Skocz do zawartości

pmroczko

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    3 937
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    11

Zawartość dodana przez pmroczko

  1. No co Ty chcesz - wiernie odwzorowuje zawartość pudełka! Żadnej marketingowej ściemy! O tak - kiedyś odwiedziłem ojca, który akurat pracował w DDR (to był 89 rok) i tam udało się tak normalnie dostać takiego Su-7. W hotelu robotniczym ojca sklejenie tego zajęło mi jakieś pół godziny. To się nazywa OOB! Dziś już tak nie umiem... @letalin- wielkie dzięki za informacje o Karasiu. Jak mówię, nigdy nie spotkałem, mimo, że zawartość kiosków ruchu uważnie oglądałem, dopuszczam jednak możliwość, że były już sprzedane jeszcze przed dostarczeniem - ja tak dostawałem Małego Modelarza... Przy okazji wzmianki o DDR - pracując w Niemczech na początku XXIw. zdziwiła mnie różnica w postrzeganiu DDR pomiędzy mną a Niemcami. Ja miałem wrażenie, że w DDR zaopatrzenie sklepów jest fenomenalne (w porównaniu z Polską) - wchodzisz do sklepu i kupujesz, modele, kolejki, maszyny do szycia, motorowery - wszystko jest, brać wybierać! A tymczasem Niemcy powiedzieli mi - pod koniec lat 80-tych w Zonie (niektórzy tak mówią) nie było w sklepach nic! Bieda! Ot różnica perspektyw... Strach pomyśleć co by powiedzieli oglądając polskie sklepy z tego czasu... Pozdrawiam Paweł
  2. Dzień dobry! Chciałbym się podzielić z Wami moimi wrażeniami po lekturze książki "Gloster Gladiator Mk I i Mk II (oraz Sea Gladiator) vol. I", wydanej jako Monografia numer 84 przez wydawnictwo Kagero. Książkę tę kupiłem w promocji, ponieważ planuję budowę modelu z Airfixa w skali 1:72, ale też lubię poczytać lotnicze historie: Skany - powyższy i następne - źródło: www.mojehobby.pl do celów dyskusji Książka jest pięknie wydana, na gładkim, ale nie błyszczącym papierze. Ma 88 stron, w tym 54 to tekst przetykany czarno-białymi zdjęciami, 6 stron starannie wykreślonych rysunków w skali 1:72 (tylko zewnętrzne powierzchnie różnych wariantów samolotu), 2 strony podstawowych rysunków w skali 1:48, 11 stron kolorowych rysunków przedstawiających trójwymiarowy model metalowej struktury kadłuba a także 10 stron rysunków przedstawiających tę samą strukturę, jednakże uzupełniona elementami drewnianymi. Do tego na następnych dwóch stronach mamy cztery barwne rzuty pokazujące malowanie samolotu K6130 z lat 37-38 (srebrno-niebiesko-czerwone), i na ostatniej stronie i na IV stronie okładki jeszcze cztery profile barwne - dwie maszyny w zielono-brązowym kamuflażu z 1940 roku, jedna maszyna w barwach Luftwaffe (zdobyczna) i jedna w barwach irackich. Autorem tekstu jest brytyjski pisarz, pan Adam Cotton, a jako współautor podany jest pan Marek Ryś, który jest autorem grafiki z okładki a także autorem wizualizacji 3D i profili barwnych. Tłumaczenie na polski jest autorstwa pani Aleksandry Piegzik. Tekst w ciekawy sposób opisuje historię powstania samolotu Gladiator, jego poprzedników, a także jego warianty. W tę historię wpleciony jest dość szczegółowy opis konstrukcji samolotu - osobiście brakuje mi tutaj zdjęć pokazujących po kolei opisane detale konstrukcyjne. Opisana historia obejmuje lata od końca pierwszej wojny światowej do kampanii norweskiej - rozumiem, że jej dalsza część będzie się znajdować w drugiej części monografii. Szczerze mówiąc kupując tę książkę nie zdawałem sobie sprawy, że jest to tylko pierwszy tom - napis, który o tym informuje, jest relatywnie niewielki i niezbyt wyraźny i łatwy do przeoczenia, szczególnie, kiedy książkę kupuje się wysyłkowo. Podejrzewam tu niezbyt czyste marketingowe zagranie wydawnictwa - chyba w ten sposób liczą na upłynnienie większej ilości towaru niż gdyby to był jeden, kompletny tom, ale za to oczywiście droższy. Niestety muszę poświęcić trochę miejsca pewnemu aspektowi opisywanej przeze mnie książki, który właściwie nie wymagał by komentarza - gdyby wszystko było w porządku, ale niestety nie jest. Otóż tak się składa, że tłumaczenie tej książki jest wyjątkowo, w mojej ocenie, słabe i denerwujące. Czytając