Skocz do zawartości

pmroczko

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    3 937
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    11

Zawartość dodana przez pmroczko

  1. A jak się kształtuje cena takich narzędzi - może ktoś podpowie? Z góry dziękuję i pozdrawiam Paweł
  2. Cześć! Jeśli chodzi o likwidację okienek to jakoś się obawiałem takiego połączenia dwóch rodzajów tworzywa - pewnie niepotrzebnie. W tej sytuacji którą mam dobre jest to, że teraz mam zapasowe okienka Ale muszę powiedzieć, że sporo szpachlówki w sprayu wyszło zanim spod lakieru przestały syfy wychodzić... Jakoś dziwnie nie zrobiłem zdjęć w międzyczasie, trochę też mi się te prace wlekły... Ale teraz jeżeli chodzi o urządzanie warsztatu jestem na takim etapie: Jeszcze trochę pracy tu zostało zanim zamknę budę - na razie będę wdzięczny za uwagi, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  3. I zobaczcie te ilości - ćwierć miliona modeli do sklejania... Na dzisiejsze czasy oznaczało by to za***nie rynku... Ale znając ówczesne czasy może taką ilość towaru puszczono gdzieś dalej za granicę za tak potrzebne dewizy... Pamiętam jak kiedyś zszedłem z babunią na dół z jej mieszkania, od ulicy był m.in. mięsny i pamiętam, że w narożniku sklepu był stolik, przy nim siedziała pani w kitlu i ona malutkimi nożyczkami wycinała z kartek odpowiednie pola. Ciężko mi było skumać o co w tym chodzi...
  4. Dzień dobry! Jakiś czas temu spotkał mnie bolesny cios - mój lodówkowiec "zdechł"... Ponieważ miałem go gdzieś od pierwszej połowy lat 90-tych, czułem się trochę tak jakbym stracił przyjaciela... Z drugiej strony to pokazuje jakiej trwałości można oczekiwać od tych konstrukcji - które są przeznaczone do pracy dzień i noc z przerwami i nie wiem ile trzeba by malować aerografem, żeby zbliżyć się do liczby godzin pracy które "robi" lodówka. Przyczyną problemów z moją sprężarką było to, że zostawiłem ją włączoną - czujnik ciśnienia wyłączył kompresor a że rurki były w miarę szczelne to zapomniałem o sprawie, zresztą zdarzało się to już poprzednio i problemów nigdy nie było. Ale tym razem musiałem pojechać na zebranie do przedszkola (kto by pomyślał...) i jak wróciłem to zauważyłem, że moja pracownia strasznie olejem jedzie... Co się stało - ze starości strzeliła jedna rurka, sprężarka załączyła się na stałe, wyrzygała przez nieszczelność większość oleju i zatarła się. Cóż począć - od przedsiębiorcy sprzedającego lekko używane części AGD (podobno z rozbiórki sprzętów uszkodzonych w transporcie) kupiłem nowy agregat i przystąpiłem do wymiany. Tak wyglądała moja sprężarka już z nowym agregatem, ale wszystko inne jeszcze jest tam "stare" - aluminiowy stelaż i wyłącznik ciśnieniowy założyłem w 1997 roku, reduktor w 2010. Wyłącznik ciśnieniowy wziąłem ze złomu i jest do tego zastosowania o wiele lepszy niż presostaty które zwykle się kupuje - odpada problem z zaworkiem odpowietrzającym: Ten mosiężny cylinder na drugim planie też jest ze złomu, w środku ma porowaty wkład i trochę mosiężnych wiórów - mój ojciec na samym początku użył tego jako filtra do wyłapywania oleju i wody i to się sprawdza zaskakująco dobrze, wadą jest brak możliwości spuszczenia tego co się "odcedziło" a raz na kilka lat może by się przydało. W każdym razie w zbiorniku pod reduktorem już nigdy nic się nie zbiera. Jeszcze jedna fota: A nowy kompresor chodzi bardzo ładnie, ale miałem duży