letalin

ciekawe jak gąsienice zniosły leżakowanie? Miałem jakieś 10 lat temu T-55 z Tamiyi. Tamiyowe z 1975-7 już wtedy uległy biodegradacji. Pękały przy każdej próbie zgięcia.

Początkowo też się zdziwiłem, że nie ma tego śmigła. Jednak te co są wydają się lepszym wyborem, z racji ciekawszych malowań do wczesnych wersji, Jest parę francuskich malowań na Q-25, ale Francuzi mieli też wcześniejsze i nie będą pokrzywdzeni. Nie jest to zresztą jedyne śmigło, którego brakuje:) Kombinowali u Bella ze średnicami. Poza tym jest jeszcze jeden problem, dla którego dawanie śmigła czterołopatowego byłoby trochę bez sensu, bez dość delikatnej przeróbki, ale zostawiam to Twojej dociekliwości.

Piasek ołowiowy? Ciekawy pomysł. Robisz go sam, czy jest to jakiś gotowy?

Mam jakiś tam kontakt z panem Gretzyngierem, wspierał mnie fotografiami i był pierwszy, który dowiedział się o tym przeoczeniu. - Dostałem taką odpowiedź: Super. Dobry research. GR świadczącą chyba jasno, że ludzie zajmujący się poważnie takimi sprawami zdają sobie sprawę, że nikt nie jest nieomylny, choćby strasznie się starał, Ja mam też swoje na sumieniu:) Nie ze złej woli, po prostu z braku danych i złej interpretacji dostępnych szczątków.

takiego czerwonego kupiłem tylko dla koloru wypraski

http://armahobbynews.pl/blog/2022/08/29/p-39-airacobra-cechy-modelu/?utm_source=facebook&utm_medium=post&utm_campaign=P-39&utm_term=P-39-cechy-modelu&utm_content=pl Bardzo dobrze to wygląda.

PFC t.1 s.221. Nie mam żadnych zdjęć 318, których by nie było w książkach, czy sieci. Jeden przeoczył,drugi coś pokręcił. I tak się dzieje, że w końcu trudno odróżnić co się zgadza z rzeczywistością, a co nie. Jeśli np. Franks napisał, że 175 Sqn stacjonował 19 sierpnia 42 w Warmwell, to przeczytasz to potem u innych autorów. Tak to działa. Setki detali, których weryfikacja jest b.trudna i muszą się zdarzać pomyłki. Co do filmu możesz mieć rację. Jak pisałem, 318 nie jest moim konikiem, nie będę drążył tematu.

To jeszcze próbuj z różnymi cążkami. Mam dwa typy i ten droższy jest gorszy. Takie za 40 złotych działają mi najlepiej i radzą sobie bez kaleczenia części.

Żeby uniknąć zagłębiania się cążek w część dobrze jest ją wycianać etapami. Najpierw przecinasz wylewki kilka milimetrów od części i dopiero potem, gdy część jest poza ramkami, dokładnie odcinasz wylewki przy części. Jak robisz to na raz, to cążki są wciskane w wycinaną część.

W pewnym momencie poczułem zniechęcenie do Hurricanów z 318 Sqn. Tam się nie da wiele z tych zdjęć zrozumieć. Cała narracja Gretzyngiera się posypała, gdy odkryłem, że HL957 był w jednostce dopiero od lutego 1944, że był w dokumentach dywizjonu jako M.IIb, a w karcie ewidencyjnej Mk.IIc. Nie wiem na pewno, czy zdjęcia w locie i to z szeregiem, gdzie jest jeden ciemny są z jednego filmu. Jeśli tak, to nie jest to na pewno "Cesia", bo film jest podobno z września 43. Podobno. Teoretycznie można dowiedzieć się więcej. Dotrzeć do filmu. Ustalić konkretną datę. Masa zachodu i niepewny efekt. Wolałbym zainwestować czas i pieniądze w inne, np. hinduskie z SEAC. Mam jednak pomysł na "Busię", która jest dobrze obfocona. Zaczęli w AH robić druki 3D. Przy odrobinie lobbingu może się uda namówić szefów AH do zrobienia kiedyś rozpoznawczych Hurri z wanną pod kadłubem. Jednak to pewnie zajmie lata. Teraz idą z nowymi zestawami, będzie tego więcej i Hurri nie bedzie miał priorytetu, bo to przecież jest rynkowa nisza, a rysunków tych wanien nigdzie nie widziałem. Kolejny problem. Każda zreszta jest inna. Tak więc nie widzę tego zbyt optymistycznie.

To malowanie, z jednobarwnym ogonem, to raczej głównie kacap. Potem, nie wiadomo kiedy, coś się zdarzyło, może jakiś remont i pomalowali go tam trochę inaczej, Jest w kalkomaniach żółty numer 01, który pasuje do tego późniejszego malowania, z czerwonym sterem i żółtawym ogonem, które jest w PFC 2.

Zrobić korbę bez czerwonych gwiazd! Popieram.

