zaruk

Nie lekceważę rad doświadczonych kolegów.

Pytałeś o lakier, pisałem o lakierze. Farby rozcieńczam podobnie lub bardziej.

Maluję gunziakami, więc się wypowiem. W zasadzie rzadko rozcieńczam mniej, niż 1:2 (farba:MLT), najchętniej 1:3. Maluję cienkimi, szybko wysychającymi warstwami. Nic się nie zapycha, mniejsza szansa na przyklejenie się farfocla.

Może odwrócę zagadnienie i napiszę, czego brakuje mi u siebie. Chodzi o planowanie, przemyślenie etapów budowy, przewidywanie problemów, jakie mogą się pojawić. Ja działam, po części, chaotycznie. Tego mi się nie chce - zrobię co innego, nie zapisałem składu mieszanki kolorów - dam na czuja, coś pamiętam z instrukcji, którą przeglądałem dawniej - nie sprawdzę bo przecież pamiętam (nie chce mi się) - robię. No i to rodzi problemy, do uniknięcia w przypadku zorganizowanej pracy i silnej woli. Dobrze, że staram się je chociaż poprawić - nie zawsze się jednak udaje i wówczas konieczne są kompromisy. Godne aplauzu modelarstwo jest (chyba) pozbawione takich bolączek. Tak sądzę, może ktoś bardziej doświadczony się wypowie... To nie jest też tak, że nie lubię swoich prac. Owszem, wiem ile mnie kosztowały wysiłku i czasu, są w pewnym sensie moimi dziećmi co powoduje, że trudniej o obiektywizm. Ale znam też ich słabe strony, kojarzę je ze (swoimi) porażkami i niepowodzeniami co wpływa na ostateczną ocenę. I dlatego mam przeświadczenie, że aplauz to za duże słowo.

Wersal jest niezbędny bo oliwi układy międzyludzkie i sprawia, że płynniej działają. Tu jednak wersalu nie było, wpis oddawał moje odczucia. Być może te odczucia wynikają z nieprzyzwyczajenia do aplauzu (w życiu jakby na nim zbywało) a może ze świadomości ile wypadek człowiek zaliczył w trakcie budowy i ile się namęczył żeby to naprawić/ukryć.

Marku, dziękuję za pozytywny odbiór. Jesteś jedną z osób stanowiących dla mnie na tym forum modelarski punkt odniesienia, dlatego zbytnia uprzejmość z Twojej strony wprawia mnie w lekkie zakłopotanie... Zapewniam Cię, że nie ma żadnych podstaw abyś sobie Elektryczne Gitary nucił, choć to jeden z moich ulubionych zespołów. Pozdrawiam.

No tak, to trochę tłumaczy.

Pewnie pisałem, nadal zresztą tak uważam. Może nie "bardzo", ale stresujące jeśli o mnie chodzi. Na obecnym etapie wtopy są immanentną częścią mojego modelarstwa. Natomiast pewną pociechą jest fakt, że większość z nich można odkręcić. Wymaga to dodatkowego czasu i wystawia na próbę cierpliwość, ale zawsze to coś. Spróbuj spojrzeć na to z tej perspektywy

Jak zwykle świetne malowanie, zwłaszcza cieniowanie płatów. Czy dobrze rozumiem, że Pulcheryję malowałeś ręcznie?

Bardzo udany brzydal, gratuluję kolejnego ukończonego projektu. O zdjęciach już pisano ale jeszcze chwilę pociągnę ten temat - moim zdaniem poprawa ich jakości jeszcze bardziej zwiększyłaby przyjemność z oglądania Twoich prac. Mnie też udaje się co któreś tam zdjęcie, tym bardziej jednak nie żałuję czasu na fotografowanie z wykorzystaniem różnych ustawień aparatu. Pozdrawiam.

Chyba w trakcie. Ciekawie wygląda, jak przez żółte okulary. Czerwień pulpetów powinna to złamać.

Tak, to rozcieńczony smoke. Bardzo użyteczna farba choć trzeba uważać, żeby nie przesadzić bo o to nietrudno. Jeśli po odlepieniu pasków coś tam się na granicy nazbierało to, po dobrym wyschnięciu farby, można to zeszlifować mikromeszowym pilniczkiem bez lub z minimalnym naciskiem. Nie jestem pewien, czy tak czarno - biało to wygląda. Jeśli spieprzysz coś na sam koniec, często poprawiać musisz także efekty poprzednich etapów. W przypadku preszejdingu straty są zazwyczaj łatwiejsze do naprawienia. Po sobie widzę, że - w miarę nabierania doświadczenia i pewności siebie - chętniej będę korzystał z cieniowania po malowaniu. O ile notatki mnie nie mylą, to osiem - w okresie mojej świadomej obecności na forum. Ciekaw jestem, czy Ty doszedłeś do obecnych wniosków sam ucząc się na własnych błędach, czy też skorzystałeś z nauk kogoś bardziej doświadczonego. Zapewniam, że to nie jest podchwytliwe pytanie - jestem ciekaw jak było w Twoim przypadku.