niektóre, liczne fragmenty, zwłaszcza dotyczące techniki, osobiście byłem bardzo ciekawy co autor rzeczywiście napisał. Odniosłem też wrażenie, że dla tłumaczki technika lotnicza i polskie nazewnictwo tej dziedziny jest nie tylko obce, ale i mało interesujące. Myślę, że tak zdecydowane opinie wymagają kilku przykładów, żebyście mogli wyrobić sobie własne zdanie. co powiecie na to: Str. 16: "Podwójne rozpórki stężenia po obu stronach przedniej części kadłuba, usztywnione drutami poprzecznymi, podtrzymywały środkową część kadłuba. Druty ze stężenia (podobnie jak całość zewnętrznego olinowania)miały kształt płata nośnego i były wewnętrznie przymocowane do górnej nasady dolnego skrzydła głównego , których dźwigary z kolei były przymocowane do przedniej części kadłuba za pomocą konstrukcji o kształcie podwójnej rury." O usterzeniu - też str. 16: "Statecznik o zmiennym kącie padania (który służył do tego samego, co trymer na powierzchni steru wysokości) był skonstruowany z dwóch rurowych dźwigarów wykonanych z żeberkowej konstrukcji z lekkiego stopu, przy czym ster wysokości był zawieszony na zawiasach do tylnego dźwigara (...) Lotki (to nadal o usterzeniu - przypis mój, Paweł) były skonstruowane w podobny sposób, zaś ich dolna część przechodziła w rufową część kadłuba w łączeniu nr 22, , do którego były przymocowane przy pomocy śrub. W ten sam sposób wyglądał ster, a jego dźwigar został przymocowany do lotek i tylnej części kadłuba za pomocą trzech zawiasów. Połączenie powierzchni sterowych z panelem kontrolnym pilota i drążkiem sterowym umożliwiało podwójne olinowanie." Str. 19: "Mająca wkrótce stać się standardem w RAF dwuczęściowa "ślepa tablica latająca" (ang. "Blind Flying Panel"), która nie została jeszcze wprowadzona, została wyposażona w pozornie przypadkowy zestaw zestaw kontrolny. Nie było sztucznego horyzontu, ale w górnej części panelu znajdował się termometr temperatury cylindra, wysokościomierz, prędkościomierz, pionowy wskaźnik poziomu obu płaszczyzn (w zasadzie poziomica), wskaźnik skrętu i poślizgu, obrotomierz silnika, wskaźnik ciśnienia oleju i wskaźnik ciśnienia doładowania." Wszystko jasne? To może nie znęcajmy się już nad opisem konstrukcji, może trochę o eksploatacji: Str. 25: "Dowódca jednostki w tym czasie, S/Ldr (przyp. tłum. Squadron Leader - Dowódca Eskadry) C.F.H. Grace został przyuważonypodczas lotu do domu z otwartą osłoną kabiny, jak również odmówił wysunięcia klap do lądowania, argumentując, że będą one miały szkodliwy wpływ na wyważenie samolotu. Bez korzyści wynikających z oporu, który zapewniały klapy, jego podejście do lądowania było zbyt gwałtowne co spowodowało nadmierną bezwładność samolotu." Nie będę Was katował dalszymi cytatami, z wyjątkiem jednego, i tu mam obawę, że tłumaczka nie zawiniła. Kampania norweska, str. 46: "7 maja (...) Tego samego dnia eskadra wypłynęła na statku M.S. "Chroby" i cztery dni później zacumowała w Sjvrin w północnej Norwegii. (...) Druga grupa, wśród które było siedmiu pilotów rezerwowych płynęła na pokładzie S.S. Sobriesti i dotarła do Bardufoss 20 maja." MS Chroby i SS Sobriesti... Ciekawe, pod jaka banderą pływały te statki? Swoimi wątpliwościami podzieliłem się z autorem, panem Adamem Cottonem. Ten od razu odpowiedział mi, że nie wiedział, że jego książka zostałą przetłumaczona na Polski, że zerwał współpracę z Kagero w wyniku nieporozumień i biorąc je pod uwagę nie jest zdziwiony jakością pracy tłumaczki. Napisałem też do wydawnictwa Kagero z prośba o komentarz - w końcu taka rola wydawnictwa, żeby chociaż przeczytać to co tłumacz przysłał - niestety po kilku dniach nadal nie mam od nich żadnej odpowiedzi. Podsumowując - mimo, że książka ma potencjał, to nie polecam kupowania jej. Chyba lepiej zainwestować w wersję angielską, jeżeli to nie jest to dla kogoś problem, a translator google da podobne wyniki jak powyżej... Albo może poszukać książki z innego wydawnictwa, z którym autor lepiej współpracuje... Bardzo dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  3. pmroczko

