-
Liczba zawartości
3 937 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
11
Typ zawartości
Profile
Forum
Galeria
Pliki
Kalendarz
Blogi
Zawartość dodana przez pmroczko
-
Idealny żeby w gazie go zrobić Czy to będzie straż pożarna czy nie? Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Aż oczy bolą od patrzenia... Bo nie podejrzewam że japońskie "meatballe" były szpachlowane albo coś w tym stylu. Bardziej prawdopodobne było by, że wtedy nie było płynów do kładzenia kalkomanii, albo wiedzieli, że ich kalki nie chcą z takimi płynami współpracować. Tak czy inaczej dramat. Pozdrawiam Paweł -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Cześć! Niektórzy uważają, że w ogóle linie podziału blach na modelu to bezsens - gdyby rzetelnie potraktować skalę, to w 1:72 były by one niedostrzegalne jako rowek czy wypukłość. Ale na wielu zdjęciach jednak widać, że linie podziału się na samolocie odznaczają - czy to brud się tam zbiera, wilgoć, jakieś wycieki czy podmalówki - no i na modelu wszyscy chcą je mieć. No i teraz robiąc taką linię zawsze łatwiej jest zrobić rowek. Jeżeli ten rowek zrobimy na formie - to w modelu będzie linia wypukła. A jeżeli ten rowek zrobimy na elektrodzie do elektrodrążenia, to mamy szansę na formie mieć wypukłość która da nam wgłębną linię podziału na modelu. A wiemy przecież dobrze, że taką wgłębną linię jest trochę łatwiej odtworzyć po szpachlowaniu, można ją zapuścić washem itd. - dlatego modelarze preferują wgłębne linie podziału. Na początku lat 90-tych standardem były jeszcze linie wypukłe - ale niektórzy "lepsi" producenci - i tu bym zaliczył do tego nowe wtedy modele Hasegawy i Fujimi a także ESCI - wprowadzali wgłębne linie podziału. Dziś jest to już standard - ale cała masa starszych modeli ma linie wypukłe i też czasem sa to bardzo dobre modele - a czasem po prostu nie ma wyboru - albo wypukłe linie podziału albo wcale. To tyle z mojej strony - może bardziej doświadczeni koledzy napiszą jak to w latach 70-tych i 80-tych było. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Cześć! Spotter się pewnie wnerwi, że za niego piszę, ale on by powiedział "weź to od razu wszystko zmyj i zrób od nowa, bo co to ma być za G" - taki ma chopak styl. Ja bym powiedział - całkiem w porządku, zwłaszcza jak na pierwszy raz (koniecznie musisz napisać do "Bravo" :-). Bardzo ładna podstawka. Mam pewne wątpliwości co do górnej krawędzi stropu i wieży - tu wyszło to rozjaśnienie trochę nienaturalnie, moim zdaniem - ale na pewno o wiele lepiej niż gdyby całość była pomalowana na jeden kolor. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Cześć! Tak jak napisałem - da się, albo trzeba poszukać takiego detalu gdzieś na złomie, albo samemu zbudować, tyle że trzeba na bezpieczeństwo uważać. Pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Z grzaniem się takiej sprężarki to zwykle jest sprawa oleju, ale może też tak być, że coś jest nie tak z połączeniami całości - przytkana jakaś rurka (ssąca?) albo coś w tym stylu. Teraz kwestia podłączenia elektrycznego - zwykle z kapsuły agregatu wyprowadzone są trzy kontakty: wspólny, kontakt uzwojenia roboczego i kontakt uzwojenia rozruchowego. W takim przypadku kondensator nie jest stosowany. Do rozruchu agregatu należy podłączyć prąd (fazę) na koniec uzwojeń roboczego i rozruchowego i jak tylko silnik zacznie kręcić trzeba rozłączyć uzwojenie rozruchowe (na uzwojeniu roboczym prąd oczywiście zostaje tak długo jak agregat pracuje). Jeżeli prąd będzie zbyt długo płynął przez uzwojenie rozruchowe, może ono ulec przepaleniu. Do włączania i wyłączania prądu płynącego przez uzwojenie rozruchowe stosuje się tzw. urządzenie rozruchowe które może mieć różnorodna konstrukcję - niektóre takie urządzenia są zbudowane na cewce i wtedy też pełnią ciekawą funkcję zabezpieczając lodówkę w której pracują przed załączeniem w niewłaściwej pozycji (gdyby ktoś chciał włączyć lodówkę leżącą na boku to agregat nie ruszy). W nowszych agregatach częściej się spotyka urządzenie rozruchowe zbudowane na termoelemencie - który przy rozruchu