Skocz do zawartości

pmroczko

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    3 936
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    11

Zawartość dodana przez pmroczko

  1. pmroczko

    Bf-109K - Eduard 1/48

    Cześć! Nie, żebym miał jakieś wielkie doświadczenie, jeśli chodzi o linie podziału, ale chyba można powiedzieć, że trzeba uważać, żeby nie stosować dużej siły przy tej operacji - czyli trzeba bardzo lekko naciskać, a za to powtórzyć przejście kilka razy. I postarać się, żeby już istniejący rowek prowadził igłę przy następnych przejściach. Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  2. To pewnie będzie tak, że 1/4 cala na modelu to 1 stopa (12 cali) w rzeczywistości - czyli 4*12 -> Skala 1:48
  3. Kto by pomyślał, miąłem dobre przeczucie! Powodzenia w budowie życzę!
  4. Następny strzał na ślepo - VEB Plasticart 1:100
  5. Strzał z biodra - Ił-18
  6. Bardzo dziękuję za komentarz! Tak, lubię dłubać przy podwoziach, nawet bardzo. Ale tych profili to używam zaskakująco mało - głównie biorę płytkę polistyrenową różnych grubości i tnę ją na śmieszne kawałki. Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł
  7. Jak już może pisałem, szykuję się do tego tematu już od wielu lat i z tego co wiem jest tak: Bardzo popularnym "rozmiarem" buldożera jest D7 - na tyle duży, że już dużo można nim zrobić, a na tyle mały, że jak najedzie na rurociąg naftowy to go nie zgniata, daje się transportować itd. Miniart zrobił bardzo ładny model D7-ki z lat 40-tych. W tych czasach hydraulika jeszcze nie była tak popularna, nie było jeszcze różnych wynalazków z dziedziny przekładni hydromechanicznych, ale podstawowe zasady konstruowania traktorów na gąsienicach już były znane i miały pozostać bez zmian na długo. Wczesne traktory można rozróżnić po tym, że steruje się nimi za pomocą dźwigni, które przechodzą przez podłogę i idą prosto do przekładni. Jeszcze jest taki szczegół, że kółka podtrzymujące gąsienice są zamontowane "od zewnątrz". I te traktory były konstruowane aż do końca lat 50-tych prawie bez zmian, aż na początku lat 60-tych Caterpillar przekonstruował całą rodzinę traktorów gasienicowych i wprowadził troche nowsze silniki, ale przede wszystkim nowsze przekładnie i do Wietnamu pojechały już traktory tej nowszej rodziny. Można je rozróżnić po tym, że steruje się nimi za pomocą małych dźwigni umieszczonych zaraz na końcu maski silnika a rolki podtrzymujące gąsienice są montowane "od wewnątrz". Dla porównania "stary" D7 miał silnik o mocy 93 koni mechanicznych, a D7F z silnikiem z turbosprężarką miał moc 180 koni mechanicznych. Podobno najbardziej "poprawny" do Wietnamu byłby D7E - pierwszy z "nowych". Co do samego silnika - najwyraźniej mamy tu do czynienia z silnikiem typu D339 i w zestawie jest trochę detali, które właśnie montuję. Jeden człowiek, który jeździł spychaczami w Wietnamie twierdzi, że tych bocznych osłon silnika mogło by nie być gdyby się uszkodziły, albo gdyby krzaki nie były za gęste, wtedy ułatwia to prace obsługowe i tak bym to chętnie zrobił, żeby trochę silnika pokazać. A Miniarta mam i chyba sobie go kiedyś zbuduję jako koreański z Wietnamu. Dziękuję za komentarz i biorę się do dalszej roboty - pozdrawiam serdecznie! Paweł
  8. @Endrju, @Barthass, @Lipstein - bardzo dziękuję za komentarze i za miłe słowa! Wszystkiego najlepszego w nowym roku! A ja pracuję nad przygotowaniem części: Widać tu rzeczy, które wyszły spod czarnej farby i wymagały trochę gładzenia. Boczne szyny mały dość wyraźne podłużne ślady podobne do tych w zaznaczonym obszarze: Tych od wewnętrznej strony nie ruszam, bo nie będzie tego za bardzo widać, ale te od zewnętrznej były by na widoku, więc postanowiłem je wygładzić, zanim będzie za późno. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  9. Dzień dobry! Wszystkiego dobrego w nowym roku! Budowa idzie dość wolno, bo czekam na kilka detali od właściciela prawdziwego pojazdu podobnego do tego. Na razie mam takie coś: Przebudowałem mocowanie zbiorników sprężonego powietrza według fotografii które dostałem i trochę zmieniłem mocowanie skrzynki rozdzielczej. Zainstalowałem tylną poprzeczkę i wały napędowe tylnych osi. Widać też przednią poprzeczkę mocowania silnika gotową do zainstalowania. Tu właśnie czekam na detale, żeby właściwie pokazać spód silnika benzynowego - jak tylko to będę miał, mogę montować przednią oś. Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł
  10. Dzień dobry! Zacznę od tradycyjnego "mam już sporo warsztatów rozgrzebanych, więc zacznę jeszcze jeden". W tym roku Gwiazdor (tak on się u nas pod Poznaniem nazywa) przyniósł mi na gwiazdkę bardzo drogi prezent i jest to model, na który czekałem od jakichś 20 lat! Mówimy o takim zestawie wietnamskiej firmy Hobby Link: Jest to zestaw prawie w całości składający się z wydruków z drukarki 3D, chociaż jest tam też trochę metalowej siatki i arkusz kalkomanii: Ponieważ, jak już pisałem długo na to czekałem i wszystko tak dobrze wygląda, więc od razu się na to rzuciłem. Już pierwsza część stworzyła pewna trudność, ponieważ była wykręcona: Próby prostowania tego pod gorącą wodą nie były obiecujące, więc odciąłem skręcone części i dorobiłem przody szyn z płyt polistyrenowych: Niektóre części pomalowałem czarną farbą w sprayu i to jest dobry sposób na to, żeby znaleźć wszystkie nierówności, które mogły pozostać po wydruku 3D. Większość podpór jest już usunięta, ale można znaleźć takie które zostały: Gąsienice mają żywiczne sworznie i bardzo dobrze się składają. Warto uważać na właściwy sposób zamontowania dolnych rolek - mnie się udało od pierwszego razu Na razie większość rzeczy jest złożona na sucho: I to tyle na teraz - dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  11. Jest to mocne - taki przerób... Przy wysokiej jakości wszystkich produktów! Gratuluję i mam nadzieję, że ja też kiedyś się zbliżę do takiego tempa... Pozdrawiam! Paweł
  12. Cześć! Model wygląda dobrze! Dla ciekawości - ta maszyna została nazwana na cześć postaci z komiksu "Lil Abner" która wygląda tak: Może ktoś chciał to wiedzieć... Zwróćcie proszę uwagę na charakterystyczną fajeczkę z kolby kukurydzy - generał MacArthur używał podobnej... Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
  13. Nie wiem, jak w tym przypadku, ale czasem zrobić od podstaw jest szybciej niż poprawiać coś gotowego a słabego... Życzę powodzenia w budowie i dobrego roku 2025!
  14. Cześć! Widzę, że ożarta dyskusja się tu zawiązuje - to cieszy! Tak, wcześniejsze cysterny były trzykomorowe a późniejsze M49A2C już tylko dwukomorowe. Do jazdy po równej drodze można wykorzystać całą pojemność - dwie albo trzy komory a do jazdy w terenie tylko te większą komorę, ze względu na ograniczoną w takich warunkach ładowność. Rozmawiałem z kilkoma ludźmi - wożenie w jednej komorze wody a w drugiej paliwa nie jest praktyczne, bo wtedy przy próbie wypompowania czegokolwiek zawsze się dostaje mieszankę paliwa z wodą a to nie jest dobre dla nikogo - ani dla odbiorców wody ani paliwa. Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego dnia Paweł
  15. Tak, to pierwsza rzecz o której niektórzy myślą widząc ten obrazek
  16. Dzień dobry! Chciałbym zaprosić do nowego warsztatu. Jego tematem będzie pojazd z poniższego zdjęcia: Według ekspertów mamy tu do czynienia z samochodem typu M49 albo M49C. Jak widać wóz jest bardzo dziwnie opisany - jednocześnie są na nim napisy "łatwopalne" i "woda pitna". Najlepsze tego wyjaśnienie z jakim się spotkałem jest takie, że pilna konieczność przewiezienia wody zmusiła do "wyczyszczenia" tej cysterny i przewożenia nią wody, a napisów "łatwopalne" nie usunięto bo liczono się z tym, że wóz wróci do swojej pierwotnej roli - przewożenia paliwa. Jedno jest pewne - ja bym tej wody na pewno nic chciał pić... Zacząłem budowę od zestawu firmy AFV Club: Zestaw ten przedstawia późniejszą wersję cysterny, a więc od razu wiadomo, że będą przeróbki... Na razie zacząłem od podwozia: Na początek przerobiłem "rączki" na ramie według zdjęć, które dostałem od kolekcjonera ze Stanów, który ma właśnie starszą wersję wozu, napędzaną jeszcze silnikiem benzynowym. Przy składaniu tylnego zawieszenia warto postawić całość na równej powierzchni, żeby później któreś koło nie "wisiało w powietrzu": Jak widzicie na zdjęciu dorobiłem też inną poprzeczkę ramy pod kabiną (będzie trochę zmienione mocowanie skrzynki rozdzielczej - ang. transfer case). Pracuję też nad inna poprzeczką przedniego mocowania silnika - przy silniku benzynowym jest inna, bardzo charakterystyczna poprzeczka. Sam silnik w zestawie jest dość uproszczony - i myślę, że zostanę przy takim rozwiązaniu, tylko trochę to przerobię, żeby pokazać silnik benzynowy. Na razie wygląda to tak: Zaszpachlowałem ślady po wypychaczach i zamknąłem otwór w błotniku na krótką rurę wydechową. Z tego co widzę, będę musiał zrobić od nowa miskę olejową i może to wystarczy. To tyle na teraz - dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  17. Uuuu! Udało mi się Ciebie przekonać - super! Myśle, że teraz jeszcze lepiej będzie wyglądał! Pozdrawiam Paweł
  18. Szeroki rozstaw podwozia to tylko plus - wtedy samolot jest bezpieczniejszy przy lądowaniu, jest mniejsze ryzyko, że przewróci się przez skrzydło na plecy. To było sporym problemem przy Bf-109 a już zwłaszcza przy Aviach S-199. Za to gdyby te golenie skrócić, samolot siedział by ładnie "przy ziemi", mniejszy opór, mniejsza masa, lepsza widoczność przy kołowaniu - same plusy! Pozdrawiam Paweł
  19. To jest właśnie ten trik - patrzysz na Dragona i mówisz: weekendowa budowa! Potem zaczynasz to składać i zaczynasz wyrywać siwe włosy z głowy...
  20. pmroczko

