Skocz do zawartości

pmroczko

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    3 937
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    11

Zawartość dodana przez pmroczko

  1. Ja bym odradzał - równiej będzie z ręki. Ja do płaskich powierzchni używam papieru ściernego owiniętego wokół bloku korka, a do trochę bardziej zagiętych owijam mniejszy kawałek papieru wokół gumki do mazania. Taka elektryczna szlifierka zrobi Ci dołki w każdej bardziej miękkiej powierzchni zanim zdążysz powiedzieć mississippi!
  2. Cześć! Miałem kilka razy tak, że szlifowałem powierzchnię na gładko, potem malowałem farbą i robił się dołek. W takich przypadkach jedyny sposób to zmienić wypełnienie na coś, co nie będzie reagować z farbą. Raz np. po pomalowaniu wyszpachlowango i gładko wyszlifowanego dachu busa podkładem Motip wyszły straszne ślady: I to się powtórzyło dwa albo trzy razy, aż zastosowałem szpachlówkę w sprayu Motipa - jak ręką odjął. Także trzeba mieć czasem trochę szczęścia albo intuicji przy doborze odpowiedniej chemii... Powtórne szlifowanie i malowanie tym samym może oznaczać powtórkę z rozrywki Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
  3. Cześć! Poczytałem Twoje artykuły - swoją droga dzięki za opisanie tego wszystkiego - i mogę napisać, że jestem przekonany przynajmniej na tyle, żeby spróbować tego SP-BKLa wykonać jako niebieskiego. Zawsze lubiłem, żeby moje modele czymś się wyróżniały... Swoja drogą, jak się tak zastanowić, to mamy bardzo mało czasami wiedzy na podstawie której robimy nasze modele - zwłaszcza, jeżeli chodzi o pierwowzory sprzed teraz już powoli 90 albo i 100 lat. Gdyby ktoś miał jeszcze jakieś ciekawe informacje na temat, to bardzo chętnie się zapoznam. Z góry dziękuję i pozdrawiam Paweł
  4. Dzień dobry! Chciałbym Was poprosić o uwagi co do malowania samolotów RWD - dotychczas byłem pod wrażeniem, że główny trend w ich malowaniu (aeroklubowym) to biały (albo zbliżony ) kolor góry z czerwonym przodem i czerwonymi napisami. Niedawno, omawiając możliwość opracowania kalkomanii dla jednego z samolotów którym w Aeroklubie Poznańskim latała Wanda Modlibowska - SP-ANL albo SP-BKL - spotkałem się z opinią, że był to samolot w wariancie "niebieskim" - z przodem i napisami w kolorze niebieskim. Ponieważ zachowane zdjęcia są czarno białe, więc trudno tu potwierdzenie... Czy ktoś z Was ma może jakieś informacje na ten temat - jak to z tymi niebieskimi samolotami było? Z góry dziękuję za pomoc, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  5. Cześć! Podoba mi się, jak z tego wejściowego klocka wychodzisz na całkiem ładny model, good save jak to mówią na zachodzie. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
  6. Dzień dobry! To ja może ad.6 - włókno wyciągane z polistyrenu na gorąco. Jest to bardzo dobry materiał do wykonywania różnego rodzaju naciągów, które muszą być - cóż - naciągnięte. Do wielkich zalet tego materiału należy cena, która kształtuje się w okolicach zera (zakładamy, że wykorzystujemy odpad) i możliwość znalezienia materiału w docelowym kolorze co często eliminuje konieczność malowania takich linek. Krótko o pracy z takim materiałem: Najpierw należy wyciągnąć polistyren na gorąco w celu uzyskania włókna o odpowiedniej średnicy. Ja w tym celu wybieram prosty fragment ramki pomiędzy 5 a 10 cm. Czasem wręcz może pomóc występowanie na środku takiego fragmentu zgrubienia po odciętym skrzyżowaniu, czy czegoś w tym stylu - bezpieczniej jest wziąć po prostu prosty odcinek. Do prac na gorąco jako źródło ciepła stosuję zapalniczkę Zippo. Od razu piszę - nie róbcie tego na warsztacie w obecności rozpuszczalników, papierów itd. - może lepiej przenieść się do łazienki albo chociaż do kuchni? Ja