greatgonzo

Jest ustalone nie oznacza, że tak zawsze było. Ale czas, kiedy malowanie dyktowane było przez brytyjskie delegacje już dawno minął. Co prawda też teoretycznie, ale akurat wnętrza lend-leasowych samolotów malowano raczej jednym standardem. Toteż mnie ciekawi co tam jest w środku. Sky? Na nic się nie upieram, w Martlety umiem średnio.

O Panie, strach doradzać.

Wysłałbym Ci, ale poszedł już w niebyt.

Zabrałem się za małą reorganizację warsztatu. Mała reorganizacja warsztatu jest częścią większej reorganizacji, która zwierać będzie mały remont całego pomieszczenia. Ale na początek warsztat. Jednym z elementów reorganizacji jest ogarnięcie wszelkich okołomodelarskich gratów rozpączkowanych przez wiele lat poza jakąś sensowna kontrolą. Przy okazji znajdują się dziwne pamiątki. Mój bodaj ostatni ukończony model przed modelarską przerwą odbył swój ostatni lot do kosza. I takie fot-wprawki z dawno minionych czasów.

Każdemu nie wychodzą. Zupełnie normalne jest robienie przynajmniej kilku ujęć w tym samym kadrze, a potem selekcja. Tak z 80% zdjęć lądujących w koszu to nic niezwykłego.

Trochę obok tematu. Wielokrotnie była mowa o zakupie Procona z japońskiego Amazona. Czy tak samo korzystnie można tam znaleźć aerografy Iwaty. Próbowałem parę razy i poległem. Może ktoś lepiej umie w tego Amazona?

Zapewne przynudzam i uwaga ma taką wagę, jaką ma, ale zaczynam ją autentycznie lubić :). Nazwiska piszemy wielką literą i Jerzy Gondol nie jest wyjątkiem.

Mój KW też robił za Niemca. Szkoda mi go było i długo się zastanawiałem, bo podobał mi się, ale trzeba było zachować jakąś równowagę sił, a ISU też był fajny i nijak mi do Panzerwaffe nie pasował. No a T-34 był niedotykalny, wiadomo :),

Możliwe, że sam zadbałem o to, by bomba wylatała. To było niezbędne, żeby skutecznie atakować te wielkie czołgi. Wprawdzie sprzęt niby w całości radziecki, ale ja podjąłem męską decyzję i np. IS-3 miał brązowe łaty i czarne krzyże :).

I jeszcze otwierać komorę bombową i wyrzucać bombę?

A nie, tak przez całe życie. Rozważam zmianę i rozbudowanie moich przyszłych wypowiedzi. Zakładam, że Yahoo to ten skromny, błyszczący. Nie masz wyrzutów sumienia wsadzając fotel podebrany od Voughta do byle Grummana?

To mój styl: retoryka minimalistyczna. Krótkie wypowiedzi, minimum przymiotników, czasowniki niechętnie - równoważniki zdania na ogół.

To już nie to samo... :(.

Zmiany i nowe rzeczy w pierwszym poście.

Krzyż na drogę! Najgorzej, że gdyby tym washem, co został przytrzeć trochę znaki, to nawet by się mię podobał.

Relacja z powstawania obrazka tu się nie przyjęła, ale ostatecznie trafiła na fejsbukową stronę olsztyńskich modelarzy. Toczy się nieśpiesznym rytmem, ale jest. Jakby ktoś miał ochotę, to tu: https://www.facebook.com/ModelarzeWarmia

Nic takiego się nie dzieje. Piszesz swoje zdanie, uzasadniasz je, nie stawiasz się ponad rozmówcą. Wszystko cool. Super gość do rozmowy!

Nie wiem czego spodziewałeś się wchodząc z tekstem, że rozmowa jest dziecinna, Ty jesteś dawno ponad ten poziom, ale gotów jesteś ten jeden raz zniżyć się do niego, bo coś Cię zainteresowało. Pytanie nie ma znaczenia, z motyką na słońce porywać się nie będę.

Musiałbyś założyć krótkie majtki i zagłębić się w kontekst rozmowy.