Ciąg dalszy następuje. Malowanie skrzydeł. Biały podkład Gunze, na to imitacja cieni na falistej powierzchni płótna. Nieoceniona okazała się taśma Aizu, zakupiona na wszelki wypadek przy okazji jakiś zakupów w BNA. Nie skręca się, dobrze przylega, nie odrywa farby (wąska jest, co prawda - może to dlatego) i można ją przyklejać wiele razy. Od spodu kolorek morsko - niebiański z jakimiś plamkami mającymi udawać przebarwienia płótna. Jak się potem okazało, pomysł z tym preszejdingiem nie sprawdził się, bo po jakiś tam naprawach i korektach znaczna część cieniowania znikła i trzeba było odtwarzać. Lepiej sprawdziłyby się te cienie po malowaniu i następnym razem tak zrobię. Znaki tradycyjnie maluję. Jest z tym trochę roboty, ale efekt moim zdaniem lepszy no i radocha po zdjęciu masek, jeśli wszystko się udało. Jak chirurg plastyczny, zdejmujący bandaże z upiększanej klientki - tak się wtedy trochę czuję Jeszcze jakieś tam korekty, oleje, mały łoszyk w zakamarkach i dół gotowy. Na górze był w tamtym okresie dwubarwny kamuflaż, określany przez pilotów jako wykończenie fabryczne. Miałem trochę wątpliwości dotyczących koloru nazywanego "mauve", będącego odcieniem fioletu. Według WnW ten fiolet był mocno przełamany szarym i wyglądał mniej więcej tak: Jednak książka "Jasta Colors" nie pozostawia wątpliwości, że to fiolet. Do autora, Bruno Schmalinga, można mieć chyba zaufanie wiedząc, że osobiście spotykał się z pilotami i omawiał z nimi malowania ich samolotów. Założyłem więc, że to on ma rację. Maski do znaków wykonałem sam, podpowiem tutaj, że dobrze jest odrysować wzory za pośrednictwem kalki technicznej. Nie wiem dlaczego, ale po odklejeniu maski (taśmy Tamiya) od kalkomanii służącej za wzór, ta pierwsza natychmiast odklejała się od powierzchni modelu. Używając jako pośrednika kalki, przyczepność nie budziła zastrzeżeń. Efekt końcowy: I trochę szczegółów Oczka na naciągi I to obecnie wszystko, niedługo dalszy ciąg programu.

Z tą strefą komfortu to tutaj jest w ten sposób, że co chwila trzeba z niej wychodzić. I chyba nie jest też tak, że dopiero po trzech modelach uda Ci się wygiąć drucik, a po pięciu - wkleić kawałek kawałek plastiku w szczelinę. Także Tomek, ten tego... "Więc ponieś flagę weź na odwagę I chodź na Pragę pod lunapark" (jak to u nas śpiewają).

Poczułem się troszkę jak w Tańcu z Gwiazdami Dysponujesz może jakimś zdjęciem z epoki, na którym widać zaakcentowanie konturów i słabsze wypełnienie plamy? Temat ciekawy, chciałbym sobie wyrobić choćby jakieś mgliste pojęcie na ten temat. Będę wdzięczny.

No tak, ale on robił modulację na poziomie preszejdingu. O ile mnie nie myli pamięć...

Działa. Przynajmniej u mnie. Przeskoczyłem z pancerki na samoloty i cały czas mam problem z wypuszczeniem czystego i nie zużytego egzemplarza.

Super wyszedł. Czysta przyjemność oglądania.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że nie polecałeś. Także moja wypowiedź też była z przymrużeniem oka.

U mnie w opisie zamiast "ciasta" napisane jest "tortu" co wskazuje na pewne zawężenie specjalizacji. Jednak ja, w przeciwieństwie do Kolegi HKK, bym nie brał. Oczywiście jeśli poruszamy się w obszarach modelarstwa, a nie cukiernictwa.

Świetny. Prawie czyścioch, jak to u samolociarzy - ale tu, IMHO, na plus.

Bardzo spójna i plastyczna całość. Naprawdę jest na co popatrzeć.

Znakomicie pomalowany i bardzo realistycznie wygląda. Brawo.

Michał, już nic więcej nie pisz.

Trudno Ci się teraz będzie zatrzymać...