stawiam zapalona zapalniczkę i nad płomieniem zaczynam ogrzewać ramkę. Trzymam ją jedną ręką, obracam i przesuwam, tak, żeby nagrzać trochę większą masę tworzywa niż tylko jeden punkt nad płomieniem. Kiedy widać, że ramka zaczyna się giąć, jeszcze sekundę grzeję a potem łapię drugi koniec plastiku drugą ręką, odsuwam znad płomienia i wyciągam. Tu trzeba trochę doświadczenia i wyczucia, żeby nie zerwać włókna. Grubość uzyskanego włókna zależy od stopnia nagrzania materiału wyjściowego i od szybkości rozciągania. Przy wolnym rozciąganiu można dostać kilka centymetrów pręta o średnicy powiedzmy 1mm, a przy szybkim rozciąganiu można zejść poniżej 0,1mm i mieć tego prawie dwa metry (tak jak rąk wystarczy). I teraz - jeżeli tak uzyskane włókno wkleimy na miejsce klejem CA, żeby utworzyć np. antenę linkową samolotu to warto spróbować ją porządnie naciągnąć, obcinać na długość dopiero po solidnym przyklejeniu. Przy naciągach dwupłatowców wklejałem polistyrenowe włókna w uprzednio przygotowane otwory. I najlepsze - lekkim luzem linek nie trzeba się przejmować. Po lekkim podgrzaniu taka polistyrenowa linka najpierw lekko obwiśnie, a potem - PSZTING! - naciągnie się jak struna od gitary. Za każdym razem ten efekt mnie szokuje... Do podgrzewania takich linek także używam mojej zapalniczki - z tym, że model z wklejoną linką znajduje się wtedy około pół metra nad płomieniem. Tu już naprawdę trzeba uważać, żeby nie przepalić linki nad którą pracujemy. Warto też zastanowić się nad innymi linkami w okolicy, jeżeli takie są - chociaż tu aż takiego problemu nie ma, bo one też ewentualnie wyluzują się ale potem naciągną. Oczywiście im więcej linek tym większy problem. Może, żeby nie być gołosłownym dwa przykłady anten zbudowanych powyżej opisaną metodą: To tyle z mojej strony - dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  7. Cześć! Nie żebym był jakimś ekspertem od artylerii... Pierwsza rzecz, która się rzuca w oczy to to, że ten płot jakoś tak dziwnie stoi, w sensie, że on by przeszkadzał w chodzeniu dookoła tej haubicy. Do tego trochę dziwnie ten zamek wygląda, tak jakby oporopowrotnik nie cofnął całości z powrotem na swoje miejsce... ? No i też bardzo dziwne jest, że brakuje jednej połówki wyrównoważnika (equilibrator) - tej srebrnej rurki co wygląda trochę jak siłownik na górze. Co do tych desek to nie jest zły pomysł, chociaż warto było by mieć jakiś "podkład" na to. Generalnie artylerzyści to nie lubią zbyt mokrych miejsc - artylerię najlepiej postawić na wzniesieniu a tez nie jest dobre, żeby proch mókł... W ogóle nie jest prosto zrobić działo z otoczeniem. Mój bohater w tych tematach zrobił to tak: http://cs.finescale.com/fsm/modeling_subjects/f/3/t/153324.aspx?page=4 Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  8. Cześć! IIWŚ to nie jest moja najsilniejsza strona, ale podoba mi się że robisz risercz do konkretnej maszyny. "Twój" samolot jest o tyle trudny, że jak widać po "bombkach" sporo czasu udało mu się przeżyć. W związku z tym nie dość, że skoncentrowałeś się na konkretnym samolocie, ale musisz jeszcze zdecydować w którym dniu chcesz go pokazać. No bo przed inwazją nie miał pasów w ogóle, w sam D-Day to podejrzewam komplet (dół i góra) a już w lipcu kazano je usunąć z górnych powierzchni samolotów (https://en.wikipedia.org/wiki/Invasion_stripes). Co do pasów inwazyjnych to warto pamiętać, że były one malowane w pośpiechu i w warunkach polowych. Chopaki mieli na to tylko dwa dni. Prawie na pewno nigdy nie były namalowane tak ładnie i równo jak na co lepszych modelach. Te zielone wstawki na górnych powierzchniach to w wielu jednostkach bombowych była próba poprawienia maskowania samolotu. Warto poszukać innych samolotów z tej samej