Moses

Oooo warto wiedzieć.

Dziekuje za słowo uznania. Mam taka ideologię, ze na ile da radę, to chce pokazać wszelakiego rodzaje mechanizacje, czy to klapy, złożone skrzydła etc. Tu była fajna opcja na pokazanie składania łopat, także why not. Ale spokojnie, może jeszcze w tym roku uda się zrobić Twin Hueya, tam bedzie mozna podziwiac tą sylwetkę w całej okazałości

z grafiki która wrzucił Cypis wynika ze to chodzi o new toola

a czemu Light Grey, jak spod był malowany na biało, a komory podwozia powinny być w kolorze spodu?

ale to co? chcesz aby Quinta pogłebiło Ci linie w modelu?

Model dostał washa, z wymieszanych odcieni szarego i brązowego Tamiya Panellinera na kadłubie. Następnie pudrami Tamiya dodałem trochę syfu na brzuchu. Całość została pokryta na koniec matowym Varnishem Tamiya. Po zdjęciu masek okazało się że do środka dostało się jeszcze więcej kurzu, winowajcą był otwór montażowy dla Flira. Trudno, nic z tym nie zrobię. Złożyłem elementy do kupy. Zostały detale do wykończenia i czekam na wydruk ważnego elementu którego nie było w zestawie, i galeria. I na koniec podsumowanie zestawu po budowie. Ktoś w relacji napisał ze Viper Dream Modela był nierównym modelem, z Venomem tak samo. Jedne elementy odlane fajnie, blaszki też ładnie zrobione. Z drugiej strony są elementy na których widać szew. Sam model ma sporo błędów merytorycznych i wymiarowych. Także jeżeli nie musisz mieć Venoma, można wydać lepiej 180zl. Dziękuję za uwagę, ciąg dalszy epopei Hueyowej wkrótce. Następne fotki w galerii

Ciekawa odmiana w dobie powszechnych.... Jedyne o co bym prosił, zrób kilka zdjęć pojedynczych modeli, i na jednolitym tle.

Nowoczesny? Przecież 62 lata minęły od powstania tej maszyny, to już konkretny wintejdz! Ale model wyszedł fajnie, fajne zacieki.

Takie new toolale nie new tool, bo model oparty o formy Valomu. Z tego co widzę s innych tematach powinno być ok. Muzikant dostal chyba nowy gwóźdź https://servimg.com/view/20039024/64706 A z Valoma można było zrobić dobry model

Pokaz zdjęcia pacjenta, zbierze się konsylium i będziemy debatować. Ale najpierw 1. Jakie farby 2. Na pewno IPA? 3. Czym szlifujesz?

Zgadza się, zauważyłem to dopiero gdy robiłem zdjęcia.

Po nałożeniu SuperGlossa GX-112, nałożyłem kalkomanie. Wydawało się, że kalkomanie będą grube, ale ładnie zareagowały na MarkFit Strong Tamiya, i wtopiły się w nity i linie podziałowe. Dla pewności jeszcze psiknąłem "3" Bilmodela. No i trzeba uważać bo oczywiście czyhają niespodzianki. Instrukcja pokazuje godło Spartanina, na sylwetce lewej, przodem do kierunku lotu. Kalkomania natomiast jest skierowana w tył, i tak jest prawidłowo. Na ogonie natomiast litery kodowe QT są też źle wydrukowane czyli Q na górze a T na dole, powinno być na odwrót. Rozcięcie kalkomanii załatwiło sprawę. Litery kodowe po prawej stronie też wymagały rozcięcia gdyż są za blisko siebie. Pomalowałem także resztę części.

Nie ma modeli idealnych! Mi się podoba.

Pistolet pneumatyczny dobre dobre. Tego co robisz nie będę komentował, jak zawsze sztos!

Zapraszam do galerii

Pod koniec II wojny światowej firma Grumman opracowała ciężki, dwusilnikowy myśliwiec pokładowy Grumman F7F Tigercat. Była to jedna z najszybszych i najsilniej uzbrojonych maszyn tłokowych swojej epoki, przeznaczona dla US Navy i United States Marine Corps. Samolot pojawił się jednak zbyt późno, by wziąć udział w działaniach bojowych II wojny światowej, i w kolejnych latach służył głównie w jednostkach Marines. Na początku 1948 roku pilot doświadczalny US Navy, Fred Trapnell, przyleciał do zakładów Grummana w Bethpage Tigercatem, aby uczestniczyć w próbach prototypu odrzutowego Grumman XF9F-2 Panther. Podczas rozmowy z głównym pilotem oblatywaczem firmy Corwin H. Meyerem, Meyer wspomniał, że sam był jednym z oblatywaczy Tigercata. W odpowiedzi Trapnell wyliczył długą listę wad i niedociągnięć tej maszyny, a następnie stwierdził, że gdyby był jego szefem, zwolniłby go za przeoczenie wszystkich tych problemów. Meyer zapytał się go, czemu w takim razie lata tą maszyną, Trapnell mu odpowiedzial „To najlepszy przeklęty myśliwiec, jakim kiedykolwiek latałem.” Model wykonałem z zestawu firmy Fly, przedstawia maszynę F7F-3 z NAS Livermore, California 1946 rok. Model wykonany w zasadzie prosto z pudła, wymieniłem jedynie fotel na blaszkowy od Yahu dla F4U, kmy są z zestawu A-1 Skyrider Quickboost, klocki pod koła to produkt Brengun (Attack Squadron). Model pomalowany farbami MRP. Wielkie dzięki dla @Sorisza maski które poprosiły błędy wielkościowe oznaczeń. Budowę można obejrzeć w tym temacie

skolko? za 3 cieniutkie ksiazki o malowaniu USN wyszło 150 zl, wiec obstawiam ze tyle plus plusik za szachownice?

Wygląda super!

A jak go zrobiłeś?

Majstersztyk!

Po ponownym położeniu podkładu, zrobiłem delikatny preshading z ciemno niebieskiego oraz z ziemistego. Następnie nałożyłem kolory bazowe Mr.Hobby C308 (36375) oraz C337 (35237). Każdy kolor następnie rozjaśnilem dodając ok 30% białego, i rozjaśnilem wnętrza paneli. Na przyszłość przy tym schemacie robiąc preshading muszę Dark Darth zamienić na Hull Red, a najlepiej użyć obydwu .

Makro wrogiem modeli 1/72

Mało czasu kruca bomba, powinien już w gablocie skończony leżeć. Pierwsze podkłady wyciągnęły drobne niedoróbki, głównie duchy na łaczeniach połówek, których żadna szpachla, ani Tamiya ani Dissolved putty nie chciała usunąć. Dopiero CA załatwiło robotę. Dokleiłem także elementy fotorawione. Mogę wreszcie brać się za malowanie

Będzie drogo, ale przekombinowanie

Bo cwaniak pewnie sobie zrobił model 3D, rozłożył na płasko i tak ogarnal jak beda wygladac maski. Opcja druga, zeskanował kalkomanie i na ich podstawie wyrysował maski. Mając taki materiał, tak bym zrobił,