TAW

No to takie trochę chyba życzeniowe myślenie bo może i jest cichy i w miarę "wydajny" ale skoro ciężko Ci się tym maluje to chyba nie działa za dobrze. Bo chodzi głównie o to, żeby się właśnie fajnie i przyjemnie malowało. A jak jest fajnie i przyjemnie to i efekty są lepsze. Nie ma się co oszukiwać - za kompresor (gotowy) to na bidę trzeba trochę ponad 3 stówki dać, ale różnica jest niebo a ziemia...

No właśnie rozjaśnianie środków plam słabo do mnie przemawia - już prędzej jakoś w ciągu logicznym do koloru bazowego. Pytam bo w następnym modelu będę miał 3-kolorowy kamuflaż z ostrymi przejściami i biorę na tapetę warsztaty z taka tematyką, ale u Ciebie będzie z ręki więc przejścia bardziej płynne. Takie rzeczy załatwiam zawsze czarno białą bazą i przy malowaniu z ręki rozjaśnienia układają się w logiczną całość, za to za bardzo nie wiem jak ugryźć trzy kolory przy maskowaniu a nie chciałbym się ograniczać tylko do jednego (choć to też na wielu modelach fajnie wygląda). No ale każdy warsztat jest nowym wyzwaniem i okazją żeby przećwiczyć coś nowego.

Bardzo ładnie poobcowałeś z tym aerografem Teraz ma pazur i wszystko wyostrzone i dla mnie mógłby być już taki jak jest- jednokolorowy ale wiem, że robisz pod konkretny egzemplarz. Kamo z ręki czy maskowane? Będziesz jakoś różnicował odcieniami kolory plam na etapie aerografu czy już olejami po wszystkim?

Przerabiałem dokładnie taki sam zestaw - jak dla mnie to bardziej pompka bo chyba 1 Bara nie wyciąga - nie da się nawet za dobrze aerografu odbombelkować. Z tego co pamiętam to była tam z boku regulacja ciśnienia.

Autor od trzech lat nie logował się na forum... Możliwe, że model już dawno zrobiony w domowym zaciszu albo zarzucił hobby A już sie ucieszyłem, że ktoś robi gada i będzie można coś podpatrzeć.

Cóż tu robić poradnik jak już wszystko zostało nagrane - sam musiałem korzystać z takich poradników bo podstawki to dla mnie coś zupełnie nowego. Wszystko co tu użyte to gotowce więc żadnego prochu nie wymyśliłem ale ciesze się że ostatecznie dobrze wyszło.

Czekam na dalsze postępy bo jestem ciekawy tego cieniowania po wszystkim. Wydaje się to być dobrym rozwiązaniem ale dość ryzykownym kiedy mamy już pomalowany cały kamuflaż. Ale trzeba wierzyć w siebie . Nie wiem na ile zdjecia mogą być prześwietlone ale wydaje mi się bardzo ładny ale blady ten kolorek. Prawdopodobnie trzeba będzie użyć filtra. W każdym razie bryła tej maszyny jest na tyle ciekawa, że już teraz przy delikatnym cieniowaniu jasnym kolorem wygląda apetycznie. Czuje, że będzie dobrze

Model kompletny bo i w budowie przywiązanie dużej uwagi do każdej duperelki i na dodatek mega atrakcyjnie pomalowany. Upchałeś tu tak wiele efektów specjalnych, że chce się to oglądać i oglądać z jeszcze bliższa i odkrywać dalej cieszące oko szczególiki. Ten model jest jak to mówił kiedyś były selekcjoner "international level" i dawać go na okładkę jakiegoś łedering magazynu. Gratuluję- jeden z najlepszych jakie widziałem

Osobiście nie przekonują mnie rozjaśnienia przez środki koloru jednak lepiej tak niż by miał być zupełnie płasko pomalowany. Model imponujący, ale taką instalację to rzeczywiście widziałbym na jakimś gruncie. BTW w jaki sposób kupujecie produkty VMS bo handel międzynarodowy jest mi kompletnie obcy? Da się to kupić jakimś polskim kanałem za złotówki?