    Star 29 HP-3

    @Rafał B- rozumiem Twoje argumenty i szanuję je, ale obawiam się, że w ten sposób działamy na niekorzyść naszej społeczności. Chciałbym przekonać szanownych Kolegów, że jeżeli ktoś już włożył tyle pracy i się nią dzieli, to żeby postarać się jednak coś napisać, jak się uda, żeby to było oryginalne to tym lepiej, żeby autor widział, że na nas też to działa, że nie mamy jego pracy gdzieś i że warto zamieszczać jeszcze więcej podobnych treści. Często na naszym, polskim forum się spotykam ze stwierdzeniem, że koledzy nie będą tu zamieszczać niezasłużonych pochwał "na zachętę". Nie chciałbym, żeby się okazało, że zasłużonych (chyba w tym przypadku jak najbardziej) pochwał też nie będzie się zamieszczać, że na naszym forum można dostać tylko ochrzan... Pozdrawiam serdecznie, a autora pierwotnego wpisu proszę o więcej! Paweł
  4. Cześć! Jeśli chodzi o światła to może trochę pomogę... Wygląda to na standardowe amerykańskie światła i one są podłączane tak: Z lampy wychodzą "pigtails" zakończone standardowymi jednostykowymi złączami - masa, normalne światło i blackout. Nie wiem na pewno, jak Izraelczycy to rozwiązali, ale pewnie w którymś miejscu przez pancerz, pewnie w uszczelce wychodzą trzy przewody które łączą się z tymi z lampy i zwykle jeszcze są tam uchwyty, które przypinają złącza, żeby to nie "powiewało". Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam Paweł
  5. pmroczko

    Jelcz 315 cysterna

    Cześć! Jest to mocny kawał modelarstwa! Trochę mnie dziwi, że na takim starym ogórze są tablice ADR. Mam też taka propozycję - skoro jedna z opon jest płaska, to dla lepszego realizmy z tyłu przynajmniej jeden klosz powinien być stłuczony albo ukradziony. Przy okazji pytanie - jak robisz przednią szybę? Bo reszta części to wydruki 3D, prawda? Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  6. Mnożysz te Stary jak fabryka w Starachowicach - tylko o wiele staranniej
  7. pmroczko

    Star 29 HP-3

    Czemu tak mało komentarzy? Chyba wszystkim mowę odjęło... Piękny model - gratulacje!
  8. pmroczko

