pmroczko

@Bartosz Ciesielski- bardzo dziękuję za pamięć i za foty. Mam już kalkomanię ze wzorem kamuflażu i jak się już za to zabiorę, to zdjęcia bardzo mi się przydadzą. Pozdrawiam serdecznie! Paweł

Następny update - "bebechy" zamontowane na ramie: Zrobiłem też tarczę, przy czym przebudowałem ją tak, żeby pokazać złożone "klapki" - w Wietnamie tak często było nawet podczas strzelania, żeby strzelec więcej widział. Z pozostałości części fototrawionych zrobiłem sprężynki, które trzymają "klapki" w górnym położeniu: Zmodyfikowałem też przyczepę przez dodanie drugiego pierścienia do podstawy: Przy okazji chciałem też pokazać drugą stronę podstawy: Na powyższym zdjęciu widać jak blaszka naklejona wokół podstawy jest wyższa niż część do której jest przyklejona. To utrudnia zamocowanie góry do podstawy no i Dragon nie przewidział możliwości obrotu góry względem podstawy - postanowiłem to zmienić. Dlatego zaprojektowałem odpowiednią obrotnicę i wydrukowałem ją w 3D. Pasuje to do "góry" tak: W połączeniu z odpowiednim otworem w podstawie da mi to obracana górę. Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł

Dzień dobry! Mały update, zrobiłem baterię i ładowarkę do niej. Najpierw bateria - części Dragona uzupełnione kawałkiem drucika miedzianego 0,5mm i kawałkiem drutu cynowo-ołowianego: Do tego po malowaniu bateria i ładowarka z wydruku 3D, bardzo ładny detal: Wydech może się wydawać bardzo czysty, ale na zdjęciach z Wietnamu często właśnie tak to wygląda - pewnie była to nierdzewka i nie miała czasu się zasyfić. Dodatkowo uważny obserwator zauważy, że zestaw baterii ma 12V a powinien mieć 24V... Ale tego już nie będę poprawiał. Dziękuję za wagę i pozdrawiam Paweł

Czemu od razu zmarnował? Dźwięk można nagrać jeszcze raz, a przy okazji trochę przemontować całość, żeby tempo było lepsze.

Tak, wygląda śliczniusio

I po malowaniu jedna strona wygląda tak: Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł

Cześć! Lampy dobrze wyszły. Radziłbym spróbować podobny efekt uzyskać wikolem - wygląda podobnie, a materiał o wiele łatwiejszy w pracy. Widzę, że gwiazdę na masce się udało całkiem ładnie wyciągnąć. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł

No i teraz rozmawiamy!

Jeszcze mam taki jeden pomysł - wprowadźmy taki mem kiedy emocje stają się zbyt gorące: Nie strzelaj do mnie, ja tylko wskazuję cel