Figurant miażdży - cała pracochłonność procesu kalkowania munduru w pełni odwdzięczyła się w niesamowitym efekcie końcowym. Kamizela, buty i cieniowanie kominiarki też super. Jednym słowem sztos!

Na pewno duży plus za ambitny i swojski temat! W szczegółach Meridy nie siedzę na tyle żeby oceniać merytorykę wykonania więc na pierwszy rzut laickiego oka wszystko wydaje się zachowane tak jak należy. Dużo pracy napewno tu widać, jednak pomimo tego jest parę elementów, które mogłyby wyjść lepiej. Przede wszystkim osłony lamp przednich - ich grubość byłaby zbyt duża nawet w 1/35 a w 1/72 jest już nawet niedopuszczalna. Mocno zwracają na siebie uwagę i widać nawet że nie są połączone z pancerzem a na dodatek mają nieprawidłowy kształt - szkoda że pomimo ogromu roboty nie dopieściłeś tego mocno wyeksponowanego detalu. Druga sprawa (i tu wychodzi niewdzięczność skali) to liny bo ich zbyt gęsta faktura przypomina wąż ogrodowy. Brak też ich zamocowania do błotnika. Zostając przy błotnikach to można było pokusić się o dorobienie instalacji paliwowej przy zbiornikach - całkiem widoczny detal w tej rodzinie czołgów. Malowanie takiego maleństwa jest dla mnie czymś nieznanym, więc takie jakie jest + wash miejscami niewytarty udający brud wydaje się być wystarczające w kwestii artystycznej, ale tak pomalowane beczki - w takim stanie lepiej byłoby je ściągnąć bo swoim odrębnym kolorem i niedokładnym malowaniem mocno zwracają na siebie uwagę także ta biała obwódka na priorytetach drogowych daje po oczach. Rdzę na osłonie wydechu zostawię do oceny weteranom LWP i wczesnego WP Model jest pełny sprzeczności bo z jednej strony zrobić Meridę, dorabiać części, dbać o zgodność merytoryczną to nie byle wyczyn i za to szacun ale zostawiłeś też wiele miejsc, które rzutują na odbiór modelu "in minus". Zaznaczam, że moja ocena może być też zbyt surowa bo nie robiłem nigdy 1/72 i choć staram się to brać pod uwagę to pewne przyzwyczajenia czy oczekiwania z 1/35 pewnie się w tym wpisie przebijają.

Powiem tak - jak żywy choć nie na chodzie! Zrobić dobry wrak to jest jednak sztuka! Bardzo realne i umiarkowane efekty wyglądu czołgu w stanie postępującego rozkładu i na dostatek świetnie pomyślana podstawka z wrakiem zakopanym w martwej naturze. Dodatkowo ścięte drzewo wymownie dopełnia ta smutna scenkę - bardzo udana kompozycja i dobrze wykonana. Mega klimat. BRAWO - bardzo mi się podoba

Jak na pierwszy poważne podejście to bardzo fanie wyszło Widać, że starannie zbudowany. Trochę zabawy kolorami tu widać - chodzi o ten preszejding ale przynajmniej jak na mój gust można by trochę odważniej ale to jak wiadomo kwestia gustu. W każdym razie całkiem płaski nie jest i to jest duży plus. Co do brudzenia to sama pasta średnio daje radą - widać tu ostre przejścia czyste - brudne szczególnie na tyle pojazdu. Do tego najlepiej i chyba najbezpieczniej jeszcze byłoby podziałać olejami ziemistymi żeby rozmyć tę granicę lub użyć ziemistej farby z aerografu co też dałoby bardziej miękki naturalny efekt. Na gąsienicach miejscami mogłyby się jeszcze pojawić metaliczne przecierki bo wszak jechał po twardym. Przy tak odsłoniętym biegu gąsienic warto też zainwestować (jeśli masz nadwyżki budżetowe) w ruchome gąsienice, które ułożą się nieporównywalnie lepiej niż klejone na sztywno. Ale całościowo wyszło bardzo ładnie, mi się podoba i jestem na tak. Mam nadzieje, że zostaniesz w tym dziale i w tej skali na dłużej bo po dokonaniu zakupu paru farb olejnych do brudzenia, filtrów itp. masz potencjał żeby robić bardzo atrakcyjne modele pancerne