    Stearman PT-13/N2S-2/5 Kaydet

    Wygląda dobrze!
  9. No to patrz mnie - od 86 roku, kiedy zacząłem się rzucać na wszystko, co przypominało model plastikowy, takiego Karasia nigdy w sklepie nie widziałem, bo na pewno bym go kupił i próbował zbudować. Może do Wielkopolski ich nie przywozili? Albo to już za późne czasy były? Pozdrawiam Paweł
  10. Cześć! Patrząc na to, że w modelarstwie samochodowym standardem są amerykańskie wypusty z lat 70-tych to ten Revell jest całkiem szczegółowy. Ale oczywiście można tu dodać dodatkowe detale, zabawy na pewno nie zabraknie - także życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  11. Cześć! To i ja popatrzę - jest to dosyć ważny samolot w historii lotnictwa, a jeszcze nigdy w sieci nie widziałem, żeby ktoś to budował. Podoba mi się, jak wnętrze jest w tym modelu zrobione. życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  12. Dzień dobry! Z niektórymi benzynami do zapalniczek jest taki problem, że jak się nią rozcieńczy ciemną farbę, to po wyschnięciu ta farba dostaje jasnego nalotu i efekt washa bardzo się pogarsza - więc przynajmniej do ciemnych kolorów polecałbym jakiś inny rozcieńczalnik. Może też warto by o to w sklepie dla plastyków popytać. Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
  13. Moje doświadczenie jest takie, że trawkę "statyczną" dobrze jest urozmaicić - np. położyć mieszankę dwóch kolorów albo długości. Można ją też lekko prysnąć aerografem w niejednorodny wzór, a także podczas klejenia wysypać na nią trochę śmieci - drobno pokruszoną gąbkę, liście herbaty, wiórki z temperówki - tego typu rzeczy, żeby zasymulować suche liście i inne chwasty rosnące na łące czy murawie, bo jak często czołg jeździ po polu golfowym? Mnie się tym sposobem udało uzyskać taki wynik (skala 1:35): Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  14. Witamy w cudownym świecie modelarstwa! Satysfakcja jest wtedy, jak Ci się uda ze wszystkim poradzić! Niestety takie wrażenie często powstaje, szczególnie w przypadku nowych użytkowników. W takich przypadkach doradzałbym wzmocnić kręgosłup (moralny), nie dać sie podpuszczać i z przekonaniem robić swoje - to raczej przestaną, bo swoje miejsce zajmiesz sobie sam. Fascynujące jest, jakie długie i piękne dyskusje modelarze mogą prowadzić o kolorach, nie mając do tego szczególnych podstaw. Pan Rafał z dawno zamkniętego sklepu modelarskiego na ul. Półwiejskiej w Poznaniu twierdził, że przychodzili do niego klienci i mówili, że w 1939 roku widzieli nad poznaniem niemiecki samolot i on miał inny odcień, niż to co w modelu widać I tak można godzinami - a to kamera, skaner, emulsja fotograficzna, a to słońce kurz, starzenie się farby. W którymś momencie po fascynującej dyskusji trzeba w końcu powiedzieć stop i detal pomalować. Ja proponuje przyjąć stanowisko, że w którymś momencie modelarz, po wykonaniu rzetelnego "riserczu" przyjmuje rolę artysty i przedstawia swoją artystyczną wizję tego co było. I koniec, można klaskać, albo gwizdać. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
  15. pmroczko

    Puritan 1/50

    Od razu trzeba było tak pisać! A nie jakieś kominy...
  16. Cześć! Osobiście nie lubię aż tak ciężkiego błota na modelu, żeby, zwłaszcza w 1:72 dokładać jakąś masę która miała by reprezentować błoto. Jak wiadomo czołg strasznie trzęsie, więc błoto miało by tendencje do spadania - chyba, że na poziomych albo zbliżonych do poziomu powierzchniach. Jeśli chodzi o gąsienice i powierzchnie z nimi współpracujące, to tam z kolei błoto zostało by wymielone i wypchnięte na zewnątrz. Czasem kiedy wóz wyjedzie na twardszą i czystszą powierzchnię, to niektóre miejsca na gąsienicach wycierają się do gołego materiału bardzo szybko (goły metal/świeża guma), ale jeśli tkwi w bardziej błotnym wilgotnym miejscu, to dobra szansa, że wszystko poniżej błotników (i niektóre miejsca powyżej) musiały by być całe w kolorze mielonego błota. Bardzo często widzi się taki sposób tworzenia modelu, że najpierw powstaje model "czysty" a potem na to nakłada się brud. Ja stosuję inne podejście i namawiam innych do tego, bo uważam, że tak jest lepiej i łatwiej: pomalować przynajmniej spód modelu "cały na brudno" i w starannie wybranych miejscach namalować "czyste miejsca" tam gdzie brud odpadł, został zmyty, zeskrobany itd. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam! Paweł
  17. Nie bluźnij, dla wielu ważnych Członków tego Forum F-104 to najpiękniejsza rzecz, jaką w życiu widzieli! Model na pierwszy rzut oka bardzo estetyczny, jeśli chodzi o ewentualne błędy, to trzeba by się znać Jeżeli mogę delikatnie, tak jakbym widział problemy z łączeniem połówek na górze osłony radaru - może delikatne przemalowanie tego mogło by jeszcze pomóc? Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  18. pmroczko

