Skocz do zawartości

Staryfajter1954

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    2 412
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Zawartość dodana przez Staryfajter1954

  1. Trudno się z tym co Pan napisał nie zgodzić. Niestety ale taka jest prawda… Smutne ale prawdziwe. :(.
  2. Miałem dwa takie modele ich montaż bardzo dobrze wspominam. Model niestety należy do tych słabszych co szczególnie widać po wirnikach ale sklejony model cieszył oko swoją ciekawą formą i układem silników praz wirników.
  3. Staryfajter1954

    Tu-20, Plastikard,1/100

    To było moje marzenie lat szkoły podstawowej… O mało go nie kupiłem ale okazało się, że modele były ze zwrotów gdyż okazało się, że były lewe albo prawe części (ktoś źle zapakował). W rzeczywistości jest to model samolotu Tu-95 bliżej nieokreślonej wersji z radarem przeciw okrętom podwodnym.
  4. Jak wcześniej zapowiadałem na tegorocznym festiwalu modelarskim w Jaworznie również i w tym roku zostaną przyznane przeze mnie dwie nagrody Retro & Vintage Trophy oraz Stare ale jare - kartonowe Retro kartonowy Vintage dla modeli plastikowych oraz kartonowych. W odróżnieniu od lat poprzednich w tym roku w przyznawanych przeze mnie nagrodach specjalnych zadebiutuje odmiana Retro pozwalająca na wykorzystywanie w modelach zabytkowych również współczesnych dodatków w postaci blaszek fototrawionych, odlewów żywicznych i z białego metalu, druku 3D a także wykorzystywania części z innych modeli. Podczas wyboru modeli - laureatów nagród specjalnych retro & vintage będą brane pod uwagę również modele nie zgłoszone do kategorii vintage a wystawiane w innych kategoriach. Warunkiem jest zbudowanie modelu z zestawu do końca roku 1989. Podczas oceny będą brane pod uwagę wrażenie ogólne, czystość wykonania, malowanie, geometria, ślady eksploatacji, wkład pracy włożony w model. Zaznaczam jednak, że w odmianie retro. ilość zamontowanych dodatków nie będzie miała znaczenia jeśli sam model będzie kiepsko wykonany. Dodatki mają uszlachetniać model i zbliżyć go do pierwowzoru w skali 1/1 a nie być czymś od czego zależy zwycięstwo w odmianie retro. REGULAMIN NAGRODY SPECJALNEJ RETRO & VINTAGE TROPHY DLA MODELI PLASTIKOWYCH 1. Nagroda specjalna Retro & Vintage Trophy jest skierowana do modeli lotniczych (samoloty, śmiglowce, szybowce, sterowce, balony) zbudowanych z zestawów, których pierwszy wypust miał miejsce do końca roku 1989 zarówno z oryginanych wyoustów jak i wypustów współczesnych (np modele ESCI produkowane aktualnie przez firmę Italeri). 2. Wyboru laureata nagrody na festiwalu lub konkursie modelarskim (stacjonarnym lub online) w porozumieniu z organizatorem imprezy dokonuje jej fundator lub w przypadku niemożności osobistego wyboru osoba upoważniona przez fundatora nagrody. Fundator przy wyborze laureata może poprosić o pomoc i konsultację organizatora lub doświadczonego modelarza. 3. Zwycięski model wybierany jest spośród modeli zgłoszonych do kategorii vintage a w razie braku takowej klasy lub niskiego poziomu w klasie, z modeli ogólnie zgłoszonych do oceny. 4. Do udziału w wyborach nagrody specjalnej Retro & Vintage Trophy bierze się pod uwagę modele wykonane zarówno współcześnie jak i przed końcem roku 1989 w następujących konwencjach: a. Vintage Ortodoksyjne - modele wykonane wprost z pudełka, jedyne zmiany to zmiana kamuflażu i zastosowanie innej kalkomanii (np ze względu na jej brak lub zniszczenie spowodowane upływem czasu) oraz drobne przerobki w postaci wykonania anten albo uzbrojenia strzeleckiego z igieł do zastrzyków b. Vintage Freestyle - modele wykonane w postaci waloryzowanej jednak bez używania współczesnych dodatków w postaci elemenów fototrawionych, żywicznych bądź druku 3D c. Retro - modele waloryzowane dowolnymi technikami z użyciem dodatków takich jak odlewy z białego metalu, odlewy żywiczne, części fototrawione druk 3D, elementy z innych modeli podnoszące jakość wykonanej miniatury. 5. Podczas oceny bierze się pod uwagę: wrażenie ogólne, czystość wykonania, geometrię, jakość wykonanego malowania i nałożenie kalkomanii, ewentualne ślady eksploatacji, wkład pracy modelarza. a. W przypadku modeli wykonanych w konwencji Retro należy wyraźnie i jasno stwierdzić, że zastosowane dodatki mają jedynie podnieść wartość merytoryczną i estetyczną miniatury i jeżeli miniatura będzie posiadała podstawowe błędy i jej wykonanie będzie niechlujne dodatki nie spowodują, że taki model zostanie nagrodzony nagrodą specjalną Retro & Vintage Trophy.
