Baas ArK

Wygląda ciekawie, ale przez ciemne zdjęcia ciężko coś powiedzieć.

Nie wiem czy to to samo, ale posiadane prze zemnie wydanie "Nieba w ogniu" zawiera rozdział "Messerschmitty w słońcu". To zasadniczo to samo. "Latające Tygrysy" to taka skastrowana wersja. + wspomniany wcześniej "Ogień nad Chinami" + "Myśliwcy" i mamy skompletowaną "kwadrologię". Nie ma nic lepszego na jesienną deprechę nad psa zjadającego samochód . Dorzućmy: Henryk Kwiatkowski - "Bomby poszły" Jerzy Damsz - "Lwowskie Puchacze" Witold Herbst - "Podniebna kawaleria" (tu kilka sytuacji nie znajduje potwierdzenia lub nie zgadzają się daty z oficjalnymi zapisami) Adolf Dickfeld - "Ścieżki myśliwego" Ryuji Nagatsuka - "Byłem kamikadze" Na koniec dwie pozycje Tadeusza Schielego "Spitfire" i "Blisko nieba". Zasadniczo to samo aczkolwiek różniące się detalami i przez to uzupełniające nawzajem

Ale chyba podczas szkolenia w Lyon-Bron. Później każdy z wymienionych przez Ciebie pilotów latał w innym kluczu: W. Król w kluczu nr. 6 ( dołączonym do GC II/7), S. Chałupa w 5 (GC I/2), a W Chciuk w 4 (GC III/1). O malowaniu wypowiedzieli się już Koledzy, pewne nierówności widać we wnękach podwozia, a poza tym wykonanie bardzo dobre. Może ewentualnie troszkę jakiegoś łoszyka/brudu na spód by się przydało.

Rozumiem, że skoro jest zapowiedź to będą warsztaty. W takim razie i ja z cicha z boku popatrzę.

... doklejenie nakładek z cienkiej sztywnej folii nie będzie problemem. Tak melduję się na widowni.

I dodać kilka procent na klej, szpachlę, podkład, malowanie i cała resztę.

Dżizus Krajs! Ale prehistoria! Miałem tego czerwieńca, chyba z początku lat 90-tych .

Co się tam wylało na lewym płacie, na zewnątrz od silnika?

Malowanie pędzlem kilku kolorów, wbrew pozorom wcale nie jest dużo trudniejsze. W sumie to kwestia czasu dla dobrego wyschnięcia, dobrego rozcieńczenia, cienkiego, wielowarstwowego krycia (czasami dawałem 5-6 warstw zanim uzyskałem równą w miarę jednolitą powierzchnię) i należy pamiętać o jednym: malujemy od najjaśniejszego do najciemniejszego. Powierzchnia do pomalowania nie jest problemem, daaaawno, dawno temu malowałem dwusilnikowce w 1:72, a te miały chyba powierzchnię troszeczke większą od Wilcata, więc dasz radę . A póki co zasiadam i podglądam

U mnie czeka w magazynie.

Pamiętam jak gdzieś w końcu lat 80-tych męczyłem się z UTI z "Lotni". Potem przez pewien czas kombinowałem żeby zrobić z dwóch KP. A potem temat mi umarł. Więc Twój dla mnie wygląda wręcz bosko.

Hmmm... A o jakim czasie mówimy? Niektóre mam po trzy, cztery lata inie zauważyłem problemu.

No chyba nie. Używam od kilku lat ichnich gotowców (PLW - A.MiG-1xxx) i nie narzekam. A jak uważam, że któryś za gęsty, to white spiritu według uznania i dalej jazda.

Wykonanie bardzo dobre, robi wrażenie. Natomiast wykończenie troszkę obniża ocenę. Niby detale ale psują: wypływki kleju w okolicach ram oszklenia czy szpara w miejscu osadzenia anteny. Jednak mnie osobiście najbardziej rzucają się w oczy kalki na płatach, które wyglądają bardzo sztucznie, zwłaszcza z dołu. Ogólnie mocne 7,5/10

To oznaczenie dał producent, a ja wówczas byłem sklejaczem-pudełkowcem łykającym wszystko jak kaczor kluche. Obecnie cała moja skromna wiedza na temat 318-go pochodzi z "Polskich dywizjonów lotniczych w Wielkiej Brytanii 1940-1945" W. Króla, tegoż autora "tygryska" "Oczy nad frontem" i zeszytu nr.132 serii TBiU . Są tam trzy mało wyraźne zdjęcia ( z podpisów wynika, że dwa dotyczą II b, jedno II c - niewielki fragment przodu z nazwą własną "Lusia" pod szachownicą) i cztery zidentyfikowane seriale: II b Trop: BE141, BE167, II c Trop: BD877 i BP283.

Podziękował. Choć i tyle to też dobrze. A pytałem, bo była kiedyś taka przepakownia "Intech" co wypuściła z oznaczeniem "A" BP443.

Chciałbym zapytać o następującą rzecz. Czy z tego zastawu da się zrobić model z oznaczeniami 318-go z okresu szkolenia w Egipcie? Padła kiedyś na tym forum opinia że II C w tym malowaniu to fikcja.

Jak mogę to pomogę, Gorzej, jak nie mogę...

Przyłączam się do pochwał. Może jak by go trochę dalej delikatnie pociągnąć, to zmienił by się odbiór, optycznie by "wyszczuplał".

Pisałem na podstawie "Malowanie i oznakowanie Luftwaffe 1935-45 cz.4" R. Michulca i z tejże pozycji taki fragment: Więc z dużą dozą prawdopodobieństwa można stwierdzić, że jednolitym.

Jak na Ostfroncie to elementy szybkiej identyfikacji żółte i kamo RLM76/75/74. Ale SG 4 trafiła na wschód do Luftflotte 6 - Mittel dopiero po po "Bodenplatte' (chyba) i wtedy kamo mogło być jak na pierwszej grafice RLM76/81 lub RLM99/81

60 do 40 to podział procentowy - mniej więcej 3 ml rozcieńczalnika i 2 ml farby (tak obrazowo).

Kiedyś kupowałem w Exito, taką (chyba): https://exito.sklep.pl/pl/p/FINE-ART-FA-180-02-Dysza-0%2C20mm-do-aerografow-serii-130-i-180/45528 Z tym, że fajnie gdybyś miał w okolicy sklep stacjonarny żeby podejść z aerkiem i przymierzyć. Bo jest też druga, ale ma inny gwint i można się walnąć (dlatego napisałem "chyba" ) : https://exito.sklep.pl/pl/p/FINE-ART-FA-186-04-Dysza-0%2C20-do-aerografow-serii-186/46046. U mnie tak było, ale wymienili mi bez problemu.

Zawsze mam pełen podziw dla cierpliwości budujących "powiązanych drutem parasole" (cytując pewnego pisarza). Mnie starczyło cierpliwości tylko na jednego.

"Rata" !