problem z urządzeniem rozruchowym - bo z kompresorem dostałem urządzenie rozruchowe z termoelementem - które według mnie do zastosowania z aerografem się nie nadaje. Ponieważ nie dałem też rady dobrać do tej maszyny elektromagnetycznego urządzenia rozruchowego, więc zbudowałem własne, elektroniczne. Więcej detali tutaj: Ponieważ mój układ elektroniczny nie zmieściłby się zamiast fabrycznego urządzenia rozruchowego, potrzebowałem dla niego innego miejsca. Obudowa wyłącznika ciśnieniowego też była uszkodzona, postanowiłem więc wyczyścić "design" i włożyć całą elektrotechnikę do jednej obudowy. Teraz wygląda to tak: Nowy wyłącznik jest podświetlany, żebym już nie zapominał wyłączyć sprężarki. Nad nim lampka kontrolna która mówi o tym czy załączył się wyłącznik ciśnieniowy - i ta lampka przy okazji współpracuje z układem elektronicznym i rozładowuje kondensator. Dołożyłem też bezpiecznik (jak patrzę na moje podłączenia z 1997 roku to się boję...). Żeby dodatkowo zabezpieczyć kompresor przed wciąganiem kurzu to dołożyłem też na dolocie filtr paliwa od Fiata 126p - i co ciekawe to znacznie obniżyło już i tak niewielki poziom hałasu podczas pracy urządzenia: Przy okazji warto też podkreślić, że dodatkowy zbiornik na sprężone powietrze, mimo że jest to niezła rzecz, to jednak nie jest 100% niezbędny w takich konstrukcjach jak ta - bez niego urządzenie jest o wiele bardziej kompaktowe i mobilne, a problem tętnień itp. i tak nie występuje - też dzięki zastosowaniu dość długiego węża. Warto wiedzieć, że obudowa agregatu pełni też rolę zbiornika powietrza - nie za dużego, ale zawsze. To mój "odrodzony" kompresor znowu pracowicie działa, a ja serdecznie dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  5. Pokleić taki dwupłatowiec nie jest tak prosto! Mnie kiedyś pokonała Avia: Był to właściwie pierwszy plastikowy model, którego nie dałem rady dokończyć. Dlatego teraz, po 30 latach kupiłem sobie Eduarda... Może teraz dam radę! Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  6. Supplies! Jak cena nie urwie mi D to chętnie kupię!
  7. Dzień dobry! Budując "lodówkowca" konstruktor często natyka się na następujący efekt: Załączamy agregat, wszystko pięknie chodzi. Wyłączamy go z prądu i za chwilę próbujemy włączyć ponownie - i nic! Czasem trzeba odczekać minutę, dwie, trzy - zanim uda się go znowu załączyć. Za taki efekt odpowiada urządzenie rozruchowe - i o nim chciałbym napisać kilka słów. Kiedy rozłożymy agregat "lodówkowy" na części pierwsze zwykle dochodzimy do złącza w którym na zewnątrz hermetycznej obudowy (która jest też zbiornikiem sprężonego powietrza!) wyprowadzone są trzy piny. Wygląda to mniej więcej tak: Po załączeniu kompresora prąd musi popłynąć przez oba uzwojenia (S i M są zwarte), ale po krótkiej chwili S trzeba odłączyć, bo inaczej uzwojenie się spali i kompresora już nie da się uruchomić. Czasem ochroni nas przed tym zabezpieczenie termiczne, które też warto podłączyć tak jak jest to zrobione fabrycznie. Objaw jest wtedy taki, że kompresor rusza, chodzi około 5 - 10 sekund i zatrzymuje się, a po dłuższym czasie słychać charakterystyczny "klik" kiedy to resetuje się zabezpieczenie termiczne (stygnie) i kompresor można znowu uruchomić. Taki objaw występuje też, kiedy uszkodzi się urządzenie rozruchowe, albo jest źle dobrane. A co to jest to urządzenie rozruchowe? To właśnie taki element, który na początku podaje