Moses

Zapraszam do GALERII

W 1955 roku wzrosło napięcie na półwyspie arabskim, między niedawno utworzonym państwem żydowskim, a graniczącymi z nim krajami arabskimi. Tarcia te przerodziły się rok później do otwartego konfliktu, zwanego Kryzysem Sueskim. W październiku 1956 140 dywizjon przerwał loty szkoleniowe na Harvardach, i przeniesiony został w gotowość bojową. W ramach operacji Kadesh Harvardy otrzymały zadanie zaatakowania egipskiej bazy powietrznej El-Arisz. Obecność w bazie egipskich myśliwców odrzutowych, zmusiło dowództwo izraelskie do przesunięcia Harvardów do bezpieczniejszych zadań. Do czasu osiągnięcia przez Izrael przewagi powietrznej, miały patrolować półwysep Synaj, wyszukując i niszcząc egipskie siły na ziemi. Niestety Harvardy okazały się nie przydatne w nowoczesnej wojnie. 16 maszyn wysłanych do boju pierwszego dnia walk, zostało albo uszkodzonych albo zestrzelonych. Ciężkie straty zadane przez egipską obronę przeciw lotnicą, wśród tych powolnych i leciwych maszyn, zmusiły dowództwo IAF do przesunięcia ich do działań obserwacyjnych oraz kierowania ogniem artyleryjskim w bezpieczniejsze rejony. Zakończenie kryzysu Sueskiego w listopadzie 1956 roku zastał dywizjon w Strefie Gazy z 8 maszynami na stanie. Po zakończeniu Kryzysu Harvardy 140 dywizjonu wróciły do swojej pierwotnej roli. Nowych pilotów IAF szkoliły do 1961 roku, gdy zastąpiono ich francuskimi Fogua Magisterami. Model wykonany z zestawu firmy Academy, waloryzowany fotelami żywicznymi formy Pavla, oraz kalkomaniami firmy DP-Casper, przedstawia T-6 Harvard ze 140 Dywizjonu treningowego, stacjonującego w bazie Beersheba. Październik 1956.

Miało być dobrze że chociaż Tobie się podoba, bo mi nie dokońca ;)

To dobrze że chociaż Tobie się podoba, dobrze że na fotkach nie widać tego co skopane zostało, co nie wyszło.... Tango będzie lepsza

Rpbertas zdziwiłem się ostatnio bo znalazłem fotkę UH-1E w barwach USMC, i nie była to maszyna grająca w żadnym filmie, ale w tym wypadku oczywiście chodziło o UH-1E Gunship

Ideą przyświecającą projektantom helikoptera AH-1 Cobra, było stworzenie szybkiej, agresywnej wyspecjalizowanej platformy bojowej. Nowa maszyna miała wykonywać zadania wspierania działań wojsk na ziemi, wyszukiwania oraz niszczenia celów naziemnych, zwiad ogniem, oraz eskorta helikopterów transportujących piechotę. Działania maszyn US Army nad ryżowymi polami Wietnamu zostały dostrzeżone w Korpusie Piechoty Morskiej, którego dowództwo postanowiło wprowadzić do służby nowe maszyny. Jako że działania USMC odbywają się z morza, zażyczono sobie aby wersja dla USMC była dla bezpieczeństwa wyposażona w dwie jednostki napędowe. Dodatkowo biorąc pod uwagę zadania stawiane przed nową maszyną, zmianie w stosunku do Armijnej „Golf” Cobry, korpus chciał silniejszego uzbrojenia w wieżyczce. Nowa wieżyczka firmy General Electric, wyposażona zostało w 3 lufowe działko XM-197 kalibru 20mm z zapasem 750 naboi. Prace nad nową wersją maszyny nazwaną Sea Cobra firma Bell rozpoczęła w 1968 roku. Zbiegło się to z rozpoczęciem przez partyzantkę komunistyczną oraz wojska Wietnamu północnego ofensywy Tet, podczas której USMC utracił wiele maszyn UH-1E które wykonywały zadania wsparcia gruntów na ziemi. W ramach uzupełnień wypożyczono od Armii 38szt AH-1 w wersji Golf, natomiast firma Bell w maju 1968 roku została zobligowania do dostarczenia 49 nowych Sea Cobr. 14 października 1969 roku dokonany został pierwszy oblot Cobry w wersji „J”, była to maszyna o numerze seryjnym 157755. W lipcu 1970 roku cztery nowe Sea Cobry trafiły do Bazy Marynarki Wojennej w Patuxent River gdzie do marca 1971 roku testowane były przez Biuro Inspekcji i Przeglądów (Bureau of Inspection and Survey – BIS). We wrześniu 1970, dostarczono pierwsze maszyny do Korpusu Piechoty Morskiej, szkolenie na nowych helikopterach rozpoczął dywizjon VMO-1 z MCAS New River, natomiast na początku 1971 roku, cztery maszyny dostarczono do dywizjonu HML-367 działającego w Wietnamie. 7 kwietnia 1971 roku do MCAS New River dostarczono 5 nowych maszyn które stały się zalążkiem pierwszego z czterech dywizjonów bojowych wyposażonych w AH-1J . Do końca czerwca dostarczono pozostałe 23 maszyny do dywizjonu HMA-269 czyniąc go pierwszym w pełni wyposażonym dywizjonem w nowe maszyny. Model wykonany w skali 1/72 z zestawu firmy Fujimi przedstawia maszynę AH-1J Sea Cobra Bu.No. 157762 z dywizjonu HMA-369 stacjonującego w MCAS Futema, na wyspie Okinawa ter. Japonii, w lutym 1976 roku.

