HKK

PS-289 ma zaworek i trójdzielną głowicę na wzór Micronów. W efekcie jest rzeczywiście wyraźnie cięższy i dłuższy od Iwat. Ale przy tańszych, bezzaworkowych Proconach różnica nie powinna być odczuwalna.

Iwata HP-C to bardzo dobry sprzęt ale... 1. Pozbawiony zaworka MAC co w praktyce modelarskiej jest wg mnie sporą wadą. Zaworki przy szybkozłączkach są jakimś rozwiązaniem, ale dużo mniej wygodnym i trudno kupić dobrze działający. 2. Kupno nowego za sklepową cenę jest ekonomicznym absurdem, bo całkowicie równorzędne Procony są sporo tańsze. Moja opinia jest taka, że jeśli już Iwata bez zaworka, to dla modelarza sensowniejszy jest model Eclipse. A jeśli z zaworkiem, to HP-CH lub HP-BH. Te dwa ostatnie przynajmniej dają się jakoś uzasadnić w stosunku do Procon-ów.

Ja sobie kupiłem taką: Oferowana przez różnych sprzedawców. Ja mam bez żadnego napisu, z Amazona. Występuje w różnych rozmiarach. Tańsza od Tamyi i skuteczna. Triumpeter/HobbyCraft oferuje ją w takiej odmianie, ale nie wiem czy to wygodne.

Hej. Naprawdę temat Aerograf jest najlepszy do rozmawiania o bieżących zakupach? Po co ktoś przeglądający ten temat ma przebijac się przez kilka stron dyskusji o cłach, paczkach i cenach. Wszystko to nie będzie aktualne już za kilka tygodni.

Wygląda jak odprysk powłoki galwanicznej albo jej odbarwienie. Nie przejmował bym się. W tym miejscu powłoka jest z natury cienka i czyszczenie/wycieranie zbiorniczka ściera ją tak czy inaczej. Chyba, że jest to wżer w samym materiale korpusu. Na zdjęciu nie za bardzo widać. Wówczas bym reklamował.

Zadaj pytanie w odpowiednim dziale/temacie lub na priv. Ten temat jest do zamknięcia i nie pogadamy.

Do zamknięcia

Jak to zwykle u mnie, aerograf trafiony okazyjnie na aukcji, zaserwisowany i oferowany z niewielkim zyskiem. Dla nie obeznanych w temacie, HP-CH to aerograf z rodziny Hi-line, najwyższej w ofercie Iwaty, pomijając serię Custom Micron. Rozmiar dyszy to 0.3. Aerograf nie nosi śladów zużycia, wnętrze kielich nie ma wytarć, korpus też w idealnym stanie. Aero był najwyraźniej rzadko używany. Dla pewności rozebrałem, sprawdziłem uszczelki, dokładnie wyczyściłem i nasmarowałem. Przeprowadziłem też próbę malowania. Aerograf działa jak nowy. Cena - 800 PLN razem z wysyłką. Cena nowego to w tej chwili ok 1500 PLN. (https://www.fine-art.com.pl/hp-ch-hi-line-airbrush-0-3mm.html) Nb. informacja na tej stronie że "Wszystkie części wykonane są ze stali nierdzewnej" jest nieprawdziwa. Jak chyba we wszystkich aerografach, jedynie iglica jest stalowa.

A w części dziobowej uskok jak diabli, czy mi się wydaje?

Szpachli bym nie kładł. Szpachla z zasady służy do wypełniania a nie do budowania na płaskiej powierzchni. Między krawędzią szpachli a podłożem zawsze wtedy powstanie próg. No chyba, że nadbudujesz szpachlą od schodka aż do krawędzi kadłuba. Ale to nieco bez sensu.