prąd na oba uzwojenia a po chwili odłącza uzwojenie rozruchowe (styk S). W starszych lodówkach powszechnie występowały urządzenia rozruchowe elektromagnetyczne, wyglądają one tak: Zwykle widoczne jest charakterystyczna cewka, która najczęściej po prawidłowym zamocowaniu wisi, że tak powiem "głową w dół". Jeżeli w Waszym agregacie macie takie urządzenie rozruchowe i ono działa to wygraliście - sprężarkę można wyłączyć i zaraz znowu włączyć, bez problemu można jej używać do aerografu. Im nowszy agregat, tym bardziej jest jednak prawdopodobne, że jest tam urządzenie rozruchowe z termoelementem. Wygląda to różnie, ale nigdy na takim urządzeniu nie widać tej miedzianej cewki. Takie urządzenie odłącza uzwojenie rozruchowe agregatu po nagrzaniu się termoelementu - i ten termoelement musi ostygnąć, zanim z powrotem będzie można uruchomić agregat po jego wyłączeniu. Przykładowe urządzenie rozruchowe z termoelementem: Próba wymiany takiego urządzenia rozruchowego na elektromagnetyczne może być problematyczna - bo wzięte od innego agregatu (mocniejszego) urządzenie rozruchowe może albo nie załączyć uzwojenia rozruchowego, albo jeśli weźmiemy urządzenie rozruchowe od agregatu słabszego, to uzwojenie rozruchowe nie zostanie odłączone na czas i w najlepsaym razie zadziała zabezpieczenie termiczne, a w najgorszym spalimy uzwojenie rozruchowe. Problemy z doborem urządzenia rozruchowego zmotywowały mnie do zbudowania własnego urządzenia rozruchowego. Nie jest to może szczyt elegancji, ale działa niezawodnie niezależnie od mocy silnika agregatu i może pomoże komuś w budowie własnej sprężarki. Schemat urządzenia mojego projektu wygląda tak: Urządzenie działa tak, że wyprostowany prąd zmienny z sieci ładuje przez cewkę przekaźnika kondensator. Dopóki kondensator się ładuje, uzwojenie rozruchowe (styk S) jest podłączone. Po naładowaniu kondensatora uzwojenie rozruchowe jest odłączane. Warto zwrócić uwagę na zamontowaną lampkę 230V - jest to istotny element całości pozwalający na rozładowanie kondensatorów i szybsze uruchomienie agregatu po jego zatrzymaniu. Celowo rezygnuję tu z dalszych szczegółów, dlatego, że budowa tego urządzenia wymaga odrobiny doświadczenia a przede wszystkim ostrożności z obchodzeniem się z prądem - z napięciem 230V już nie ma żartów, pamiętajcie o ryzyku porażenia prądem a także pożaru! Jeszcze schemat pokazujący podłączenie mojego urządzenia do sprężarki. Pominięto na nim zabezpieczenie termiczne, które jednak zawsze warto zamontować, jeśli tylko jest taka możliwość, oraz wszystkie włączniki sieciowe, presostaty itd. (one występują jakby "przed" tym schematem): Mam nadzieję, że ten artykuł będzie pomocny przy budowie sprężarek własnej roboty. Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
      • 6
      • Like
      • Thanks
  8. Dobra modyfikacja, bo ten zestawowy tył to jakiś okrutny żart...
  9. Mój ulubiony detal którego brakuje w 90% wszystkich modeli tego śmigłowca to tzw. hell hole, czyli ten okrągły otwór w dnie kadłuba w którym czasem wisi hak do podwieszania ładunku zewnętrznego. W prawdziwym śmigłowcu można przez ten otwór spojrzeć do góry i zobaczyć dół przekłądni głównej...
  10. Cześć! Na razie idzie Ci nieźle - jestem ciekaw co Ci się uda wykręcić z tego ogóreczka... Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
  11. Jak to? Przecież słyszałem, ze jedyna słuszna skala to 1:72!
  12. pmroczko