  5. Dokładnie jest jak piszesz stare zestawy nie są dla każdego i trzeba to lubić oraz mieć do tego żyłkę. Nikt nie może nikogo zmuszać do budowania modeli ze starych zestawów ale jeśli już ktoś to robi to dlaczego ma się głupio i nieżyciowo ograniczać jedynie do tego co ktoś gdzieś kiedyś sobie wymyślił. Przecież temat nawet starych zestawów można potraktować współcześnie tak samo jak traktuje się muzykę klasyczną grając ją na nowoczesnych instrumentach.
  6. Oczywiście modelarstwo redukcyjne powinno jak najbardziej dawać frajdę i ludzie czerpią przyjemność z niego w różny sposób. Jednym wystarczy sklejenie starego zestawu i postawienie go na półce a innym nie bo mają większe aspiracje i chcą swoje modele wystawiać w konkursach/festiwalach modelarskich by szlifować swoje umiejętności albo by móc się zmierzyć z innymi modelarzami podobnie myślącymi i właśnie o nich mi chodzi aby każdy modelarz mógł się realizować również na imprezach modelarskich w kategorii vintage i żeby nie dochodziło do absurdalnych sytuacji kiedy to dyskwalifikuje się model jedynie za to, że pasy wykorzystane z zestawu części fototrawionych i żeby pokazać, że ze starego zestawu stosując nowoczesne techniki można zbudować naprawdę fajne modele a nie jakieś ledwo trzymające się na kołach potworki, za które niektórzy uważają, że będą otrzymywali wyróżnienia czy inne nagrody. No i po to jest ta dyskusja by niejako zmienić nastawianie do nowoczesnych technik waloryzacyjnych w zestawach modeli uważanych za vintage. No ale jeśli komuś nie pasuje stosowanie współczesnych dodatków ma klasyczne vintage a jeśli ktoś chce stosować blaszki, żywice czy nawet druk 3D ma retro. Jednak w obu tych przypadkach punktem wspólnym jest stary zestaw, którego pierwsza edycja została wydana do końca roku 1989.
  7. Dość dawno nic nie było dodawane w tym wątku więc nadarza się okazja by nieco to nadrobić i podsumować całą dyskusję. Okazja się nadarza dzięki zamieszczonemu przez kolegę barszczo artykułu w wątku Klub - 1:72. Jest to tekst autorstwa Wojciecha J, Gawrycha pt Nowe technologie, który traktuje o konkursie w Wałbrzychu, który się odbył 21-22 października 1989. Autor nie tylko opisał samą imprezę ale i wspomniał o nowych technologiach w postaci dodatków waloryzacyjnych z białego metalu i blaszek fototrawionych. Okazuje się bowiem, że modelarze już w latach 80 stosowali dodatki zarówno te dokładane przez producentów takich jak Trimaster jak i dokupowanych oddzielnie (Model Technologies) a więc twierdzenie przez niektórych ortodoksyjnych miłośników modelarskiego vintage, że takie dodatki nie były używane w latach 80 jest nie do końca prawdą bowiem jak widać na podstawie tego artykułu takie dodatki może nie były zbyt popularne ale jednak były więc patrząc nawet z punktu historycznego dyskwalifikowanie modeli na konkursach/festiwalach w klasie vintage jest zwyczajnie bezpodstawne i w żaden sposób nie sprzyja dalszemu rozwojowi kategorii vintage a jedynie daje argumenty przeciwnikom tej klasy konkursowej/festiwalowej. Myślę, że warto przeczytać ten artykuł pana Wojciecha J. Gawrycha i przemyśleć sprawę zamiast sztywno trzymać się zasad, które nie sprzyjają rozwojowi modelarstwa vintage.
  8. Luki podwozia głównego powoli zaczynają się wypełniać imitacjami instalacji dzięki czemu przestaje wiać w nich pustką.
  9. Staryfajter1954