grzeje się i musi ostygnąć przed następnym rozruchem - i takiego urządzenia do naszego zastosowania (aerograf) nie lubimy. Ja kiedyś nie chcąc montować w sprężarce starego złomu sam zbudowałem urządzenie rozruchowe na przekaźniku który wyłączał prąd po naładowaniu się kondensatora który był podłączony w szeregu z cewką przekaźnika - całość zasilana z wyprostowanego napięcia 230V. Celowo nie załączam schematu - zakładam, że bezpiecznie zbudować coś takiego może tylko osoba której taki opis słowny już wystarczy. Nie jest to idealne urządzenie rozruchowe - bo nie gwarantuje ono, że agregat ruszy w czasie kiedy uzwojenie rozruchowe jest załączone. Ale dla mnie działa to bardzo dobrze. Są też tacy, którzy podłączają dwa wyłączniki - jeden taki jak od światła do uzwojenia roboczego i jeden taki jak od dzwonka (monostabilny) do uzwojenia rozruchowego - ale to rozwiązanie oczywiście nie sprawdzi się we współpracy z regulatorem ciśnienia (presostatem). Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Maskowanie i malowanie wnętrza owiewki owiewki
pmroczko odpowiedział Juffre → na temat → Tajniki modelarstwa
Cześć! Podobny problem miałem budując moje OH-6A. Normalnie sposób z malowaniem od zewnątrz, najpierw kolorem wnętrza a potem zewnętrznym się sprawdza, ale można też zastosować taki trik, że bierze się trochę czystej kalkomanii, maluje na kolor wnętrza, potem z tego się tnie paski o odpowiedniej szerokości i nakleja od wewnątrz kabiny. Plusem tego rozwiązania jest brak ryzyka zanieczyszczenia wnętrza kabiny farbą i dodatkowo od wewnątrz powstaje coś w rodzaju struktury ramek na których w oryginale trzyma się szkło - oczywiście trudno tutaj mówić o skali patrząc jak grube w modelu jest samo szkło... Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Cześć! To może ja odpowiem na to lingwistyczne pytanie... Na nasze potrzeby "buda" brzmi całkiem OK.. Pierwsze pytanie po co mieszamy do dyskusji język angielski? według terminologii niemieckiej "zamknięte nadwozie samochodu ciężarowego" (od razu pierwsza propozycja bardzo fachowego zwrotu) to "Koffer" - czyli po naszemu kufer (walizka?). Myślę że "skrzynia" nie była by też złym kompromisem w tej sytuacji, chociaż może się kojarzyć z nadwoziem otwartym. Można też bardziej ogólnie powiedzieć właśnie "nadwozie" - w samochodzie ciężarowym to właśnie jest to co ten samochód ma oprócz podwozia i kabiny. A sam model wygląda nieźle! Tylko gąsienice na razie zbyt rdzawe, ale rozumiem, ze to tylko pierwszy etap... Myślę, że dobrą inspiracją tutaj mogła by być pokrywa studzienki kanalizacyjnej - ona ma mniej więcej taki kolor jak powinny mieć gąsienice na większości powierzchni. Jeśli chodzi o smary to spodziewał bym się ich tam, gdzie są smarowane łożyska i uszczelki które mogą ciec - z drugiej strony podejrzewam, że nie chcesz z tego robić ostatniego złomu który cieknie z każdego możliwego miejsca? Życzę powodzenia w dalszej budowie i pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Jestem w szoku, że rozpoznałem - i jeszcze większym, że rzeczywiście tak jest. Skąd oni w Australii te Tatry wytrzasnęli i dlaczego akurat to? Pozdrawiam Paweł
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Że tak chamsko zażartuję - na skrzydle widać profesjonalnie naniesioną amerykańską flagę... To byli dopiero czasy - człowiek się niczym nie przejmował, przynajmniej do momentu, kiedy latadełka nie skasował, prawda? Ja z żalem muszę powiedzieć, że nie miałem wujka z USA... Ale model ciekawy. Nie jest dziwne, że tam się przemysł lotniczy rozwija, jak oni od dzieciństwa mieli okazję ćwiczyć na takich cudach. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Cześć! Można powiedzieć, że to nowa gałąź modelarstwa - nie drewniane, nie karonowe, ale 3D-owe... Pliki podejrzewam, że tanie nie były, ale i tak ich koszt będzie pewnie ułamkiem ceny którą trzeba by dać za wydruk - szczególnie w oryginalnej skali 1:16. Drukując samemu na pewno można oszczędzić pieniądze, ale wydruk zabierze pewnie dziesiątki godzin - a jeszcze pewnie będą jakieś podpory do usunięcia albo niektóre powierzchnie do gładzenia/szpachlowania, prawda? Tak sobie pomyślałem patrząc na oś napędową: dlaczego to jest na podwoziu Tatry? Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
