Moses

Ohh i Ahh!

O Borze jaka gigantyczna obsługa! I jeden jeszcze zmielony zaraz będzie przez śmigło!

Przekleństwo "szybkich" czasów.

Złoto

Poszly hiszpańskie i japońskie siuwaxy, można wsadzać w kadłub, a tu już widzę zaczynają się jednak schody. Ale wcześniej przemalowałem wnęki podwozia..

to jest wspornik systemu optoelektronicznego AN/AAS-35(V) Pave Penny, w który był wyposazony pierwotnie warthog. W 2014 roku, po modernizacji, uzyskały mozliwosć przenoszenia zasobników celowniczych AN/AAQ-28(V)4 Litening AT lub Sniper XR, wycofując system Pave Panny.

Bardzo zacny konik.

Wiecie co, po glossie jakoś tak się nasycił, poza tym

a one tak równo od szablonu były zamalowane?

Odcień czy miejsce?

Pokolorowane. Najpierw poszedł Primer w sprayu Tamiya, i po kolei - Insignia White 17875 od mr.hobby C316 - Light Ghost Grey 36375 C308 - jako najbliższy kolorowo jakim Eduard pomalował blaszki - Yellow Zinc Chromate akrylami Model Mastera 4851. Dysza silnika natomiast to Dark Iron MC214, później przepolerowany wacikiem do uszu. Wszystko pomalowane białym i szarym, przeleciałem suchym pędzlem z olejna farbą Titanium White. Teraz wszystko czeka na wyschnięcie Super Głossa od mr.hobby aby móc nakładać washa.

Raczej jako egzemplarz kolekcjonerski, wzór do zeskanowania i wydrukowania na nowo. Ktoś używał jakiś czas temu na forum innych intechowyxh z tej serii i eksplodowały w wodzie.

https://allegro.pl/oferta/arkusz-plastik-papier-0-1mm-b4-tamiya-70208-16531373551 Też będzie działać, a nie będziecie wysyłać dodatkowych informacji o sobie

Powoli zaczyna się tworzyć kokpit. W tylnym kokpicie na ścianie trzeba było dorobić brakujący fragment. Widzę że przydało by się jeszcze poszpachlowac łączenie ścian z panelami bocznymi. Wkleiłem i dopasowałem do kadłuba komorę podwozia przedniego, która będzie doklejona przedniego kokpitu.

Może i tak być Tu masz fotkę Dauntlessa z VS-6, z notki wynika że te maszyny też miały mieć tak oznaczone podwozia, wg niej maszyna B-7 i S-7 powinny mieć niebieskie golenie, i tu wygląda tak jakby ta goleń była mocno ciemniejsza, maszyna na drugim tle, też ma chyba golenie w różnych kolorach. Zajebisty kwit znalazłeś! Ja bym zrobił zgodnie z nim. [Edyta] Wiedziałem że gdzieś już to widziałem. To jest żywcem przeniesiony system oznaczania samolotów stosowany do 1939 roku. Każda maszyna w dywizjonie miała odpowiednio pomalowana osłonę silnika. Robisz maszynę 15, czyli powinieneś szukać koloru Willow Green - ANA503

Oczywiście że klasyk, tylko że myślałem Seastar a napisał Shooting Star (ten jest dopiero na etapie zbierania materiałów i kompletowania dodatków)

Rozpoczynam numer 2 w tym roku. Inboxa do zestawu wrzuciłem tutaj Z modelami Sworda można powiedzieć że jestem już za pan brat, wiem co mnie czeka, więc podszedłem do tematu trochę inaczej. Rozpocząłem od wycięcia z ramki wszystkich części, oszlifowania, wstępnego dopasowania. Teraz kąpiel celem usunięcia pyłu po szlifowaniu, i zaczynam klejenie.

Ja pierdziu....

Ale on jest pokraczny. Samolot w sensie, bo model jest zacny. Tempest Hawkerowi bardziej wyszedł.

Jaki on tam Blues, jak widać że srebrny Zacny, a wiesz że w 1/144 możesz zrobić sobie sporą kolekcję transportowych Blue Angelsow?