jednostki przy założeniu że w ramach jednostki wprowadzano te same rozkazy z różnych poziomów dowodzenia i co najważniejsze interpretowali to i wprowadzali w życie ci sami ludzie. To życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  9. Cześć! Wygląda dobrze! Na zieleń jest patent - jeżeli całość jest odpowiednio stabilna... To można od góry lekko prysnąć z aerografu ciemniejszym kolorem i będzie ładnie... To pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  10. Warto wiedzieć, że sporo Małych Modelarzy szło na eksport - np. do Niemiec, zapewniając Polsce tak cenne dewizy. 15 lat temu miałem w rękach jeszcze drukowany katalog wysyłkowego sklepu dla modelarzy (niemieckiego - nie pamiętam nazwy, ale wyglądał trochę jak książka telefoniczna z obrazkami)(młodzi-proszę nie pytajcie co to książka telefoniczna) i tam były do kupienia Małe Modelarze z lat 80-tych. A u nas ludzie może się o to nie zabijali, ale trzeba się było nachodzić, żeby mieć w ogóle coś... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  11. barszczo - wtedy wszyscy w okolicy wykupywali co tylko się dało, więc bez sklepowej w rodzinie miałbyś ciężko...
  12. Właśnie miałem napisać - a co z nim jest nie tak? Wygląda dobrze! Pozdrawiam Paweł
  13. Dzień dobry! Przyszły kalki które zaprojektowałem... Strasznie długo to trwało no i niestety numer seryjny jest niezgodny z projektem : Tu trzeba będzie jeszcze zadziałać, a na razie zobaczę jak to się będzie kładło na tę trudna powierzchnię. Postanowiłem też jeszcze raz podejść do "zakłócarki" znanej też jako "disco light" albo ALQ-141. Farbę pryzmatyczną ze sklepu dla artystów położyłem tym razem natryskowo (rozcieńczoną rozpuszczalnikiem Hataki) na czerwono/niebieskie tło: Jeszcze tylko górę pomaluję na "Helo drab" i tak już to zostawię. To dziękuję za uwagę i serdecznie pozdrawiam Paweł
  14. Cześć! Aerograf to bardzo pożyteczne narzędzie - ale samo nie maluje, wymaga to czasu i pracy żeby się nauczyć korzystać z niego. Pędzlem oczywiście też można, ale twierdzę, że opanowanie pędzla jest jeszcze trudniejsze niż w przypadku aerografu. Gdybym robił kamuflaż bez aerografu (jeszcze jest pytanie jaki?), to nie wiem, czy nie pokusiłbym się o nanoszenie plam kamuflażowych za pomocą gąbki - coś w rodzaju tamponowania. No i warto pamiętać jeszcze o washach i suchym pędzlu - kiedyś tylko coś takiego się robiło... Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
  15. Cześć! Kiedyś zrobiłem coś takiego w 1:72 - miało to reprezentować błoto nanoszone szczotką z brzozowych witek: Wtedy spotter opieprzył mnie od góry do dołu i kazał dać model do płynu hamulcowego! Co ciekawe, na amerykańskim forum to malowanie bardzo się podobało. Jest ryzyko, jak zrobisz taki kamuflaż na 100% to ludzie będą pytać tak jak spotter, czy dałeś dziecku model do malowania... Ale niezależnie od tego życzę powodzenia i pozdrawiam! Paweł
  16. Cześć! Od razu piszę, że nie mam, ale przymierzałem się do tego, żeby opracować oznakowania dla poznańskiej maszyny na której latała Wanda Modlibowska... Życzę powodzenia w poszukiwaniach i pozdrawiam Paweł
  17. Dzięki, napisałem - zobaczmy jak to wyjdzie. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  18. Cześć! W kokpicie docelowo powinien pewnie być kolor matowy? Zamiast czarnego może lepiej by ciemny szary zadziałał, ale skoro masz tak jak teraz, to spróbuj delikatny suchy pędzel ciemną szarą pojechać, to powinno pomóc. Życzę powodzenia w pracach i pozdrawiam Paweł
  19. Dzień dobry! Opracowałem arkusz kalkomanii do mojej Cobry, teraz chciałbym komuś zlecić wydruk - kogo byście polecali? Z góry dziękuję za wskazówki - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł www.vietnam.net.pl
  20. pmroczko