-
Bristol Beaufighter Night Fighter 307 Dywizjon 1:48 TAMIYA
pmroczko odpowiedział Ripper1 → na temat → [L]Galerie
Cześć! Wygląda dobrze - cieniowanie czarnego naprawdę się udało. Mnie wyszedł tak (stary model Novo): Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Cześć! 7TP to nawet miałem - a reszta modeli to bardzo konkretne rarytasy. Wydaje mi się, że większość z lat 80-tych? Po 92 - 93 roku jak sam zacząłem kupować to większości z nich już nigdy nie widziałem w sklepie. Pozdrawiam Paweł -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Tak, tak - "Rusek" szczególnie się nadawał do lodówkowca bez regulacji ciśnienia/presostatu - bo nie odcinał powietrza, tylko farbę iglicą, więc instalacja była bardzo prosta. Za to czyszczenia było sporo po każdym malowaniu. Brat mi zgubił przynajmniej jedną dyszę wylewając benzynę od czyszczenia (jak tu takiego nie uderzyć?), poza tym maszynę cały czas mam, ale używam już innych, łatwiejszych w czyszczeniu. W "Rusku" farba od zbiorniczka do dyszy musi pokonać odległość kilku centymetrów. W aerografie Paasche jest to tylko kilka mm i to już robi dużą różnice przy czyszczeniu. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Cześć! Wygląda to dobrze! Historia tych wozów jest bardzo ciekawa - Niemcy do swoich ciężarówek zaczęli zakładać podwozia od zdobycznych Universal Carrierów. Odjazd, nie? Życzę powodzenia w dalszej budowie i pozdrawiam Paweł
-
KAZ 606A Kolchida ciągnik siodłowy Red Iron 1/35
pmroczko odpowiedział bożo wpożo → na temat → [C]Warsztat
Cześć! Jakoś wcześniej nigdy o tych wozach nie słyszałem... Jak na ciężarówkę z lat 60-tych i to jeszcze cabovera, to urodę ma mainstreamową (na tamte czasy...). Znalazłem takie zdjęcie ze stylową naczepą: http://denisovets.ru/kaz/kazprototips/KAZ606_ODAZ784_1.jpg Model ładnie wychodzi - rama z fototrawionek wydaje się być dosyć hardkorowym rozwiązaniem, ale w sumie z żywicy też by się to nie sprawdziło. Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Funky! Funky! - i to dosłownie! Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Ja to mam wspomnienia związane z tym Spitem UTI... Rodzice mi skądś ten model wytrzasnęli i miałem go ze sobą na wczasach w DDR. No i siedząc w tych domkach letniskowych w górach Harzu, żeby się nie nudzić postanowiłem to skleić. Miałem wtedy trochę więcej niż siedem lat, więc po pierwsze ten zestaw nie budził żadnych wątpliwości co do swojej jakości, po drugie był perfekcyjnie dopasowany do moich umiejętności, no i przypadkowo miałem przy sobie cały komplet narzędzi potrzebnych do sklejenia tego - nożyczki i pilnik do paznokci no i kozik pożyczony od ojca - czego chcieć więcej? Ano malowania. Ponieważ byliśmy w świetnie zaopatrzonym DDRku, przyszła chęć żeby pomalować ten model. Nie wiedząc lepiej kupiłem w sklepie farbę olejną (w tubce) i pędzel, no i pomalowałem model na zielono, zgodnie z instrukcją. Ku mojemu zdziwieniu nawet po kilku dniach nie chciało to wyschnąć. Znacznie przyczyniło się do tego, że model chyba został tam na miejscu - jak tu zabrać ze sobą coś, co wszystko dookoła brudzi na zielono... Takie to były klimaty! Dziękuję za uwagę i pozdrawiam Paweł -
M1A2 Sep V2 z wnętrzem, jak zwykle "na wesoło" ;)
pmroczko odpowiedział Dorotka → na temat → [M]Warsztat
