie komora na koła - tyle tam różności

Hehe, ale trzeba je znać. Dlatego pytam. Znam pracę Inner Nerda, ma fajne pomysły ale z tego co pamiętam, to ta gąbka przed bazą była używana.

Panowie, a jak robicie w postshadingu modulację (urozmaicenie struktury) blach? W metodzie pre- był sobie marmurek. A w post? Też, czy inne wzory wyglądają naturalniej?

Fajnie, że pocieniowałeś poszycie na skrzydłach. Lepsze zdjęcia, od razu poprawa odbioru. Trzymaj ten poziom.

Świetnie.