Miło mi to czytać @Evildead bo Twój nick zawsze kojarzy mi się ze świetnymi podstawkami

Piękny kolor Jeździłbym i popijał

Cześć. Jak w temacie, zrobiłem 3 podstawki pod modele (głównie czołgi) na których mógłbym prezentować zrobione przez siebie prace. Z założenia ich uniwersalność ograniczyła mocno inwencję przy ich budowie - chciałem uzyskać jak najbardziej uniwersalny grunt, który nie wskazywał by mocno na położenie geograficzne (więc odpadły elementy krajobrazu jak kapliczki i płoty, bariery, skały i kamienie itp.), porę roku (drzewa, kwiatostan czy opadnięte liście a sama trwa zielona z żółtawymi naleciałościami). Także ukształtowanie terenu starałem się osiągnąć jak najbardziej płaskie ze względu na różny rozstaw osi i długość samych pojazdów - chodziło o to, żeby koła czy gąsienice gdzieś nie lewitowały w jakiś nienaturalny sposób. Przy tych założeniach powstały trzy podstawki, które różnią się przede wszystkim warunkami atmosferycznymi panującymi na gruncie - podstawka sucha, mokra i uśredniona. A teraz jak to wyszło w praktyce i z czym się to podaje... 1. Podstawka z suchą ziemią i piaszczystym nalotem - jedynie do pojazdów z suchym, ziemistym brudzeniem i kurzem. 2. Podstawka mokro-wilgotna na pojazdy gdzie pojawia się brudzenie z użyciem ciemniejszych i mokrych odcieni ziemi. 3. Podstawka uśredniona. Podmokły grunt i bardziej sucha droga maja za zadanie sprawić, że odnajdą się tu pojazdy zarówno suche i mokre - przy elastycznym założeniu czy dopiero wjechały na betonową drogę z mokrej ziemi czy jeszcze nie opuściły utwardzonego terenu. Jak wyszło to już zostawiam Wam do oceny bo to moje pierwsze poważne podejście do kwestii terenu. Na pewno czeka mnie jeszcze zimowa przygoda w terenie ale to dopiero przy okazji następnego pojazdu, który będę chciał osadzić właśnie w zimowych klimatach.

Bardzo ekologiczny projekt Świetne operacje plastyczne starych modeli podane na bardzo estetycznych podstawkach. Na takich projektach widać tez wielki postęp w umiejętnościach modelarza bo modele niby te same a zupełnie inne

Wybitny model - niezwykła drobiazgowość daje piorunujący efekt. Niezwykle realny wygląd taki, że mógłbyś wystawić na sprzedaż na portalu motoryzacyjnym i ludzie by się zgłaszali. Modelarsko zupełnie nie moja tematyka ale takie modelarstwo nie sposób nie podziwiać.

No i fajnie - teraz dokup jeszcze jakiś cywilny ciągnik i na hol z nim!

Haha ale pilniczek Tamiya dedykowany do blaszek jest Też go bardzo lubię- sprawdza się i nie jest jakoś pieruńsko drogi jak na narzędzia tej firmy.

Najpierw to trzeba nałożyć błyskol (lakier błyszczący) ale to już chyba masz za sobą bo się błyszczy - przynajmniej tak na zdjęciach wygląda. Najbezpieczniejsza metoda wg mnie to potem kalki i zabezpieczyć je lakierem - może być błyszczący lub satynowy a potem zdrapki, wash i brudzenie. Ale jak widać metody są różne

T-72M. Drugi link.

Przecież tu prawie nie ma z czego drapać... Będziesz robił wrak czy jakiś porzucony egzemplarz?

Mam nieodparte wrażenie, że zabrakło Ci farby... Ale czekam na dalsze kroki bo za tym musi się kryć coś przebiegłego

Może na następną podstawkę, żeby się czymś różniły