Cześć! Tak, ten z tą białą gwiazdą - życzenie od publiczności! Jeżeli mogę się podzielić swoimi doświadczeniami, to w 2001 roku byłem przez dłuższy czas w Kaiserslautern, a tam się aż roi od Amerykanów. Mówili mi znajomi, że w 91 roku, jak sprzęt był wysyłany na Desert Storm, to w miejscowej odlewni urządzono lakiernię i dzień i noc przez centrum miasta przelewały się falę ciężkiego sprzętu, który był przemalowywany na piaskowo. Przy takim tempie pracy łatwo wyobrazić sobie, co może się stać z jakością, prawda? Miałem też okazje w okolicy odwiedzić kilka złomowisk ze sprzętem z demobilu - na tym złomie w niektórych miejscach potrafi być dosłownie pół centymetra farby - niekiedy nikt się nie kłopocze usuwaniem starej tylko po prostu kładzie się następną warstwę, np. przed wizytą jakiegoś ważnego gościa, żeby sprzęt wyglądał ładnie. Przy tym poza białą farbą to nie słyszałem o czymś takim, żeby farba była "zmywalna" - raczej rządzi tzw. CARC (Chemical Agent Resistant Coating) - czyli z definicji farba odporna na wszelkie zmywanie, żeby można było prowadzić dekontaminację sprzętu i nie musieć go malować od nowa. Patrząc na te "łatki" to myślę, że te czołgi były na szybko malowane, a potem przygotowywane do ćwiczeń metodą wymiany podzespołów - pożyczania części z innych czołgów - które niekoniecznie też musiały być w tym samym kolorze. Ewentualnie nowe części na magazynie mogły pierwotnie być przeznaczone do Iraku/Afganistanu. To tyle z mojej strony - życzę powodzenia w budowie i żeby wnętrze ładnie wyszło. Jakbyś potrzebował detali typu latarki albo gaśnice to mam takie w ofercie na Shapeways. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Cześć! Model bardzo ładny gratulacje! Patrząc na niego nasunęła mi się taka myśl, że oryginał to był ale bez sensu zaprojektowany... Wjeżdżać tym czołgiem na wysokość pierwszego piętra - to jak prosić o kłopoty! Ciekawe, czy długo się musieli zastanawiać, zanim wymyślili przyczepę niskopodłogową. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Cześć! Jak dobrze liczę, to robiłeś to około 22:00 - w sumie to wcale nie tak późno, chyba, że na 6:00 do pracy musisz iść.. Ale przynajmniej jest szansa, że wtedy nikt nie przeszkadza i można się skoncentrować. Tak czy inaczej kalki wyglądają dobrze - życzę powodzenia w dalszej budowie i pozdrawiam Paweł
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Cześć! Dziwne nie jest - skoro FTF są dostępne (zarówno cenowo jak i w sensie że nie trzeba po nie jechać 50 albo i 100km) to i się sprzedają. A do tego są to w wielu przypadkach pierwsze modele w 1:72 danego rodzaju sprzętu - no i są niezłe, niekiedy detale zaskakująco ładnie pokazane, za te pieniądze trudno wymagać czegoś lepszego. Myślę, że jest to lekcja dla producentów - może tak być, że zwiększanie dokładności, komplikacji no i ceny modeli może być ścieżką donikąd. Pozdrawiam Paweł -
POMOCY !!!! Statek laika problem z żaglami
pmroczko odpowiedział BizoniastyTrol → na temat → [O]Warsztat
Słuchaj, musisz poszukać w sieci trochę - podpowiem hasło "sailing ship rigging diagram" albo może "square sail rigging diagram" - i myślę, że coś znajdziesz. W ogólności temat jest tak szeroki, że można by mu całe życie poświęcić i nadal można by się natknąć na niespodzianki... Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł -
Dzień dobry! Nie jestem znawcą, ale ta podstawa do M2 Abera wygląda mocno podejrzanie. Na pewno nie jest to typowa część. Jednym z najbardziej rozpowszechnionych typów był M23: Pod tym okrągłym deklem z sześciokątem jest sprężyna, która równoważy ciężar lufy. Kleiłem kiedyś gąsienice Bronco - rzeczywiście wyglądają dobrze, ale jest to cała masa niepotrzebnej roboty. Nawet tak się zastanawiałem, czy nie opłaciło by się zrobić tych w miarę prostych odcinków z ogniw AFV Club a tylko zagięte na kołach napędowych i napinających odcinki z zestawu Bronco... Ale to się już robi ekstremalne. Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
-
Jak hartowała się stal, czyli modelarskie lata PRL
pmroczko odpowiedział kopernik → na temat → Dyskusje ogólne
Dzień dobry! Muszę powiedzieć, że troszkę drażni mnie styl kolegi MacW - odbieram to tak: Ja wiem o wiele lepiej i teraz Wam powiem! - ale może to tylko moje odczucie. Jak dla mnie jest to szczegół, bo przecież mówimy o obudowie aerodynamicznej wystającego elementu - którym w tym wypadku jest pilot ? Jeżeli określenie jest ścisłe i zrozumiałe - to gdzie tkwi problem? Jak wiele innych zjawisk w języku coś co jeszcze sto lat temu było błędem, dziś jest normą. Może z owiewka też tak za chwile będzie? Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
