ksc

Dziękuję za pozytywne oceny. Wnętrze dostało washe i pigmenty, całość zabezpieczyłem lakierem. Po fakcie myślę, że jednak mogłem nanieść zdecydowanie delikatniejsze ślady używalności, ale stało się i nie planuję zmywać farby.

Teraz myślę, że ze względu na dominujący piaskowy kolor samolotu zamiast techniki black basing, subtelniej by wyglądało gdyby zastosowano technikę brown basing. Z doświadczenia wiem, że dla takich kolorów jak niebieski, piaskowy czy żółty najładniej wychodzi nie czarny a brązowy preshading. Teraz czernie i tym samym zielenie przebijają na krawędzi spływu i w nitach, ale może w rzeczywistości nie jest to aż tak widoczne jak na zdjęciach.

Pierwsze kolorki położone. Całość malowana farbami tamiya, miejscami rozjaśnienia i suchy pędzel. Teraz czas na lakier błyszczący i wash.

Pytałem się o nitowanie, bo moim zdaniem nie powinny być widoczne tym samolocie. I dlatego na gładko zrobiłem jeden z modeli zvezdy w 1/48 za co dostało mi się na tym forum, więc kolejny będzie z nitami. Ja tych nitów niestety nie dostrzegam na fotografiach z II wojny światowej. Jedynie na egzemplarzach bardzo zużytych, muzealnych po renowacji i wrakach coś tam widać:

Dziękuję. Oczywiście żadna tajemnica - używam najtańszego namiotu bezcieniowego z Allegro z dwiema lampami 125W/5500K. Aparat, oczywiście umieszczony na statywie, to Pentax K-50 z obiektywem macro 50 mm. Nie dorobiłem się jeszcze pełnej klatki. Tło to jeden z filców do decoupage kupionych w lokalnym sklepie papierniczym.

Cechą nowoczesnych systemów komputerowych jest wielowątkowość. Myślę, że to również cecha modelarzy. Założyłem tym samym kolejny wątek. Na warsztat trafił model Bf 109F-4 firmy Zvezda w skali 1/48. Mam już pewne doświadczenie w pracy nad tym modelem, gdyż już wcześniej udało mi się jeden taki ulepek skończyć, a jego budowę opisywałem na tym forum w artykule Bf 109F-2 Zvezda 1:48. Prowadzona przeze mnie dokumentacja fotograficzna będzie tym razem nieco skromniejsza, gdyż lista dodatków i większość prac jest powtórzeniem poprzedniego warsztatu. Za cel postawiłem sobie uniknięcie kilku błędów z poprzedniego modelu. Budowę modelu rozpocząłem standardowo od sklejenia skrzydeł, gdyż będą one wyznaczać rozstaw połówek kadłuba: Żadne znane mi zdjęcie nie wskazuje, żeby nity na Bf-109 były widoczne, powłoki są gładkie jak pupa niemowlęcia, ale ostatnim razem zostałem upomniany przez kolegów z forum, że na modelu nie ma nitów, więc tym razem będą. Podział technologiczny skrzydeł wymusza wklejenie pokryw. Wcześniej zrobiłem to przed sklejeniem połówek skrzydła i wyglądało w miarę ok. Tym razem postanowiłem wkleić je już po sklejeniu skrzydeł i uprzednim ich wzmocnieniem igłami i zalaniu żywicą epoksydową. Jeżeli tego nie zrobimy, skrzydła miejscami będą bardzo delikatne i mogą pęknąć lub nawet się złamać, czego niestety doświadczyłem. Standardowo wkleiłem żywiczną kabinę pilota po jej uprzednim odchudzeniu. Od siebie dodałem do niej jeszcze dwa druty. Kadłub również przenitowałem i tym razem usunąłem schodek za kabiną pilota:

Będziesz odtwarzał nitowanie kadłuba i skrzydeł?

Kolory są moim zdaniem bardzo wiarygodne:

Moim zdaniem linie powinny być wklęsłe, ale nity wypukłe:

Budowa idzie powolutku do przodu, a w międzyczasie zamówiłem klapy. Tym razem udało mi się zdobyć blaszki firmy Mikrodizajn z Sewastopola - niestety nie wiem w jakim leży kraju ? Są one bliższe oryginałowi niż blachy z Eduarda, ale też i trochę droższe. Niestety nie są pozbawione wad - nitowanie na części ruchomej klap miejscami zanika. Mają też sporo elementów, które nie są objaśnione w załączonej instrukcji.

To najgorsze, co można zrobić... ile mam takich modeli, co zanim się za nie zabrałem, wyszły lepsze.

