greatgonzo

A. OK, dzięki. Nie daj bóg, bym miał coś przewijać!

Jeden z nich pasuje do nielicznych (no dobra, 900 szt) B/C. Ale przydadzą się do Allisonów i D :). Może jest więcej ramek?

Na tym etapie to raczej bez znaczenia. Radio , fotel, możliwe, że celownik - słabo widać.

Ja wiem? Są gorsze formy zbieractwa niż gromadzenie zestawów do budowy modeli. Do tego zauważ, że jeśli zrealizuję ten swój niecny plan, to raczej będę miał szafę zapewniającą materiał do roboty modelarskiej na całe życie, albo i dłużej. Jak większość :).

Zgodność wyposażenia i wersji. Nie zrozumiałem.

Merytorycznie bez szału. Ale to tylko render, rysunki mogą być robocze, elementy wstawione na sztukę.

Przeglądając forum nie raz zawstydziłem się, że nie mogę pochwalić się modelarskim magazynem. Moja szafa mieści się w jednej szufladzie. Zestawów do budowy ledwie dwa. Pomyślałem sobie, że może by podwoić ten stan. Ale znalazłem też garstkę niewielkich gabarytowo gratów, które mogę przeznaczyć na wymianę bez dużej straty w objętości magazynu. To co chciałbym mieć: 1. Zestaw 1/48 Tamiya P-47 Bubbletop. Dowolny wariant. 2. Zestaw 1/48 Tamiya F4U-1 Corsair 1A, 1D. Nie musi byś stan idealny, może czegoś brakować, ale wolałbym wiedzieć czego. To co oferuję. Wszystko 1/48. Kalkomanie z wydawnictw zawierają też inne skale. Możliwa sprzedaż: Kabiny vacu - 10 PLN para, kalkomanie też za dychę, aerograf 30 PLN, frezarka 5 PLN, celowniki 5 PLN za zestaw, silnik 25 PLN, karabiny 1/35 5 PLN zestaw itd. Ten rząd wielkości. Można zgłaszać swoje propozycje. Całość za pół ceny wynikłej z powyższej kalkulacji 1. Obrabiarka z zasilaczem. Wymienne końcówki do frezów o różnych średnicach. Stała prędkość obrotowa. 2. Aerograf tzw. Łukowiak. Z szybkozłączką do sprężarki i wężykiem. Aerograf jest fabrycznie dostosowany do używania strzykawek jednorazowych jako zbiorniczka na farbę. Można sobie dobierać wielkość i przycinać do potrzeb. Da się nim wyciągnąć kreskę ok.1mm ale nie jest to sprzęt do precyzyjnego malowania. Choćby dlatego, że w takim przypadku aircap skutecznie zasłania punkt malowania, a bez aircapa urządzenie nie maluje. W czasie próby spust działał OK, choć na sucho wydaje się trochę spowolniony. Możliwe, że warto przesmarować. 3. Koła True Details do P-38 4. Silnik Aires Pratt & Whitney R-1830 5. Silnik Aires Packard Merlin V-1650 6. Blaszka Aires F6F-5 plus dodatkowa podklejka do tablicy zegarów. plus żywiczna podłoga 7. Celowniki Quickboost żyroskopowe K-14 8. Celowniki Quickboost N-3A/B Celowniki pakowane są w zestawach po sześć sztuk. Do oddania są po cztery z każdego zestawu. Po dwa sobie zostawiam. Gdzieś mam jeszcze brytyjskie celowniki Mk VIII. Poszukam na życzenie. 9. Osłony kabin Squadron P-40B komplet 2 szt 10. Osłony kabin Squadron P-40E komplet 2 szt 11. Osłona kabiny Spitfire MkI/II/V(wczesna) 1 szt Na zdjęciu widać też osłonę do Mustanga P-51D wersja Inglewood. Osłona ma skazę i wymaga polerowania. Jeśli komuś zależy, to mogę podpolerować, ale może też ona trafić w stanie jak jest do znajdującej się na końcu listy bonusów. 12. Kalkomania z wydawnictwa 506th Fighter Group , Iwo Jima 1945. AJ Press. 13. Kalkomanie i maski z monografii P-47 Kagero 14. Kalkomania Aeromaster Birdcage Corsair part II. 15. Kalkomania z monografii Kagero Brewster Buffalo 16. Kalkomanie z monografii Kagero F4U Corsair 17. Kalkomania z zestawu Hasegawa P-38F/G/H 18. Maski do P-38 Hasegawa i Academy (F,G,H) 1/48, Trumpeter (L) 1/32 Chyba z jakiegoś wydawnictwa 19. Kalkomania z wydawnictwa Kagero. Zabijcie, nie wiem do czego. Nawet jestem ciekawy J. 20. Kalkomania Techmod do Bubbletopów Gładycha. Wycięte fragmenty to oznaczenia śmigła Hamilton Standard, które nie występowało na żadnym gładychowym HV-M. 21. Kalkomania z mongrafii Kagero F4F Wildcat. Zniszczone oznaczenia do jednego malowania w 1/32 22. Kalkomania Tally Ho! P-38 Lightning part III. Brakujące malowania pojechały kiedyś do potrzebującego modelarza. Kolejne pozycje są na tyle zużyte, że traktuję je jako bonusy, które na ewentualne życzenie dołączę do przekazywanych gratów. Kalkomanie do P-51B/C z zestawu Tamiya oraz Aeromaster i Techmod. Kalkomanie do Spitfire MkI z zestawu Tamiya (starsza) i MkII z zestawu Revell (ta jest niby kompletna, ale nosi ślady rozlania czegoś przy kokardzie – moim zdaniem kalka jest OK, ale na zimne!). Oznaki dywizjonu 303 z okresu ok. 1941 wymagają białego podkładu. Kalkomania Spitfire MkI/IIB Techmod. Kalkomanie Aeromaster Birdcage Corsairs Pt I. i z zestawu Tamiya. Kalkomania z zestawu Hasegawa F6F Hellcat Blaszka z wydawnictwa Kagero Ju-88C-6. Film z zegarami jest. Oszklenie do Spitfire MkI/II/V wczesne z zestawu Tamiya (starsza). Trzy różne limuzyny. Na wymianie mogę wyjść nieco w plecy. Nie wiem ile to jest w plecy, ale jestem nastawiony J.