    Opel Blitz Zvezda

    Cześć! Myślę, że wyszedł dobrze, po zastanowieniu rzeczywiście szyby mogły by być lepsze. Jeszcze jedna rzecz, która dużo by dała moim zdaniem to okrągłe reflektory - nawet w formie walców, ale okrągłe by wyglądały lepiej niż te odlane razem z błotnikami. Ta skala to jednak jest nieubłagana - musiałbyś to pod mikroskopem robić (takim jak dla dentystów albo elektroników x6 np.), żeby potem na zdjęciach makro to jakoś wyglądało, więc jak już pisałem-jest bardzo dobrze. Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł
  21. Cześć! To rzeczywiście trochę pomieszane, ale pomysł nie jest nasz - to sam SIMP/NOT pisał, że AERO - Technika Lotnicza jest kontynuacją Techniki Lotniczej i Astronautycznej. Aerohobby wyszedł jeden numer - ten z Phantomem - i miał właściwie identyczny podział na bloki tematyczne jak późniejsze AERO-TL, oprócz logo czasopisma te były można powiedzieć nie do rozróżnienia. AERO-TL tak mi się spodobało, że jak się skończyło to potem już żadnego czasopisma lotniczego nie prenumerowałem, bo wydawały się słabe w porównaniu. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  22. Ciekawe! Gdzie Ci się udało go kupić? Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  23. pmroczko

    UH-1D "slick", 1:72, Italeri

    Właśnie badam zagadnienie - wyrzutnie Hydra, inaczej mówiąc WAFAR (Wrap Around Fin) to przynajmniej druga połowa lat siedemdziesiątych. W Wietnamie powszechnie używano FFAR (Folding Fin) - w sumie bardzo podobne rakiety (obie kaliber 70mm), ale WAFAR ma mocniejszy silnik i w Cobrach powodowały np. pompaż silnika nosiciela
  24. pmroczko

    UH-1D "slick", 1:72, Italeri

    Cześć! No właśnie nie - według scalemates to jest cały czas przepak ESCI z 1981 roku... Jednak to była firma! Przez 40 lat nic lepszego nie wydano :-0 ! No a jeśli chodzi o uzbrojenie to tak, przedni węzeł też był, ale bardzo rzadko używany... W ogóle uzbrojenie na UH-1D w Wietnamie to tylko karabiny maszynowe w drzwiach, te śmigłowce miały priorytet jako transportowe. Podobno tylko Australijczycy używali ich jako gunshipów. To pochylenie wyrzutni pocisków niekierowanych do góry też jest kontrowersyjne... Ale sam model ładny i wygląda dobrze. Ja osobiście dochodze do wniosku, że jest trochę głupio, jeżeli chodzi o opracowanie modelu, robić okna jako wklejane w otwory - chodzi mi o to, że np. lepiej jest zrobić całe drzwi jako przezroczyste i wtedy odpada walka ze śladami klejenia - maskujemy, malujemy i mamy czyste okienka. Podobnie należało by postąpić z przodem - cały przód zrobić jako przezroczysty i tylko zamaskować okna i była by sprawa czysta. W tym kierunku poszedł Hobby Boss ze swoimi krótkimi Hueyami. Fajnie by było zobaczyć nowego "długiego" Hueya w podobnej technologii. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  25. Cześć! Dodam, że z tego co czytałem, to wszystkie samoloty na pokładzie muszą być przymocowane do tych punktów, jeśli tylko dłużej niż chwilę w jednym miejscu stoją - więc chopaki (i ostatnio dziewczęta) bardzo często je przepinają. Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.