Dzień dobry! Dzisiaj postanowiłem bliżej opisać prace z wydrukami 3D dołączonymi do zestawu firmy Dynamo. Przystąpiłem do budowy karabinów maszynowych M2HB które są "sercem" Quada M55. W zestawie otrzymujemy po dwa wydruki 3D z których każdy zawiera dwie skrzynie zamkowe Browninga, jedną lewą i jedną prawą - różnią się one od siebie umieszczeniem dźwigni do przeładowywania broni. Dźwignie te są bardzo delikatne i przez cały czas pracy trzeba uważać na to, żeby ich nie uszkodzić. Wydruk 3D wygląda tak: Jak widać dużą jego część stanowi "klatka" zabezpieczająca właściwe części przed uszkodzeniem, którą trzeba teraz ostrożnie usunąć. Zacząłęm od nacięcia na szerokich ściankach rowka moim ulubionym nożem do tworzywa sztucznego: Jeżeli nie macie jeszcze takiego noża to polecam. Produkuje go firma OLFA i ma on w modelarstwie przynajmniej trzy zastosowania - oprócz swojego pierwotnego przeznaczenia do cięcia płyt plastikowych można też go użyć do nacinania linii podziału blach ale także do odcinania bloków wlewowych od części żywicznych. Ma to tego plusa, że zamiast wytwarzania drobnego pyłu powstają dość grube wióry, co zmniejsza bałagan i zmniejsza zagrożenia ze strony pyłu żywicznego. Po nacięciu szerokich ścianek wąskie "pręty klatki" odcinam szczypcami: Teraz skrzynie zamkowe ukazują się w całej krasie - bo trudno mówić o okazałości w przypadku tak małych części. Ale detal jest bardzo ładny: Po bardzo delikatnym nacięciu punktów przyczepienia podpór rączek do przeładowywania broni (przyczepy są bardzo cienkie) można odciąć podpory przy podstawie, np. przy pomocy piły-żyletki: Teraz można przy pomocy następnego cięcia oddzielić jedna część: Następne cięcie rozpoczyna oddzielanie kolejnej podpory: ...które można dokończyć już przy pomocy szczypiec: Teraz jeszcze jest potrzebne jedno, dosyć precyzyjne cięcie do oddzielenia ostatniej podpory. Cały czas trzeba uważać na dźwignię do przeładowywania broni (zgadnijcie skąd wiem!): Po usunięciu tej podpory ujawnia się otwór do zamontowania lufy: Jeszcze kilka zdjęć gotowego elementu, dla porównania skali z pałeczką higieniczną: Jak widać detal umożliwia pokazanie karabinów z otwartymi skrzyniami zamkowymi, np. podczas przeładowywania albo przeglądu: W następnej kolejności można się zabrać za pokrywę skrzyni zamkowej. W zestawie jest 6 takich pokryw (2 zapasowe): Te części umieszczono na bardzo małej podporze, więc trzeba się starać wykonać jak najcieńsze cięcie jak najbliżej podstawy, żeby nie uszkodzić przy tym samej części: Na wewnętrznej stronie pokrywy także są detale umożliwiające pokazanie tej części w pozycji otwartej: Podpory można wtedy już odciąć cążkami: Miejsca po podporach trzeba wyrównać, miejsce pokazane na zdjęciu poniżej trzeba obrabiać tak długo aż okrywa zacznie pasować na swoje miejsce: Teraz przyszła kolej na lufę. Rozpocząłem od oddzielenia górnych podpór - są one tak cienkie, że można je po prostu oderwać nawet lekkim pociągnięciem: Następnie odcinam część przy samej podstawie przy pomocy piły włośnicowej: Teraz trzeba się pozbyć pozostałości podpór: I opiłować na gładko, bo inaczej lufa nie będzie pasować albo będzie miała tendencje do krzywienia się: Lufa też ma bardzo ładne detale: Po złożeniu i pomalowaniu całości farbą Gunze Dark Iron całość prezebtuje się tak: Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł

Cześć! Ja bym tu dał +1 - już widziałem wielu takich modelarzy, którzy za pierwszym razem chcą zbudować model idealny i zwykle wychodzi z tego rozczarowanie. Nie mówię, że Ty chcesz zbudować model idealny, tylko chciałbym zwrócić uwagę na taką rzecz: żeby zbudować poprawny model to trzeba 1) wiedzieć jak coś ma wyglądać i ewentualnie dlaczego 2) umieć to zbudować w modelu. Przy tym 1) jest do zrobienia relatywnie szybko i łatwo - czytasz książkę, oglądasz film, zadajesz pytanie i jest, wiedza zdobyta. Gorzej jest ze zdobyciem 2) - umiejętności nabywa się poprzez ćwiczenie, zwykle wielokrotne, dlatego to jest według mnie trudniejsze. Ty już początki zrobiłaś, więc to jest OK i teraz dobrze by było zrobić taką próbę generalną na jakimś modelu którego nie będzie szkoda (żeby niepotrzebnego ciśnienia nie tworzyć), a my postaramy się w miarę możliwości pomóc. Ewentualnie jak chcesz tu w tym wątku pogadać o MiGach to najlepiej zadać konkretne pytanie. Wiem, że jedno konkretne pytanie już zadałaś, ale cóż - 1/48 to nie moja skala i tych zestawów o które pytasz nie znam. Za to polecałbym jeszcze taką stronę: https://www.scalemates.com/ Tam można sobie "oblukać" prawie każdy zestaw i poczytać jego recenzje. Np. ten: https://www.scalemates.com/kits/hobbyboss-80337-mig-17-pfu-fresco-e--106585 Na dole jest sekcja Inbox Reviews z recenzjami. Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł

Kolega ze Stanów takiego robi: https://cs.finescale.com/fsm/modeling_subjects/f/3/t/192991.aspx

Cześć! Gdyby więcej modelarzy podchodziło do tematu tak jak @MajaOto mielibyśmy trochę mniej modeli a za to o wiele lepsze Fakt jest taki, że wielu modelarzy bardzo chce COŚ skleić i rzucają się na główkę i po prostu zaczynają kleić. Dopiero w trakcie tych czynności ktoś im zwróci uwagę na babole merytoryczne i stąd się bierze wiedza arhtus i inni piszą tu o budowie "na przyzwoitym poziomie" - ja bym tu bardzo uważał na to stwierdzenie, bo może być różnie rozumiane i doprowadzić do nieporozumień na forum. Jedna rzecz to poziom wykonania taki jaki Ty byś chciała osiągnąć. Druga sprawa to panujący "state of the art" - taki trochę standard, gdzie modelarze sobie mówią, że dobry model powinien mieć zrobione to czy tamto - tu trzeba uważać, żeby nie dać sobie wmówić robienia rzeczy, co do których nie czujesz się na siłach, to Ty robisz model i jesteś w tych sprawach szefem. A wiadomo, że w miarę prac robimy postępy, rozwijamy się i może tak być, że po zrobieniu trzeciego czy czwartego modelu w kolekcji pierwszy już nie będzie pasował do niej, bo będzie wyraźnie słabszy. ale wtedy można kupić taki sam albo podobny zestaw i zrobić go jeszcze raz. Podobnie jeżeli na przykład zlecisz wykonanie różnych modeli z kolekcji różnym modelarzom, to też mogą one słabo "do siebie pasować". Przypomina mi się tu takie chińskie przysłowie, które ja znam jako "kto sieje serce, zbiera wiedzę" - jeżeli się w coś zaangażować, to wręcz nie ma możliwości, żeby się czegoś nie nauczyć, więc myślę, że jeśli w to wejdziesz to wiedzę z zakresu lotnictwa stopniowo dostaniesz jakby "w bonusie", a myślę, że dowiesz się też sporej liczby innych rzeczy z dziedzin, które mogą Cię zdziwić - to po prostu specyfika tego cudownego hobby. I tym optymistycznym akcentem skończę, życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł

Dzień dobry! Maju, Twoja wiadomość jest wzruszająca. Przykro słyszeć, że dziadek nie może się już zajmować swoim ukochanym hobby. Niestety muszę się zgodzić w pewnym zakresie z giberesem - mówimy tu o ogromie pracy. Z drugiej strony myślę, że nic nie stoi na przeszkodzie żeby spróbować. Proponuje zacząć od MiGa-15 albo 17 i spróbować go zbudować. Wtedy się okaże przede wszystkim czy odnajdziesz przyjemność w budowaniu - bo uważam, że to jest warunek konieczny, żeby cokolwiek się udało. Jeżeli praca nad modelami nie da Ci przyjemności, to będziesz się przy tym męczyć i prawie na pewno nie dokończysz nawet jednego modelu, nie mówiąc już o kolekcji, a nawet gdyby jakimś cudem się to udało, to myślę, że po modelach będzie widać, że były robione "na siłę". Namawiałbym też, żebyś włączyła do procesu dziadka na w miarę wczesnym etapie, jeżeli oczywiście ma to szansę zadziałać. W ten sposób możesz z nim spędzić czas, a poza tym dziadek pewnie doskonale wytłumaczył by Tobie "te wszystkie lotki, hamulce, żaluzje i cala masa innych rzeczy". Jeśli zdecydujesz się budować, to najlepiej założyć warsztat tu na forum i wtedy masz szanse na pomoc na bieżąco przy budowie, ale trzeba też mieć twardy tyłek i przygotować się na to, że Polacy lubią krytykować i stosować zasadę "co cię nie zabije to cię wzmocni". A jeśli się nie uda to też trzeba podejść do tego z dystansem - to nie są proste sprawy. Serdeczne pozdrowienia dla Dziadka i dla Ciebie, życzę Wam, żeby wszystko się ułożyło jak najlepiej będzie to możliwe Paweł

Dzień dobry! Dalszy ciąg prac - mimo starannego zapakowania (każda ramka w osobnym woreczku) jedną część dostałem lekko uszkodzoną: Zamiast to prostować, wyciąłem wygiętą część i zastąpiłem ją fragmentem igły od strzykawki, przy okazji ominęło mnie też rozwiercanie końcówek (bo w oryginale to była rurka). Po złożeniu przyczepki całość wygląda tak: Teraz powoli będzie pora trochę farby na całość położyć... Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł

Mocna rzecz jeśli się zobaczy jakie to wszystko jest małe... To powoli już nie na moje oczy... Także gratuluję zdrowia!

