greatgonzo

Masz nadmiernie wychylone lotki i źle wychylone klapy (były dwupozycyjne, albo wciągnięte, albo prawie 90 stopni). O wnętrzu kadłuba nie ma co już gadać, ale wnętrze klap - srebrne.

Tego zupełnie nie wiem, ale postawię kamienie przeciw perłom, że Dragon, podobnie jak inni producenci zestawów, ma wątłe pojęcie o szczegółach malowania oryginałów. Może 'nie pisanie' nie jest gorsze niż zmyślanie?

E34, 35, 9 - aluminium.

Tak, choć trzeba dodać, że są też zdjęcia całego kija w kolorze Grey Green ze srebrna końcówką. No i nie jest to żadna pompa, pomyliło mi się z innym samolotem.

Zwróć uwagę na orczyk. Materiał i kolor. Widać też kawałek dźwigni pompy.

Oby nie 'skórzane' pasy. Spust broni jest do skrzydła A.

B-25?

E tam, wystarczy dobre słówko o P-40 i już mi żyłka puchnie ;).

Nie znam oddzielnego, poświęconego temu opracowania. Ale uwagi na ten temat pojawiają się przy okazji innych tematów. Rzecz np. przewija się przez karty znakomitej opowieści o P-47 Warrena Bodie. Jeżeli złapać ideę i prześledzić działania Curtissa od połowy lat 30tych do końca wojny pojawi się kilka interesujących pytań. Np: dlaczego wyprodukowano 15 tys myśliwców, które uznano za przestarzałe prawie dwa lata przed przystąpieniem USA do wojny, dlaczego konkurs na myśliwiec Armii wygrała propozycja niespełniająca wymogów tego konkursu i pozbawiona widoków na poprawę niedoskonałości (w przeciwieństwie do konkurenta), czy też dlaczego Republic był w stanie w kilka miesięcy otworzyć nową fabrykę w polu i tłuc P-47 jeden za drugim, a Mighty Curtiss nie mógł podołać zadaniu wyprodukowania choćby jednego licencyjnego Thunderbolta zdolnego do operacji bojowych? Podlej to działaniami komisji senackiej pewnego ambitnego pana, który na tej właśnie komisji wywiózł się na fotel prezydenta, nie zostawiając przy tym suchej nitki na działaniach Curtissa. No i akurat raporty Komisji Trumana to konkretne dokumenty do poczytania.

Chciałoby się powiedzieć: niestety! Cóż, korupcja i takie tam nie są wymysłem dzisiejszych czasów. Model elegancki!

Warto też zerknąć na szczelinę lotka/skrzydło. Podwozie, oprócz tych ośmiu stopni, było też zbieżne w rzucie z góry - niewielki, ale charakterystyczny 'toe in'.

Nie trzeba aż fachowca. To skrzydło powinno wyglądać jak tej piątki na zdjęciu z IWM, które pokazałeś. Pokrywy w skrzydłach z modelu Mk.V są błędne, a zdjęcie żywicznych odlewów nie dość dobre by to na pewno określić.

Tak.

Obecność pip-squeaka może sugerować wcześniejszy samolot. Pip był bardzo uciążliwy w użytkowaniu, a po wprowadzeniu IFF przestarzały. Jednak mógł współpracować z radiem VHF i nic pewnego nie da się tu powiedzieć.

Szansa na magazynek do pistoletu sygnałowego jest tu niewielka. Ale jeśli już musi byś to powinien iść z nim parze mocowany po prawej stronie fotela Very pistol. Albo przynajmniej olstro nań. Na oko kolor kabiny wyszedł Ci taki bardziej amerykański.