Miałem trochę odpoczynku od hobby. Udało mi się już zrobić praktycznie wszystkie wręgi kadłuba i tak to obecnie wygląda: Oczywiście staram się nie skupiać na niewidocznych szczegółach, po zamknięciu kabiny i tak niewiele będzie widać:

Trochę utknąłem... porównuję plany Voronina ze zdjęciami i coś nie pasuje mi wznios skrzydeł. Model ma wznios zgodny z planami, ale skrzydła wyglądają zbyt płasko. Chyba zdecyduję się zignorować plany i ustawić kąt wzniosu "na oko".

A ja polecam też inną relację z budowy: http://vvs.hobbyvista.com/Modeling/Tupolev/TB-3/Sekularac/Zveno/

Z szacunku do pieniędzy wydanych na ten zestaw podejmę próbę ratowania żywicy Skleiłem już skrzydła, więc mam odniesienie jakiej szerokości ma być kadłub i mogę działać dalej.

Tak to teraz wygląda po usunięciu instalacji tlenowej i centralnego gazu oraz przeniesieniu mocowania sterownic osłon silnika we właściwe miejsce: Jakość żywic AML jest bardzo dyskusyjna. Większość drobnych elementów nie nadaje się do wykorzystania, bo wyglądają gorzej niż plastikowe, a największy element ma zarówno kolor jak i kształt banana. Próbowałem wyprostować go w gorącej wodzie, ale bez widocznych efektów:

Pierwsze prace nad wnętrzem kadłuba. Wkleiłem żywice Airesa, ale z bólem serca będę z nich usuwać wszelkie elementy instalacji tlenowej, gdyż w wersji dwuosobowej ich tam nie było. Odchudziłem też tylną część kadłuba, niestety miejscami za mocno.

Miałem bardzo dobre wspomnienia z budowy modelu wczesnego Ła-5, jednak nie jest on aż tak idealny jak mi się wydawało. Z dużym trudem skleiłem fragmenty skrzydeł. Starałem się nie zalać klejem linii podziału wzmocnienia centropłata i połączyć elementy głównie wstawkami od spodniej części. Tak to wyszło: Są zauważalne niestety niewielkie przesunięcia. Wstępnie odchudziłem też krawędź spływu, gdyż zamierzam zamontować fototrawione klapy. Obiecałem sobie nie robić szczegółów, które nie będą widoczne, ale nie umiałem się powstrzymać i trochę detali wpadło do komór podwozia: Zamontowanie golenie prawdopodobnie odpiłuję i zamontuję jeszcze raz przed samym malowaniem zwracając uwagę na zachowanie geometrii. Teraz czas na srebrzankę, wash i sklejenie górnych części skrzydła z dolną. Dopiero potem będę mógł zabrać się za wnętrze kadłuba.

Po zakończeniu prac nad wczesną wersją Ła-5 stwierdziłem, że nabyte doświadczenie pozwoli mi szybko ukończyć kolejny model Ła-5, który przeleżał w kartonie wiele lat. W międzyczasie kupiłem zestaw do konwersji na wersję dwuosobową firmy AML. Tym razem nie będę szaleć z otwieraniem silnika i uzbrojeniem, a wnętrze ograniczę jedynie do przestrzeni widocznych z zewnątrz.

Reanimacja niestety nie powiodła się. Po pierwsze warstwa farby wyszła za gruba, a po drugie farba zaczęła odpadać. Pierwszy raz spotkałem się z sytuacją, żeby surfacer odchodził od plastiku razem z taśmą. Musiałem niestety zmyć całą farbę z modelu, razem z surfacerem na którym były naklejone nity...

Z ciekawości zapytam, czy kredki akwarelowe Prismacolor/Kooh-i-noor moczysz przed rysowaniem po modelu?

Nigdy nie potrafiłem tak pomalować figurek, żeby wyglądały realistycznie, więc na razie nie planuję. Ale ponieważ uważam, że trzeba się rozwijać, być może kolejne dioramy już będą z figurkami.

Warsztat zakończony, zapraszam do galerii.

Zestaw bardzo przyjemnie się składa, miałem tylko problemy, które sam spowodowałem nie licząc wnęk podwozia, które po sklejeniu mają trudny do zeszlifowania schodek i pojedynczych jamek skurczowych na różnych elementach. Trochę problemów może stanowić montaż płata, który jest podzielony na części. Wymiarowo model jest zgodny z dostępnymi planami. Jeżeli będziesz robił wersję wczesną Ła-5, to warto kupić żywiczne stateczniki, bo te z zestawu mają nieprawidłowy kształt. W planach mam jeszcze wersję Ła-5FN.

Również tak myślałem, ale dałem mu drugą szansę