    Sdkfz 222, 1/40-Midori

    Jak na tak wiekowy zestaw to robi moim zdaniem całkiem dobre wrażenie.
  10. Niestety spowolniał ze względu na to, że urlop mi się zakończył a grafik w pracy nie za bardzo sprzyja budowie modelu. Jednak budowa tego modelu nie została porzucania i będzie nadal kontynuowana.
  11. Koledzy Facebook przypomniał mi, że dziś mija już 5 okrągłych lat odkąd na moim warsztacie wylądował pierwszy model po około 15 letniej przerwie (F-104G Starfighter z Academy w 72). W związku z tym dziś chciałbym poruszyć temat naszego podejścia do modeli albo modelarstwa vintage. Chciałbym abyśmy dziś porozmawiali na temat tego czym jest dla Was tego typu modelarstwo i tego typu modele ? Czego od nich oczekujecie ? Na początek kilka słów będzie ode mnie. Kiedy pierwszy raz się spotkałem z pojęciem modeli i modelarstwa vintage (podczas jednego z festiwali modelarskich w Jaworznie) zdziwiłem się co to właściwie jest i do czego tego typu gałąź modelarstwa może służyć ? Pierwsza moja myśl była taka kolejny sposób na wygrywanie na festiwalach słabymi modelami, konkurencja mała i marna więc to co to za problem wziąć byle model i go pokazać i dostać jakieś wyróżnienie. Jednak po jakimś czasie jak nieco zgłębiłem temat na forum Polskiej Witryny Modelarskiej i przeanalizowaniu tam całej dyskusji stwierdziłem, że to by było za łatwe i za mało ambitne podejście do sprawy, żeby pokazywać na imprezach modelarskich jakieś modele, które straszą swoim wyglądem. Dlatego też postanowiłem podejść do tematu inaczej i zacząć ze starych zestawów wyciągać to co najlepsze jednakże pozostawiając chociaż trochę tego pierwotnego charakteru zestawu. Moją ulubioną odmianą modelarskiego vintage stało się Vin-Freestyle a więc koncepcja pozwalająca i polegająca na waloryzowaniu modeli tak by jak najbardziej przypominały pełnowymiarowy pierwowzór. W tym co robię nie używam ani części fototrawionych ani żywicznych chociaż sam nie mam nic przeciwko temu by inni modelarze używali takich dodatków w ramach odmiany Retro. Stosuję jednak inne współczesne metody używane przy budowie modeli współczesnych takie jak wash, zupełnie nowe kalkomanie czy też delikatne ślady eksploatacji występujące np na dyszach silników. Używam też współczesnych farb i klejów oraz szpachlówek. W ten sposób staram się tworzyć połączenie przeszłości z teraźniejszością. Chciałbym żeby budowane w ten sposób by te modele nie były sklejonymi jedynie wypraskami z pudełka ale czymś więcej czymś co będzie bardziej przypominało realny obiekt i bez wstydu zaprezentować to na jakimś festiwalu modelarskim. W tym celu modele otrzymują samodzielnie wykonywane kokpity, wzbogacone o detale luki podwozia głównego i przedniego oraz dysz wylotowych. Zbudowane w ten sposób modele możecie zobaczyć na dołączonych zdjęciach. Aktualnie na moim warsztacie znajdują się min modele takich samolotów jak F-86F Sabre (Heller/Mister Craft), BAe Harrier (NOVO/FROG), F-111E Aardvark (Airfix/Heller) i F-14A Tomcat (Matchbox). Mam nadzieję, że za jakiś czas także i one dołączą do mojej kolekcji modelarskich zabytków a po nich kolejne a mam ich naprawdę sporo (chyba do emerytury będę je robił albo i na emeryturze)… . Napiszcie proszę o Waszych wintydżowych przemyśleniach, pokażcie może Wasze pierwsze i najnowsze modele vintage. Zapraszam do kulturalnej dyskusji .
  12. Dzięki :). Rozważam malowanie bo The Huff miał skrzydło 6-3 a model Hellera ma normalne skrzydło ze slotami.
  13. Kibicuję dalej temu projektowi :).
  14. Staryfajter1954

