W ciągu trzech miesięcy od ostatniego wpisu o zmaganiach z Sambadem, wiele razy brałem model do ręki po czym odkładałem go do schowka. Nienawidzę dopasowywania nie pasujących do siebie elementów, szpachlowania i szlifowania. Po doprowadzeniu do zadowalającego mnie stanu i przetrasowaniu linii na kadłubie i skrzydłach, połączyłem elementy ze sobą i ponownie model został odstawiony na półkę. Przykadłubowe oprofilowanie skrzydła kompletnie nie pasowało do skrzydła. Część przy krawędzi natarcia była za cienka, natomiast w dalszej części za gruba. W związku z tym najpierw wypełniłem ubytek Poxiliną, następnie całość przy pomocy papierów ściernych wyprofilowałem do odpowiedniej grubości. Dodatkowo kadłubowe wnęki podwozia, nie pokrywały się z wnękami na skrzydłach. Do korekty użyłem ponownie poxiliny wypełniając ubytki w kadłubie oraz skrzydłach. Na koniec przetrasowałem zatarte linie i skorygowałem kształt zamkniętych pokryw podwozia w kadłubie.