    Puritan 1/50

    Że niby co ciekawego jest w kominie? To tylko słup gorącego, śmierdzącego powietrza obudowany kawałkiem blachy! A tu te wszystkie małe deseczki, i te sznurki... Nie idzie się napatrzyć!
  19. pmroczko

    Puritan 1/50

    Cześć! To i ja się włączę do dyskusji - sam też zbudowałem kiedyś podobny statek, też w 1:50, amerykański i z podobnego roku. Robiąc "risercz" do niego przeczytałem, że z racji dostępności towaru Amerykanie często stosowali żagle bawełniane, które miały trochę bardziej żółty kolor - ale tylko przed impregnacją a potem ciężką pracą na morzu gdzie ich czystość nie była priorytetem. Wolfram zu Mondfeld pisze w swojej książce o budowie modeli okrętów, że modelarze powtarzają błąd malarzy, którzy przedstawiali żagle jako o wiele bielsze niż w rzeczywistości, bo to ładnie wygląda. Podobno naprawdę białe żagle są dopiero od momentu kiedy do ich budowy zaczęto stosować tworzywo sztuczne, a przedtem nawet takie zabiegi jak smołowanie żagli w celu ich zabezpieczenia przed wodą morską, nie należało do rzadkości... Generalnie model bardzo mi się podoba, a zwłaszcza takie detale jak bloki, okucia itd. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
  20. O - super, dobrze wiedzieć, bardzo dziękuję za sprawdzenie. Muszę zapytać, jakie jest źródło tej fotografii? Pozdrawiam serdecznie Paweł
  21. Konkretny kawałek scratcha! Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
  22. I tak jest, oczywiście że zrobiłem risercz i oczywiście "pa ruski" też szukałem - a akurat tych fotek nie znalazłem... No ale cóż - jak już pisałem źle nie jest. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  23. Dzień dobry! Dawno już nie pisałem w tym temacie, faktem jest też że wolno tu prace idą, ale nie jest tez tak, że nie dzieje się nic. W związku z tym chciałem napisać mały update. Pierwsza sprawa to wirnik ogonowy - on prosto z zestawu też jest nieruchomy - to mi nie odpowiada, głównie ze względu na wrażliwość na ewentualne uszkodzenia. Zdecydowałem się od środka osadzić metalową ośkę, do której na koniec przykleję już pomalowany wirnik. Części dla takiego rozwiązania pokazuje poniższa fotografia: Poza tym rozpocząłem przygotowania do zamknięcia kadłuba. Pomalowałem wnętrze i wkleiłem dysze wylotową silnika (wziętą z zestawu AZmodel, jest trochę ładniejsza): Po zamknięciu i wstępnym oszlifowaniu kadłub wygląda tak: Przy okazji znalazłem też pewien błąd w modelu Special Hobby - poza tym dosyć ładnym. Chodzi o to miejsce: W rzeczywistości powinno być coś takiego: Teraz muszę się za to wziąć, ale tak, żeby nowe linie nie były o wiele brzydsze od tych zestawowych... Poza tym bardzo ostrożnie dałem trochę roztopionego ołowiu do nosa (po małej kropli, więc przeżył!) i pasuję go tak, żeby zbyt dużej szczeliny nie było. Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  24. Dzień dobry! Bardzo dziękuję za komentarze! @bulik58- tu mnie masz, ten zestaw to zabawa jakich mało! @BCI Batou - ale i tak dziękuję! @Bartosz Ciesielski- diody się do takich rzeczy dobrze nadają, ksenony czy świetlówki. Najtrudniej jest żarówki odwzorować. @Rafał B - dzięki za foty, dlaczego dopiero tak późno? Masz pomysł, co to jest ta mała skrzyneczka z okrągłym okienkiem nad drzwiami? Gdybym te foty miał wcześniej, to różne rzeczy bym zrobił trochę inaczej, ale i tak jestem dosyć zadowolony. Zrobię jeszcze próbę lekkiego przyciemnienia tych świateł i jeśli nie będzie dobrze to wrócę do tego co jest - a może ktoś ma inne zdanie? Z jasnością jeszcze można eksperymentować, z kolorem światła już raczej nie... Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam Paweł
  25. pmroczko

    AH-1G Cobra

    Proszę, jak na bogato będzie! To na jakim malowaniu w końcu stanęło? Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.