A które to są te znane zdjęcia z okresu dostawy i wczesnej eksploatacji? Bo wszystkie powyższe pokazują samolot z czasów jego występów na pokazach lotniczych w latach 70/80. Przy tym pierwszym powstało nieco zamieszania, bo ktoś przedstawia je jako zdjęcie z wojennego albumu taty i na tej podstawie kombinuje z interpretacją, nie mając szczególnej wiedzy o samolocie. W tym czasie AB910 to był w zasadzie MkIX z zabudowanym silnikiem z dwustopniową sprężarką. Stąd śmigło, wydechy, współczesne radio, nowe podwozie itp... . W czasie wojny nie byłoby mowy o zasadzie, a po prostu oznaczono by go jako MkIX. Do standardu MKV samolot przywrócono w latach 2000, chyba przy okazji przemalowania na RF-D właśnie. Dla Ciebie wartość źródłowa - zero. Na rogowe wyważenia steru wysokości to u Schiele ze dwa lata za wcześnie. Po prawdzie na wzmocnienia nad wnękami podwozia też jest za wcześnie i niemal na pewno ich nie było. Moje informacje pochodzą z lat interesowania się tematem. Kupka różnych książek, szperanie w internecie i przede wszystkim kontakt z Edgarem Brooksem, przez całe życie związanym z lotnictwem i jego okolicami, pasjonatem Spitfire, który ostatnie lata spędził w archiwach w Kew przekopując się przez sterty różnych dokumentów i docierając często do nieznanych dotąd świadectw. Wieloletnia korespondencja z Edgarem pozwoliła mi zapoznać się z częścią z nich, o innych Edgar po prostu mi mówił. Niestety, Edgar już nie żyje, a że robił to wszystko z pasji, nie planując żadnych publikacji; pewnie nie dowiemy się jak szerokie były jego odkrycia. Sporo z nich przedstawiał na modelarskich forach internetowych, ale ta prezentacja z definicji jest mocno chaotyczna. Gdy mowa o jednym źródle można polecić książkę: "Spitfire - The history" E. Morgan i E.Shacklady. Trochę wydatek, bo starsze wydania można wyczaić za 20 funtów. Najnowsze to chyba ze 200Ł .

No, 100% pewności w tych sprawach to zdarza się jak biały tygrys. 'Najbardziej prawdopodobne' tu już jest powód do konkretnej radości ;).

Skracając temat do minimum- najbardziej prawdopodobna wydaje się być wersja: wszystkie farby z palety MAP, RAFowskie. Rzeczywiście jest kilka świetnych obserwacji. Także kilka wyraźnych przeoczeń. Możliwe, że w ogólnym mniemaniu bez znaczenia. W Spicie podobnie ;).

Nie. Tak.

Po pierwsze nie piszę w ogóle o tematach juniorskich. To są wg mnie tak oczywiście różne sprawy, że nie dodaję tej uwagi w każdej wypowiedzi. Dodaję niniejszym. Większości z tych 95% nie ma w moich słowach, zatem trudno mi polemizować z czymś, z czym się zgadzam. Trudno też dyskutować o kwestiach związanych z etykietą, elegancją i tzw. dobrym smakiem. Zatem nie bardzo mam jak ugryźć temat. I nie gryzę.

Nie poddawaj się. W moich tematach nie ma problemu by wiele rzeczy podpatrzeć no dość popularnych statkach powietrznych. Np, o ile się nie mylę, koledzy z grupy Tomcatsky obmacywali m.in F-14 i może potrafią powiedzieć gdzie znajdą się analogie.

Wciąż wątpię, czy mówiąc o realizmie będziecie mówić o tym samym. Ale nie wiem, może coś Ci się odmieniło. Niestety w temacie Twoich wątpliwości może być kłopot, bo ja akurat z naturalnych przyczyn niezbyt znam ludzi o dużym doświadczeniu w temacie współczesnych samolotów bojowych i ich modelowania. Tu trudno mi kogoś 'zareferować'. Jeśli chodzi o samo podejście i metodologię, to bardzo pouczające są artykuły Andrzeja Ziobera w AeroPlanie. Modele Andrzeja pomalowane są znakomicie, wbrew opinii rozpowszechnianej przez różnych ludzi, którzy nota bene bez oporów przyznają też, że nigdy tych modeli nie widzieli, a swoje tezy kształtują na podstawie marnych zdjęć i tak ma być. Z braku laku, czyli wiedzy o doskonałych modelarzach specjalizujących się w temacie, dorzucę Ci uwagę z mojego (niestety) artykułu o realistycznym malowaniu, co do której nie mam wątpliwości, że usłyszałbyś ją i od nich. Po pierwsze znajdź samolot taki, jak ten, którego model chcesz zrobić, albo możliwie podobny w charakterze i udaj się na lotnisko, gdzie można go spotkać. Uważnie obejrzyj jak wyglądają interesujące Cię fragmenty, jak działają elementy w ich okolicy i obfotografuj je, bo to świetnie odświeża potem pamięć. Potem weź dostępne ci środki i narzędzia i próbuj to odwzorować w skali. Lepiej nie na modelu. Jeżeli znajdziesz swojego 'mistrza', to z taką bazą będzie wam łatwiej rozmawiać. A kto wie, może wtedy i 'mistrz' i rozmowa okażą się zbędne.