Ale na twoim rysunku, schodek jest wynikiem zapadnięcia, a nie równoległego przesunięcia krawędzi. To duża różnica. W pierwszym przypadku jeśli będziesz szlifował schodek bez krawędzi, to uzyskasz zagłębienie. Musisz dokładnie sprawdzić z jakim przypadkiem masz do czynienia. Czy obydwie krawędzie są równoległe czy nie? Jeśli nie (jak na Twoim rysunku), to czy niższa krawędź jest zapadnięta, czy też wyższa jest podniesiona? Od tego będzie zależało, czy materiał będziesz zdejmować głównie z jednej strony czy z obydwu. A od wysokości schodka zależy, czy łatwiej będzie tylko szlifować, czy lepiej dać najpierw szpachlę.

Owszem, Wikol to klej PVA. Ale standardowy Wikol zastyga na mętno-żółtawo więc do oszklenia się słabo nadaje.

Ultra Glue to zwykły klej poliwinylowy (PVA). Microscale Kristal Klear to w zasadzie to samo. Ja używam "zwykłego" PVA ze sklepu budowlanego. Z tym, że to nie może być pierwszy z brzegu klej PVA tylko jakiś o lepszej jakości (czysty). Inaczej po zastygnięciu będzie mętny. Wadą PVA jest stosunkowo słaba lepkość na początku, więc trudniej części fototrawione umiejscowić zanim klej zacznie chwytać. Klejenie bardzo drobnych części jest też kłopotliwe, bo ciężko utworzyć bardzo małą kroplę kleju. Dlatego ja chętnie używam kleju akrylowego własnej roboty na bazie żywicy paraloid.: Klej od razu "łapie" ale nie schnie szybko więc umożliwia manipulowanie elementami przez pewien czas. Daje mocniejszą spoinę od PVA. Jego nadmiar można zmyć np. spirytusem nawet po zastygnięciu. W ten sam sposób można rozkleić zaschnięta spoinę. Gotowym klejem akrylowym o podobnych właściwościach jest Revell Contacta Special. Trochę zbyt mocno ciągną się z niego "nitki" co utrudnia nakładanie.

Modyfikacja poprzedniej porady. Wyciąć sekcję z amortyzatorem (tą błyszczącą ) i zastąpić ją fragmentem igły lekarskiej o odpowiedniej średnicy. Oczywiście w dwóch pozostałych sekcjach nawiercić gniazda na głębokość 0-5 - 1mm. Wkleić odcinek igły klejem CA. Wygląda od razu dobrze bez malowania.

Bo pewnie się odkształciła przy zbyt mocnym dokręceniu. Teflon ma niemal same zalety w porównaniu z syntetycznymi "gumami" oprócz jednej - nie jest elastyczny i może się trwale odkształcić. Na pewno żadna modelarska chemia nie uszkodziła teflonu. To niemożliwe. Tak jak stwierdzili przedmówcy, śruba trzymająca uszczelkę iglicy nie służy do dokręcania, tylko do regulacji. Jeśli obraca się zbyt luźno, to trzeba czymś potraktować gwint (np. uszczelniaczem do gwintów) a nie dokręcać do oporu. Ja praktycznie nigdy nie odkręcam i nie wyjmuję tych uszczelek. Sporadyczne wyczyszczenie kanału cienką szczoteczką z rozpuszczalnikiem wystarcza. Częste wyjmowanie powoduje jedynie sukcesywne luzowanie gwintu i efekty jak wyżej. Kup nową uszczelkę - ale nie od Iwaty - poszukaj po prostu odpowiedniego rozmiaru. Do tego nasmaruj czymś gwint od śrubki - może być czerwona pasta do gwintów albo wosk pszczeli. Wyreguluj odpowiednio docisk i będzie git. I nie ruszaj tego zbyt często.

Sprzedany

Czysty IPA szybko paruje, co zdecydowanie zmniejsza efekt "self levelling".