    MiG 17 PF KP 1/72

    Sklejałem ten model w latach 90 w czasach szkoły średniej. Dość przyjemnie mi się go sklejało :).
  15. Lubię jak coś powstaje z niczego. Lubię scratch building.
  16. Miło mi, że Ci się podoba mój Mirage IIIE a malowanie jest wspaniałe. Coś innego niż kolejny nudny, nieciekawy model w kolekcji.
  17. Sklejałem wszystkie modele ZTS Plastyk, które były produkowane w latach 70-80. Czaplę też sklejałem i to w 3-4 egzemplarzach. Najwięcej problemów było z mocowaniem płata do kadłuba na rachitycznych zastrzałach, które zastąpiłem jakimiś mocniejszymi zamiennikami. Ten model jest sklejalny mimo, że mocowanie płata niezwykle kłopotliwe. Dobrze sklejony i pomalowany cieszy oko nawet dziś mimo, że na rynku pojawił się pod koniec lat 70. Maciej Złotkowski wykonał z tego zestawu przepiękny model wykorzystując elementy fototrawione firmy Part, druk 3D oraz techniki scratch.
  18. Wlot powietrza już na swoim miejscu jednak po umieszczeniu na swoim miejscu okazało się, że pomiędzy ścianką łuku podwozia głównego a osłoną wlotu jak i osłoną nadchodzącą na ściankę dzielącą luk na dwie połowy występują spore szpary które należało wypełnić przyciętymi paskami tworzywa sztucznego. Dopiero wtedy całość zaczęła wyglądać akceptowalne.
  19. To teraz ostrożnie przeszlifuj tą warstwę szpachli. Uważaj by nie pościerać wypukłych linii bo ich tak łatwo nie odtworzysz jak wklęsłych. Zanim zaczniesz obróbkę przyklej wokół miejsca szlifowania taśmę maskującą i w ten sposób sobie ochronisz resztę linii podziałowych. Ja dla ułatwienia sobie sprawy przy Mirage IIIE i teraz Sabre linie przerysłem na wklęsłe i w razie przytarcia łatwo będę je mógł odtworzyć.
  20. No a ja miałem problemy z nakładaniem kalkomanii pokrytych tym preparatem. Zastanawiam się czy nie nakładać go na większe powierzchnie aerografem.
  21. Wlot zrobiony i dysza wylotowa również. Zestawowa dysza niestety w pozycji zamkniętej ale po potraktowaniu metalizerami Bilmodel, washami Modelersworld i pigmentami TAMIYA (od wewnątrz) myślę, że źle nie wygląda :).
  22. Były jeszcze czechosłowackie oznaczenia.
  23. Pan Andrzej Ziober zbudował ten model i jak pamietam na zdjęciach posiadał otwarty luk transportowy, kokpit oraz przedział silnikowy. Zdjęcie pochodzi z Modelworka i było zamieszczane w poście kolegi kopernika w wątku Jak hartowała się stal czyli modelarskie lata PRL. W latach 80 i 90 ten model musiał budzić naprawdę wielkie wrażenie !!!!! Dziś to piękny przykład modelu Vintage Oryginal. Chciałbym go zobaczyć na żywo… Takie malutkie dzieło sztuki modelarskiej.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.