Gerd

Bardzo fajny. Gratuluję. WOB - Wielbłąd Obity Blachą...

Super praca. Genialne malowanie. Świetny po prostu. Gratuluję i zazdroszczę przy okazji.

i na podstawkę go!

no jest tego trochę. Gratuluje kolekcji. Tą Ciervę chętnie bym, dokładniej zobaczył...

Super. Baaaardzo mi się podoba.

Tylko nie to! Fajny model, szkoda go tak banalnie topić w błocku, wymyśl coś! Ja też głosuję za ludzikiem.

Zabrałeś się za piekielnie trudny eksperyment. Gratuluje odwagi i pomysłu.

Super fajny, gały wyleciały. Gratuluję i zazdroszczę!

Dla mnie bomba, dawaj go na podstawkę!

Super. Bardzo mi się podoba takie pastelowe malowanie. Stara Tamiya się trzyma! Gratuluje.

Tak, 橘花 (Kikka) to tylko jedna, na dodatek mniejsza, z mutacji Me-262. Na obrazku porównanie wielkości - cień to 262, szkic to Kikka. Przy okazji składane skrzydła wskazują na Marynarkę Wojenną jako głównego odbiorcę, ale o tym jeszcze będzie. Druga bardziej przypominająca niemiecki oryginał Ki-201 Karyu (Ognisty panie-ten-tego Smok) Z założenia miał być stworzony na potrzeby dla armii lądowej - skończyło się na samych założeniach. Wizerunek jednak jest znany I nawet model bracia Czesi wystrugali (RS-Model nr kat. 72081). Nic w tym nadzwyczajnego w końcu niemieckich fantastycznych konstrukcji w dowolnych skalach i dużych na nakładach co nie miara. Jaskółka po japońsku to jedno. Jest jeszcze Jaskółka po rusku. Tu zwyczajowo nikt nikogo o zdanie nie pytał. Suchoj rozebrał Schwalble na kawałki i zrobił własnego Frankensteina. Su-9. W 1:72 jest i to (Prop&Jet nr kat.7208) – nie wiem co jest w środku i chyba wiedzieć nie chcę. A potem Su-11… ( …a potem zupełnie inne samoloty oznaczył takimi samymi nazwami). Z jednej strony trudno się dziwić. Po co wymyślać coś co już jest wymyślone, zwłaszcza, że konstrukcja dolnopłata z silnikami na skrzydłach sprzyjała testom różnych jednostek napędowych bez ingerencji w konstrukcję. Pamiętając, iż silniki odrzutowe w owym czasie były… niedoskonałe. Tą samą drogą – mowa wyłącznie o układzie konstrukcji! - poszli Brytyjczycy, przy czym Gloster Meteor miał najwięcej szczęścia. Oczywiście nie twierdzę że G-M F.1 mimo, że rówieśnik to mutacja 262. No tak ale zrobiło się mocno nie na temat a to warsztat w końcu: I kolejny krok: Śrubkę zadał producent. Właśnie padł mi aparat…no nic, jutro pójdę kupić nowy.

Takie pokaleczone modele kupowane za grosze to doskonała okazja do dioram w tym własnie stylu. Wychodzi niedrogo a we wprawnych rękach jak widać. Zapowiada się super scena. Powodzenia.

Jak to się stało, że umknął mi taki piękny Lublin? Super praca.

Nie moje środowisko ale model piękny, gratuluję udanej pracy i fotki Admina.

Bardzo mi się podoba idea grilla i cała praca oczywiście też.

Świetna praca. Genialny kamuflaż. Jak zwykle szczena opada.

Dobrze wygląda, postaw go na czymś, będzie jeszcze lepiej. Gratuluję.

Z poczekalni wydobyłem model dla mnie osobliwy. Samolot - 1:48 -to będzie mój pierwszy. Jest to owoc przebudzenia uśpionej fascynacji lotnictwem japońskim. „Chorowałem” kiedyś na „Kikkę” w 1:72. Było to czas, kiedy o pięciu wariacjach na temat, ze stajni AZ-model’u (http://www.azmodel.cz/advanced_search_result.php?search_in_description=1&keywords=kikka&osCsid=2vr2c0v7ov3i1kc46mhbuol072&x=0&y=0) - dziś łatwych do odstania, nikt jeszcze nie słyszał. Swoją drogą sporo jak na samolot, który raptem raz się wzniósł w powietrze. W owym czasie i to już w drugim niejako obiegu był, a raczej bywał MPM – 72074 (up-grade 72139) - shortrun, ale niezły nawet. Chwilę zanim udało mi się go zdobyć 72 zachłysnąłem się tą właśnie 48, a potem letarg. Wreszcie przyszedł na niego czas. Na warsztacie Fine Molds FB-10! Zawartość pudełka to żaden szał. Zestaw ładny z delikatnymi liniami podziału blach, po prostu „fine”. Niestety mój zestaw nie zawiera repliki silnika Ne-20, oferowanego w zestawie FNM FB-20, który (silnik) chętnie kupię / zamienię (np.: za JUMO do Me-262 nr QB48289 dedykowany do Tamiya), może komuś zbywa, np. ma, a nie zamierza wykorzystać…to jestem głęboko zainteresowany. Na początku myślałem, że go przerobię ale to zupełnie nie trafiony pomysł. Literatura jaką udało mi się zdobyć to Monogram Close-Up No.19, typowe wydawnictwo końca lat 70-tych, co przy mizerii rodzimych monografii owego czasu i trak wydaje się świetne. Nazwę „Kikka” tłumaczy się jako „kwiat pomarańczy”. Ponadto samolot ten w różnych publikacjach oznaczano także symbolami: J9Y1, J8N1i MXN1. Dość powiedzieć, że do dziś przetrwał jeden tylko jego egzemplarz i można go zobaczyć (nie takie to znowu proste...) w National Air and Space Musem w Silver Hill w Stanach Zjednoczonych. http://airandspace.si.edu/collections/artifact.cfm?id=A19610121000 Budując swój model chciałbym się zbliżyć do mojego ideału – modelu jaki wykonał Francisco Carlos Soldán Alfaro, (http://hsfeatures.com/kikkafs_1.htm ) i opisał w FineScale Modeler 09/2005.

Bardzo atrakcyjnie wygląda. Gratuluję.

Przyjemna rzecz, fajnie się ogląda.