O ile to są zdjęcia Cesi. Zdjęcia z Gapy pokazujące defiladę są datowane przez Gretzyngiera na czas, gdy Cesi nie było jeszcze w jednostce. Dotarła dopiero w początku lutego 44. Znowu się otwierają pytania: Zdjęcie jest źle datowane, czy to nie jest Cesia? I jak dodać do tego zapis z ORB, że HL957 był w istocie Mk.IIb, to mamy taki koktajl, że nikt tego nie rozkmini bez dodatkowych danych.

Był inny Mk.IIc z działkami. Tylko na zdjęciu nie widać seriala. Skąd pewność, że Cesia była rozbrojona? O ile miała skrzydła C. Taka trochę piętrowa intryga.

Zapowiadany od 7 lat.

Dodaj do tego trochę bardziej współczesne PFC t.1 i wspomnianą Gapę 1/2012 i masz w zasadzie komplet. Intech raczej fantazjował z literami, szczególnie, że na Hurricane nie używano dywizjonowych LW.

Cesia na pewno była Mk.IIc w chwili produkcji. Jest w Gapie 1/2012 karta ewidencyjna tego samolotu. Być może jest pomyłka w papierach dywizjonu (co jest bardzo prawdopodobne), albo samolot dostał skrzydła od Mk.IIb. Gretzyngier badał temat. Po dostawie do Egiptu we wrześniu 42 nie wiadomo co się z nim działo do lutego 44, gdy trafił do 318 Dywizjonu. Tak czy inaczej jest to typowy problem przy Hurricane: Trudno być czegokolwiek pewnym, z braku danych. 318 jest jeszcze bardziej nieprzezroczysty, bo nie notowali w zasadzie numerów seryjnych samolotów w swoim ORB. Ja się tym samolotem nie zajmowałem. Wiem tyle co u Gretzyngiera.

Z 318 jest bieda. W zasadzie to co każdy zna z wydawnictw. Widziałeś tam BP443?

Cesia była Mk.IIb. Przynajmniej wg. dokumentów dywizjonu.

Tak to wygląda. Recenzje pełnią raczej rolę reklamy produktu, niż obiektywnej oceny. Jeśli ten biznes ma być jakosciowo lepszy i produkować lepsze zestawy, to trzeba by szukać kompetentnego recenzenta. A tych jest jeszcze mniej i czasem robią już o konkurencji

Dzieki! Jeśli się sprzedają zestawy z beznadziejnie opracowanymi malowaniami, to po co się wysilać? Ambitniejsi sami sobie drukują, mniej ambitni szukają aftermarketów, a reszta nie rozrożnia, bo nie ma głębszej wiedzy. Zakładam, że jest kilkuset, może z tysiąc ludzi na świecie, którzy widzą rożnicę i jakość tego opracowania. Większość raczej nie czuje problemu gdy sprzedaje się im bezwartościowe nalepki. Nie ma dużej presji konsumenta. Zresztą to widać w recenzjach zestawów. Zwykle koncentrują się na plastiku, zgodności z planami, a kalkomanie oceniają nie merytorycznie, a z technicznego punktu widzenia. Ten zestaw powstał z pasji i tylko dzięki temu, że ja nie żyję z projektowania i sprzedaży. Byłoby dobrze, gdyby inne firmy przykładały się chociaż w połowie jak AH do zgodności swoich projektów z rzeczywistością. Podejrzewam jednak , że żadna firma nie ma czasu i środków, żeby w taki sposób podchodzić do trudnych tematów. Chwalę Airfixa (brytyjskie tematy). Eduard jest nierówny, zależy z czego czerpie, a Tamiya idzie na łatwiznę (bo może). O tych co kaszanią i oszukują, nie wspomnę, bo za długo bym wymieniał.

Zestaw rzeczywiście b.rzadki i tym samym poszukiwany i drogi. Ciekawi mnie efekt końcowy.

A jak się ma ten Hobbycraft do Academy?

Na blogu AH jest ten artykuł przetłumaczony na angielski. W zanadrzu mam temat jeszcze ciekawszy: Eksperymentalne malowania z wiosny 1941, które skutkowały przyjęciem standardu Day Fighter Scheme. Ten akurat ma plamy kamuflażu w dwóch odcieniach szarości również na dolnych powierzchniach! Nie wiem tylko, czy AH zechce takiego eksperymentalnego cudaka. Barszczo: Internet ma swoje dobre strony. Nigdy bym do IWM osobiście nie dotarł, ani do innych muzeów. Nie udałoby mi się skontaktować z ludźmi, którzy mają ogromną wiedzę i chcą się czasem nią dzielić. Nie kupiłbym w końcu książek, które dodają jakiś klocek do tej układanki. Mimo to jest bieda ze zdjęciami Hurricane. Materiału jest b.mało, dużo w opracowaniach opiera się jednak na rekonstrukcji, żeby nie powiedzieć domysłach. To nie jest Mustang:)