Można albo nie można decyzja sklejającego.

Jak w temacie, czego użyć do zabezpieczenia efektów wykonanych Tamiyowskim zestawem?

Bardzo udany powrót do modelarstwa

Słyszałem że ma ponoć duże bicia.

www.youtube.pl - nie musisz dziękować

Czym szpachlowałeś?

Trochę ostatnio poleniłem i modelarsko, i z wpisami. Ubiegły tydzień upłynął na szlifowaniu i dopasowywaniu do siebie połówek kadłuba, oraz skrzydeł. Mimo to nie było się bez szpachli, więc obecnie kolejny z rzędu dzień schnie Tamiyowska szpachla, czekając aż złapie wenę do znienawidzonej prze zemnie pracy z papierem ściernym i odtwarzaniem później linii podziałowych.

Jest to fotomontaż

Kowal nie odwalaj maniany....

To już będzie trzeci mój model w tym kamuflażu

Izraelski Harvard w zasadzie skończony, czeka na ostatni detal, wrzucam na warsztat więc kolejną maszynę z Magen Dawid na skrzydłach, Dassalt Mystere B2 z Az Model Model od jakiegoś czasu w zasadzie jest niedostępny w sklepach, mi się udało dostać edycję przedstawiającą maszynę francuską w tygrysim malowaniu, dlatego wspomogę się kalkomaniami DP Casper Operation Moked – June 1967. W weekend popracowałem nad żywicznym kokpitem. Składa się on z 3ch części, wanny z panelami bocznymi, ścianką tylną oraz drążkiem sterowym odlanym jako jeden element, fotelem pilota oraz tablicą przyrządów. Wanna oraz tablica przyrządów pomalowane zostały przy pomocy aerografu farbą Black Grey Model Mastera, fotel natomiast malowany był pędzelkiem przy użyciu farb Vallejo Model Color. Następnie przyszedł czas na ożywianie kabiny. Po zabezpieczeniu części Sidoluxem, na elementy czarne położony został Black Wash Vallejo, na fotel natomiast użyłem Brown Blue Wash od AK Interactive. Następnie wash został zabezpieczony matowym lakierem akrylowym od Vallejo, po czym poszedł srebrny suchy pędzel oraz gąbka. Na koniec pigment z Tamiya Weathering Master Set i ostatnia warstwa akrylu matowego Vallejo

Czym tak ładnie niszczysz?

Dajcie znać jak coś ustalicie, i byle by to nie było jutro ;)

Ok, jak tylko skończy zajmować się najmłodszą kobitką przedłożę jej wniosek o wychodne ;)

o tym., Seaspritea Airfixa już mam. Szukam konwersji do tego, przed tym jak powiedziałeś że coś takiego istnieje chciałem konstrukcje oprzeć o artykuł w AIRFIX BUILD & CONVERT part 6 -Aviation Classics Part 1' http://www.sampublications.com/books/airfix-build-convert-series/airfix-build-convert-part-6-aviation-classics-part-1-39-/prod_459.html

Gdzie zakupiłeś tą konwersję?

HH-3 jest ze stajni Lindberga UH-2A - plis gdzie jest ta konwersja!? HH-43 robi Mach2 CH-37 Special Hobby CH-46 Hobby Boss

Bardzo fajny pomysł z tym alumunium dope, ładnie odcinają się powierzchnie metalowe od tych płóciennych. Jedyne co mogę zasugerować przy następnych projektach to użycie jakiegoś fajnego polerowanego metalizera.

Flacha a od podstawy opromiennika nie powinny być połówki kadłuba zaszpachlowane do pierwszej poprzecznej linii podziałowej?