Jerzy zawsze robi wszystko na ultra czysto... Ale chciałbym umieć tak cieniować...

Dla mnie największym newsem jest to:

Tak, bardzo ładny i czysty!

Cześć! Dzięki za komentarz! Otóż sytuacja wygląda tak: Instrukcje malowania kamuflażu MERDC przewidują rozkład plam także poniżej linii błotników. Znajomy amerykański czołgista ujął to tak (tłumaczenie moje): "Dół czołgu mógłbyś pomalować na różowo i po pierwszych kilku kilometrach już też by tego nie było widać". Także według tego co on mówił to żołnierze w jednostkach liniowych mieli tendencję do upraszczania kamuflażu (nie malowali nic poniżej błotników i rezygnowali z plam w najjaśniejszym kolorze), a także powszechne były przypadki mieszania ze sobą farb, jeżeli którejś brakowało. To w efekcie doprowadziło do rezygnacji z kamuflażu MERDC, ponieważ każdy wóz wyglądał inaczej na skutek braku staranności żołnierzy. Ale mój wóz, jak już pisałem, jest pokazowy dla generałów, dlatego ma być "zrobiony" wyjątkowo starannie - czysty i pomalowany ładnie (chociaż nie regulaminowo, bo regulaminu malowania dla M247 z tego co wiem nie zdążono stworzyć, ale są dowody na to, że i tak były malowane w MERDC, np. tu: http://www.primeportal.net/tanks/david_lueck/m247_sgt_york_divad/index.php). Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł

Dzień dobry! Sporo czasu minęło i mam następny update - kolory zimowego umiarkowanego MERDC są położone. Farba to pomarańczowa Hataka: Teraz kalkomanie i delikatny wash - jak mówiłem maszyna ma być jak z prezentacji dla generałów. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł

Ależ proszę bardzo: M45quad.pdf (vietnam.net.pl)

Cześć! Ja to robię tak, że biorę wyciągniętą ramkę, moczę ją chwilę w rozpuszczalniku (nitro albo lepiej octan butylu) a potem kładę na modelu i lekko "tyram" czubkiem nożyka modelarskiego. W przypadku takim jak powyżej, to może jeszcze przed rozpoczęciem operacji zrobiłbym lekki rowek na powierzchni i w nim bym ten spaw położył. Wychodzi mniej więcej tak: Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł

Tak jak kolega napisał... Ja tak robię, mam nawet osobną butelkę po lakierze do paznokci z pędzlem gdzie stoi "rozpuszczona ramka" w każdej chwili gotowa do użycia. Plusy to cena zbliżona do 0 PLN a także doskonała przyczepność i po wyschnięciu brak skurczu. Przyczepność jest taka, że jak raz wierciłem otwór w szpachlowanej części, to wióry były dwukolorowe (w kolorze podstawowej części i szpachlówki) - to robi wrażenie. Tak samo trasowanie linii jest przyjemne, bo nie ma różnicy w twardości materiału. Minusem jest to, że trzeba naprawdę odczekać zanim rozpuszczalnik odparuje zanim sie zacznie poważniejszą obróbkę, a to może potrwać nawet kilka dni. Dlatego czasem robię tak, że jamki skurczowe i otwory po wypychaczach szpachluję jeszcze na ramkach, zanim wytnę pierwszą część i większość miejsc jest na czas gotowa do szlifowania. Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł

Zbudowałem główną "ramę" quada. Dodatkowo po pomalowaniu strzelec wygląda tak: Oklejanie spodu podstawy jedyną blaszką fototrawioną z zestawu wymaga najpierw uważnego wygięcia i dopasowania jej, ale jeżeli zrobi się to starannie to nie ma większego problemu. Pozdrawiam i życzę miłego dnia! Paweł