Zasadniczo wszystkie kalkomanie Eduarda wydrukowane po 2020 roku to Dry-water

Sporą cześć tego co mam w magazynku, to zestawy czeskiej firmy Sword, podoba mi się to ze można na nich liczyć jeżeli chodzi o jakieś niszowe tematy. Takim zestawem jest np T2V-1 Seastar, czyli zmarynizowana wersja szkolnego T-33 Shooting Star. Model wydany w 2013 roku, wznowiony został w 2017. Przez długi czas niedostępny na rynku, także byłem bardzo zadowolony gdy udało mi się zdobyć go z drugiej ręki w 2023 roku. Zestaw który posiadam jest wznowieniem z 2017 roku. Od wcześniejszego wydania, różni się tylko zmianami w layoucie pudełka. A pudełko jest typowe dla starego Sworda. Czyli jednoczęściowe, otwierane po bokach. Na awersie znajdujemy rysunek naszego bohatera w dynamicznym ujęciu, na rewersie natomiast standardowo kolorowe sylwetki malowań przygotowanych przez producenta. A tych jest trzy, dwa US Navy i jedno US Marines, 1. T2V-1 Seastar Bu.No. 144176. VT-09, NAS Memphis, 1962 2. T2V-1 Seastar Bu.No. 144750. MARS-37, MCAS El-Toro, 1962 obydwa schematy w typowym treningowym schemacie treningowym, biało-pomarańczowym 3. T2V-1 Seatar Bu.No. 144173, Shaw AFB,1970, w jednolitym szarym malowaniu. W pudełku, w typowym dla Sworda woreczku strunowym znajdziemy - czarnobiałą instrukcję montażu - żywiczne fotele - małą kolorową blaszke fotorawioną - arkusz kalkomanii - mała ramkęzprzeźroczystymi częściami - dwie ramki z szarego plastiku Czarnobiała instrukcja montażu, w formie szytej książeczki A5, Prowadzi nas przez budowę modelu przy pomocy dużych i czytelnych rysunków montażowych, oraz schematów nakładania kalkomanii. W niej też znajdziemy numerację części z ramek, oraz spis kolorów potrzebnych do budowy modelu. Niestety tylko w formie nazw, bez odniesienia czy to do palety FS, czy do któregoś znanego producenta farb. Zywiczne fotele Martin Baker są odlane poprawnie, wraz pasami, które można zawsze zamienić na elementy fototrawione. Czesci fototrawione, znadują się na małej blaszce o wymiarach 7cmx4cm, i wgłównej mierze zawieraja kolorowe elementy kokpitu. Blaszka została dostarczona przez firmę Eduard, i niestety cierpii na te same bolączki co reszta kolorowych blaszek. Raster, i nieprawidłowy kolor. Ale lepszy rydz niz nic. Kalkomania też dostarczana jest przez firmę Eduard, Kalkomanie są wydrukowane bardzo ładnie, ładne kolory, brak rastra czy przesunięć kolorów, jedyny minus to prześwitujący biały, który może sprawić niemiłą niespodziankach na schemacie z pomarańczowym kolorem Części przezroczyste są ładnie odlane, nie ma szwów które trzeba by usuwać, a obraz nie jest zniekształcony. Można by je delikatnie przepolerować jeszcze pastą polerską i zanurzyć w Gauzy Agencie, ale to już kosmetyka, bez której tez będzie dobrze wyglądać. Osłona kabiny jest dzielona na wiatrochron i podnoszoną w górę limuzynę, podejrzewam jednak, ze aby zachować prawidłową oś obrotu owiewki, trzeba będzie ją lekko odchudzić. Na dwóch ramkach z szergo plastiku, znajdziemy 48 elementów z szarego tworzywa, charakterystycznego dla SWORDa. Linie podziału są delikatne, nawet trochę za płytkie, i mogły by być ostrzejsze. Detal lekko mydlasty, i mnóstwo śladów po wypychaczach. Ale nie takich wgłębnych, co psują tylko kosmetykę, tylko wystających których jak nie usuniemy, to będą przeszkadzać. A jest ich mnóstwo, i wszędzie. W połówkach kadłuba, znajdziemy coś czego nie widziałem wcześniej w modelach SWORDa, kołki ustalające! tylko nie działają to nie są dobrze odlane. Czyli nadal zostajemy z wklejaniem płytek poliestrowych do ustalenia połówek kadłuba. Czyli jak to u SWORDa, za niewielki pieniądz, dostajemy multimedialny zestaw, który wymagać będzie od modelarza dokladnosci i cierpliwości. Z powodu technologii - nadal jest to shortrun - każdą cześć trzeba dokładnie obrobić, wyszlifować dopasować. Trzymanie sie tego, zagwarantuje ze po sklejeniu, zyskamy ciekawą miniaturę w kolekcji. Bym zapomniał. Prócz masek do modelu nie ma żadnych dodatków. Produkuje je dwie firmy Peewit, oraz KV Models, oferujący dwa zestawy z i bez masek do malowania wewnętrznych części owiewki i wiatrochronu

Zjawa, lub widmo ale nie Duszek. D

Special Hobby nie drukuje u siebie, tez prawdopodobnie u Eduarda. Ostatni model jaki sklejałem od SH, czyli T-6 Texan, miał kalki ze ściąganym filmem.