    STUG III G TAMIYA 1:48

    Proszę, proszę - więc warto się nad detalami pochylić i zawsze można się czegoś ciekawego dowiedzieć... Dzięki za podpowiedź! Pozdrawiam Paweł
  13. pmroczko

    STUG III G TAMIYA 1:48

    Literówki na kalkomaniach są częstsze niż się wydaje... "fast" po niemiecku znaczy "prawie", więc pewnie powinno być "fest" - mocno. "holt" też jest mocno podejrzane. holen - znaczy przynieść, załatwić, bardziej pasowało by halten - trzymać, ale ten czasownik się inaczej odmienia... Więc jestem ciekaw co z tym napisem jest grane...
  14. Taki żarcik... Mówili, że będzie w sierpniu... Tylko nie powiedzieli, którego roku... Nie wiem jak Wy, ale tak się składa, że ja jeszcze mam kilka (dziesiąt) modeli na magazynie, to mogę ewentualnie jeszcze chwilę zaczekać aż będzie, za to zależało by mi, żeby był ładnie zrobiony
  15. Kurde, miałem tego SR-53, rodzice mi kupili - to tyko pokazuje zasadę, ze w tamtych czasach było kupowane wszystko co tylko się na sprzedaż pokazało. To były czasy, kiedy sklejenie modelu zajmowało mi od pół do godziny - umówmy się, ze przy takim sposobie potraktowania tematu jakość tego zestawu była wystarczająca
  16. Cześć! Dziękuję, że się podzieliłeś z nami wynikami swojej pracy. Mimo paru problemów model nie wygląda źle. Daaawno temu mama mi kupiła Bf-109 jako vacu właśnie w takim malowaniu i wtedy nie udało mi się tego zbudować - i dziwnym trafem jakoś do dziś nie zbudowałem Bf-109 w 1:72. Będę chyba musiał to zmienić... Ile modeli masz już zbudowane? Zachęcam do dalszej pracy i żebyś się nie zniechęcał podejściem kolegów, którzy koncentrują się na tym co jest źle - system nas tak kształtuje... To dobrzy ludzie i chcą pomóc - tylko tak negatywnie to wychodzi... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  17. W skali 1:35 by pasował do dioram ze stanu wojennego, a w skali 1:25 z żywicznym Tomem Hanksem mógłby się dobrze w Stanach sprzedawać, a kto wie, może we Włoszech też (w końcu to FIAT)
  18. Jak by powiedział Amerykanin: "She's built like a brick shithouse!" - i to jest komplement Mnie się podoba i czekam na następne, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  19. Jeszcze można kleić na żywicę... Ewentualnie próbować lutować drutem z rdzeniem kwasowym - tylko tu zawsze jest ten problem, żeby podczas lutowania jednego miejsca nie rozlutowały się inne... Albo zgrzewanie!
  20. No to zbierając siły do ponownego podejścia do osłon reflektorów zacząłem prace nad pozbyciem się niepotrzebnych okien z budy. Użyłem do tego celu dwóch warstw płytki plasikowej 0,5mm: Do szpachlowania wziąłem "roztopioną ramkę". Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  21. A mógłbyś trochę rozwinąć tę kwestię? Albo może masz lepszy pomysł jakby tu z mojego FB-111 F-111A wykręcić? Z góry dziękuję i pozdrawiam Paweł
  22. Super, przekonałeś mnie - napisałem Ci na priva
  23. Tak też właśnie myślałem, że żal "psuć" taki rzadki zestaw... A podesłałbyś linka do scalemates na ten zestaw który masz na wymianę? Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  24. Cześć! Wielkie dzięki za propozycje! Czyli co - biorę mojego FB-111A, wymieniam w nim skrzydła na krótsze (np. z EF-111) i przerabiam wloty powietrza na takie bez odsysania warstwy przysciennej - i już? @vark- tu jeszcze nie jestem zdecydowany, ale taki z "literkami na ogonie" wygląda dla mnie jakby lepiej... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  25. A ja kiedyś kupiłem na targach FB-111A bo jeszcze wtedy nie byłem do końca w temacie... A potrzebuję F-111A z Wietnamu.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.