greatgonzo

A nie, wydarzenie z Bruno Gaido w roli głównej na pokładzie Big E to zupełnie inna opowieść i zupełnie zgodna z historią. Po tym względem film daje radę jak rzadko i ciężko jest mu coś zarzucić. Da się tu i ówdzie, ale widać, że twórcy się postarali. Zgadzam się z powyższym zdaniem barszczo.

43 stopnie.

Ach, czyli nasza modelarska codzienność.

Dlaczego Bronze Green na klapach?

Powrót cieszy. Modele też, bo fajne. Szczególnie Texan w bojowym malowaniu, choć tam brakuje mi nieco śladów po zamalowanych, czerwonych obwódkach. A tu można by było pokusić się o usunięcie środkowego poziomego paseczka w inicjale imienia pilota ;).

Żebyśmy się nie zagalopowali w tych krotochwilach!

Rozciągnięta ramka z wyprasek służy mi do nakładania kleju CA, zarówno przy łączeniu części, jak i szpachlowaniu niewielkich szczelin. A w temacie przesady to, wybacz, ale czy aby na pewno masz kwalifikacje, by szacować wpływ moich osobistych natręctw na moje osobiste postępowanie?

Preferuję rozciągniętą ramkę z wyprasek. Odcinanie można uzupełnić o ułamywanie, czy nawet odgryzanie. Na ogół końcówkę po prostu odrywam. Konieczność utrzymywania pod ręką narzędzia do odcinania tego drucika przegoniłaby mnie z modelarstwa :).

CA ma sens, gdy planuje się wykonywać w wypełnieniu np. linie podziałowe. Szpachlówka jednak obrabia się przyjemniej i jeśli chodzi tylko o wypełnienie, to wolę ją od CA.

Naprawdę. I to taki bardziej wczesny.

Myślę, że możesz mieć stalkera :).

Ponieważ wypowiedź się nie zmieniła, to i mój komentarz pozostaje bez zmian.

To co piszesz jest zasadne, o ile u podstaw wypowiedzi leży założenie, że to nieistotne, czy powstanie model dobry, czy niedobry. W innym razie tylko zmieniasz temat.

Och, bo on jest do docelowej prezentacji w scence zgrywania Browningów! Fajny, mam sentyment do 311th. Jest jego fota? W zasadzie B-10 powinien mieć jeszcze klapkę za wydechem.

No to się różnimy, bo ja kompletnie nie rozumiem jak nieprzykładanie wagi do porozumienia się może sprzyjać relaksacji. W hobby, lub gdziekolwiek.

Wiesz, słowo trójwymiarowy ma jednak swoją uznaną definicję. Można, oczywiście, nadawać słowom swoje własne znaczenia lub rozciągać je znacznie, ale w przypadku gdy z podstawowym znaczeniem mamy nieustannie do czynienia jest to komunikacyjnie ryzykowne. I w modelarstwie,moim zdaniem, także szkodliwe, bo szafowanie pojęciami sprawia, że rozmywa się to ich znaczenie i zamieniają się one w słowa wytrychy, a towarzyszące temu czynności wykonywane są bez jakiejkolwiek świadomości celu. W dodatku część działań malarskich ma na celu uzyskiwanie trójwymiarowej iluzji rozumianej dosłownie i stąd już tylko krok do błędów ekwiwokacji (logiczny błąd związany z używaniem tego samego słowa w różnych znaczeniach). Zresztą krok ten co rusz zostaje wykonany. Aż kusi mnie, by dopytać co to jest głębia koloru w kontekście trójwymiaru, ale nie chcę już Cię męczyć. Samo to, że w ogóle odpowiedziałeś jest cool :). Zauważ tylko, że ja nie pytam jak zrobić biedronkę, czy co tam, a raczej zwracam uwagę modelarzom, którzy, jak autor wątku, pragną by ich modele miały głębię, trójwymiarowość i różnorodność, by przy okazji zastanowili się co w praktyce mają oznaczać te pojęcia i odpowiednio do tego dobierać te biedronki wszelakie.

Jednak przy okazji kilka zupełnie ekstraordynaryjnych stwierdzeń tu padło. Autor wątku zlał mnie zupełnie, ale miałbym jeszcze pytanko do Heroda. Jaki efekt trójwymiarowy uzyskuje się tą biedronką? Ewentualnie co to jest trójwymiarowość ujęta w cudzysłów?

Na czym polega problem z liniami? Lakier, fixer, jeden pies. Generalnie zabezpieczenie pigmentów zawsze oznacza zmiany w ich wyglądzie. Zmienia się sposób odbijania światła, a drobinki pigmentów tu i ówdzie zmienią położenie podczas zabezpieczania. Dlatego warstwy powinny być możliwie niepłynne i trzeba uważać z dmuchaniem. Ale jakichś zmian należy się spodziewać i najlepiej jest je przewidywać. Można też uzupełniać nakładanie pigmentów do skutku, ale tu też potrzeba nieco doświadczenia/wyczucia. Jeżeli gotowy model będzie regularnie dotykany w różnych miejscach, np. czyszczony z kurzu, to zabezpieczenie jest niezbędne, o ile zmiany w efekcie końcowym są dla modelarza istotne. Gdy model ma wylądować w pyłoszczelnej gablotce, z której nie będzie wyjmowany, problem znika.

Farb nie ma, OK, ale wciąż byłoby fajnie wiedzieć dlaczego te komentarze są durne?

Dlaczego durne?

Na początek: https://planetaplastyki.blogspot.com/2021/01/swiatocien.html https://matura-z-historii-sztuki.pl/budowa-dziela-sztuki-kolor-i-swiatlocien/

Dawkujemy napięcie. Dobrze, dobrze, przy takiej robocie warto pokombinować ze scenariuszem.

A nie, przypadek z wtyczką to tylko analogia w ramach ogólnych rozważań nad tematem niestandardowej prezentacji elementów w modelu. Nie sugeruję kozbornowi, by to robił. Jeżeli jednak już się idzie w tę stronę to rzeczywiście lepiej postarać się, by wtyczka była daleka od gluta kleju a kabel wisiał w sposób wykluczający wersję z odklejeniem się (odnoszę wrażenie, że w tym moim modelu tak źle z tym nie jest :) ). Ale i tak trzeba spojrzeć na układ elementów, bo nawet jeśli jakaś konfiguracja jest fizycznie możliwa, czy wręcz istnieje dokumentacja potwierdzająca daną wersję w określonej sytuacji, to wciąż lepiej zadbać o czytelne uzasadnienie tego układu. Tutaj, w Tempeście: jeżeli przewód przy knyplu został odpięty o d wiązki np, do serwisu, to lepiej będzie, gdy zostanie to podkreślone. Np przewód rozpięty z końcówką na fotelu, czy coś w tym stylu, w zależności co tam było w ogóle możliwe. Tak jak jest sugeruje błąd, nie wyjątkowe okoliczności.

Znajdzie się i OD i wojenny.

Tę wtyczkę? Dlaczego?