zaruk

Powinno zadziałać.

Jeśli chodzi o klej CA, to - jak mi się wydaje - najlepiej szlifować niecałą godzinkę po aplikacji. Oczywiście trudno tu uogólniać, różne są przecież kleje. Ale wyszło dobrze, jest nadzieja, że wzmocni to całą konstrukcję. Powodzenia.

Ja bym ciął. Nie wygląda na zbyt trudne do wyprowadzenia. Rzadziej lub częściej będziesz natykał się na podobne sytuacje. Esencja tego sportu.

Nie jest to żadna figura stylistyczna - po obejrzeniu kratownicy wróciłem na początek strony, żeby sprawdzić skalę. W tym wieku miewam już problemy z pamięcią.

Czy klej CA nie będzie tu pomocny? Nie tylko sklei pęknięcia, ale też wypełni ubytki, po czym będzie można go wyszlifować. Co ważne, jest niedrogi i można go wszędzie kupić (Kropelka).

Piękna sylwetka i atrakcyjnie wykonany model. Radość dla oczu.

To się pewnie zaraz rozpocznie dyskusja... Aerograf sam nie maluje, choć pewnie są lepsze i gorsze. Wprawa i obeznanie z własnym sprzętem mają istotne znaczenie. Myślę to o doborze farby, stopniu jej rozcieńczenia i ustawieniu ciśnienia. Sterując tymi parametrami można wiele osiągnąć, ale trening jest niezbędny. Powodzenia.

Akcesoria bardzo zacnie pomalowane.

Bardzo udany, podoba mi się.

Piękne samoloty robisz. Podziwiam.

Jeśli idzie o urodę Angielek, to musimy mówić o rdzennych mieszkankach Albionu, nie o pięknych czekoladkach czy pastereczkach o jakie ocierałeś się będąc w Narożnej Walii (co to za Anglia zresztą). Mam na myśli kanon piękna, którego dobrym przykładem była premier Margaret. Wyraźne są tu wpływy, znanej powszechnie, miłości Anglików do koni. Natomiast w kwestii flejowatości to jasnem jest, że żaden wyjazd nie może być udany bez wytarzania się w terenie lub, przynajmniej, wysmarowania kieszeni plecaka błockiem. Potwierdza to uśmiech Karoliny, najszerszy, jaki do tej pory widziałem (przy okazji pozdrawiam). Jeśli zaś chodzi o Lancastera, to - mimo kompletnej ignorancji - też musiałem zatrzymać się nad tym zdaniem wiedząc, że coś w nim jest nie tak.

Czy na trzecim zdjęciu jest model, czy oryginał?

Ładnie to wygląda.

Świetny model i zdjęcia. A nazwa własna wyborna.

Fajnie, że wróciłeś do tematu.

Może to rodzaj maskowania? No wiesz, na schronach też się trawkę sadziło...

Fajnie się prezentuje, gratuluję wyróżnienia.

Malowanie to główny atut, ale cały model prezentuje się świetnie.

Bardzo fajny, podoba mi się.

Kolor wydaje się być dobry. Nie zapomnij o lakierze. Tamiya robi lakiery w odcieniach żółtym, pomarańczowym i czerwonym. Można nimi dodatkowo skorygować ostateczny efekt. Po lakierze też oczywiście można, robiąc filtr z farb olejnych w celu uzyskania ciemniejszych barw.

Ciekawy projekt. Będę zaglądać.

To nie wydaje mi się zbyt logiczne, może wiesz dlaczego takie nazewnictwo się przyjęło? Jeśli zdecydowano się stosować nomenklaturę odwołującą się do anatomii, to najłatwiej (i najbardziej logicznie) było wykorzystać nazwy dotyczące organizmów będących pierwowzorem lub źródłem dla danej grupy maszyn. W przypadku samolotów naturalnym wzorcem wydają się być ptaki. Stąd zapewne lotki, czy skrzydła. A tu nagle nos... Pasuje jak pięść.

Torowisko jest sterylne, bo żadne pociągi tamtędy nie jeżdżą. Świadczą o tym pordzewiałe szyny. Mnie podoba się klimat tej winietki, sporo pracy tam chyba weszło. Następny pojazd mniej poobijaj i będzie bardzo dobrze.

Poćwicz fakturę drewna na kawałku plastiku. Wypróbuj różne pędzle (niekoniecznie nowe). Wrzuć zdjęcie, jaki rodzaj drewna chcesz odtworzyć i gdzie ono było (tutaj to chyba tylko w kokpicie). Będę zaglądał.

Horror... Wydaje Ci się, że to wamodowski rozcieńczalnik maczał w tym palce? Też używam i dlatego dopytuję. Jak się lakierowało, bez plucia? Jak zrozumiałem, ta butelka lakieru była już wcześniej używana?