Solo podawał procedurę przy modelach samolotów. Pancerkę zwykle traktuje się nieco inaczej. Poza tym, trochę za dużo tych warstw. Można tak robić, ale uważam to za przesadę. Satynowa powierzchnia nadaje się pod kalki i nie powinno być srebrzenia. Więc o ile farba nie jest trupio matowa lakier pod kalki niekonieczny. W przeciwnym wypadku, półmat wystarczy. Pod washa w większości wypadków też satynowa powierzchnia będzie ok. Można wtedy połączyć łoszowanie z filtrowaniem. Zabezpieczanie washa lakierem przed cieniowaniem olejnymi, to też wg mnie strata czasu. Olejne się rozciera a nie zmywa. Ilości rozcieńczalnika (jeśli już) są śladowe i nie naruszają washa. Używając rozcieńczalnika zrobimy z cieniowania filtrowanie.

Wg mnie, główna różnica w praktyce, to czas schnięcia (parowania). Posługuję się dwoma rozcieńczalnikami do "olejnych". Jeden to benzyna do zapalniczek. Myślałem, że będzie podobna do lakowej, ale za szybko paruje. Za to dobrze rozcieńcza. Mam również "bezzapachowy" white spirit dla plastyków. Ten z kolei zbyt wolno schnie i nieco gorzej rozcieńcza. Ale nie tylko o to chodzi. Różne rozcieńczalniki w połączeniu z różnymi farbami moga dawać roztwór inaczej płynący i o innej dystrybucji pigmentu . Jest filmik na youtube pokazujący jak duże mogą być różnice. Na tym forum też jest gdzieś podobny temat. Najlepiej sprawdzić swoje farby z różnymi rozcieńczalnikami i wybrać najodpowiedniejszy.

Miałem tego świadomość. Tamiya nie jest łatwa do kupienia, za to oryginał (Asuka/Tasca) już tak. Właśnie go kupiłem, bo RFM był chwilowo niedostępny. I uważam, że przepłaciłem. Firefly z Asuka jest rzeczywiście bardzo fajny i dobrze się składa ale RFM wygląda na jego mocno zmodyfikowaną i poprawioną kopię. Ma np. ogniwkowe pracujące gącienice, podczas gdy w Asuka są winylowe. Może jest tu i tam nieco przekombinowany, ale wyraźnie tańszy od Asuka. Co do nadlewek i śladów łączenia form w RFM, to Asuka też je ma. Nie są trudne do usunięcia, a ja nie mam porównania z innymi modelami, żeby krytykować. Za sugestie do T-34 dziękuję. Zobaczę jak pójdzie mi ten Firefly. Oznaczenia z 1 DPanc. ma zarówno Asuka jak i RFM

Zarezerwowany. Niestety, ktoś zarezerwował wcześniej. Jeśli zrezygnuje, to dam znać.

Mam do sprzedania, bo wolę wersje B/C i kupiłem reedycję od Eduarda ("Wine, Women and Song"). Wypraski kompletne, kilka elementów wyciętych. Dodatki obejmują kalki Printscale z 6 malowaniami... Oraz maski i Zoom Eduarda: Cena - 150 PLN. Wysyłka gratis, ale dopiero 1 września. Jeśli wcześniej, to przesyłka zagraniczna, za którą doliczę 30 PLN

Poziom żenady tego wpisu sięga niebios. Skąd u ciebie te pokłady pogardy, człowieku?

To też farba akrylowa. Więc schodzi.

Pewnie, że się da. W końcu ten kompresor z linku u mnie też nie ma żadnych kosmicznych rozwiązań. Mała sprężarka, mały zbiornik i tyle. Ale zwykle jak ludzie robią sobie kompresor z lodówkowca to sprężarka jest nieco większa, zbiornik też i wychodzi spore bydlę. Nawet Adamek nie robi małych kompresorów. A 200 PLN to pewnie kosztowały Cię części. Ja żeby sobie zrobić kompresor musiałbym odbyć kilka (dalekich) podróży do zaprzyjaźnionego warsztatu, bo w domu nie ma warunków i narzędzi. Jeśli do tych podróży dodam koszt mojej pracy, to wyjdzie mi grubo więcej. I wtedy 1000 PLN za nowy kompresor już nie wygląda tak źle.