    PW-ŁWD 3D

    Mocne! Wydają się duże w proporcji do czołgu, prawda? To kiedy można zamawiać? Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  21. Cześć! To może ja się włączę do dyskusji w sprawie drutu - do kupienia są druty lutownicze. Klasyczny stop lutowniczy to 60% cyny i 40% ołowiu i taki stop ma niższą temperaturę topnienia niż czysta cyna i czysty ołów też. Nie jestem pewien, czy jesteś w stanie kupić czysty ołów w postaci cienkiego drutu, nie znam też zastosowania dla takiego materiału. Wiem, że można kupić ołowiane ciężarki (np. dla wędkarzy) albo śrut do sporządzania amunicji, ale podobno jest to materiał odzyskany ze starych akumulatorów i ma sporo różnych domieszek chemicznych. Drut lutowniczy można łatwo kupić na TME: https://www.tme.eu/pl/katalog/spoiwa-lutownicze_112707/?params=142:1465264,1465320,1465298,1465268&queryPhrase=drut lutowniczy Najcieńszy jaki mają to 0,25mm. Poniżej tej wartości podejrzewam, że może już być problem ze zrywaniem się takiego drutu. Poza tym taki drut jeszcze zwykle w środku ma rdzeń z topnika, także samego metalu jest tam relatywnie niewiele... Jeszcze jeden trik, który można by polecić to zastosowanie drutu miedzianego (może być wtedy o wiele cieńszy niż 0,25) ale wyżarzonego - czyli drut się podgrzewa, np. zapalniczką a potem pozwala mu się ostygnąć. Poddana takiemu traktowaniu miedź (ale też np. mosiądz) staje się bardziej miękka i mniej sprężysta. Dla modelarza to oznacza, że drut będzie się lepiej układał. Mam nadzieję, że to pomoże, życzę powodzenia w dalszych pracach nad Tomcatem i pozdrawiam serdecznie Paweł
  22. Cześć! Wygląda ciekawie! Chociaż teraz jak tak patrzę, to podwozie jest zdecydowanie zbyt długie. Ale, ogólnie biorąc z modelu wygląda że taki samolot mógłby mieć sens... Życzę powodzenia w dalszych projektach i pozdrawiam! Paweł
  23. Dziękuję Wam bardzo za komentarze i za miłe słowa! @makinen- warto wiedzieć, że te koła były dość specyficzne, zaprojektowane tak, żeby mogły pracować totalnie bez powietrza. To też przysparzało wielu problemów przy ich ściąganiu z felgi. @Evildead- do T-34 albo Tygrysa jakoś nie mam serca... @Konrad-Ciba- wielkie dzięki! Pozdrawiam serdecznie! Paweł
  24. Cześć! Dzięki za komentarz! Gdybym to robił według moich standardów, to skala by pewnie była 1:35 a wykonanie zajęło by pewnie pół roku... Ale to był inny projekt. Po pierwsze starałem się dać chociaż trochę przestrzeni na twórczy wkład dziecku, po drugie miałem krótki deadline (jakieś dwa tygodnie). Także mogę powiedzieć, że teoretycznie stać mnie na więcej, w danych warunkach brzegowych - jednak dałem z siebie wszystko :-). Co do oceny/miejsca w konkursie - trzeba zaczekać do przyszłego tygodnia. Dam jeszcze znać. Ale przy okazji mogę powiedzieć, że jest to cenne doświadczenie jeśli chodzi o rzeźbienie twarzy od podstaw (muszę napisać do Bravo, do rubryki "Mój pierwszy raz", hłe, hłe...). Mogę Wam też powiedzieć, że w 1:10 malowanie oczu jest już proste Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  25. Dzień dobry! I w końcu gotowe - po dodaniu jeszcze kilku detali, jak lusterka i anteny ze struny gitarowej, zapraszam do galerii: A Projekt Commando jeszcze kiedyś powróci z wersją używaną przez MPs. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.