Oczywiście. Ale użyłeś przy tym słów w kontekście. A to sugerowało inne rzeczy niż te, które były Twoim zamysłem. W moim rozumieniu niezwykłe i w stosunku do nich, po wyjaśnieniu, następuje odarcie z nadbudowy. Może być, że napisałeś dobrze, a to ja źle przeczytałem i to ja dokonałem tego odarcia. Szkoda, bo twierdzenia tuzów są tak absurdalne, że trudno mi jest przyjąć taki ich status i tym samym znaczenie dla tematu rozmowy. A rozumiem, że wypowiedziane publicznie bez żadnych ograniczeń. OK, Twoja decyzja. To, co piszesz o indywidualizmie odbioru jest słuszne, ale w kontekście odwzorowania rzeczywistości przejaskrawione. To znaczy, jeżeli mówisz o całym spektrum odbiorców, to jest to słuszne bez zastrzeżeń. Jednak istotnym punktem odniesienia jest tylko wycinek tej grupy , w którym da się dostrzec konsensus. Pewnie, że z wyjątkami i odstępstwami, jak to w tego typu dziedzinie. Gdyby jednak przyjąć Twój wywód dosłownie, to oznaczałoby, że każda opinia jest równoważna. To wszystko jednak jest obok tematu ducha tradycyjnego modelarstwa redukcyjnego, który koniecznie nie wyklucza użycia żadnych metod, środków, technik, narzędzi i czego tam jeszcze. Z mojej strony dyskusja w ogóle nie dotyczy Twojego podejścia. Opisałeś je, jest Twoje i o ile nie robi szkody (a nie robi), to wszystko jest si. Przy okazji stworzyłeś obraz alternatywnego podejścia obarczając je cechami niezgodnymi z rzeczywistością i z tym się spieram. A. Modelarska robota znakomita!

OK, nie dodajesz nadbudowy do terminów, tylko przeciwnie, nieco je z niej odzierasz. Cool, jasne. W modelarski FB to ja średnio umiem, ale te tuzy modelarstwa można jakoś przybliżyć? Zakładam, że dodane że tak powiem nie jest przesycone sarkazmem, bo wtedy ich wypowiedzi byłyby nieistotne. Tak, czy inaczej ani asowskie wypowiedzi, ani forumowe spory o nity nie mają wpływu na ducha tradycyjnego modelarstwa redukcyjnego, które oznacza możliwe wierne odwzorowanie obiektu rzeczywistego w skali. Ów duch oznacza, że chodzi ogólnie o obiekt w skali, nie jego poszczególne elementy. I w żadnym razie nie zawiera się tu zakaz, ani nakaz stosowania czegokolwiek. Jeżeli coś, np. te nity szkodzi założonemu celowi, to są one zbędne, Wskazane jeśli potęgują wrażenie realizmu. To, w jaki sposób się to wrażenie uzyskuje jest zdecydowanie poza definicją ducha. Gdy chodzi o ostateczny wygląd modelu też nie widzę wiele miejsca na spór z Tobą. A spór o założenia do powstających modeli w ogóle nie ma większego sensu. Ten ukazuje się dopiero, gdy pojawia się kontekst, albo podjęte środki staną w kontrze z tymi założeniami.

Interesujące, ale nie odpowiada na moje pytanie. Mnie chodzi o to jakie środki formalne i artystyczne pozwolą przekazać opowieść na modelu samolotu. Bo na ile ja rozumiem te pojęcia, to znaczy, że robisz dioramę ( w ogólnym rozumieniu, bez wnikania co jest dioramą, winietą, czy czym tam jeszcze) i w jej elementach zawarte będą te działania. Albo dodajesz do słów zbędną nadbudowę. Albo masz pomysł, który przekracza zasięgi mojej wyobraźni. To ostatnie jest, oczywiście, najciekawsze. A to już jest całkowicie tendencyjne i niezgodne z rzeczywistością przedstawienie ducha tradycyjnego modelarstwa redukcyjnego. Niemal przywołujące żywy kiedyś, ale kompletnie sztucznie i tendencyjnie właśnie wykreowany podział na detalistów i malarzy. Jeszcze gdybyś nie dodał tego ducha, to może... .

Czy te plany zostały opisane w powyższym poście? Szczególnie interesuje mnie przedstawienie opowieści w warstwie formalnej, artystycznej.

E, to tylko zasilacz podlutowany do silniczka i całość przykręcona do kawałka MDF.

Nie policzyłem :). Sprzedawca podaje 3700 - 7500, ale to raczej kwestia zasilacza. Nie jestem elektronik i zasilacz dobierałem wg zwykłego wzoru na moc, kierując się ideą, by mieć jak największą przy minimalnych obrotach.. Znajomy magik wspomniał, że to niekoniecznie tak, ale odezwał się już po zakupie, więc nie drążyłem. Przy bardzo zgrubnym teście na wolnych obrotach nie blokowało mi się przy szlifowaniu plastiku frezem. Cienkie wiertło trochę przepala, a trochę wierci w plastiku. Zarówno przy niskich, jak i wysokich obrotach. No, ale wiercenie mechaniczne w modelu to zupełnie nie jest moja bajka.