Dzięki wielkie.

To jest oczywiste. Ja pytam dlaczego to źle?

To źle? Dlaczego?

Zatem i o rozmówców z poprzednich stron. Będą wymienieni, czy też wszyscy się łapią?

To jest może i nie zaskakujące, ale jednak ciekawe zjawisko, jak te nazwy patentów malarskich w modelarstwie ewoluują zmieniając zupełnie zakres czynności, który się pod nimi kryje :).

Pas.

Przepraszam Cię za poprzedni wpis. To jest temat, który zgłębiam od kilkunastu lat. Oczywiście, nie czyni to moich informacji z definicji prawdziwymi, ale kiedy mam do czynienia z polemiką podpartą argumentem 'gdzieś czytałem' , to trudno to traktować poważnie. Powyższy Twój wpis niewiele się różni od poprzedniego. Po co jest ta lista wydawnictw? Przeczytałeś te piętnaście pozycji o P-47 i po analizie wysnułeś wniosek, że najbardziej prawdopodobnym kolorem jest Night 642 wg BS381C? Ze zdecydowanej większości tych książek (przynajmniej kilkunastu) nie da się tego zrobić, ani w ogóle określić jakim kolorem swoje Thunderbolty malował 61st FS. Albo nie ma tam o tym informacji, albo informacje są zdawkowe, lub przestarzałe. BS381C cierpi na podobny problem co FS. To jest powojenny standard, w dodatku nie będący systemem kolorystycznym. Wielokrotnie korygowany. Dzisiejszy Night to prawdopodobnie efekt korekty z 1964 roku. W każdym razie różni się od wojennego Night, który swoją drogą też przeszedł zmianę w owym czasie. Najdziwniejsze jest to, że załączony przez Ciebie cytat (byłoby niegłupio dodać skąd) opisuje niezgodności BS381C Night z jego wojennym odpowiednikiem. Być może nie o źródła lektur tu chodzi, ale nie będę zgadywał o co, bo może mi znów wyjść złośliwie.

Zmień źródło lektur.

No, i jest Collishaw! A jeden taki zapierał się, że to nie temat. Eleganckiego Sopwitha tu oglądamy.

Albo lot przebiegał spokojnie. Wycieki z odmy pojawiały się przy ostrym manewrowaniu, generalnie przy negatywnych przeciążeniach, jako że system jest rodem z samolotów cywilnych, nie wykonujących dzikie akrobacje myśliwców. W dzisiejszych warbirdach czasem przenosi się te wyloty w miejsca, gdzie olej może uciekać w atmosferę oszczędzając właścicielom kłopotów z myciem. W ogóle z tym trzeba uważać przy Mustangach, bo ujścia odmy zmieniały się z czasem, jeśli chodzi o ilość i lokalizację, ale w tym C-10 jest OK. Mnie trochę razi maniera odmiennego koloru na pokrywach przedziału uzbrojenia, brak szpachlowania skrzydeł i ... francuskie znaki ;). Okopcenia z wydechów trochę nazbyt komiksowe się wydają, ale nie na każdej fotce, więc nie wiem, może to rzecz obróbki zdjęć. Fotel WMA byłby milej widziany. Ale model prezentuje się rzeczywiście atrakcyjnie.

Śmielej! Zdefiniujesz konstruktywnie?

61st FS malował swoje M-ki MAPowskim kolorem Night. Tym samym co spody nocnych bombowców RAF. Farba była czarna, matowa. Ze względu na swój skład, w określonym oświetleniu, mogła ewentualnie wykazywać jakiś związek z niebieskim, ale nie była to farba granatowa.

Dlaczego granat?

No fakt. Ale z drugiej strony, choć porada nie jest uniwersalna, to jednak autentyczna. Oczywiście przydałoby się, by nie była tak autorytarna i zawierała coś w rodzaju wstępu typu: mam x lat, jestem początkującym modelarzem, ale chciałbym podzielić się z wami tym jak widzę dany temat. Jednak samo spojrzenie może być dla początkujących rówieśników bardziej dostępne niż poparte doświadczeniem smęcenie starego modelarza, który dawno utracił kontakt z tą rzeczywistością. A przecież Artur 12 jakichś bzdur przy tym chyba nie wypisuje?

Proszę uprzejmię.

Konfiguracja świateł zewnętrznych F4U-1 to: - standardowe światła pozycyjne, - reflektor do lądowania w lewym skrzydle od spodu, - światło do naprowadzania w krawędzi natarcia lewego skrzydła w okolicy zawiasu zewnętrznego panelu, - trzy kolorowe światła rozpoznawcze w końcówce prawego skrzydła od spodu, - niebieskie formation lights na zewnętrznej części skrzydeł od góry. Tak samo wyglądało to w momencie wejścia do produkcji wersji z podniesioną kabiną, znanej później jako F4U-1A. W początkowej fazie produkcji tej wersji usunięto reflektor do lądowania i taka konfiguracja utrzymała się aż do pojawienia się F4U-5. Tu zrezygnowano z kolorowych świateł na spodzie prawego skrzydła i zastąpiono je dwoma niebieskimi na końcówkach skrzydeł, które tym samym zniknęły z górnych powierzchni. Problem występuje z wersją U-4. Początkowo wyglądało to tak samo jak w wersjach F4U-1A i U-1D. ale zmiana wprowadzona dla U-5 była nowym standardem i wtedy przeniesiono te niebieskie światła na spód również we wciąż używanych czwórkach. Na ogół zachowując trzy kolorowe lampki. Trzeba patrzeć na konkretny samolot, ale to w zasadzie standard dla konfliktu koreańskiego. Światło do naprowadzania w powojennych wersjach jeszcze bym sprawdził, nie jestem pewien. Pierwszy wariant z całkowicie metalowym skrzydłem to F4U-5.

Skala naszych możliwości!

Oferuję figurkę Afrodyty wg Boticelliego. Może i ma jakieś wady, ale nic lepszego na rynku nie ma.